III SA/Kr 1585/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 września 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło skarżącemu J. D. przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...] 2016 r., orzekającej o wyrejestrowaniu pojazdu marki Skoda 135 1.3, z powodu demontażu oraz o uchyleniu dowodu rejestracyjnego, a także tablic rejestracyjnych. Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] 2016 r., decyzją z tego samego dnia nr [...] wydaną z upoważnienia Starosty, orzeczono o wyrejestrowaniu pojazdu marki Skoda 135 1.3, nr nadwozia [...], z powodu demontażu, uchylając jednocześnie dowód rejestracyjny seria i nr [...] oraz tablice rejestracyjne nr [...]. Powyższą decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie i terminie do wniesienia odwołania skarżący odebrał w dniu 11 maja 2016 r. W dniu 23 czerwca 2016 r. skarżący złożył w Starostwie Powiatowym pismo datowane na dzień 22 czerwca 2016 roku , w którym wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wyżej wskazanej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podał, że urzędniczka starostwa powiatowego naraziła go na poważne konsekwencje finansowe tj. 3700 zł przy wyrejestrowaniu samochodu. Wraz z wnioskiem skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji. Pismem z dnia 6 lipca 2016 r. skarżący wystosował bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo, w którym podniósł, że urzędnik rozpoznający jego sprawę nie poinformował go o tym, że musi przedłożyć dokument OC ani, że w przypadku jego nieprzedłożenia, będzie ponosił negatywne konsekwencje. W szczególności nie zostały mu przedłożone żadne wnioski, ani formularze, nie zostało mu przedstawione jakie dokumenty musi on złożyć. Wskazał on, że decyzja jest niezgodna z jego wolą i złożonym wnioskiem oraz, że skoro nie posiadał dokumentów koniecznych do wyrejestrowania to nie powinien otrzymać decyzji. W ocenie odwołującego został on oszukany i narażony na powstanie szkody i zapłaty kwoty 3700 zł. Wskazał też, że urzędniczka nie poinformowała go o dokumentach, które muszą być złożone, w szczególności nie poinformowała go, że konieczne jest przedłożenie dowodu ubezpieczenia OC, a także, że nie poinformowała go tym, że naraża go to na powstanie szkody i konieczność zapłaty kary w wysokości 3700 zł. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia powołując się na treść art. 58 § 1 i 43 K.p.a. stwierdzono, że okoliczności na które wskazuje skarżący - naliczenie obowiązku zapłaty z tytułu ubezpieczeniowego funduszu gwarancyjnego, powstały już po upływie terminu do wniesienia odwołania. Fakt spostrzeżenia negatywnych skutków decyzji już po upływie terminu odwołania nie uzasadnia przywrócenia terminu do jego wniesienia. Zdaniem Kolegium nie sposób przyjąć, że brak wiedzy na temat skutków negatywnych decyzji nie był zawiniony przez skarżącego, nawet jeśli pracownik organu I instancji nie poinformował go o obowiązku posiadania aktualnego ubezpieczenia OC, to nie można przyjąć aby stan taki był obiektywną okolicznością uniemożliwiająca wniesienie odwołania w terminie znanym skarżącemu z treści decyzji. W konsekwencji nie stwierdzono aby skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji bez własnej winy. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że po wydaniu decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu był bardzo zadowolony z zapadłego rozstrzygnięcia i na tamten czas nie widział powodów aby wnosić odwołanie. Po miesiącu od wyrejestrowania pojazdu dostał wezwanie do zapłaty kwoty 3700 zł na rzecz Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego i zdaniem skarżącego dopiero wtedy nastąpiły dla niego negatywne skutki ww. decyzji. W dalszej części uzasadnienia skarżący powołał się na swój stan zdrowia i zasługi dla kraju. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm, dalej jako: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., stosownie do art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) – c) P.p.s.a.). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wyżej określone przesłanki nie zachodzą i dlatego Sąd oddalił skargę. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie wystąpiły bowiem przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] 2016 r. w przedmiocie wyrejestrowania pojazdu. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu zachodzi wtedy, gdy zachowanie strony postępowania odpowiada obiektywnemu miernikowi staranności, a więc staranności w prowadzeniu spraw, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Nawet lekkie niedbalstwo przy dokonywaniu czynności w toku postępowania wyklucza przywrócenie terminu. O braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku i jeśli przeszkoda ta powstała w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. (vide wyroki WSA: w Rzeszowie z dnia 4 września 2013 r. o sygn. akt II SA/Rz 360/13, w Bydgoszczy z dnia 3 kwietnia 2013 r. o sygn. akt I SA/Bd 106/13, w Poznaniu z dnia 17 października 2012 r. o sygn. akt II SA/Po 648/12, w Warszawie z dnia 17 lutego 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 1697/10, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przywrócenie terminu usprawiedliwia zaistnienie obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Wskazuje się, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar i.t.p. (vide wyroki WSA: w Warszawie z dnia 21 marca 2013 r. o sygn. akt I SA/Wa 2210/13 i z dnia 11 czerwca 2014 r. o sygn. akt III SA/Wa 604/14, w Poznaniu z dnia 6 listopada 2013 r. o sygn. akt II SA/Po 685/12, we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2014 r. o sygn. akt I SA/Wr 2039/13, w Krakowie z dnia 6 marca 2014 r. o sygn. akt I SA/Kr 2193/13, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jako okoliczność nieuzasadniającą przywrócenie terminu wskazuje się min. nieznajomość prawa (wyrok WSA w Opolu z dnia 17 marca 2011 r., II SA/Op 699/10, LEX nr 993563). Co istotne, to na stronie, która uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, spoczywa obowiązek wykazania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Nie jest wymagane udowodnienie braku winy, wystarczające jest uprawdopodobnienie tej okoliczności. Aby uprawdopodobnić brak winy, strona postępowania winna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała cały czas, aż do momentu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie decyzja Starosty z dnia [...] 2016 r. została doręczona skarżącemu w tym samym dniu, a więc czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upływał 25 maja 2016 r. Skarżący wniósł odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia w dniu 23 czerwca 2016 r. czyli prawie miesiąc po upływie wymaganego terminu. Znacznie zatem przekroczył czternastodniowy termin o którym mowa w art.129 § 2 K.p.a. Należy zaznaczyć, że decyzja z [...] 2016 r. zawiera prawidłowe pouczenie o prawie i sposobie wniesienia odwołania. Znajduje się na niej informacja w jakim terminie i do jakiego organu należy złożyć odwołanie. Skarżący został zatem pouczony w jaki sposób i w jakim terminie może się odwołać od decyzji. Jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia odwołania skarżący podał to, że nie wiedział, iż decyzja z [...] 2016 r. wywoła niekorzystne dla niego skutki, podał też, że o skutkach braku OC przy wyrejestrowaniu pojazdu tych nie poinformowała go pracownica urzędu. W związku z tym skarżący był przekonany, że decyzja z [...] 2016 r. nie jest dla niego niekorzystna, o czym dowiedział się dopiero w dniu 16 czerwca 2016 r. gdy otrzymał wezwanie do zapłaty kwoty 3700 zł na rzecz Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego. W ocenie Sądu podane przez skarżącego przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie dają podstaw do uznania, że przekroczenie terminu nastąpiło bez winy skarżącego, zatem skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Nie można uznać jako przesłankę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania faktu, braku znajomości konsekwencji nieopłacania obowiązkowego ubezpieczenia pojazdów. Ponadto w ocenie Sądu konieczność zapłaty przez skarżącego opłaty na rzecz Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego (wynikającej z art. 88 ustawy z dnia 22 maja 2003 r., o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U 2016 poz. 2060) nie jest negatywnym następstwem decyzji z dnia 11 maja 2017 r. o wyrejestrowaniu pojazdu, ale tego, że skarżący, jako posiadacz pojazdu mechanicznego, nie dopełnił obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego. W tym zakresie urzędnik nie był zobowiązany udzielać skarżącemu informacji, gdyż jako posiadacz i użytkownik pojazdu mechanicznego skarżący powinien być tego świadomy. Zatem brak takiego pouczenia nie może być traktowany jako przyczyna niezawinionego uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jakkolwiek Sąd z pełnym zrozumieniem odnosi się do stanu zdrowia i zasług skarżącego, to jednak w świetle przywołanych wyżej przepisów prawa i okoliczności faktycznych sprawy również i te fakty nie mogą stanowić podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest uzasadniona. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło wskutek niedołożenia należytej staranności przez skarżącego w prowadzeniu swoich spraw. W ocenie sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W konsekwencji organ administracji trafnie odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę należało oddalić.