III SA/Kr 404/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. w sprawie ze skargi Z. S. na uchwałę Rady Miasta Krakowa nr LXXXIX/2177/17 z dnia 22 listopada 2017 r., w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, ustalenia opłat za postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, wprowadzenia opłaty abonamentowej dla niektórych użytkowników dróg oraz sposobu pobierania tych opłat postanawia: odmówić dopuszczenia M. W. do udziału w sprawie. Rada Miasta podjęła uchwałę nr [...] z dnia 22 listopada 2017 r., w przedmiocie ustalenie stref płatnego parkowania ustalenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, wprowadzenia opłaty abonamentowej dla niektórych użytkowników dróg oraz sposobu pobierania tych opłat. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga skarżącego Z. S., na powyższą uchwałę. W dniu 10 sierpnia 2018 r. do Sądu wpłynął wniosek M. W. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Wskazał on, iż wynik postępowania dotyczy jego interesu prawnego i narusza jego interes prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Postanowienie sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie. W postępowaniu sądowym dotyczącym skargi na akt prawa miejscowego, jakim jest uchwała w sprawie stref płatnego parkowania nie jest możliwe dopuszczenie do udziału w sprawie innych osób, które nie wniosły skargi. Kwestię tę wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 czerwca 2017 r., sygn. II OSK 2597/15 (LEX nr 2340021). W uzasadnieniu tego wyroku wskazano: "art. 33 § 2 p.p.s.a. nie może być stosowany w postępowaniu sądowoadministracyjnym przy rozpoznawaniu spraw sądowoadministracyjnych z innego rodzaju skarg, poza skargami na decyzje administracyjne i postanowienia podejmowane w postępowaniu administracyjnym. (...) Dla osób, których interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą (zarządzeniem, aktem prawa miejscowego) organu samorządu z zakresu administracji publicznej, przewidziana jest inna droga ochrony: bezpośrednie zaskarżenie takiej uchwały. Jeżeli ktoś, tak jak wnioskodawca, powołuje się w postępowaniu sądowoadministracyjnym na swój interes prawny, to winien skorzystać z przewidzianej w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) drogi ochrony interesu prawnego naruszonego uchwałą z zakresu administracji publicznej.. (...) Przepis art. 101 u.s.g. nie daje podstaw do dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym innego pomiotu, niż wnoszący skargę na akt prawa miejscowego.". Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 maja 2016 r., sygn. II GZ 479/16 (LEX nr 2050883): "za prawidłowe Naczelny Sąd Administracyjny uznaje stanowisko Sądu I instancji, który stwierdził, iż dopuszczenie podmiotu do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika może mieć zatem miejsce wyłącznie w tym postępowaniu sądowym, które w wyniku złożenia skargi staje się niejako następstwem postępowania administracyjnego. Użycie przez ustawodawcę pojęcia "postępowanie administracyjne" nawiązuje do regulacji zawartej w art. 1 k.p.a., która za "postępowanie administracyjne" uznaje jedynie postępowania enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Do tak rozumianego "postępowania administracyjnego" odwołuje się zatem również przepis art. 33 § 2 p.p.s.a., statuujący przesłanki dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym. Interes prawny osoby, która zgłasza swój udział w postępowaniu na prawach strony musi się zatem odnosić do postępowania administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 623/10; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 217/12). Skarga innej osoby, która zainicjowała to postępowanie sądowe powinna dotyczyć aktu wydanego w postępowaniu administracyjnym". W postanowieniu z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II OZ 10/17, (publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny akcentował, że nieprzypadkowo ustawodawca posłużył się w art. 33 § 2 p.p.s.a. pojęciem "postępowanie administracyjne", które jest pojęciem prawnym i nawiązuje do regulacji zawartej w art. 1 k.p.a. W postanowieniu z dnia 12 maja 2016 r., sygn. akt II OZ 451/16 NSA dodatkowo argumentował, że to w regulacji przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, regulacji Ordynacji podatkowej zawarta jest zasada czynnego udziału podmiotu, który w sprawie ma interes prawny. Takiej regulacji co do pozostałych form działania nie przyjmują przepisy prawa. Udział w postępowaniu, brak udziału w postępowaniu związany jest z postępowaniem administracyjnym, regulowanym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, przepisami Ordynacji podatkowej. Do tak rozumianego "postępowania administracyjnego" odwołuje się przepis art. 33 § 2 p.p.s.a., statuujący przesłanki dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym. Interes prawny osoby, która zgłasza swój udział w postępowaniu na prawach strony musi się zatem odnosić do postępowania administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 623/10; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 217/12). Zaskarżona uchwała wydana została natomiast w trybie uregulowanym przepisami art. 13 b ust. 3 i 4 ustawy o drogach publicznych, stanowiąc akt prawa miejscowego. Procedura podejmowania uchwał przez organ stanowiący gminy jest całkowicie odrębna i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu k.p.a. Tym samym brak jest podstaw do dopuszczenia M. W. jako uczestnika w przedmiotowym postępowaniu sądowym. Podzielając powyższe wywody należało dojść do wniosku, że uwzględnienie wniosku M. W. o dopuszczenie do udziału w sprawie nie jest możliwe i odmówić takiego dopuszczenia na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a.