III SA/Kr 567/18

Kraków, dnia 18 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi [...] Sp. j. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie metody płatności podatku od towarów i usług w zgłoszeniu celnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skarżąca spółka [...] Sp. j. z siedzibą w K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 marca 2018 r. nr [...] uchylającą decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno – Skarbowego z dnia 24 stycznia 2018 r. znak [...] w części dotyczącej uznania za stronę postępowania Agencję Celną nr [...] [...] Sp. z o.o. z K. ul. [...] i orzekającą, że stroną postępowania jest [...] Sp. j. z K. ul. [...] oraz w pozostałej części utrzymującą w mocy ww. decyzję. Pod skargą złożył podpis Prezes G. M. Skarżąca spółka została zobowiązana, pismami z dnia 4 czerwca 2018 r. do usunięcia w terminie do 7 dni od odbioru wezwania braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji (KRS) oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone Skarżącej spółce w dniu 11 czerwca 2018 r. Spółka nie wykonała wezwań Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 P.p.s.a. wskazane podmioty mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Z powyższych regulacji wynika zatem, że osoba uprawniona do działania w imieniu osoby prawnej, wskazana w art. 28 P.p.s.a., która wnosi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest obowiązana dołączyć dokument, z którego będzie wynikało umocowanie do reprezentacji strony przez tę osobę, ze względu na konieczność zweryfikowania przez Sąd prawidłowości umocowania. Ustawodawca nie określił przy tym rodzaju dokumentu, którym należy wykazać umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony. Nie ulega jednak wątpliwości, że stosownym dokumentem jest w szczególności odpis z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego. W myśl bowiem art. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t. jedn., Dz. U. z 2018 r., poz. 986; dalej: ustawa o KRS) rejestr obejmuje podmioty, na które przepisy ustaw nakładają obowiązek uzyskania wpisu do tego Rejestru. Stosownie zaś do art. 25¹ ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 1578), spółka jawna podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorców zgodnie z art. 36 pkt 2 ustawy o KRS. Odpisy i informacje z Centralnej Informacji KRS, winny zawierać wpisy aktualne w chwili dokonywania tej czynności. Umocowanie do działania w imieniu strony musi bowiem istnieć w chwili dokonywania czynności, (udzielenia pełnomocnictwa - por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt I GSK 1346/13, Lex 1400736 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, Lex nr 484878). W niniejszym przypadku tego rodzaju dokument, określający sposób reprezentacji skarżącej Spółki, nie został przedłożony przez Skarżącą spółkę wraz ze skargą. Podpisanie skargi przez osobę określająca się jako "prezes" bez wykazania stosownym dokumentem sposobu reprezentacji Spółki, nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu (por. powołane wyżej orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego). Brak wykazania sposobu reprezentacji skarżącej Spółki (art. 29 w zw. z art. 28 § 1 P.p.s.a.), jest brakiem formalnym skargi, którego nieuzupełnienie w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że Sąd nie ma obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie i nie można również uznać, że są to fakty znane Sądowi z urzędu. Powyższego nie zmienia treść art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS, zgodnie z którym pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3 odpisy, wyciągi, zaświadczenia i informacje z Rejestru o mocy dokumentów urzędowych), jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. W ocenie Sądu art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS oznacza jedynie tyle, że strona postępowania - realizując postanowienia art. 29 P.p.s.a. - może przedstawić samodzielnie pobrany wydruk komputerowy z Rejestru, zamiast załączać dokument wydany przez Centralną Informację lub jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem. Nie oznacza to jednak, że strona jest zwolniona z obowiązku wykazania swojego umocowania. Podnieść bowiem należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym, co w konsekwencji powoduje niemożność odrzucenia skargi z powodu niewywiązania się z tego obowiązku. Nie można również uznać, że są to fakty znane Sądowi z urzędu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FSK 650/13; z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2737/13; z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14; z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 2007/14 - dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie w zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony. Strona skarżąca nie wykonała również wezwania Sądu zobowiązującego ją do uiszczenia wpisu od skargi. Stosownie do treści art. 214 § 1 P.p.s.a., do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie P.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi art. 220 § 3 P.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 P.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym. Jego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 P.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi. Termin na wykonanie obu wezwań minął skarżącej spółce bezskutecznie w dniu 18 czerwca 2018 r. Wobec nieopłacenia skargi oraz nieuzupełnienia jej braku formalnego zachodzi równoległa podstawa do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.