III SA/Kr 63/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Halina Jakubiec Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2012 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w K na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego skargę oddala Decyzją z dnia [...] 2011 r. Nr [...] Prezydent Miasta cofnął swoją decyzję – zezwolenie Nr [...] z dnia [...] 2010 r. (zmienioną decyzją [...] z dnia [...] 2010 r.) na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. C, tj. o zawartości alkoholu powyżej 18%, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, w restauracji, kawiarni w K, ul. B, wydanych dla B Sp. z o.o. z siedzibą w K. Powodem cofnięcia zezwolenia była utrata przez w/w Spółkę tytułu prawnego do lokalu stanowiącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych, gdyż umowa dzierżawy nieruchomości zawarta pomiędzy Gminą a A Sp. z o.o. została rozwiązana z dniem 13 grudnia 2010 r., poprzez jej wypowiedzenie w trybie natychmiastowym oświadczeniem z dnia 1 grudnia 2010 r. Gminy, w zawiązku z niedopełnieniem przez przedsiębiorcę warunków tej umowy. W odwołaniu od powyższej decyzji Prezydenta Miasta A Sp. z o.o. wniosła o jej uchylenie, ewentualnie o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przez Urząd Miasta Wydział Architektury i Urbanistyki znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla kompleksu "[...]" jako obiektu całorocznego i zawarcia na tej podstawie nowej umowy dzierżawy. Postanowieniem z dnia [...] 2011 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło zawieszenia postępowania odwoławczego. Kolegium podało, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Kolegium podniosło, że prejudycjalność zachodzi tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć wyraźny związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne. Zdaniem Kolegium, zakończenie postępowania prowadzonego przez Urząd Miasta Wydział Architektury i Urbanistyki znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla kompleksu "[...]" jako obiektu całorocznego i zawarcia na tej podstawie nowej umowy dzierżawy, nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Kolegium zaznaczyło, że przedmiotem sporu w sprawie z odwołania A Sp. z o. o. jest kwestia zasadności cofnięcia decyzji – zezwolenia Nr [...] z dnia [...] 2010 r. (zmienionej decyzją [...] z dnia [...] 2010 r.) na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. C, tj. o zawartości alkoholu powyżej 18%, wydanej dla tej Spółki, w związku z wypowiedzeniem umowy dzierżawy. Kolegium wskazało, że w myśl art. 18 ust. 7 pkt 5 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 z późn. zm.), warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest posiadanie tytułu prawnego do korzystania z lokalu stanowiącego punkt sprzedaży. Z akt sprawy wynika natomiast, że umowa dzierżawy pomiędzy A Sp. z o. o. a Gminą została wypowiedziana przez wydzierżawiającego w dniu 1 grudnia 2010 r. ze skutkiem od dnia 13 grudnia 2010 r. Przyczyną wypowiedzenia było niewywiązanie się przez dzierżawcę z obowiązku określonego w § 4 ust. 2 pkt a umowy, a więc niezdemontowanie pawilonu mieszczącego część gastronomiczną. Kolegium stwierdziło, że Spółka nie zaprzecza temu, że dotychczas wiążąca strony umowa dzierżawy została rozwiązana, a nawet w piśmie z dnia 1 czerwca 2011 r. Spółka potwierdziła fakt rozwiązania umowy dzierżawy z opisanej wyżej przyczyny, wnosząc jednocześnie o uwzględnienie ponownego wniosku o dzierżawę. Kolegium uznało zatem, że wszelkie okoliczności faktyczne i prawne konieczne do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie z odwołania Spółki od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011 r. Nr [...] są znane i jasne. To z kolei, zdaniem Kolegium, implikuje brak podstawy do zawieszenia postępowania, tj. brak istnienia kwestii prejudycjalnej tamującej możliwość wydania decyzji w sprawie zawisłej przed tym organem. Kolegium nie znalazło również innych podstaw do zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie. W szczególności wskazało, że postępowanie w sprawie cofnięcia decyzji – zezwolenia Nr [...] z dnia [...] 2010 r. (zmienionej decyzją [...] z dnia [...] 2010 r.) zostało wszczęte z urzędu, a zatem nie może zostać zawieszone na wniosek strony w oparciu o art. 98 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 5 września 2011 r. A Sp. z o. o. wniosło o ponowne rozpatrzenie wniosku o zawieszenie postępowania odwoławczego w sprawie cofnięcia decyzji – zezwolenia Nr [...] z dnia [...] 2010 r. (zmienionej decyzją [...] z dnia [...] 2010 r.) na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. C, tj. o zawartości alkoholu powyżej 18% do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przez Urząd Miasta Wydział Architektury i Urbanistyki znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla kompleksu "[...]" jako obiektu całorocznego i zawarcia na tej podstawie nowej umowy dzierżawy. W ocenie Spółki, zakończenie postępowania prowadzonego przez Urząd Miasta Wydział Architektury i Urbanistyki znak: [...] pozwoli na uregulowanie stanu prawnego nieruchomości oraz pozwoli na dalsze istnienie na mapie K innowacyjnego produktu turystycznego, jakim jest projekt [...]. Dodatkowo Spółka podniosła, że z przedstawionych przez nią dokumentów wynika, że Gmina wstrzymała procedurę przejęcia spornej nieruchomości właśnie z powodu prowadzonego postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą "Zagospodarowanie obszaru Bulwaru [...] poprzez budowę budynku usługowo-gastronomicznego z zapleczem socjalnym, drewnianym podestem oraz montaż plaży (z wykorzystaniem istniejącej infrastruktury technicznej) na działkach nr [...], [...], [...], [...] obr. [...] w rejonie ul. B, C w ", które jest prowadzone pod sygn. akt. [...]. Zdaniem Spółki, wszystkie te okoliczności pozwolą na wnikliwe rozpatrzenie i rozstrzygnięcie sprawy odwołania od decyzji o cofnięciu decyzji – zezwolenia Nr [...] z dnia [...] 2010 r. (zmienionej decyzją [...] z dnia [...] 2010 r.). Postanowieniem z dnia 7 października 2011 r. Nr [...], wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 w związku z art. 101 § 1 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponownie odmówiło zawieszenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu organ ten podniósł te same argumenty co w postanowieniu z dnia [...] 2011 r. Nr [...]. Z powyższym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zgodziła się A Sp. z o.o. i pismem z dnia 15 listopada 2011 r. wniosła na nie skargę domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 97 § 1 ust. 4 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na nieuznaniu za zagadnienie wstępne okoliczności podnoszonych przez skarżącą Spółkę w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011 r. Nr [...], a w konsekwencji niezawieszenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postępowania w niniejszej sprawie zgodnie z treścią złożonego odwołania. Strona skarżąca stwierdziła, że Kolegium niezasadnie przyjęło, że zakończenie postępowania prowadzonego przez Urząd Miasta Wydział Architektury i Urbanistyki znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla kompleksu "[...]" jako obiektu całorocznego i zawarcia na tej podstawie nowej umowy dzierżawy nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu powyższego przepisu, jako przesłanki dla zawieszenia postępowania odwoławczego. Skarżąca Spółka stwierdziła, że pomimo tego, że bezpośrednią przyczyną wypowiedzenia umowy dzierżawy przez Gminę było niewywiązanie się przez Spółkę jako dzierżawcę obiektu z postanowienia § 4 ust 2 pkt a umowy z dnia [...] 2008 r. poprzez nie zdemontowanie pawilonu mieszczącego część gastronomiczną, to samo wypowiedzenie umowy nastąpiło bez uwzględnienia zmiany istotnych okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, a mianowicie tego, że w dniu 11 sierpnia 2010 r. skarżąca jako dzierżawca terenu złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla powyższego zamierzenia jako obiektu całorocznego, o czym niezwłocznie poinformowała Urząd Miasta Wydział Skarbu Miasta. Jednocześnie Spółka wnioskowała o wstrzymanie wypowiedzenia umowy dzierżawy z uwagi na okoliczność, że wszczęte postępowanie o wydanie nowych warunków zabudowy dla zamierzenia "[...]" nie zostało jeszcze zakończone, na co Spółka nie ma żadnego wpływu. Strona skarżąca podała, że Urząd Miasta Wydział Skarbu Miasta, pomimo posiadanej wiedzy o toczącym się postępowaniu, wypowiedział w dniu 1 grudnia 2010 r. umowę dzierżawy. Zdaniem skarżącej Spółki, z uwagi na wszczęte postępowanie w sprawie ustalenia nowych warunków zabudowy niepoddanie się przez nią postanowieniu umowy nakazującemu rozebranie pawilonu gastronomicznego nie mogło być ocenione jako nieuzasadnione nie wywiązanie się z zawartej umowy dzierżawy stanowiące podstawę do jej wypowiedzenia, ale jako podyktowane zmianą okoliczności faktycznych wstrzymanie się przez stronę umowy z dokonaniem czynności w postaci rozbiórki pawilonu do momentu zakończenia postępowania w przedmiocie ustalenia nowych warunków zabudowy dla obiektu. Wstrzymanie się z przewidzianymi umową dzierżawy czynnościami, było w ocenie Spółki usprawiedliwione w świetle poczynionych przez nią ustaleń z Gminą. Strona skarżąca uważa, że konsekwencją wypowiedzenia umowy dzierżawy było błędne uznanie przez organ I instancji, że skoro umowa dzierżawy została wypowiedziana, to Spółka nie posiada żadnego tytułu prawnego do korzystania z lokalu stanowiącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych. Dokonując powyższych ustaleń organ I instancji pominął okoliczność, że z wniosku Spółki toczy się postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla projektu "[...]" jako zamierzenia całorocznego, a także, że pomimo wypowiedzenia umowy dzierżawy Spółka w dalszym ciągu za zgodą Gminy korzysta z nieruchomości, opłaca z tego tytułu stosowne należności na rzecz Gminy oraz należny podatek od nieruchomości. Podejmując decyzję organ ten nie oparł się na całokształcie zmienionych okoliczności faktycznych, ale wziął pod uwagę jedynie wypowiedzenie umowy Spółce. Strona skarżąca stwierdziła, że pomimo wypowiedzenia umowy dzierżawy Gmina nie podjęła żadnych działań zmierzających do wydania na jej rzecz dzierżawionego przez Spółkę terenu. Co więcej, na wniosek strony skarżącej Gmina wstrzymała wszelkie działania prawne w tym zakresie, podejmując za to działania nakierowane na zawarcie kolejnej umowy dzierżawy. Zdaniem strony skarżącej, z treści pism i deklaracji składanych przez przedstawicieli Gminy wynika, że Gmina nie sprzeciwia się zawarciu nowej umowy dzierżawy ze Spółką, uzależniając jednak jej zawarcie od przedłożenia pisma zawierającego zamierzenia dotyczące realizacji obiektu stałego, zaprojektowanego zgodnie z zaleceniami Regionalnej Dyrekcji Gospodarki Wodnej, Miejskiego Konserwatora Zabytków i Głównego Architekta Miasta oraz uzyskania przez Spółkę warunków zabudowy dla obiektu "[...]" jako obiektu całorocznego. Strona skarżąca podniosła, że w niniejszej sprawie ani organ I instancji ani następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając zaskarżone postanowienie nie wzięło pod uwagę okoliczności podnoszonej w odwołaniu przez skarżącą, że w miejsce dotychczasowego tytułu prawnego do terenu, na którym zlokalizowany jest kompleks, Spółka posługuje się tytułem w postaci zgody wyrażonej przez Gminę w piśmie z dnia 2 czerwca 2011 r. znak: [...] na korzystanie z zajmowanej dotychczas nieruchomości. Z wyjaśnień złożonych w powyższym piśmie przez Urząd Miasta Wydział Skarbu Miasta wynika, że faktycznie umowa dzierżawy została rozwiązana z dniem 13 grudnia 2010 r., jednocześnie jednak organ ten potwierdził, że ze względu na prowadzone postępowanie wyjaśniające w sprawie możliwości funkcjonowania na terenach Bulwaru [...] obiektu o charakterze całorocznym, wstrzymano procedurę przejęcia nieruchomości stanowiącej przedmiot umowy dzierżawy, a z tytułu bezumownego korzystania naliczana jest spółce opłata w wysokości 300% stawki czynszu dzierżawnego. W ocenie skarżącej Spółki, z całokształtu powyższych okoliczności w sposób jednoznaczny wynikała zgoda właściciela na dalsze korzystanie z gruntu zgodnie z celem określonym w umowie dzierżawy. Przy czym Gmina jako właściciel określiła nowe ramy czasowe prawa do korzystania z gruntu. W miejsce ustalonej umową dzierżawy możliwości korzystania z terenu do 22 grudnia 2018 r., Gmina ustaliła, że Spółka może korzystać z gruntu do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego w sprawie możliwości funkcjonowania na terenach Bulwaru [...] obiektu o charakterze całorocznym. Strona skarżąca podkreśliła, że zarówno Gmina, reprezentowana przez Wydział Skarbu Miasta Urzędu Miasta, jak i strona skarżąca zainteresowane kontynuacją działalności przez stronę skarżącą w tym miejscu, co najmniej w wymiarze czasowym odpowiadającym wskazanemu w umowie dzierżawy, czyli do dnia 22 grudnia 2018 r., traktowały wydanie decyzji ustalającej nowe warunki zabudowy dla kompleksu "[...]" nie jako zdarzenie przyszłe i niepewne, ale jako wymóg formalny dla zawarcia nowej umowy w warunkach całorocznego użytkowania obiektu. Strona skarżąca stwierdziła zatem, że miała podstawę uważać, że w związku z podjętymi przez nią działaniami, o których informowała Gminę, jej tytuł do lokalu nie jest kwestionowany, a wydanie decyzji cofającej zezwolenie na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych nastąpiło w wyniku nieuzgodnienia wspólnego stanowiska pomiędzy cofającym zezwolenie organem I instancji a Wydziałem Skarbu Miasta Urzędu Miasta. Tym samym, zdaniem Spółki, do wypowiedzenia umowy dzierżawy doszło z przyczyn od niej niezależnych, a ona sama jako profesjonalista dołożyła należytej staranności we wszystkich podejmowanych przez siebie działaniach. W związku z powyższym, zdaniem skarżącej Spółki, uzasadnionym jest uznanie za okoliczność prejudycjalną - w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego - zakończenie postępowania wszczętego wnioskiem A Sp. z o.o. z dnia 11 sierpnia 2010 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla kompleksu "[...]" jako obiektu całorocznego i zawarcie na tej podstawie umowy dzierżawy pomiędzy Gminą a Spółką i z tej przyczyny zawieszenie postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 późn. zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarga nie jest uzasadniona, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, że A Sp. z o.o. z siedzibą w K w odwołaniu od decyzji złożyła wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie na mocy art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – Kodeks postępowania administracyjnego (K.p.a.), który to przepis stanowi: "Art. 97. § 1. Organ administracji publicznej zawiesza postępowanie: (...) 4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd." Mając na względzie treść przytoczonego wyżej przepisu, Sąd zauważa, że pojęcie prejudycjalności, o którym mowa w powyższym przepisie, oznacza konieczność rozstrzygnięcia takiego zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd, od którego zależy wydanie decyzji w rozpatrywanej sprawie, a więc od prejudykatu zależy rozstrzygniecie sprawy, a nie w jakim kierunku powinna być sprawa prowadzona. Jednocześnie Sąd stwierdza, że strona skarżąca ani we wniosku, ani w kolejnych pismach, czy w skardze, w żaden sposób nie wskazuje na to, że od wyniku postępowania wszczętego wnioskiem A Sp. z o.o. z dnia 11 sierpnia 2010 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla kompleksu "[...]" jako obiektu całorocznego zależy wynik sprawy o cofnięcie decyzji – zezwolenia Nr [...] z dnia [...] 2010 r. (zmienionej decyzją [...] z dnia [...] 2010 r.) na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. C, tj. o zawartości alkoholu powyżej 18%, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, w restauracji, kawiarni w K, ul. B, wydanych dla A Sp. z o.o. z siedzibą w K. Strona skarżąca w wymienionych wyżej pismach wprost stwierdza, że w przypadku pozytywnego zakończenia postępowania wszczętego wnioskiem A Sp. z o.o. z dnia 11 sierpnia 2010 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla kompleksu "[...]" jako obiektu całorocznego zawrze z Gminą nową umowę dzierżawy i dlatego – według strony skarżącej – zawieszenie postępowania byłoby celowe. Nie wchodząc w problematykę, czy istotnie z takiego względu zawieszenie postępowania byłoby celowe Sąd zwraca uwagę na to, że przepisy art. 97 K.p.a. nie zawierają przesłanki celowości jako podstawy zawieszenia postępowania. Sąd podkreśla, że przedstawione wyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w ustalonym orzecznictwie sądownictwa administracyjnego, jak np. "Nie będzie zagadnieniem wstępnym samo twierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet - ze względów ekonomicznych czy celowościowych - będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, jeśli możliwe jest jej rozpatrzenie i wydanie decyzji" (wyrok z dnia 19.04.2012 r. sygn. akt II SA/Go 118/12 opubl. LEX nr 1145765); "1. Wystąpienie zagadnienia wstępnego i brak jego rozstrzygnięcia wyklucza zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego. Samo zatem stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji. 2. Na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania." (wyrok z dnia 26.03.2012 sygn. akt II SA/Kr 111/12, opubl. LEX nr 1138155); "Zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. mogą być wyłącznie kwestie prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Chodzi przy tym o kwestie, których rozstrzygnięcie nie mieści się w kompetencjach organu prowadzącego postępowanie administracyjne w danej sprawie." (wyrok z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2278/10 opubl. LEX 1138155); "Zagadnienie wstępne dotyczy sytuacji, w której rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem postępowania uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, bez rozstrzygnięcia którego w ogóle nie jest możliwe wydanie decyzji administracyjnej w postępowaniu głównym. Nie będzie więc zagadnieniem prejudycjalnym samo twierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet – ze względów ekonomicznych, czy celowościowych – będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, jeśli możliwe jest jej rozpatrzenie i wydanie decyzji." (wyrok z dnia 07.09.2011 sygn. akt II SA/Gd 503/11 opubl. LEX nr 899071); "Zagadnienie wstępne musi wpływać na rozpatrzenie sprawy głównej. Zatem chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w sprawie głównej, od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej lub negatywnej dla wnioskodawcy decyzji." (wyrok z dnia 18.02.2011 r. sygn. akt II OSK 363/10 opubl. LEX nr 992559). W oparciu o powyższe stanowisko Sąd stwierdza, że ma rację Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdzając, że prejudycjalność zachodzi tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć wyraźny związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne. Zdaniem Sądu, istotnie zakończenie postępowania prowadzonego przez Urząd Miasta Wydział Architektury i Urbanistyki znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla kompleksu "[...]" jako obiektu całorocznego i zawarcia na tej podstawie nowej umowy dzierżawy, nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd, w ślad za Kolegium stwierdza, że istotnym w sprawie niniejszej jest to, że Spółka nie tylko nie zaprzecza, ale potwierdza fakt rozwiązania umowy dzierżawy, która to okoliczność stała się podstawą cofnięcia udzielonego zezwolenia na sprzedaż alkoholu, wnosząc o uwzględnienie ponownego wniosku o dzierżawę, a także to, że wszelkie okoliczności faktyczne i prawne konieczne do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie z odwołania Spółki od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2011 r. Nr [...] są znane i jasne. To właśnie, jak słusznie zauważył organ, implikuje brak podstawy do zawieszenia postępowania, "tj. brak istnienia kwestii prejudycjalnej tamującej możliwość wydania decyzji w sprawie zawisłej przed tym organem." Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a zatem skargi nie uwzględnił orzekając na podstawie powołanych wyżej przepisów i art. 151 p.p.s.a. - jak w sentencji.