III SA/Kr 666/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 11 kwietnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy nakazania umieszczenia pracownika w ewidencji postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. J. M. wniósł skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 11 kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 złotych - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 29 maja 2012 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 5 czerwca 2012 r. Pismem z dnia 27 czerwca 2012 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Podniósł we wniosku, że wezwanie sądu otrzymał dopiero w dniu 26 czerwca 2012 r. z powodu odebrania listu przez żonę i nie powiadomienia go przez nią o przesyłce. Do wniosku dołączył potwierdzenie uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270, zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.) sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu do dokonania danej czynności, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie i doktrynie istnieje utrwalony pogląd, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 220/08). Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OZ 246/08). Dopiero zatem nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Do takich niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zwykło zaliczać się okoliczności takie jak powódź, pożar, katastrofa, nagła choroba strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W ocenie Sądu wskazane we wniosku okoliczności nie usprawiedliwiają przekroczenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi bez winy skarżącego. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone na adres wskazany przez skarżącego i jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zostało odebrane przez uprawnioną do tego osobę dorosłego domownika – żonę E. M. W ocenie Sądu w świetle ugruntowanego w tym zakresie orzecznictwa sądów administracyjnych powyższa okoliczność nie może być uznana za uzasadniającą brak winy strony w uchybieniu terminu. Skarżący zobowiązany był bowiem z należytą starannością prowadzić swoje sprawy. Podkreślić należy, że strona odpowiada za wybór osoby, którą upoważnia do odbioru korespondencji. Zaniechanie przekazywania stronie korespondencji przez osobę upoważnioną przez tą stronę do odbioru korespondencji nie jest okolicznością wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu. Brak właściwego porozumienia między stroną a osobą przez nią upoważnioną do odbioru korespondencji nie może być okolicznością obiektywną świadczącą o braku winy w uchybieniu terminu przez stronę. Strona ponosi tu konsekwencje dokonanego przez siebie wyboru osoby upoważnionej do odbioru korespondencji (por. m.in. postanowienia NSA: z 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 546/11, LEX nr 1102631, z 10 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 1103/11, LEX nr 1107481, z 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 623/11, LEX nr 1070091 i inne). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270), orzekł jak w sentencji postanowienia.