III SA/Kr 846/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. i J. O. na czynność materialno-techniczną Starosty z dnia 17 kwietnia 2013 Nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów co do oznaczania działki ewidencyjnej nr [...] w obrębie ewid. P postanawia: 1. odmówić zawieszenie postępowania 2. skargę odrzucić B. O. i J. O. (dalej skarżący) dnia 20 czerwca 2013r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność materialno-techniczną Starosty w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów, określoną w skardze jako "wyodrębnienie i zmianę oznaczenia działki ewidencyjnej nr [...] na dwie działki ewidencyjne nr [...] i [...], o której Starosta zawiadomił pismem z dnia 17 kwietnia 2013r. (nr zmiany 25) znak [...]). W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zawiadomienie Starosty doręczono zawodowemu pełnomocnikowi skarżących w dniu 25 kwietnia 2013r., a wniesienie skargi poprzedzone zostało wezwaniem Starosty z dnia 8 maja 2013r. do usunięcia naruszenia prawa i uchylenia zmiany oznaczenia działki [...] na dwie działki [...] i [...] oraz po uzyskaniu w dniu 21 maja 2013 negatywnej odpowiedzi na wezwanie. Termin do wniesienia skargi został zachowany na podstawie art. 52 §3 P.p.s.a. Zdaniem skarżących zaskarżona czynność materialno-techniczna na charakter czynności, o której mowa w art. 3 §2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i podlega kognicji sądu administracyjnego. Wskazując na przepisy art. 7d pkt 1 i 20 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, z których wynika, że do zadań Starosty m.in. należy prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz gleboznawczej klasyfikacji gruntów, a do danych ewidencyjnych co do gruntów należą m.in. informacje o położeniu, granicach i powierzchni, rodzajach użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości w skład, której wchodzą grunty, skarżący podkreślili, że zaskarżona czynność jest czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 §2 pkt 4 P.p.s.a. Skarżący podnosili, że ich interes prawny do złożenia skargi wyczerpuje się w ich udziale na prawach wspólności małżeńskiej we współwłasności, a nadto w toczącym się postępowaniu o zasiedzenie części nieruchomości, t.j. części działki [...] przed sądem powszechnym. Merytoryczną podstawę skargi stanowił natomiast zarzut naruszenia przepisów §9 ust. 2 pkt 1 w związku z §47 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem skargi naruszenie to nastąpiło przez podział nieruchomości i w konsekwencji wyodrębnienie dwóch działek ewidencyjnych [...] i [...] w miejsce działki [...] podczas gdy brak było uprzedniego podziału nieruchomości, a organ zaniechał przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w ramach postępowania administracyjnego. Przytaczając treść przepisów §§ 44 pkt 2, 46 ust. 1, 45 ust. 1 powołanego rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków podniesiono, że w przedmiotowej sprawie zmiany obejmowały: 1) przywrócenie położenia działki [...] zgodnie ze stanem ujawnionym na mapach przed modernizacją oraz stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej [...], w której ta działka figuruje; 2) zmianę oznaczenia jednej działki [...] jako dwóch działek [...] i [...] zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia. Pełnomocnik skarżących podnosił, że przed dokonaniem powyżej dokonanych zmian, nie kwestionował przywrócenia (na mapie) położenia działki [...] w sposób opisany i okazany w urzędzie po zapoznaniu się z materiałem sprawy w dniu 2.04.2013r. Za zgodne ze stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej skarżący uznają będącą przedmiotem zawiadomienia modernizację danych przedmiotowych polegającą na takim przywrócenia położenia działki [...], w którym usytuowana jest ona pomiędzy działką [...] a [...] oraz działką [...] a działką [...]. Natomiast dalej idąca zmiana co do oznaczenia nie znajduje podstawy prawnej, a w szczególności w brzmieniu § 55 powołanego rozporządzenia, gdyż modernizacja nie obejmuje zmian oznaczeń ewidencyjnych. Zdaniem skargi w istocie aktualizacja operatu doprowadziła do niedopuszczalnego podziału nieruchomości w postępowaniu ewidencyjnym. Starosta w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania na podstawie art. 56 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Starosta podnosił, że w dniu 11 kwietnia 2011r. do Starosty została złożona przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej dokumentacja geodezyjna dotycząca m.in. "Korekty granic działki [...]" przyjęta do zasobu geodezyjnego i kartograficznego Państwowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej dnia 26 kwietnia 2010r. za Nr [...]. Dokumentacja została wykonana przez Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne w ramach rękojmi z tytułu modernizacji operatu ewidencji gruntów. Wykonawca modernizacji na mapie błędnie wykazał położenie m.in. działki [...] między działkami [...] i [...] i jej granice. Korekta przenosiła położenie działki do kompleksu, w którym zgodnie ze stanem sprzed modernizacji i opisem w księdze wieczystej działka oznaczona była jako jednorodna dz. ewid. [...]. Działka ta jednak w dokumentacji geodezyjno-kartograficznej przedzielona jest inną działką nr [...] oznaczoną jako droga będąca przedmiotem innych praw własności niż działka [...]. Wyjaśniając przyczyny, z powodu których przed modernizacją dwie części działki [...] były objęte jednym oznaczeniem wskazał Starosta na przepis § 9 ust. 1 w związku z odpowiednio stosowanym ust. 5 w związku z § 46 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 w zw. z §47 powołanego rozporządzenia. Starosta potwierdził, że przed wprowadzeniem zmiany w ewidencji i przed zawiadomieniem o niej, poinformowano strony, w tym pełnomocnika skarżących o zebraniu dokumentacji, ale zdaniem organu przed dokonaniem czynności materialno-technicznej nie złożono zastrzeżeń. W nawiązaniu do złożonego dnia 3 czerwca 2013 przez pełnomocnika skarżących wezwania do usunięcia naruszenia prawa, precyzującego żądany zakres zmian, których dotyczyło poprzednie pismo z datą wpływu 13.05.2013, Starosta wyjaśnił, że pismo to potraktował jako żądanie wprowadzenia w ewidencji zmian w części dotyczącej oznaczenia działki [...] i zarejestrował sprawę do nr [...], w której w przedmiocie rozpoznania żądanej zmiany przeprowadzone zostanie postępowanie administracyjne. Połączony z odpowiedzią na skargę z powołaniem na przepis art. 56 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o zawieszenie postępowania sądowo administracyjnego zainicjowanego niniejszą skargą, Starosta uzasadnił tym, że wniesienie skargi na czynność materialno-techniczną nastąpiło po wszczęciu na wniosek skarżących z dnia 3 czerwca 2013r. w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów, przez przywrócenie stanu sprzed wprowadzonej zmiany. Tę podstawę wniosku potwierdził Starosta w piśmie z dnia 14.02.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga ulega odrzuceniu. Przepis art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 poz. 270 ze zm.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje i inne akty wymienione w punktach 1-7, oraz (pkt 8) na bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto zgodnie z §3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W myśl art. 3 §2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 (a więc inne niż decyzje i opisane w pkt 2 i 3 postanowienia) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wgląd w akta sprawy dowodzi, że datowanym na 17 kwietnia 2013 zawiadomieniem o zmianie danych ewidencji gruntów i budynków nr [...], z powołaniem na §49 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów zawiadomiono o wprowadzonych w dniu 17 kwietnia 2013r. w ewidencji gruntów i budynków obrębu P a przedstawionych w załączniku Nr 1, zmianach na postawie operatu geodezyjnego [...] z 5.04.2011 w zakresie "modernizacji danych przedmiotowych", na podstawie zgłoszenia Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Objęte zawiadomieniem zmiany dotyczyły działek [...], [...], [...], [...], [...], [...] i stanowiły korektę operatu [...] z 30.12.2008r. Z załącznika Nr 1 w części dotyczącej zawiadomienia współwłaścicieli działki [...] z KW [...] wynikało, że działka [...] o pow. 0.111ha została z ewidencji wykreślona, a w jej miejsce wpisano działki [...] i [...] o łącznej sumie powierzchni odpowiadającej pierwotnej działce. Poza treścią powołanego w skardze przepisu art. 7d pkt 1 wymieniającego zadania Starosty, przepis art. 22 ust 1 ustawy z dnia 19 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (obecnie t.j. Dz.U. 2010.193.1287 ze zm. Dalej P.g. i k.) stanowi, że ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie. W myśl przepisu art. 6a ust.1 pkt 2 Lit. b powołanej ustawy P.g. i k., wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego Starosta stanowi organ administracji geodezyjnej i kartograficznej. Przepis art. 6a ust.3 stanowi, że zadania organów określonych w ust.1 pkt 2 (a więc marszałka województwa i starosty) wykonywane są jako zadania z zakresu administracji rządowej. Stosownie do przepisów art. 6 ust.1 pkt 4a w zw. z art. 5 ustawy z dnia 4 września 1997r. o działach administracji rządowej (Dz.U. 2013.743 t.j. ze zm.), w ramach klasyfikacji działów administracji rządowej, wyróżnia się dział administracji publicznej (art.5 pkt 1). Dział administracji publicznej obejmuje m.in. sprawy geodezji i kartografii. Przepisem art. 4 ust.1 pkt 9 ustawy z dnia 5 czerwca 1989 o samorządzie powiatowym (Dz.U. 2013.595 j.t. ze zm.) do wykonywania przez powiat określonych ustawami zadań publicznych o charakterze ponad gminnym zaliczono m.in. zadania w zakresie geodezji, kartografii i katastru, a więc właśnie ewidencji gruntów i budynków w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy P.g. i k. Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne definiuje w art. 2 pkt 8 ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) jako jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Ustawa określa także cele, którym służy ewidencja gruntów (art. 21), w tym oznaczaniu nieruchomości w księgach wieczystych, podmioty obowiązane do zgłaszania zmian i ich dokumentowania na żądanie Starosty (art. 22 ust. 2 i 3), podmioty obowiązane do przesyłania prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz obliguje kancelarie notarialne do przesyłania aktów notarialnych (art. 23), definiuje składniki operatu i zasady udostępniania z niego danych (art. 24), a także określa zasady przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków (art. 24a). Natomiast zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zasady wymiany danych ewidencyjnych regulują przepisy wydanego na podstawie ustawy Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) – dalej rozporządzenie. Rozporządzenie przepisem §44 pkt 2 nakłada na Starostę obowiązek utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, t.j. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust. 1), przy czym do aktualizacji operatu ewidencyjnego stosuje się odpowiednio przepisy §35 (§ 45 ust. 2) zawartego w rozdziale 2 zakładanie ewidencji gruntów i budynków. Przepis § 35 m.in. w punkcie 1) stanowi, że źródłami danych ewidencyjnych są materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnymi kartograficznym. Zasadę aktualności operatu realizuje przewidziany w § 47 ust. 1 rozporządzenia obowiązek dokonania aktualizacji operatu niezwłocznie po uzyskaniu przez starostę odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych. W myśl §46 ust. 1 dane zwarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w §10 i 11. Zarazem w ust. 2 § 46 określono rodzaje dokumentacji, z której wynikające zmiany wprowadza się z urzędu. Powyższe regulacje wskazują, że na staroście jako organie prowadzącym ewidencję gruntów i budynków a zarazem obowiązanym do utrzymania tego operatu w stanie aktualności, t.j. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, ciąży obowiązek niezwłocznego dokonania zmian aktualizujących ten operat z urzędu, w przypadku pozyskania takich materiałów. W myśl §46 ust. 2 pkt 2 podstawę do wprowadzenia z urzędu (co nie wyklucza wniosku) zmian w operacie ewidencji gruntów stanowi opracowanie geodezyjne i kartograficzne, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych. Zawartość wykazów zmian danych ewidencyjnych określa ust. 3 § 46. Na tle brzmienia przepisu § 47 ust. 3 rozporządzenia wyjaśnione już zostało w orzecznictwie sądowo administracyjnym, że wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych zgodnie z przepisami rozporządzenia może nastąpić w dwojakim trybie; t.j. przez dokonanie czynności materialno technicznej polegającej na wprowadzeniu do bazy danych udokumentowanego zgłoszenia zmiany (dokonanego w trybie art. 22 ust 2 ustawy), lub uzyskania dokumentu, który wpłynął do starosty (w trybie art. 23), o której organ tylko zawiadamia (§ 49 ust. 1 w zw. z §48 ust. 1 i 2), albo w drodze decyzji, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego (§47 ust.3). Drugi ze wskazanych sposobów stosuje się w sytuacji gdy, aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów. (Por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego I OSK 835/12 z 2013.09.25 (baza cbois) i I OSK 464/11 z 2012.03.21, LEX nr 1295814, oraz WSA w Krakowie z 2008.04.16 LEX nr 510289, ONSA i WSA 2010/2/26, czy WSA w Warszawie z 2007.04.10 IV SA/Wa 1811/06 LEX nr 337767). Na tle okoliczności sprawy nie budzi wątpliwości konstatacja, że przedmiotem skargi jest czynność materialno-techniczna Starosty polegająca na wprowadzeniu w dniu 17 kwietnia 2013r. w operacie ewidencji gruntów, na postawie przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego kartograficznego opracowania wykonawcy modernizacji operatu ewidencji, którego treścią była korekta położenia działki ewid. [...] na mapie stanowiącej składnik opisowo-kartograficznej części operatu ewidencyjnego (§28 ust. 1 pkt 1 w zw. z §21 ust. 2 rozporządzenia) oraz korekta jej oznaczenia jako działek o nr [...] i [...], wobec ustalenia, że działkę [...] rozdziela działka ewid. [...]. Opracowanie korygujące błędy złożył wykonawca prac w ramach rękojmi prac wykonywanych przy modernizacji operatu ewidencji gruntów. Dla oceny formy w jakiej dokonano zmiany w operacie ewidencji, przywracającej stan położenia działki sprzed modernizacji, przy nadaniu jej obszarom nowych oznaczeń, nie ma doniosłości prawnej okoliczność, że Starosta przed dokonaniem zmiany udostępnił zainteresowanym dokumentację czy okoliczność, że zgłaszano czy też nie zgłaszano do niej zastrzeżeń. Czynność materialno-techniczna Starosty została podjęta bowiem z urzędu w rozumieniu §46b ust. 2 rozporządzenia, gdyż wykonawca prac geodezyjnych korygujący błędy w operacie modernizacji ewidencji gruntów, nie należy do podmiotów określonych §46 ust. 1, które są uprawnione do złożenia wniosku przedmiocie wprowadzania zmian w ewidencji. Zarazem, zgodnie z art. 24a ust. 12 w zw. z ust. 9 ustawy P.g. i k., po upływie 30 dni od ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji o tym, że projekt modernizacji operatu opisowo-kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, wprowadzenie zmian obowiązującego operatu może nastąpić tylko na wniosek lub z urzędu. Określenie zatem przez Starostę w zawiadomieniu o dokonanych zmianach przedmiotu dokonanej czynności, jako zawiadomienia o "modernizacji danych przedmiotowych" było mylące, ale bez doniosłości prawnej. W obowiązującym już bowiem operacie (poza trybem modernizacji, który został zakończony)jego zmiany mogły już tylko polegać na wprowadzeniu (z urzędu lub na wniosek) zmian aktualizujących ten operat, choćby z powodu usuwania błędów wykonawcy operatu modernizującego ewidencję. Za ugruntowane natomiast w sądownictwie administracyjnym uznaje Sąd stanowisko orzecznictwa, że w pojęciu "aktualizacji" ewidencji gruntów budynków mieści się także usuwanie udokumentowanych stosownym opracowaniem przyjętym do zasobu błędów lub pomyłek w bazie danych ewidencyjnych, jeżeli odzwierciedla to aktualny stan prawny (por.np. WSA w Krakowie z 2010.10.13 III SA/Kr 277/09, LEX 765924, z 2010.10.27 III SA/Kr 203/09, LEX nr 756906, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2011.09.30. I OSK 1628/10, LEX nr 964987). Za utrwalone również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. np. postanowienia NSA z 2012.07.04 I OSK 1501/22 LEX nr 1332325, czy z 2008.10.16 II GSK 340/08, LEX nr 515352) oraz w piśmiennictwie (Por.np. A. Kabat w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz Wyd. 3, 2009, LEX B Danter, B Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek str. 29 in) przyjął Sąd stanowisko, określające łącznie przesłanki, jakie musi spełniać akt lub czynność w rozumieniu art. 3 §2 pkt 4 P.p.s.a.: 1) nie może mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, 2) musi mieć charakter publicznoprawny, 3) muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu, 4) muszą dotyczyć obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa rozumianych jako bezpośrednio wynikające z przepisów prawa obowiązki lub uprawnienie tego podmiotu, do którego skierowany jest akt. Oznacza to, że z przepisu prawa na wynikać obowiązek organu administracji publicznej podjęcia aktu lub czynności, która spełnia bezpośrednie uprawnienie adresata tego aktu lub czynności, albo bezpośrednio akt lub czynność jest związana z obowiązkiem tego podmiotu. Czynność materialno-techniczna wprowadzenia zmiany aktualizującej operat ewidencji gruntów i budynków, jest czynnością podjętą w zakresie administracji publicznej. Jednakże jej podjęcie wynika z realizacji nałożonego na starostę jako organ administracji geodezyjnej i kartograficznej obowiązku prowadzenia operatu ewidencji gruntów i budynków oraz utrzymania tego operatu w stanie aktualności, w ramach zadania z zakresu administracji rządowej. Wynikający z przepisów §49 ust. 1 rozporządzenia obowiązek zawiadomienia wskazanych nim podmiotów o dokonanych w drodze czynności materialno-technicznej zmianach w danych ewidencyjnych nie dotyczy i nie realizuje bezpośrednio uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a dotyczących osób, do których kierowane jest zawiadomienie o dokonanej już zmianie. W świetle powyższego, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wprowadzona przez starostę z urzędu wynikająca z przedłożonego opracowania geodezyjnego i kartograficznego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zmiana aktualizująca operat ewidencji gruntów i budynków, w drodze czynności materialno-technicznej, o której Starosta tylko zawiadamia w trybie §49 ust. 1 w zw. z § 48 ust. 1 rozporządzenia z dnia 24 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, nie ma charakteru aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 §2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie służy na nią skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela stanowisko orzecznictwa, w którym przyjęto, że na czynność materialno-techniczną w przedmiocie wprowadzenia zmiany w ewidencji nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, gdyż nie ma ona charakteru czynności w rozumieniu art. 3 §2 pkt 4 P.p.s.a. (tak np. postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 2013.01.28 sygn. II SA/Rz 1166/12, czy w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2013.10.30 II SA/Go 705/13 – baza cbois.nsa.gov.pl). Przywołany w uzasadnieniu skargi wyrok WSA w Warszawie z 2011.10.13 IV SA/Wa 972/11, przyjmujący dopuszczalność skargi na czynność materialno-techniczną organu, wychodzi z nieumotywowanego w orzeczeniu stanowiska, że przedmiotem kognicji sądu jest także kontrola w postępowaniu ze skargi na czynność materialno-techniczną, czy organ nie powinien jednak rozstrzygnąć sprawy decyzją, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego w trybie art. 47 §3. Zdaniem WSA w Krakowie strona, która kwestionuje prawidłowość zmiany ewidencji gruntów dokonanej w trybie czynności materialno-technicznej, o której została zawiadomiona, może złożyć wniosek o dokonanie zmiany w ewidencji, której przedmiotem może być np. przwrócenie stanu przed zmianą jako aktualnego. Odmowa dokonania zmian w ewidencji wymaga wydania decyzji administracyjnej (§48 ust. 2 pkt 6), co wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 lipca 2011 I OSK 1353/10 (LEX nr 1082637), a w konsekwencji podlega skardze do sądu administracyjnego. Natomiast zainicjowana skargą sądowoadministracyjna kontrola decyzji odmawiającej wprowadzenia zmiany, obejmuje także (art. 135 P.p.s.a.) kontrolę zgodności z prawem przesłanek przyjętych przez organ ewidencji gruntów, za podstawę czynności materialno-technicznej, którą ukształtowano stan ewidencji gruntów i budynków, będący przedmiotem wniosku o jego zmianę. W świetle powyższego stanowiska, zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania na podstawie art. 56 ustawo Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma oparcia w tym przepisie, gdyż dokonana w trybie §§48 i 49 Rozporządzenia zmiana, następuje poza trybem postępowania administracyjnego, a przedmiotem wniosku jest zmiana ewidencji, a nie zmiana aktu na podstawie którego ukształtowano jej stan. Z tych przyczyn orzeczono jak w 1 punkcie postanowienia. Mając na uwadze przepisy art. 58 §1 pkt 6 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w punkcie 2gim o odrzuceniu skargi.