III SA/Kr 931/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga Sędziowie WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) WSA Hanna Knysiak-Sudyka Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2016 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] A. G.-W. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 maja 2016 r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2016 r. nr [...] odmówił przyznania M. B. świadczenia w formie zasiłku celowego na pokrycie kosztów związanych ze zmianą aktu notarialnego. W dniu 22 lutego 2016 r. M. B. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo zatytułowane "odwołanie" zawierające szereg zarzutów dotyczących nieprawidłowości treści decyzji Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] 2016 r. Po rozpoznaniu tego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 25 maja 2016 r. znak [...], działając na podstawie art. 123 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) stwierdziło niedopuszczalność wniesienia odwołania M. B. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że odwołanie M. B. należy uznać za niedopuszczalne, bowiem odwołanie od wyżej wskazanej decyzji organu I instancji zostało już przez skarżącego złożone i rozpatrzone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016 r. Decyzją z dnia [...] 2016 r. znak [...] organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. nr [...] odmawiającą przyznania M. B. świadczenia w formie zasiłku celowego na pokrycie kosztów związanych ze zmianą aktu notarialnego. Decyzja ta stała się ostateczna, a akta sprawy zostały zwrócone do organu I instancji. Tym samym nie jest możliwe ponowne procedowanie sprawy rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Wskazano także, że M. B. w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016 r. został poinformowany o prawie do złożenia skargi na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skargę na powyższą decyzję Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył M. B., kwestionując prawidłowość i słuszność wydanego rozstrzygnięcia. Skarżący wskazując na swoją sytuację życiową w szczególności podnosi, że gdyby otrzymał wnioskowane świadczenia z pomocy społecznej, w tym na zmianę aktu notarialnego, to wówczas wśród klientów Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej nie byłoby W. B. i H. C. Stąd też skarżący zarzucił, że utrzymanie przez Kolegium Odwoławczego w mocy decyzji odmownej organu I instancji, naraża na koszt Radę Miasta większy, aniżeli wnioskowane przez stronę świadczenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 P.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. W pierwszej kolejności należy wyraźnie zasygnalizować przedmioty tej sprawy. Ta sprawa dotyczy bowiem tylko i wyłączenie oceny legalności zaskarżonego postanowienia, innymi słowy oceny, czy dopuszczalnym było w dniu 22 lutego 2016 r. ponowne wniesienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego przez skarżącego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] 2016 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 1882). Jak wynika z akt sprawy ten sam skarżący w dniu 29 stycznia 2016 r. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. nr [...] (akta administracyjne sprawy, karta nr 1849). Odwołanie to nie budziło wątpliwości co do swojej treści i organ I instancji pismem z dnia 15 lutego 2016 r. przesłał je z aktami sprawy do rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (akta administracyjne sprawy, karta nr 1857). Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało to odwołanie i decyzją z dnia [...] 2016 r. utrzymało decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. w mocy. Trafnie podniósł organ odwoławczy, że powtórnie wniesionemu odwołaniu od tej samej decyzji nie można nadać biegu i nie jest dopuszczalne rozpoznawanie tego odwołania. W związku z tym nie stanowi naruszenia prawa wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia 25 maja 2016 r. znak [...] stwierdzającego niedopuszczalność wniesienia odwołania M. B. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. nr [...]. Kodeks postępowania administracyjnego nie dopuszcza żadnej możliwości dowolnego powielania środków zaskarżenia poprzez dwukrotne lub wielokrotne składanie odwołań od tej samej decyzji. Zgodnie z art. 15 K.p.a. zawierającym zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, wszystkie decyzje nieostateczne mogą być na wniosek osoby uprawnionej zaskarżone do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem, który wydał zaskarżoną decyzję. Zgodnie zaś z art. 127 § 1 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, co oznacza, że strona może wnieść odwołanie od decyzji nieostatecznej wyłącznie jeden raz i tylko do jednej instancji. Nie ma możliwości uruchamiania wielokrotnie trybu weryfikacji decyzji poprzez wnoszenia odwołania od decyzji organu I instancji. Tym samym w tej sprawie ponowne wniesienie odwołania przez tego samego odwołującego od wydanej decyzji było niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych. Przyczyny przedmiotowe odnoszą się do uznania przeszkody formalnej w zakresie istnienia uprawnienia do wniesienia odwołania, w tym - w razie wyczerpania przez stronę toku instancji. W przedmiocie niedopuszczalności odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 134 K.p.a. wydało właściwe postanowienie. Skoro niedopuszczalnym było w tej sprawie wnoszenie odwołania, to tym samym zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze ograniczyło swoje postępowanie tylko do zbadania dopuszczalności wnoszenia odwołania. Gdyby organ II instancji mimo ponownie wniesionego odwołania od tej samej decyzji merytorycznie rozpoznawało sprawę, to takie postępowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Zgodnie bowiem z powszechnie przyjmowanym stanowiskiem w rzecznictwie sądów administracyjnych prowadzenie postępowania odwoławczego w wyniku niedopuszczalnie wniesionego odwołania skutkuje rażącym naruszeniem art. 16 § 1 K.p.a. ponieważ byłoby to orzekanie w zwykłym postępowaniu odwoławczym w sprawie zakończonej już decyzją ostateczną i jest to rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. (analogicznie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 1 lipca 2009 r. sygn. akt VIII SA/Wa 85/09, opub. w LEX nr 553640; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 29 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Ol 118/11, opub. w LEX nr 784758; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 28 września 2010 r. sygn. akt II SA/Bk 450/10, opub. w LEX nr 752315; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z dnia 25 września 2008 r. sygn. akt II SA/Ke 375/08, opub. w LEX nr 471558). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zarzuty skarżącego zawarte w skardze nie zasługują na uwzględnienie. W istocie skarżący zawarł w skardze zarzuty dotyczące merytorycznych podstaw do wydania decyzji przez Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] 2016 r. akcentując swoją sytuację życiową oraz brak zasadności przyznania świadczenia, co uwolniłoby organ pomocy społecznej z ponoszenia większych wydatków. Te argumenty nie dotyczą tej sprawy i Sąd w tej sprawie nie może je rozważać. Jeszcze raz Sąd wyjaśnia, że w tej konkretnej i rozpoznanej sprawie znaczenie ma tylko to, czy skarżący już raz wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. nr [...] i czy w związku z tym zgodnym z prawem jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 maja 2016 r. znak [...] stwierdzająca niedopuszczalność wniesienia odwołania M. B. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. nr [...]. Nie jest dopuszczalnym kilkukrotne wnoszenie odwołań od tej samej decyzji i w tej sprawie trafnie organ odwoławczy przyjął niedopuszczalność powtórnego wniesienia odwołania. W tym stanie sprawy skarga skarżącego podlega, stosownie do art. 151 P.p.s.a., oddaleniu.