III SA/Kr 949/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego A. P. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 24 listopada 2017 r., nr [...], którym utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o odmowie zwolnienia go z kosztów postępowania rozgraniczeniowego zakończonego decyzją organu I instancji z 1 sierpnia 2017 r. W decyzji tej ustalono koszt wynagrodzenia geodety na kwotę [...] zł i zobowiązano do jego pokrycia – po połowie skarżącego oraz E. R. i A. R. Skarżący podał, że porównanie wysokości kosztów postępowania, które musiałby pokryć z wysokością środków finansowych, którymi dysponował wskazywało, że nie będzie on wstanie ponieść tych kosztów, gdyż pozbawiłoby go to środków niezbędnych do zaspokojenia podstawowych i bieżących potrzeb życiowych. Dodatkowo podniósł, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, będzie skutkował koniecznością wszczęcia postępowania egzekucyjnego i narazi skarżącego na obciążenie dalszymi kosztami, "gdyż nie posiada on środków oraz możliwości zarobkowych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia (o odmowie zwolnienia z kosztów), ponieważ takie postanowienie w ogóle nie jest "wykonywane". Innymi słowy, wstrzymanie wykonania postanowienia o odmowie zwolnienia z kosztów w ogóle nie miałoby wpływu na ewentualną egzekucję kosztów postępowania rozgraniczeniowego, którymi to kosztami skarżący został obciążony. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej określanej jako p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz doktrynie utrwaliło się stanowisko, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tylko tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie NSA z 31 styczni2006 r., II FZ 882/05,). Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). W świetle powyższego co do zasady cechy tej nie mają więc akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.). Skoro zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie odmawiające zwolnienia skarżącego z kosztów postępowania rozgraniczeniowego to postanowienie to nie obliguje skarżącego do jakiegokolwiek działania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Wobec tego, zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie nie posiada przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania (por. postanowienia NSA: z 2 marca 2016 r., II GZ 155/16; z 14 października 2014 r., II OZ 1072/14; z 24 kwietnia 2014 r., II FZ 470/14; z 10 grudnia 2013 r., II FZ 1358/13). Jednocześnie Sąd zaznacza, że wniosek o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych może być składany, ale w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, na zasadach określonych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.