I SA/Łd 1343/15

Dnia 4 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2016 roku w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Tutejszy sąd wyrokiem z 16 września 2016 r. oddalił skargę D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok. W dniu 21 października 2016 roku, w związku z wezwaniem do uiszczenia opłaty za odpis wyroku z uzasadnieniem skarżąca ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 14 grudnia 2016 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wskazanego wyroku sądu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Wskazane rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 lutego 2017 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 13 lutego 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Wskazane zarządzenie skarżąca odebrała w dniu 7 marca 2017 r. W dniu 15 marca 2017 r. (data nadania) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, załączając do niego potwierdzenie wpłaty wpisu. W treści wniosku wskazała, że powodem uchybienia terminu był jej zły stan zdrowia, spowodowany m.in. koniecznością sporządzenia zażalenia na postanowienie o umorzeniu dochodzenia w innym postępowaniu, co uniemożliwiło jej wpłatę wymaganego wpisu w zakreślonym przez sąd terminie. Do wniosku załączyła zwolnienie lekarskie, wskazujące na niezdolność do pracy w okresie od 16 lutego do 15 marca 2017 r. oraz zaświadczenie lekarskie o przewlekłej niezdolności do prawidłowego funkcjonowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po upływie terminu - art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Należy jednak mieć na względzie, że zasada ta nie ma charakteru bezwzględnego, bowiem z art. 86 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywróci termin. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 p.p.s.a. to na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym winien być oceniany z uwzględnieniem wszelkich okoliczności konkretnej sprawy w odniesieniu do obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy. Obowiązkiem strony jest bowiem zachowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. postanowienia NSA: z 23 marca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 196/11, z 11 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 77/11, z 20 września 2011 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 456/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić trzeba, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, zatem może nastąpić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podmiot domagający się przywrócenia terminu winien dołożyć wszelkich starań celem wyjaśnienia przyczyn uchybienia. Skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu podniosła po pierwsze, że uchybienie terminu było następstwem jej złego stanu zdrowia. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej przy spełnieniu pewnych warunków. Choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi wykazać, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności powinno być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie (por. postanowienia NSA: z 26 sierpnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt I FZ 248/14, z 12 sierpnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 1172/14, z 5 lutego 2014 r. w sprawie o sygn. akt I FZ 508/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaświadczenia lekarskiego, wskazującego na chorobę strony nie należy jednak automatycznie traktować jako okoliczność wykluczającą winę. Tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, przy czym muszą zostać spełnione określone warunki. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany i nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (postanowienie NSA z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt II FZ 551/11). W okolicznościach niniejszej sprawy strona nie wykazała okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Załączyła wprawdzie do akt zwolnienie lekarskie obejmujące okres między 16 lutego a 15 marca 2017 r. oraz zaświadczenie o przewlekłej niezdolności do prawidłowego funkcjonowania, jednak w realiach niniejszej sprawy owe dokumenty nie są wystarczające by uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Z załączonych zaświadczeń lekarskich nie wynika by stan zdrowia skarżącej nagle pogorszył się w okresie, w którym termin do wpłaty wpisu od zażalenia pozostawał otwarty. Skarżąca odebrała wezwanie do uiszczenia wpisu 7 marca 2017 r. Wpłaciła ów wpis, składając jedocześnie przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu 15 marca 2017 r., zatem dzień po terminie zakreślonym przez sąd w wezwaniu. Tym samym uznać należy, że w żaden sposób nie wykazała, że jej choroba miała charakter nagły, niemożliwy do wcześniejszego przewidzenia i jednocześnie, że jej stan zdrowia nagle stał się na tyle ciężki, że wyłączał możliwość osobistego uiszczenia wpisu od zażalenia, bądź posłużenia się inną osobą by ten wpis uiścić. Zauważyć też należy, że niezdolność do pracy, na którą powołuje się skarżąca nie stanowiła dla niej przeszkody do sporządzenia obszernego pisma procesowego z dnia 14 marca 2017 r. – zażalenia na postanowienie o umorzeniu dochodzenia. Wobec powyższego w ocenie sądu przedłożone zaświadczenia lekarskie nie uprawdopodobniają, że w trakcie biegu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, stan zdrowia uniemożliwiał skarżącej dokonanie czynności polegającej na uiszczeniu wpisu, szczególnie w zestawieniu z faktem, iż dzień po upływie terminu skarżąca zdolna była wpłacić wpis i sporządzić wniosek o przywrócenie terminu do jego uiszczenia, a w ostatnim dniu biegu tego terminu sporządziła obszerne pismo procesowe w innym postępowaniu. Podsumowując stwierdzić należy, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji. Ake.