I SA/Łd 397/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Świderska Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2013 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2006 r. postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do listopada 2006 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że w efekcie kontroli podatkowej i wszczętego następnie postępowania podatkowego, ustalono, że podatnik bezzasadnie odliczył podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących nabycie złomu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju zależność ma miejsce, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 1140/12, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. U.E. C 115 z 9 maja 2008 r.), skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego o następującej treści: a) czy art. 4 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U.UE.L.1977.145.1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uznaniu za dostawę towarów sprzedaży dokonanej przez podmiot, który za zgodą innej osoby, w celu zatajenia własnej działalności gospodarczej, posłużył się firmą tej osoby? b) czy art. 17 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on odliczeniu podatku z faktury wystawionej przez osobę, która jedynie firmowała sprzedaż towaru dokonaną przez inny podmiot, bez wykazania, że nabywca wiedział lub na podstawie obiektywnych okoliczności mógł przewidzieć, że transakcja, w której uczestniczy, wiąże się z przestępstwem lub innymi nieprawidłowościami, jakich dopuścił się wystawca faktury lub podmiot z nim współdziałający? Spór pomiędzy podatnikiem, a organami podatkowymi dotyczy możliwości skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur wystawionych przez firmanta w okolicznościach takich jak te, które zostały przedstawione w postanowieniu z 12 grudnia 2012 r. wydanym w sprawie I SA/Łd 1140/12. W ocenie Sądu odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na przedstawione powyżej pytania, z uwagi na zastosowanie przez organ art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT oraz tożsamy stan faktyczny, ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Należy również podkreślić, iż Sądowi znana jest treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca 2013 r. (sygn. akt. I FZ 59/13), którym uchylono postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 14 grudnia 2012 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2005 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd II instancji wskazał, że nie było podstaw do zawieszenia postępowania ze względu na pytanie prejudycjalne, bowiem istota sprawy koncentruje się wokół zagadnienia, czy S. B. może być stroną postępowania w zakresie objętym sprawą. W niniejszej sprawie powyższe wytyczne nie mogą zostać uznane za aktualne, ponieważ wyrokiem z 19 grudnia 2012 r. (sygn. akt I FSK 1183/12) NSA uchylił wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego z 18 kwietnia 2012 r. (sygn. akt I SA/Łd 153/12) i wskazał, że S. B. był stroną postępowania podatkowego dotyczącego poszczególnych okresów rozliczeniowych 2006r. w podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. E.B.