I SA/Łd 454/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant: Referent-stażysta Jakub Zegarlicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi J. W. wspólnika "A" spółki cywilnej M. W., J. W. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług oddala skargę. I SA/Łd 454/16 UZASADNIENE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego w imieniu Ministra Finansów, jako organu pierwszej instancji, z dnia [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wniosku J. W. wspólnika A s.c. M. W., J. W. z dnia 20 listopada 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy nieruchomości na rzecz spółki cywilnej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, utrzymał się w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu powyższego postanowienia przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania. W dniu 30 listopada 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy nieruchomości na rzecz spółki cywilnej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. W roku 1995 J. L. i T. M. rozpoczęli działalność gospodarczą jako "Zakład Masarski" B- L. M. Spółka Cywilna. W roku 2001 powołali B- L. M. Spółka jawna i kontynuowali dotychczasowy rodzaj działalności w oparciu o dotychczas posiadane środki trwałe. Środki trwałe "Zakład Masarski" B- L. M. Spółka Cywilna zostały przejęte w roku 2001 przez B- L. M. Spółka jawna. W chwili rozpoczęcia działalności gospodarczej, tj. w roku 1995 wspólnicy spółki cywilnej "Zakład Masarski" B- L., M. Spółka Cywilna dysponowali następującymi nieruchomościami, które zostały wprowadzone do wykazu środków trwałych. - Niezabudowana nieruchomość gruntowa oznaczona jako działka nr ew. 1123 obręb [...], gm. W. - o powierzchni 1,2408 ha, obręb [...], gm. W. -o powierzchni 1,2408 ha (rola). - Zabudowana nieruchomość gruntowa położona w W. przy ul. C, oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr 1122. obręb [...], gm. W. – o powierzchni 0,7110 ha (rola i zabudowania). Na tej działce posadowiony był budynek magazynowo - gospodarczy o pow. 105,60 m2, powierzchnia użytkowa 94,07 m2 wzniesiony w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku (budynek ten nie był modernizowany, ani nie doszło do jego pierwszego zasiedlenia) oraz położony w pobliżu budynek masarni wzniesiony w roku 1990 o pow. zabudowy 244,41 m2. W latach 1995-1997 na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w W. z dnia [...].03.1995 r. znak [...] udzielonej Zakładowi Masarskiemu B- L., M. s.c. w W. dokonano rozbudowy obiektu masarni wzniesionego w roku 1990 poprzez dobudowanie pomieszczeń produkcyjnych i biurowych o łącznej powierzchni zabudowy 410,93 m2, powierzchnia użytkowa 341,24 m2, kubatura 1.674,90 m3. Z kolei w latach 2000-2003 dokonano na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...].07.2000 r. Starosty [...] wydanej na wniosek Zakładu Masarskiego B- J. L. i T. M. dalszej rozbudowy obiektu, o którym mowa w dwóch poprzednich akapitach poprzez dobudowanie wschodniego skrzydła obiektu pełniącego funkcję produkcyjno - magazynową o pow. zabudowy 590 m2. Obiekt ten położony jest częściowo na działce nr 1122, częściowo na działce nr 1123 (działki graniczą ze sobą). Zarówno "Zakład Masarski" B- L. M. Spółka Cywilna, jak i B- L. M. Spółka jawna, były czynnymi podatnikami VAT i posiadały prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczony przy dokonywaniu wydatków na rozbudowę masarni, o której mowa wyżej. Poszczególne etapy rozbudowy masarni, jako element udoskonalenia w rozumieniu art. 22g ust. 17 u.p.d.f. były uwzględnianie w zapisach księgowych. Budynek masarni wzniesiony w roku 1990 i rozbudowywany w latach 1995-1997, a następnie wiatach 2000-2003 nie był przekazany do używania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu innym podmiotom i przez cały czas był użytkowany przez właściciela na potrzeby własnej działalności. W dniu [...].07.2015 r. B- L., M. Spółka jawna zbyła na rzecz A spółka cywilna M. W., J. W. nieruchomość zabudowaną oznaczoną jako działka nr 1123 (na której częściowo położony jest budynek masami wzniesiony w roku 1990 i rozbudowany w latach 1995-1997, a następnie w latach 2000-2003) oraz nieruchomość zabudowaną oznaczoną jako działka nr 1122 (na której posadowiony jest budynek magazynowo - gospodarczy wzniesiony w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku oraz częściowo położony budynek masarni wzniesiony w roku 1990 i rozbudowany w latach 1995-1997, a następnie w latach 2000-2003) traktując te czynność jako opodatkowaną podatkiem VAT w wysokości 23%, po czym w dniu 03.11.2015 r. dokonała korekt wymienionych faktur w ten sposób, iż potraktowała te sprzedaż jako zwolnioną od podatku VAT. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. 1) Czy zbycie przez B- L., M. Spółka jawna na rzecz M. W. i J. W. A spółka cywilna budynku magazynowo - gospodarczego o pow. 105,60 m2 wzniesionego w latach osiemdziesiątych posadowionym na działce nr 1122, nigdy nie modernizowanego, w odniesieniu do którego nie doszło do pierwszego zasiedlenia, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.)? 2) Czy zbycie przez B- L., M. Spółka jawna na rzecz M. W. i J. W. A spółka cywilna budynku masarni położonego na działkach nr 1122 i 1123 w W. wzniesionego w roku 1990 i rozbudowanego w latach 1995 do 1997, a następnie w latach 2001 do 2003 w taki sposób, że z początkowej powierzchni tej masarni, która wynosiła 244,41 m2 finalnie uzyskano obiekt produkcyjny o powierzchni 1250,62 m2, jest zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) w sytuacji, gdy podczas ulepszania budynku masarni w latach 1995-1997 i 2001-2003 Inwestor odliczał VAT i nigdy nie przekazał budynku do używania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu innym podmiotom i przez cały czas użytkował go na potrzeby związane z własną działalnością? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad. 1 Zbycie przez B- L., M. Spółka jawna na rzecz M. W. i J. W. spółka cywilna budynku magazynowo - gospodarczego o pow. 105.60 m2 wzniesionego w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku na działce nr 1122 w W. korzysta ze zwolnienia VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 a lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Wskazany budynek magazynowo - gospodarczy wzniesiony został w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy w Polsce nie występował podatek od towarów i usług. Budynek wprowadzony został przez właściciela do wykazu środków trwałych w roku 1995 i dokonującemu dostawy właścicielowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zachodzi przesłanka, o której mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 a lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Ad. 2 Zbycie przez B- L., M. Spółka jawna na rzecz M. W. i J. W. spółka cywilna budynku masarni położonego na działkach nr 1122 i 1123 w W. pobudowanego w roku 1990 i rozbudowanego w latach 1995 do 1997, a następnie od roku 2001 do 2003, nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Budynek masarni podbudowany został w roku 1990 bez podatku VAT. W latach 1995-1997 oraz 2001-2003 dokonano rozbudowy masarni, która wyniosła ponad 500% wartości budynku (wartość te Wnioskodawca ustalił orientacyjnie na podstawie procentowego stosunku powierzchni masarni po jej wzniesieniu do jej powierzchni po kolejnych rozbudowach). Od zakupów na rozbudowę masarni właściciel odliczył VAT. W okresie od roku 1990 nie doszło do przekazania budynku masarni do używania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu innym podmiotom, zaś właściciel przez cały czas użytkował budynek na potrzeby własnej działalności. W roku 2015 właściciel B- L., M. Spółka jawna zbyła budynek na rzecz M. W. i J. W. spółka cywilna, co należy rozumieć jako dostawę dokonywaną w ramach pierwszego zasiedlenia pierwszemu nabywcy po ulepszeniu budynku, jeśli wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej obiektu (art. 2 pkt 14 ustawy o VAT). Z tego też względu czynność ta podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy o podatku VAT. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działający w imieniu Ministra Finansów, jako organ pierwszej instancji stwierdził, że zakres przedstawionych pytań odnosi się do sytuacji prawnopodatkowej innego podmiotu, tj. B- L., M. Spółka jawna, a zatem brak jest podstaw prawnych do udzielenia odpowiedzi na pytania J. W., będącego wspólnikiem spółki cywilnej A- M. W., J. W. - w zakresie zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy nieruchomości na rzecz spółki cywilnej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem. W związku z powyższym w dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działający w imieniu Ministra Finansów, jako organ pierwszej instancji, wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku strony z uwagi na fakt, iż przedmiotowy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy nieruchomości na rzecz spółki cywilnej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, nie dotyczył indywidualnej sprawy Wnioskodawcy w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego. Na powyższe postanowienie zostało złożone zażalenie, w którym wniesiono o uchylenie ww. rozstrzygnięcia. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. powołując się na treść z art. 14b § 1, § 2 i § 3 ustawy Ordynacja podatkowa wskazał, że z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić wyłącznie osoba zainteresowana w sprawie. Natomiast zainteresowanym jest zatem tylko ten, który poprzez wydanie interpretacji indywidualnej uzyska potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska w pełnym zakresie lub też uzyska negatywną ocenę swojego stanowiska, co do prawnopodatkowego stanu faktycznego sprawy. Osobą zainteresowaną w sprawie w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej jest tylko taki podmiot, który pyta o własną sytuację prawnopodatkową, a nie o sytuację prawną innych podmiotów. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że problem przedstawiony we wniosku nie dotyczył zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy, lecz dotyczył sfery opodatkowania innego podmiotu, tj. B- L., M. Spółka jawna. Zaznaczono, iż obowiązek prawidłowego opodatkowania dostawy towarów czy świadczonych usług ciąży na dostawcy towaru/wykonawcy usługi i to w jego gestii leży ewentualne wystąpienie w swojej indywidualnej sprawie z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego i uzyskanie wiążącej dla niego odpowiedzi. W ocenie organu analiza złożonego wniosku wskazuje, że Wnioskodawcy nie łączy stosunek podatkowy ze związkiem publicznoprawnym, którego przedmiotem jest zastosowanie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy nieruchomości przez B- L., M. Spółka jawna na rzecz spółki cywilnej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem. Zatem skoro wątpliwości Wnioskodawcy odnosiły się do sytuacji prawnopodatkowej innego podmiotu, to brak było podstaw, aby Wnioskodawca występował o interpretację indywidualną przepisów z tą sytuacją związanych. Tym samym w kwestii objętej zakresem zadanych przez Wnioskodawcę pytań - wbrew twierdzeniu Pełnomocnika - zainteresowanym mogła być wyłącznie B- L., M. Spółka jawna. Organ odwoławczy podkreślił, że podnoszona na etapie postępowania zażaleniowego okoliczność, iż w przypadku przyjęcia, że przedmiotowa sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem VAT Wnioskodawca obowiązany jest ten podatek zapłacić, a w przypadku przyjęcia, że sprzedaż jest zwolniona od podatku VAT Wnioskodawca ma obowiązek zapłacić cenę bez podatku VAT, nie stanowi uzasadnionej podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wskazano również, że ewentualnie wydana interpretacja w zakresie zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy nieruchomości na rzecz spółki cywilnej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, nie spełniałaby dla Wnioskodawcy funkcji gwarancyjnej, tj. nie dawałaby ochrony prawnej dla Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług. Jednocześnie zauważono, iż jednym z warunków do wydania interpretacji indywidualnej jest złożenie przez wnioskodawcę skutecznego oświadczenia w trybie art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa. Przy czym takie oświadczenie, o którym mowa, może skutecznie złożyć wyłącznie osoba, wobec której można wszcząć postępowanie podatkowe (kontrole podatkową, postępowanie kontrolne) w zakresie stanu faktycznego objętego interpretacją. Skoro w przedmiotowej sprawie okoliczności stanu faktycznego oraz zakresu pytań zadanych we wniosku dotyczyły B- L., M. Spółka jawna, to nie sposób stwierdzić, iż Wnioskodawca mógł złożyć skuteczne oświadczenie na podstawie art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa. Wobec powyższego uznano, że jeżeli Wnioskodawca nie był podmiotem zainteresowanym w przedmiotowej sprawie, to organ podatkowy I instancji zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji, ponieważ na podstawie art. 14h Ordynacji podatkowej odpowiednie zastosowanie znajduje art. 165a § 1 obligujący do odmowy wszczęcia postępowania, jeżeli żądanie jego wszczęcia złożyła osoba niebędąca stroną. Stosownie bowiem do art. 165a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, iż brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutów zażalenia i uchylenia postanowienia z dnia [...]. Wydane postanowienie w pierwszej instancji znajduje oparcie w obowiązujących przepisach prawa i nie narusza art. 165a § 1 w związku z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. . Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów: – Art. 165a § 1 O.p. poprzez błędne przyjęcie, że J. W. nie ma statusu zainteresowanego w sprawie złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej; – art 14b § 1 O.p. poprzez przyjęcie, że odpowiedź na postawione we wniosku pytanie nie ma wpływu na sytuację podatkową J. W. w związku z czym nie przysługuje mu prawo do złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego je postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. oraz zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych. Zdaniem autora skargi, zainteresowanym, jak ustawa nazywa stronę podatkowego postępowania interpretacyjnego, jest ten, kto zwraca się o wydanie wymienionej interpretacji w jego indywidualnej sprawie i należy przyjąć, że osoba zainteresowana, to każda osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu wyjaśnienia i/lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. W opinii wnoszącego skargę osobami zainteresowanymi, które mogą wystąpić z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego są: – podatnicy, płatnicy, inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania podatników niezależnie od tego, czy interpretacja dotyczy ich obecnej, czy też przyszłej sytuacji, – osoby, u których wystąpiła lub może wystąpić zaległość podatkowa, o której mowa w art 52 § 1 O.p., – osoby planujące utworzenie spółki - w sprawach związanych z przyszłą sytuacją tej spółki, – przedsiębiorcy zamierzający utworzyć oddział lub przedstawicielstwo - w sprawach związanych z przyszłą sytuacją tego oddziału lub przedstawicielstwa. W uzasadnieniu skargi podkreślono dalej, że z uwagi na specyfikę podatku od towarów i usług, zainteresowanym w otrzymaniu indywidualnej interpretacji prawa podatkowego może być podatnik tego podatku, zarówno w zakresie jego podatku należnego, jak i podatku naliczonego. Błąd w rozumowaniu organu - w ocenie skarżącego - polega jednak na niewłaściwym uznaniu, że w niniejszej sprawie przedstawiona kwestia nie dotyczyła sfery praw i obowiązków podatkowych Wnioskodawcy (spółki, której jest wspólnikiem), a zastosowanie nieprawidłowej stawki podatku rodziłoby konsekwencje podatkowe wyłącznie po stronie dostawcy (kontrahenta spółki). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie podnosząc argumentację przestawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w sprawie jest rozstrzygnięcie, czy skarżący J. W. był podmiotem legitymowanym, w myśl przepisu art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005, Nr 8, poz. 60 ze zm.), do wystąpienia z wnioskiem do Ministra Finansów o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy nieruchomości na rzecz spółki cywilnej, w której jest wspólnikiem. W stanie faktycznym sprawy w dniu [...].07.2015r. spółka jawna B zbyła na rzecz A spółki cywilnej, w której skarżący jest wspólnikiem, nieruchomość zabudowaną oznaczoną jako działka nr 1123 (na której częściowo położony jest budynek masami wzniesiony w roku 1990 i rozbudowany w latach 1995-1997, a następnie w latach 2000-2003) oraz nieruchomość zabudowaną oznaczoną jako działka nr 1122 (na której posadowiony jest budynek magazynowo - gospodarczy wzniesiony w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku oraz częściowo położony budynek masarni wzniesiony w roku 1990 i rozbudowany w latach 1995-1997, a następnie w latach 2000-2003) traktując te czynność jako opodatkowaną podatkiem VAT w wysokości 23%, po czym w dniu 03.11.2015 r. dokonała korekt wymienionych faktur w ten sposób, iż potraktowała tę sprzedaż jako zwolnioną od podatku VAT. Wnioskodawca zadał pytania dotyczące tego, czy zbycie przez spółkę B na rzecz spółki cywilnej A budynku magazynowo - gospodarczego na działce 1122 oraz budynku masarni położonego na działkach 1122 i 1123, przy uwzględnieniu okresów ich wzniesienia i rozbudowy, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a oraz art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działający w imieniu Ministra Finansów, w postanowieniu z dnia [...] wydanym w I instancji, a następnie po rozpatrzeniu zażalenia w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...], stwierdził, że zapytanie Wnioskodawcy dotyczy sytuacji prawnopodatkowej innego podmiotu, tj. dostawcy nieruchomości, a nie indywidualnej sprawy skarżącego i odmówił wszczęcia postępowania. Kwestionując pogląd organu skarżący podniósł, że jest on "zainteresowanym" w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowa, gdyż ewentualne zastosowanie zwolnienia z podatku VAT wpłynie na cenę nabycia, a poza tym na prawo do odliczenia podatku naliczonego, co uprawnia go do wystąpienia z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Rozważania w sprawie należy rozpocząć od wskazania, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W świetle przywołanego przepisu podmiotem uprawnionym do wniesienia wniosku o interpretację indywidualną jest "zainteresowany". Warto w tym miejscu wskazać, że w poprzednio obowiązującym stanie prawnym (od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 30 czerwca 2007 r.) uprawnionym do złożenia wniosku o interpretację był tylko podatnik, płatnik lub inkasent, a więc osoby z których działaniem bądź zaniechaniem można wiązać konkretny obowiązek podatkowy. W regulacjach obowiązujących obecnie posłużono się natomiast ogólnym pojęciem "zainteresowany", co oznacza rozszerzenie kręgu podmiotów mogących wnioskować o udzielenie interpretacji w indywidualnej sprawie podatkowej. Jednocześnie ustawodawca nie wskazał jak szeroko należy rozumieć pojęcie "zainteresowany". Literalna wykładnia przepisu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w aktualnym brzmieniu, pozwala wywieść jedynie, iż podmiotem tym będzie bez wątpienia podatnik, płatnik lub inkasent, którego indywidualnej sprawy podatkowej dotyczy wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji, jak również inny podmiot, z którego aktywnością ustawa podatkowa wiąże określony obowiązek lub uprawnienie. Zatem w celu precyzyjnego określenia zakresu pojęcia "podmiotu zainteresowanego" niezbędnym jest przeanalizowanie sytuacji tego podmiotu przez pryzmat całokształtu przepisów regulujących instytucję indywidualnych interpretacji. Sąd pragnie zauważyć, iż spór będący przedmiotem niniejszego postępowania był już przedmiotem rozważań sądów administracyjnych. W tym miejscu należy wskazać na wyroki WSA w Gdańsku z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 541/09, WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1346/09, WSA we Wrocławiu z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 555/10 (wyroki dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych), których stanowisko Sąd w niniejszym składzie w pełni podziela. Instytucja indywidualnych interpretacji przepisów podatkowych ma na celu zapewnienie podatnikom tzw. bezpieczeństwa prawnego, którego wyrazem jest możliwość jednolitego rozumienia i stosowania prawa, a ponadto możliwość przewidywania jakie rozstrzygnięcia wydadzą podmioty stosujące prawo, w tym przypadku podległe ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych organy podatkowe. Innymi słowy, interpretacje indywidualne powinny zarówno pełnić funkcję informacyjną, jak i ochronną. Zainteresowanym będzie zatem podmiot, wobec którego obydwie te funkcje mogą być skutecznie realizowane. Funkcja ochronna interpretacji podatkowej wyraża się przede wszystkim w zabezpieczeniu podmiotu, który zastosował się do wydanej w jego sprawie interpretacji indywidualnej przed ewentualnymi negatywnymi skutkami wynikającymi z postępowania ukierunkowanego jej treścią. Stosownie do brzmienia art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej podmiot, który uzyskał interpretację i zastosował się do niej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną, chroniony jest przed skutkami jej wadliwości. Podmiot taki uzyskuje gwarancję, że zastosowanie się do interpretacji indywidualnej nie może mu szkodzić. Warto w tym miejscu również wspomnieć o art. 14o Ordynacji podatkowej, czyli tzw. milczącej interpretacji, tj. prawnego usankcjonowania prawidłowości stanowiska zawartego we wniosku, w przypadku, gdy organ podatkowy nie wyda interpretacji w ustawowym terminie. Funkcja informacyjna indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wyraża się w rozwiewaniu wątpliwości podatników co do praw i obowiązków wynikających z prawa podatkowego i stwarzaniu możliwości odpowiedniego odniesienia się do nich w swojej działalności. Aby wskazane powyżej cele interpretacji indywidualnej mogłyby być skutecznie realizowane ustawa – w art. 14b § 3 i 4 – przewiduje specjalne wymogi, co do treści wniosku o jej udzielenie. Przede wszystkim więc podmiot występujący o wydanie interpretacji indywidualnej zobowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego lub przyszłego stanu faktycznego, jak również do złożenia oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty rozstrzygnięciem organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej). Przywołane powyżej przepisy wprowadzają zatem pewne ograniczenia legitymacji podmiotów występujących o interpretację wymagając, aby przedstawiona we wniosku wątpliwość dotyczyła sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania wnioskodawcy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie może zastosować się do uzyskanej interpretacji indywidualnej ani skorzystać z milczącej interpretacji, gdyż nie jest adresatem norm podatkowych regulujących omawianą instytucję. Co więcej nie będąc adresatem ww. norm podatkowych strona nie może również złożyć oświadczenia z art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej, gdyż wobec niej nie może toczyć się żadne postępowanie w przedmiocie określonym we wniosku o interpretację. Oświadczenia tego nie może złożyć również i z tego względu, że wnioskując nie w swojej sprawie podatkowej skarżący nie może zagwarantować posiadania pełnej, rzetelnej i udokumentowanej wiedzy co do stanu faktycznego sprawy, jak i ewentualnych postępowań – podatkowych lub sądowych – mogących w tym zakresie się toczyć. Podsumowując powyższe, Sąd stwierdza że "zainteresowanym" w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej jest podmiot, w odniesieniu do którego wykładnia znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe określenie jego obowiązku podatkowego. Informacja zawarta w wydanej interpretacji pozwoli podatnikowi na zapoznanie się z kierunkiem wykładni przepisów podatkowych dokonanej przez organy podatkowe w opisanym stanie faktycznym, jak również przybliży podatnikowi sytuację prawno – podatkową w jakiej się znajduje, zwłaszcza jakiej wysokości podatek obowiązany będzie zapłacić bądź czy ma w stosunku do niego zastosowanie zwolnienie z podatku. W konsekwencji nie jest możliwe przyjęcie tak szerokiego zakresu pojęcia "zainteresowanego" jak to prezentuje strona w skardze i zażaleniu. Skarżący niewątpliwie jest zainteresowany rozstrzygnięciem co do możliwości zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług w zakresie dostawy budynków wskazanych we wniosku na rzecz spółki, w której jest wspólnikiem, lecz interes ten ma w ocenie Sądu jedynie charakter majątkowy. Ekonomiczny wymiar sytuacji strony wynika bowiem z tego, iż w zależności od zastosowania lub nie zastosowania zwolnienia z podatku przy sprzedaży nieruchomości przez spółkę B, taką kwotę będzie ona zobowiązana (lub nie) zapłacić sprzedającemu w cenie sprzedaży nieruchomości. Jednak w razie nieprawidłowego zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług przez sprzedającego skarżący nie poniesie żadnych konsekwencji prawnopodatkowych. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie organu podatkowego zawarte w zaskarżonym postanowieniu odpowiada prawu i tym samym należy uznać je za prawidłowe. Podmiot występujący z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji może wnioskować o określenie własnej sytuacji prawnopodatkowej, a nie sytuacji prawnopodatkowej innych podmiotów, w tym podmiotów związanych z wnioskodawcą stosunkami zobowiązaniowymi. Skoro problem przedstawiony we wniosku nie dotyczył zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie skarżącego, lecz dotyczył sfery opodatkowania jej kontrahenta, Dyrektor Izby Skarbowej działający z upoważnienia Ministra Finansów prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji. Mając na uwadze powyższe rozważania i uznając skargę za nieuzasadnioną, Sąd, w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. m.m.