II SA/Łd 195/14

Dnia 27 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2014 roku sprawy ze skargi M. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu wstrzymania prowadzenia robót budowlanych i nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej oddala skargę. LS Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu zażalenia M.K.: 1. uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...], 2. nakazał na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.), oraz art. 123 K.p.a. M.K. wstrzymać prowadzenie robót budowlanych wykonywanych, po wydaniu decyzji nr [...] z dnia [...] r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nakazującej M.K. zaniechanie dalszych robót budowlanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z usługami w parterze, znajdującym się na działce nr ewid. 74/5 w obrębie [...], na nieruchomości przy ul. A. 115 w Ł. oraz nałożył obowiązek przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Ł., w terminie 30 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia, ekspertyzy technicznej robót budowlanych, wykonywanych po wydaniu decyzji nr [...] z dnia [...]r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nakazującej M.K. zaniechanie dalszych robót budowlanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z usługami w parterze, znajdującym się na działce nr ewid. 74/5 w obrębie [...], na nieruchomości przy ul. A. 115 w Ł.. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...], znak: [...], wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz.1623 ze zm.), nakazał M.K. wstrzymać prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z usługami w parterze, znajdującym się na działce nr ewid. 74/5 w obrębie [...], na nieruchomości przy ul. A. 115 w Ł. oraz nałożył obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia, ekspertyzy technicznej robót budowlanych, wykonywanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z usługami w parterze, znajdującym się na działce nr ewid. 74/5 w obrębie [...], na nieruchomości przy ul. A. 115 w Ł.. W zażaleniu na powyższe postanowienie M.K. wniósł o jego uchylenie, zarzucając naruszenie przepisu art. 7 i 77 § 1 K.p.a., poprzez niepodjęcie przez organ I instancji czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, poprzez brak wyjaśnienia okoliczności wskazywanych przez właściciela przedmiotowej nieruchomości i zarazem adresata zaskarżonego postanowienia, wskazujących, że inwestorem nie jest właściciel nieruchomości M.K., ale B. Sp. z o.o. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.): 1. uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r. nr [...], 2. nakazał na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz.1623 ze zm.), oraz art. 123 K.p.a. M.K. wstrzymać prowadzenie robót budowlanych wykonywanych, po wydaniu decyzji nr [...] z dnia [...]r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nakazującej M.K. zaniechanie dalszych robót budowlanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z usługami w parterze, znajdującym się na działce nr ewid. 74/5 w obrębie [...], na nieruchomości przy ul. A. 115 w Ł. oraz nałożył obowiązek przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Ł., w terminie 30 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia, ekspertyzy technicznej robót budowlanych, wykonywanych po wydaniu decyzji nr [...] z dnia [...]r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ II instancji wyjaśnił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., nakazał M.K. zaniechanie dalszych robót budowlanych prowadzonych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z usługami w parterze, znajdującym się na nieruchomości przy ul. A. 115 w Ł., kończąc w ten sposób postępowanie w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych w tym budynku. Podczas przeprowadzonych w dniu 4 września 2013 r. oględzin na przedmiotowej nieruchomości organ I instancji stwierdził, iż od czasu postępowania zakończonego wspomnianą wyżej decyzją z dnia [...]r. wykonano w budynku następujące roboty budowlane: zakończono montaż konstrukcji dachowej z pokryciem, wykonano ocieplenie budynku z wyprawą elewacyjną, wymieniono stolarkę okienną, zdemontowano elektroniczną tablicę reklamową wraz z konstrukcją stalową. Na elewacjach północnej i zachodniej nie wykonano wyprawy elewacyjnej cokołów. Na elewacji frontowej (wschodniej) w trakcie oględzin prowadzone były prace wykończeniowe elewacji w poziomie parteru, wykonanej z desek. Wewnątrz budynku nie stwierdzono wykonywania robót budowlanych. Inwestorem robót według oświadczenia M.K. jest B. Sp. z o.o., pełniąca funkcję zarządcy budynku. M.K. oświadczył, że do dnia 10 września 2013 r. złoży w PINB w Ł. umowę o zarządzanie nieruchomością. Pismem z dnia [...]r. organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wykonania robót budowlanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z usługami na parterze, znajdującym się na działce nr ewid. 74/5 w obrębie [...], na nieruchomości przy ul. A. 115 w Ł., i następnie zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] nakazał M.K. wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych oraz nałożył obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej wykonanych robót budowlanych w przedmiotowym budynku. W jego uzasadnieniu organ I instancji podniósł, iż zgromadzony materiał dowodowy pozwala na stwierdzenie, że roboty budowlane są prowadzone bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę oraz bez nadzoru odpowiednio uprawnionej osoby, co może powodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, szczególnie wobec faktu usytuowania przedmiotowego budynku bezpośrednio przy ciągu pieszym wzdłuż ulicy A.. Ponadto organ I instancji stwierdził, iż w rozpatrywanej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane z 1994 r. a zgodnie z art. 28 ust. 1 w/w ustawy, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. W przywołanych przepisach ustawodawca nie wymienił prowadzenia robót budowlanych polegających na montażu konstrukcji dachowej z pokryciem oraz wykonaniu ocieplenia budynku VI kondygnacyjnego (wysokości powyżej 12,00m) z wyprawą elewacyjną, jako zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. W takim przypadku organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do prowadzenia postępowania w trybie art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane. Przywołując regulację art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 organ I instancji wskazał, że w omawianym przypadku zostało bezspornie ustalone wykonywanie robót budowlanych, po wydaniu decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r. nr [...] nakazującej M.K. zaniechanie dalszych robót budowlanych, polegających na zakończeniu montażu konstrukcji dachowej z pokryciem, wykonaniu ocieplenia budynku z wyprawą elewacyjną, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę oraz bez nadzoru odpowiednio uprawnionej osoby, co może powodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, szczególnie wobec faktu usytuowania przedmiotowego budynku bezpośrednio przy ciągu pieszym wzdłuż ulicy A.. Powyższe znajduje potwierdzenie w protokole oględzin organu I instancji z dnia 4 września 2013 r. Ponadto w rzeczonym protokole z dnia 4 września 2013 r. znajduje się oświadczenie M.K., iż inwestorem wykonanych robót jest B. Sp. z o.o., pełniąca funkcje zarządcy budynku, jak również informacja, iż M.K. do dnia 10 września 2013 r. złoży w PINB w Ł. umowę o zarządzanie nieruchomością. Jak podkreślił WINB do dnia rozpatrzenia złożonego zażalenia, taka umowa nie wpłynęła do organów nadzoru budowlanego. Odnosząc się natomiast do podniesionego w rzeczonym zażaleniu zarzutu M.K., kwestionującego ustalenie przez organ I instancji podmiotu zobowiązanego do wykonania obowiązku wynikającego z zaskarżonego postanowienia organu I instancji, ŁWINB wskazał, że budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami w parterze, znajdujący się na nieruchomości przy ul. A. 115 w Ł., stanowi własność M.K., co potwierdza wypis z rejestru gruntów dotyczący przedmiotowej nieruchomości, załączony do akt sprawy. Konsekwencją wydania przez organ nadzoru budowlanego postanowienia w trybie art. 50 ust. 3 jest wydanie decyzji zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, co wiąże się z treścią art. 52 tej ustawy, z którego wynika, iż inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51. Według WINB z akt sprawy organu I instancji wynika, iż w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, inwestor, którym według oświadczenia M.K., jest B. Sp. z o.o., pełniąca funkcję zarządcy budynku - nie był właścicielem - jak również nie dysponował innym tytułem prawnym (np. legitymował się uprawnieniami wynikającymi z umowy obligacyjnej zawartej z właścicielem). Ponadto, nie ma przy tym możliwości prawnych kierowania się w omawianej sprawie kryteriami pozaprawnymi, takimi jak np. sprawiedliwość społeczna, ponieważ obowiązujące przepisy prawa nie przewidują dopuszczalności tego rodzaju modyfikacji powinnego adresata rozstrzygnięcia. Reasumując, organ II instancji stwierdził, że w/w zakres robót budowlanych wypełnia dyspozycję art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2, albowiem roboty te nie polegają na wznoszeniu-budowie nowego obiektu budowlanego lub jego części, co w pełni uzasadnia orzekanie w trybie tego artykułu, a w konsekwencji wstrzymanie zaskarżonym postanowieniem prowadzenia robót budowlanych wykonywanych po wydaniu decyzji nr [...] z dnia [...]r. przez PINB. Jednakże w ocenie organu II instancji, sentencja zaskarżonego rozstrzygnięcia jest nieprecyzyjna, albowiem nie wskazano w niej w sposób jednoznaczny, iż wstrzymanie robót budowlanych dotyczy w omawianym przypadku jedynie robót budowlanych wykonywanych po wydaniu przez PINB w Ł. decyzji z dnia [...]r. nr [...]. W tej sytuacji ŁWINB korzystając z art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., uchylił w całości postanowienie organu I instancji i orzekł jak w sentencji postanowienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. M.K. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia bądź ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia: - art. 7, 10, 12 § 1, 77 § 1 oraz 107 K.p.a., poprzez niepodjęcie przez organ II instancji czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, przede wszystkim w celu ustalenia właściwej strony niniejszego postępowania, poprzez zaniechanie podjęcia czynności zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych przez skarżącego M.K. będącego właścicielem przedmiotowej nieruchomości i jednocześnie adresatem zaskarżonego postanowienia, wyraźnie wskazującego, że on nie prowadzi robót budowlanych w przedmiotowej nieruchomości, zaś inwestorem, który realizował w niej jakiekolwiek prace był zupełnie inny podmiot, co miało ponad wszelką wątpliwość istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem w następstwie wyjaśnienia okoliczności podnoszonych przez skarżącego, postępowanie w niniejszej sprawie toczyłoby się z udziałem innego, właściwego zresztą podmiotu; - art. 80 K.p.a., poprzez dowolne uznanie, że inwestorem prowadzącym prace w nieruchomości położonej przy ul. A. 115 w Ł. pozostaje jej właściciel M.K., w sytuacji, gdy właściciel w toku niniejszego postępowania niejednokrotnie wyjaśniał, że to nie on realizował prace w przedmiotowej nieruchomości, ale zupełnie inny podmiot; - art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia PINB w Ł. w całości oraz orzeczenie co do istoty sprawy, w sytuacji, gdy postępowanie prowadzone jest wobec podmiotu, nie będącego stroną w sprawie, co z kolei usprawiedliwiało wyeliminowanie z obrotu prawnego wydanego przez organ I instancji rozstrzygnięcia; - art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a. w zw. z art. 126 K.p.a. i art. 28 K.p.a. w zw. z art. 52 ustawy Prawo budowlane, poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia w warunkach nieważności z uwagi na fakt, iż adresatem zaskarżonego postanowienia jest M.K., który nie jest inwestorem realizującym prace na nieruchomości położonej przy ul. A. 115 w Ł., a zatem to nie on w kontekście przepisu art. 52 ustawy prawo budowlane winien być stroną prowadzonego przez organu nadzoru budowlanego postępowania i adresatem wydawanych w jego toku rozstrzygnięć; - art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy Prawo budowlane, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w obliczu dowolnego przyjęcia, że na nieruchomości położonej przy ul. A. 115 w Ł. prowadzone są prace podlegające pozwoleniu na budowę. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sądowa kontrola legalności zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nie wykazała istotnych naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które uzasadniałyby jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Przede wszystkim zaś brak jest jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia jego nieważności, jak wnosi o to strona skarżąca. Podstawę materialnoprawną kwestionowanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "ustawa" lub "p.b.", w myśl których w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy podać przyczynę wstrzymania robót; ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz. W orzecznictwie sądów administracyjnych na gruncie powyższego unormowania ukształtowało się stanowisko, które zresztą tutejszy sąd w pełni podziela, że przepis art. 50 ust. 1 p.b. stanowi o wstrzymaniu postanowieniem prowadzenia robót budowlanych "wykonywanych". Przepis ten ma zastosowanie w sytuacjach określonych w ust. 1 pkt 1-4 jednakże tylko wtedy, gdy roboty budowlane są aktualnie wykonywane (realizowane). W sytuacji zaś, kiedy roboty budowlane nie były wykonywane i inwestor nie miał zamiaru ich kontynuować, albowiem budowa obiektu budowlanego została zakończona, bezprzedmiotowe jest postępowanie i wydanie postanowienia na podstawie art. 50 ust. 1 p.b. o wstrzymaniu robót budowlanych. Dla zastosowania art. 50 ust. 1 p.b. znaczenie ma nie fakt zakończenia budowy w znaczeniu prawnym, lecz fakt prowadzenia w dacie wydawania postanowienia robót budowlanych (por. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt II OSK 1524/11- Lex nr 1290920 oraz z dnia 17 czerwca 2011 r. sygn. akt II OSK 1106/10 – Lex nr 992477, Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Bydgoszczy z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Bd 1215/12 – Lex nr 1351433, w Poznaniu z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Po 131/13 – Lex nr 1320815, w Krakowie z dnia 13 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 681/10 – Lex nr 1343042, w Szczecinie z dnia 13 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 34/13 – Lex nr 1303044). Zawarty w art. 50 ust. 1 p.b. zwrot "w przypadkach innych niż określone w art. 48" oznacza, że obydwa omawiane przepisy dotyczą odrębnych stanów faktycznych. Przepis art. 50 ust 1 pkt 1 p.b. nie ma zastosowania do obiektu budowlanego będącego w budowie bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, o którym mowa w art. 48 tej ustawy, także wówczas, gdy budowa nie została zakończona. Przepis art. 50 ust. 1 pkt 1 p.b. odnosi się do takich robót budowlanych, które wymagają wprawdzie pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, ale które nie są budową w rozumieniu art. 48 tego prawa (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Gd 684/12 - Lex nr 1302966). W rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną pomiędzy stronami postępowania jest fakt, że decyzją z dnia [...]r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy, nakazał M.K. zaniechanie dalszych robót budowlanych prowadzonych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z usługami w parterze, znajdującym się na nieruchomości przy ul. A. 115 w Ł., kończąc w ten sposób postępowanie w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych w tym budynku. Pomimo wspomnianego nakazu, w trakcie oględzin nieruchomości przeprowadzonych przez organ I instancji w dniu 4 września 2013 r., udokumentowanych protokołem z oględzin i dokumentacją fotograficzną stwierdzono, że po wydaniu wspomnianej wyżej decyzji w przedmiotowym budynku wykonano następujące roboty budowlane: zakończono montaż konstrukcji dachowej z pokryciem, wykonano ocieplenie budynku z wyprawą elewacyjną, wymieniono stolarkę okienną, zdemontowano elektroniczną tablicę reklamową wraz z konstrukcją stalową. Na elewacjach północnej i zachodniej nie wykonano wyprawy elewacyjnej cokołów. Na elewacji frontowej (wschodniej) w trakcie oględzin prowadzone były prace wykończeniowe elewacji w poziomie parteru, wykonanej z desek. Wewnątrz budynku nie stwierdzono wykonywania robót budowlanych. Według oświadczenia właściciela nieruchomości M.K. inwestorem robót jest B. Sp. z o.o., pełniąca funkcję zarządcy budynku. Na powyższą okoliczność M.K. zobowiązał się w terminie do dnia 10 września 2013 r. przedłożyć organowi I instancji umowę o zarządzanie nieruchomością. W przekonaniu sądu ustalony stan faktyczny sprawy świadczy o tym, że roboty budowlane wykonywane na przedmiotowej nieruchomości, po dniu wydaniu przez PINB decyzji z dnia [...]r. prowadzone były bez wymaganego pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 28 ustawy, zwłaszcza jeśli chodzi o montaż konstrukcji dachowej z pokryciem, a nadto prowadzono je bez nadzoru osoby uprawnionej. Wreszcie biorąc pod uwagę usytuowanie budynku wzdłuż ulicy A. przy ciągu pieszym mogły one bezspornie spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Ustalony stan faktyczny sprawy uzasadniał więc co do zasady podjęcie przez organ I instancji w dniu [...]r. postanowienia w trybie art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy nakazującego M.K. wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z usługami w parterze, znajdującym się na działce nr 74/5 w obrębie [...], na nieruchomości przy ul. A. 115 w Ł. i nałożenie na niego obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej wykonanych robót budowlanych w przedmiotowym budynku. Jak trafnie zauważył organ odwoławczy sentencja wspomnianego rozstrzygnięcia została sformułowana przez organ I instancji nieprecyzyjnie. Z tego też powodu WINB w trybie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. prawidłowo skorygował błąd organ I instancji uchylając w całości postawienie organu I instancji i rozstrzygając sprawę co do istoty w ten sposób, że wstrzymał prowadzenie wyłącznie tych robót budowlanych, które wykonywano po wydaniu przez PINB decyzji z dnia [...]r. W tym stanie rzeczy zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy okazał się chybiony. Przechodząc następnie do kwestii błędnego określenia adresata rzeczonego postanowienia, sąd w pełni podzielił argumentację organu odwoławczego w tym zakresie. Zauważyć w tym miejscu trzeba, że przepisy ustawy Prawo budowlane nie określają wprost adresatów postanowienia wydawanego na podstawie art. 50 p.b., ale z uwagi na to, że jest to postanowienie ściśle związane z decyzjami wydawanymi w oparciu o art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51 tejże ustawy, adresatami tego postanowienia nie mogą być podmioty inne niż te, do których kierowane są takie decyzje tj.- zgodnie z art. 52 ustawy - inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 338/11 – Lex nr 1219135 i z dnia 12 września 2002 r. sygn. akt IV SA 2057/97 – M.Prawn. 2002/21/965 oraz Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Lublinie z dnia 7 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Lu 431/11 – Lex nr 1086259, w Poznaniu z dnia 16 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Po 753/12 – Lex nr 1241232). Z załączonego do akt sprawy odpisu księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości przy ul. A. 115 w Ł. nr [...] oraz kserokopii umowy przeniesienia własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu (datio in solutum) - aktu notarialnego z dnia [..] r. Rep. [...] wynika, że skarżący M.K. jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości. Akta administracyjne sprawy dowodzą również, że skarżący w związku z prowadzonymi samowolnie na terenie rzeczonej nieruchomości robotami budowlanymi był adresatem postanowienia PINB z dnia [...] r. nr [...], decyzji PINB z dnia [...] r., decyzji ŁWINB z dnia [...]r. nr [...] oraz decyzji PINB z dnia [...]r. nr [...], o której była mowa na wstępie rozważań i dotychczas nie kwestionował prawidłowości ustalenia przez organy administracyjne obu instancji adresata tychże rozstrzygnięć. Co więcej, jego oświadczenie złożone do protokołu oględzin z dnia 4 września 2013 r., iż inwestorem rzeczonych robót budowlanych jest B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. pełniąca funkcję zarządcy budynku okazało się gołosłowne, ponieważ skarżący zarówno na etapie postępowania przed PINB, jak i przed WINB nie przedłożył umowy o zarządzanie nieruchomością, ani też żadnego innego dokumentu, z którego wynikałoby, że adresatem zaskarżonego postanowienia powinna być Spółka, a nie skarżący. Podsumowując, skierowanie zaskarżonego postanowienia do M.K. jako właściciela nieruchomości przy ul. A. 115 w Ł. było niewątpliwie konsekwencją uprzednio podjętych rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego dotyczących przedmiotowej nieruchomości, w tym przede wszystkim decyzji PINB z dnia [...] r., której adresatem jest również skarżący. Prawidłowość ustalenia adresata postanowienia WINB objętego kontrolą tutejszego sądu w świetle zgromadzonego materiału dowodowego sprawy nie budzi zatem żadnych wątpliwości i z tego też powodu zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów art. 7, art. 10, art. 12 § 1, art. 77 § 1, art. 107, art. 80, art. 138 § 1 pkt 2, art. 156 § 1 pkt 4 w zw. z art. 126 i art. 28 K.p.a. w zw. z art. 52 ustawy są w zupełności chybione. W żadnej mierze nie mogły one skutkować nieważnością zaskarżonego postanowienia bądź jego uchyleniem, jak domagał się tego skarżący. Z tych wszystkich powodów sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. m.ch.