II SA/Łd 419/12

Dnia 5 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku C. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi C. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: - odmówić przywrócenia termin do uiszczenia wpisu od skargi. a.bł. C. S. wniósł skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 grudnia 2012 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone stronie dnia 19 grudnia 2012 roku, zatem ostatnim dniem terminu na uiszczenie wpisu od skargi był dzień 27 grudnia 2012 roku. Tymczasem wpis od skargi został uiszczony w dniu 31 grudnia 2012 roku. Wobec tego, iż brak formalny skargi został uzupełniony po terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia [...] odrzucił skargę i nakazał zwrot na rzecz skarżącego uiszczonego wpisu od skargi. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem doręczono skarżącemu w dniu 17 stycznia 2013 roku. W piśmie z dnia 21 stycznia 2013 roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jak wskazał skarżący, ostatnim dniem terminu na dokonanie opłaty był dzień 27 grudnia 2012 roku i w tym dniu uiścił on wpis. Z uwagi na bardzo ciężką chorobę skarżący nie mógł osobiście udać się do sądu i uiścić wpisu od skargi. W ostatnim czasie skarżący czterokrotnie przebywał w szpitalu. Do pisma skarżący dołączył kserokopię dowodu wpłaty gotówkowej w punkcie pośrednictwa pieniężnego z dnia 27 grudnia 2012 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż aby Sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. I i art. 87 § 1); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4). Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu i stanowiących ważny powód zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek, a więc w szczególności brak winy w niedochowaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2001 roku, I SA 1735/00, Lex Nr 54157, postanowienie NSA z dnia 15 marca 2001 roku, I SA 2637/00, Lex Nr 54513, postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2000 roku, I SA 743/00, Lex Nr 54515). O braku winy można zatem mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Brak uprawdopodobnienia przez stronę przyczyny uniemożliwiającej dokonanie czynności w terminie powoduje brak podstaw do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 3 marca 2005 roku, II OZ 42/05, nie publ.). W stanie faktycznym sprawy jak wskazał skarżący wpis od skargi został uiszczony w terminie w punkcie pośrednika pieniężnego. Skarżący był chory i nie mógł udać się do sądu, by uiścić wpis od skargi w kasie sądu. Oceniając zasadność wniosku o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności wskazać należy, iż w piśmie doręczającym odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi skarżący został pouczony, iż o zachowaniu terminu do uiszczenia wpłaty decyduje data jej uiszczenia, którą jest dzień dokonania wpłaty w kasie sądu, na rachunek bankowy w banku lub urzędzie pocztowym. Tymczasem, jak już wskazywano strona uiściła wpis od skargi u pośrednika pieniężnego, czyli podmiotu typu agencja finansowa, który nie jest ani bankiem, ani urzędem pocztowym. Utrwalony jest w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, iż dniem dokonania opłaty sądowej, uiszczanej za pośrednictwem podmiotu niebędącego bankiem, nie jest dzień powierzenia mu funduszy niezbędnych do uiszczenia opłaty sądowej, ale data uznania rachunku bankowego prowadzonego przez bank dla właściwego sądu (por. np. postanowienia NSA z dnia 20 kwietnia 2012 roku, I OSK 792/12; z dnia 30 marca 2011 roku, II GSK 381/11; z dnia 21 września 2010 roku, II GSK 686/10; z dnia 14 września 2010 roku, II FZ 472/10; z dnia 27 stycznia 2010 roku, I OSK 47/10 i inne, wszystkie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Bezsporny jest również w orzecznictwie pogląd, iż posłużenie się pośrednikiem, którym jest agencja finansowa lub inny podmiot działający na podobnych zasadach, następuje na ryzyko i odpowiedzialność strony zobowiązanej do dokonania wpłaty na rachunek sądu i to stronę obciążają ewentualne uchybienia pośrednika w bezzwłocznym przekazaniu powierzonych mu środków finansowych. Dostrzec po raz kolejny należy, iż skarżący został pouczony przez sąd o tym iż dniem uiszczenia wpisu jest dzień dokonania wpłaty, ale tylko w kasie sądu, na rachunek bankowy w banku lub urzędzie pocztowym. W tej sytuacji uiszczenie należnej opłaty sądowej, za pośrednictwem innej instytucji niż jeden z wymienionych podmiotów, należało ocenić jako brak należytej staranności w dbaniu o własne interesy. Odnosząc się do argumentu skarżącego wskazującego na jego zły stan zdrowia należy wyjaśnić, iż nie stanowił on przeszkody dla dokonania opłaty sądowej w terminie, ale za pośrednictwem podmiotu innego niż bank lub urząd pocztowy. Konkludując, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczność przedstawiona przez stronę nie świadczy bowiem o zachowaniu przez niego należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wnioskodawca nie powołał się na fakt, iż w terminie do uiszczenia wpisu od skargi, znajdował się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji uniemożliwiającej zachowanie terminu do dokonania czynności. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. a.bł.