II SA/Łd 466/15

Dnia 10 stycznia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D.-M. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 466/15 w sprawie ze skargi P. P. i J.P., A.D. – M. i L. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek o wykładnię wyroku. dc Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2016 r., II SA/Łd 466/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu sprawy ze skargi P. P. i J.P., A. D.-M. i L.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę: uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1) i rozstrzygnął o kosztach postępowania (pkt 2.). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 lutego 2018 r., II OSK 945/16 oddalił skargę kasacyjną J.B. – Firma A, wywiedzioną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Pismem z dnia 27 października 2021 r. A. D.-M. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o rozstrzygnięcie wątpliwości prawnych co do treści wyroku z dnia 15 stycznia 2016 r. W motywach wniosku skarżąca wskazała, że podczas posiedzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, sędzia sprawozdawca Renata Kubot-Szustowska, po ogłoszeniu wyroku, wyjaśniła skarżącym aby kolejnego dnia odebrali wyrok i powiadomili o nim organy i inwestora oraz, że od tego momentu inwestor nie powinien budować, a jeżeli będzie to robił, to na własną odpowiedzialność. W ww. wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie zawarł rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. Skarżąca mając na uwadze treść znowelizowanych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązujących od dnia 15 sierpnia 2015 r., w tym głównie art. 152 § 1 tejże ustawy, wniosła o rozstrzygnięcie wątpliwości, czy ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wstrzymywał wykonanie decyzji od momentu jego ogłoszenia do czasu jego uprawomocnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o wykładnię wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku, bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy (vide: T.Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, WK 2016, uwagi do art. 158). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (vide: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2021 r., II OSK 3619/18; postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2015 r., II OZ 22/15; postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2015 r., I OZ 66/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości. Wyjaśnienie wątpliwości nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie. Analiza wniosku A. D.-M. z dnia 27 października 2021 r., w zestawieniu z treścią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 stycznia 2016 r., II SA/Łd 466/15 dowodzi, że sentencja wyroku jest zrozumiała a przy tym kompletna. Również uzasadnienie wyroku sporządzono w sposób klarowny, z przywołaniem zastosowanych przepisów prawa i ich wyjaśnieniem. Zawarte w uzasadnieniu wyroku wskazania co do dalszego postępowania, które wiązały w toku dalszego postępowania także nie budzą wątpliwości. Co równie istotne, wnioskodawczyni w treści rozważanego wniosku nie sprecyzowała, który konkretnie element sentencji wyroku czy jego uzasadnienia wymaga wykładni. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji lub uzasadnieniu orzeczenia, nie zaś udzielanie przez Sąd odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Ponadto analiza wniosku o wykładnię wyroku prowadzi do konstatacji, że jego autorka zna zarówno pierwotną treść art. 152 § 1 p.p.s.a., jak i jego aktualne brzmienie, nadane na skutek nowelizacji dokonanej mocą art. 1 pkt 41 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2015.658). Istota wniosku skarżącej zmierza zaś do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy ww. wyrok, od momentu jego ogłoszenia do czasu jego uprawomocnienia, wstrzymywał wykonanie decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Decyzja organu I instancji, co zresztą podkreślał tutejszy Sąd w uzasadnieniu wyroku, pozostawała poza zakresem kontroli sądowej, a to wobec faktu, iż przedmiotem skargi w sprawie II SA/Łd 466/15 pozostawała wyłącznie decyzja Wojewody [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego z uwagi na brak przymiotu strony odwołujących się od decyzji organu I instancji. Tego rodzaju decyzja ma wyłącznie charakter procesowy, nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie jest aktem, z którym wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (vide: postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., I FZ 403/11; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OZ 422/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). W konsekwencji nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania, wobec czego nie jest możliwe orzeczenie o wstrzymaniu jej wykonania. Na marginesie powyższych uwag dostrzec należy, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję Wojewody [...], skarżący wnieśli także o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. B. - Firma A pozwolenia na budowę wskazując, iż w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę został prawomocnie rozstrzygnięty. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2015 r. tutejszy Sąd oddalił ów wniosek, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 października 2015 r., II OZ 932/15 oddalił zażalenie skarżącej i L.M. na powyższe postanowienie. Wniosek o wykładnię wyroku uznać należy zatem za niezasadny, a wobec tego podlega oddaleniu (art. 158 w zawiązku z art. 151 i art. 166 p.p.s.a.). dc