II SA/Łd 608/16

Dnia 3 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, , Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 roku sprawy ze skargi E. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę. LS Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...], znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie [...]WINB przedstawił następujący stan faktyczny sprawy: W dniu 9 kwietnia 2015 r. A. S. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z wnioskiem o sprawdzenie między innymi legalności budowy tarasu na nieruchomości w Ł. przy ul. A nr 6. Kolejnym pismem z 2 października 2015 r. wniósł zaś o wszczęcie stosownego postępowania. Bez podjęcia jakiejkolwiek czynności postępowania PINB pismami z dnia 14 października 2015 r. zawiadomił wnioskodawcę o niemożności załatwienia sprawy w ustawowym terminie i o zamiarze przeprowadzenia w dniu 26 października 2015 r. oględzin nieruchomości. Czynności kontrolne nie doszły do skutku z powodu nieobecności właściciela nieruchomości. Nie ma jednak możliwości zweryfikowania, czy A. S. został o nich poinformowany zgodnie z art. 79 § 1 K.p.a., ponieważ w aktach sprawy brak jest zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienia. W dniu 5 listopada 2015 r. organ I instancji zawiadomił o oględzinach zaplanowanych na dzień 26 listopada 2015 r. Nie ma możliwości stwierdzenia, czy do oględzin tych doszło, ponieważ brak jest stosownego protokołu jak też wyjaśnień, czy czynności kontrolne zostały odwołane. Dnia 8 grudnia 2015 r. A. S. po raz kolejny zwrócił się do organu I instancji o przeprowadzenie stosownego postępowania. W reakcji na powyższe, PINB w dniu 15 grudnia 2015 r. zawiadomił o oględzinach zaplanowanych na dzień 22 stycznia 2016 r. Następnie w dniu 23 grudnia 2015 r. PINB zwrócił się do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej z prośbą o informację, czy w zasobach archiwalnych znajdują się dokumenty dotyczące budowy budynku mieszkalnego na nieruchomości w Ł. przy ul. A nr 6. Oględziny zaplanowane na dzień 22 stycznia 2016 r. nie doszły do skutku z uwagi na niestawiennictwo właściwie zawiadomionej E. M., uznanej przez organ PINB za właścicielkę nieruchomości. W dniu 25 stycznia 2016 r. organ I instancji poinformował A. S. o dotychczasowych działaniach, a następnie w dniu 26 stycznia 2016 r. zawiadomił o kolejnych oględzinach wyznaczonych na dzień 10 lutego 2016 r. Przy piśmie z dnia 12 stycznia 2016 r. Dyrektor Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta Ł. przekazał do organu I instancji odpis decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu E. i S. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, szczelnego dwukomorowego zbiornika na ścieki, przyłącza wody oraz przyłącza gazu wraz z wewnętrzną instalacją gazu na przedmiotowej nieruchomości oraz odpis "Zawiadomienia o braku sprzeciwu na zamiar przystąpienia do użytkowania" Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 5 września 2005 r. Dalej w aktach sprawy znajdują się niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kopie między innymi projektu budowlanego budynku mieszkalnego na przedmiotowej nieruchomości, z którego wynika, że nie projektowano wykonania tarasu. W dniu 10 lutego 2016 r. PINB przeprowadził oględziny przedmiotowej nieruchomości, stwierdzając w odniesieniu do tarasu od strony elewacji ogrodowej, że właścicielka nieruchomości nie okazała zgłoszenia zamiaru jego budowy. Ustalono też, że taras ten ma wymiary 6,19 m x 2,90 m. E. M. zobowiązała się do dostarczenia do organu I instancji zgłoszenia zamiaru wykonania przedmiotowego tarasu po uzyskaniu kopii tego dokumentu z organu administracji architektoniczno- budowlanej. Pismem z dnia 15 lutego 2016 r. PINB poinformował A. S. o poczynionych ustaleniach, a następnie zaprzestał podejmowania dalszych czynności, wobec czego pismami z dnia 17 lutego 2016 r. i 1 marca 2016 r. A. S. wniósł o wydanie rozstrzygnięcia kończącego omawiane postępowanie, zaś przy piśmie z dnia 9 marca 2016 r. przekazał do organu I instancji kopię pisma Prezydenta Miasta Ł. z dnia 1 marca 2016 r., z którego wynika, że w archiwum nie odnaleziono dokumentów dotyczących zgłoszenia lub pozwolenia na budowę tarasu na przedmiotowej nieruchomości. W dniu 17 marca 2016 r. PINB wystąpił do Prezydenta Miasta Ł. z prośbą o przesłanie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla nieruchomości w Ł. przy ul. A nr 6 obowiązującego w latach 2005 – 2015 i obowiązującego obecnie lub wypisu i wyrysu na podstawie Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego. W dniach 16 i 22 marca 2016 r. A. S. po raz kolejny zwrócił się do PINB o wyjaśnienie sprawy legalności tarasu na przedmiotowej nieruchomości. W dniu 23 marca 2016 r. E. M. przekazała do organu I instancji niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię zgłoszenia z dnia 24 października 2005 r. zamiaru wykonania tarasu zewnętrznego w północno-zachodniej elewacji istniejącego budynku mieszkalnego na terenie działki nr ewid. 662 w Ł., przy ul. A nr 6 o powierzchni całkowitej 24,50m2, opatrzonego prezentatą Delegatury Ł.-B. Urzędu Miasta Ł. oraz kopię pisma Delegatury Ł.-B. Urzędu Miasta Ł. z dnia 10 listopada 2005 r., znak: [...] o przyjęciu powyższego zgłoszenia bez sprzeciwu i uwag. Dnia 30 marca 2016 r. PINB wezwał E. M. do przedłożenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania potwierdzonego za zgodność z oryginałem odpisu załącznika nr 1 do zgłoszenia z dnia 24 października 2005 r. A. S. w dniu 5 kwietnia 2016 r. ponownie wniósł o wydanie nakazu rozbiórki przedmiotowego tarasu. W reakcji na powyższe wystąpienie, PINB w dniu 7 kwietnia 2016 r. zwrócił się do Prezydenta Miasta Ł. o pilne przesłanie potwierdzonego za zgodność z oryginałem odpisu załącznika nr 1 do zgłoszenia z dnia 24 października 2005 r. wskazując, że zgłoszenie zostało przyjęte w dniu 10 listopada 2005 r. W dniu 7 kwietnia 2016 r. PINB poinformował A. S. o przebiegu postępowania. Dnia 20 kwietnia 2016 r. E. M. przekazała do organu I instancji niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię załącznika nr 1 do zgłoszenia z dnia 24 października 2005 r. W dniu 21 kwietnia 2016 r. do PINB wpłynęło pismo Kierownika Oddziału Architektoniczno-Budowlanego II Urzędu Miasta Ł. informujące, że w zasobach archiwalnych organu nie ma zgłoszenia zamiaru budowy tarasu zewnętrznego z dnia 24 października 2005 r. złożonego przez E. i S. M. Pod numerem sprawy [...] widniejącym na przedłożonych przez E. M. kopiach dokumentów, zarejestrowano w dniu 12 września 2005 r. zgłoszenie Oddziału Gazowni [...][...] Spółdzielni Gazowniczej Sp. z o.o. w W. budowy przyłącza gazowego do nieruchomości przy ul. B nr 19. Postanowieniem z dnia [...] [...]WINB wyznaczył PINB dodatkowy termin załatwienia sprawy poprzez wydanie aktu administracyjnego do dnia 10 czerwca 2016 r. Dnia 10 maja 2016 r. PINB zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego o taras i o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, zgłoszenia swoich uwag i żądań. Decyzją z dnia [...] PINB umorzył postępowanie w analizowanej sprawie. W odwołaniu od tej decyzji A. S. podniósł zarzut budowy tarasu w warunkach samowoli budowlanej, bez zgody współwłaścicieli nieruchomości. Wskazał dodatkowo, że w zasobach archiwalnych organu architektoniczno-budowlanego brak jest zgłoszenia budowy tarasu. Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] [...]WINB uchylił decyzję PINB i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Motywując podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy przywołał regulację art. 105 § 1 K.p.a. i wyjaśnił przesłanki bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego, wywodząc następnie, że w oparciu o przekazany materiał dowodowy nie ma możliwości stwierdzenia, czy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, a tym samym wydana decyzja PINB jest co najmniej przedwczesna. Dalej organ II instancji wskazał na art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i stwierdził, że rozbudowa budynku mieszkalnego nie została zwolniona z tego obowiązku, a tym samym wymagała uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. W analizowanej sprawie inwestor – E. M. przedstawiła niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię zgłoszenia z dnia 24 października 2005 r. zamiaru wykonania tarasu zewnętrznego w północno-zachodniej elewacji istniejącego budynku mieszkalnego na terenie działki nr ewid. 662 w Ł. przy ul. A nr 6 o powierzchni całkowitej 24,50m2, opatrzonego prezentatą Delegatury Ł.-B. Urzędu Miasta Ł. oraz kopię pisma Delegatury Ł.-B. Urzędu Miasta Ł. z dnia 10 listopada 2005 r., znak: [...] o przyjęciu powyższego zgłoszenia bez sprzeciwu i uwag. Według [...]WINB nie można pomijać faktu, że właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej zaprzeczył, aby dokumenty te były kopiami dokumentów złożonych do Urzędu Miasta Ł.. W szczególności wskazano, że pod numerem sprawy [...] widniejącym na przedłożonych przez inwestorkę kopiach dokumentów, zarejestrowano w dniu 12 września 2005 r. zgłoszenie Oddziału Gazowni [...][...] Spółdzielni Gazowniczej sp. z o.o. w W. budowy przyłącza gazowego do nieruchomości przy ul. B nr 19. Nie ma zatem możliwości uznania, że przedmiotowa rozbudowa zrealizowana została w oparciu o zgłoszenie, którego kopię przedstawiła inwestorka, skoro potwierdzono we właściwym organie, że zgłoszenie takie nie zostało dokonane. Zdaniem [...]WINB niepotwierdzona za zgodność z oryginałem kopia dokumentu, pozyskana od strony postępowania, nie może zostać uznana za dowód w rozumieniu art. 75 § 1 K.p.a. Po drugie nie ma możliwości oparcia się wyłącznie na niepotwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu, który stoi w sprzeczności z dokumentami urzędowymi, a tym samym nie można wykluczyć, że został sfałszowany. Tego rodzaju postępowanie rażąco narusza reguły prowadzenia postępowania dowodowego, statuowane normami prawa procesowego. Organ odwoławczy zwrócił ponadto uwagę na nieprawidłowo określony krąg stron postępowania. Zgodnie z zapisami Księgi Wieczystej Nr [...], współwłaścicielami nieruchomości przy ul. A nr 6 i 6B są A. S., J. S., J. M., W. P., H. D., T. D. i E. M. J. M., W. P. i H. D. nie brali udziału w prowadzonym postępowaniu na żadnym jego etapie. Nie wyjaśniono natomiast, dlaczego organ I instancji nie uznał ich za strony postępowania. [...]WINB przypomniał nadto organowi I instancji o zasadzie szybkości według art. 12 K.p.a. i wywiódł następnie, że omówione wyżej nieprawidłowości dotyczą kręgu stron postępowania i wiążą się z koniecznością przeprowadzenia postępowania w całości od początku, zatem nie ma możliwości skorzystania z kompetencji kasacyjno-reformatoryjnych przyznanych przepisem art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., ponieważ naruszona zostałaby zasada dwuinstancyjności postępowania, statuowana przepisem art. 15 K.p.a. Należało wobec tego uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. E. M. wniosła o uchylenie decyzji [...]WINB i zasądzenie kosztów postępowania, podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia: art. 6 – 9 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., 80 K.p.a., art. 107 § 3 K.p.a., poprzez ich niezastosowanie w sprawie; art. 105 § 1 K.p.a. poprzez uznanie, że nie ma on zastosowania w sprawie. Motywując skargę jej autorka stwierdziła, że [...]WINB nie jest kompetentny do badania i oceny kwestii fałszowania dokumentów. Podkreśliła, że za bałagan w organie administracji architektoniczno-budowlanej nie może odpowiadać i z tego tytułu nie może ponosić negatywnych konsekwencji. Podkreśliła, że jeżeli do wydania rozstrzygnięcia przez organ II instancji konieczne było jedynie sprawdzenie pisma Delegatury Ł.-B. Urzędu Miasta Ł. z dnia 10 listopada 2005 r. o przyjęciu zgłoszenia bez sprzeciwu i uwag, organ II instancji powinien we własnym zakresie przeprowadzić postępowanie dowodowe. Należało wezwać skarżącą do okazania tego dokumentu w trybie art. 136 K.p.a. Odpowiadając na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r. skarżąca poparła skargę i oświadczyła, że nie posiada oryginałów dokumentów dotyczących zamiaru zgłoszenia budowy tarasu oraz wyjaśniła, że nigdy nie składała dokumentów w postaci kopii zgłoszenia budowy tarasu z dnia 24 października 2005 r. oraz pisma urzędu z dnia 10 listopada 2005 r. o przyjęciu zgłoszenia. Nie wie skąd się te dokumenty wzięły w aktach sprawy. Przed organami policji toczy się postępowanie związane z podejrzeniem sfałszowania tych dokumentów. Uczestnicy postępowania A. S. i J. S. wnieśli o oddalenie skargi. Podnieśli, że taras jest wybudowany o 40 cm wyżej niż ich fundament, dlatego wilgoć wyciągana z ziemi jest oddawana na ich budynek, co prowadzi do zawilgocenia ściany. Uczestnik postępowania okazał zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia przez V Komisariat KMP w Ł. w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa z art. 270 § 1 Kodeksu karnego podrobienia dokumentów dotyczących zgłoszenia budowy tarasu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd kontrolując legalność zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji stwierdził, że odpowiada ona przepisom obowiązującego prawa, wobec czego brak było podstaw prawnych do usunięcia jej z obrotu prawnego. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 138 § 2 K.p.a., w myśl którego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W judykaturze na tle przywołanej normy prawnej ugruntowało się stanowisko, podzielane w pełni przez tutejszy sąd, zgodnie z którym określona w przepisie art. 138 § 2 K.p.a. konstrukcja prawna decyzji kasacyjnej opiera się na dwóch kumulatywnych przesłankach, którymi są: 1) stwierdzenie przez organ odwoławczy, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania oraz 2) uznanie przez organ odwoławczy, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania jest wyjątkiem od zasady, wedle której organ odwoławczy ma obowiązek rozpoznania sprawy co do meritum. Powody dla których organ odwoławczy tego rodzaju postanowienie podejmuje, muszą ściśle odpowiadać przesłankom z art. 138 § 2 K.p.a. Nie wystarczy przy tym ogólne wymienienie dostrzeżonych czy domniemanych uchybień. Konieczne jest, aby wynikiem stwierdzonych i realnie istniejących wad postępowania przed organem I instancji, było ponowne przeprowadzenie postępowania. Rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 138 § 2 K.p.a., może zapaść, jeżeli wątpliwości organu drugiej instancji co do stanu faktycznego nie można wyeliminować w trybie art. 136 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Konieczność natomiast uzupełnienia w niewielkim zakresie postępowania dowodowego, przeprowadzenia określonego dowodu, mieści się w kompetencjach organu odwoławczego do uzupełnienia postępowania, wyłączając dopuszczalność decyzji kasacyjnej. Zwrot normatywny: "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie" (art. 138 § 2 K.p.a.) jest zwrotem ocennym. Należy przyjąć, że stwierdzenie "koniecznego do wyjaśnienia zakresu sprawy" jest równoznaczne z nieprzeprowadzeniem przez organ pierwszej instancji postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części, co uniemożliwia rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (vide: wyroki: WSA w Gdańsku z dnia 7 października 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 888/15 – Lex nr 1947754, Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 27 lutego 2014 r. sygn. akt II OSK 2323/12 – Lex nr 1495262, 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OSK 2846/12 – Lex nr 1575600, 26 lutego 2016 r. sygn. akt II OSK 1619/14 – Lex nr 2037417, 26 lutego 2016 r. sygn. akt II OSK 1606/14 – Lex nr 2037414, WSA w: Krakowie z dnia 7 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 455/16 – Lex nr 2085183, Rzeszowie z dnia 9 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 1074/15 – Lex nr 1949073, Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Go 12/15 – Lex nr 1937280). Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego w kontekście poczynionych wyżej uwag natury ogólnej i przepisów obowiązującego prawa pozwala w całości podzielić stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. i wywiedzioną na jego poparcie argumentację o konieczności uchylenia w trybie art. 138 § 2 K.p.a. decyzji organu I instancji, który co najmniej przedwcześnie umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie legalności rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego o taras, znajdującego się na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A nr 6. Akta administracyjne sprawy niniejszej dowodzą, że czynności procesowe podjęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w ramach rozważanego postępowania wyjaśniającego były znikome i w żadnej mierze nie przyczyniły się do rzetelnego wyjaśnienia i udokumentowania spornych zagadnień, jak wymagają tego przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Z całą zaś pewnością nie mogły stanowić przesłanek do wydania decyzji umarzającej postępowanie w trybie art. 105 § 1 K.p.a. Ograniczyły się zaledwie do pozyskania od skarżącej niepotwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii zgłoszenia z dnia 24 października 2005 r. zamiaru wykonania tarasu zewnętrznego w północno-zachodniej elewacji istniejącego budynku mieszkalnego na terenie działki nr ewid. 662 w Ł., przy ul. A nr 6 o powierzchni całkowitej 24,50 m2, opatrzonego prezentatą Delegatury Ł.-B. Urzędu Miasta Ł. oraz kopii pisma Delegatury Ł.-B. Urzędu Miasta Ł. z dnia 10 listopada 2005 r., znak: [...] o przyjęciu powyższego zgłoszenia bez sprzeciwu i uwag, co do których to dokumentów skarżąca na rozprawie oświadczyła, że nie posiada ich oryginałów, zaprzeczyła także, jakoby kiedykolwiek złożyła je do akt sprawy. Na marginesie wspomnieć trzeba, że obecnie wszczęto dochodzenie w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa z art. 270 § 1 Kodeksu karnego podrobienia dokumentów dotyczących zgłoszenia. PINB przeprowadził także w dniu 10 lutego 2016 r. oględziny tarasu i dokonał jego pomiarów, uzyskał również informację, że pod numerem sprawy [...] widniejącym na przedłożonych przez inwestorkę kopiach dokumentów, zarejestrowano w dniu 12 września 2005 r. zgłoszenie Oddziału Gazowni [...][...] Spółdzielni Gazowniczej sp. z o.o. w W. budowy przyłącza gazowego do nieruchomości przy ul. B nr 19. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy organ I instancji nie mając pewności, czy skarżąca faktycznie dokonała zgłoszenia zamiaru budowy tarasu, bezpodstawnie umorzył prowadzone postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego o taras, dochodząc do kuriozalnej konkluzji, że skoro wybudowany obiekt odpowiada treści zgłoszenia, to postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie sądów administracyjnych zauważa się, że z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Oznacza to, że wszystkie elementy badanego stanu faktycznego i prawnego są tego rodzaju, że niepotrzebne jest postępowanie mające na celu wyjaśnienie wszystkich tych okoliczności w sprawie. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, iż wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem (por: wyroki WSA w: Warszawie z dnia 3 czerwca 2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1075/15 – Lex nr 2090369, Białymstoku z dnia 26 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Bk 557/14 – Lex nr 1513080 oraz NSA z dnia 22 stycznia 2016 r. sygn. akt I OSK 814/14 – Lex nr 2032841 i z dnia 9 grudnia 2015 r. sygn. akt II OSK 929/14 – Lex nr 1989283). Wobec powyższego, nie budzi wątpliwości, że stwierdzenie przez organ bezprzedmiotowości postępowania i wydanie decyzji o jego umorzeniu wiąże się z koniecznością uprzedniego zebrania kompletnego materiału dowodowego i poprawnego ustalenia na jego podstawie stanu faktycznego sprawy, który będzie wykluczał prawną możliwość merytorycznego jej rozstrzygnięcia. Tymczasem zebrany w tej sprawie materiał dowodowy – jak trafnie ocenił organ odwoławczy - cech tych ewidentnie nie posiada. Dodatkowo lakoniczne uzasadnienie decyzji organu I instancji, które nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 K.p.a., dowodzi, że PINB nie rozważył z należytą starannością wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Niedostateczne są wreszcie ustalenia PINB, komu w rozważanym postępowaniu przysługuje przymiot strony. W oparciu o załączony do akt sprawy wypis z księgi wieczystej nr [...], prowadzonej dla nieruchomości przy ul. A nr 6 i 6a, [...]WINB zasadnie stwierdził, że postępowanie pierwszoinstancyjne przeprowadzone zostało bez udziału wszystkich współwłaścicieli nieruchomości, pominięto w nim bowiem – z niewyjaśnionych powodów – J. M., W. P. i H. D. Pozbawienie strony bez jej winy czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym zgodnie z treścią art. 10 § 1 K.p.a. mogłoby niewątpliwie stanowić ewentualną przesłankę wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Zatem, jeżeli w postępowaniu nie uczestniczyły wszystkie strony, to organ odwoławczy zobowiązany jest zastosować się do treści art. 138 § 2 K.p.a., albowiem postępowanie administracyjne jest postępowaniem dwuinstancyjnym (art. 15 K.p.a.), a pozbawienie strony udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji prowadziłoby do wadliwości wydanej przez ten organ decyzji (por. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 1946/14 – Lex nr 1769227). Podsumowując, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. prawidłowo wyartykułował wady postępowania pierwszoinstancyjnego i wyjaśnił przesłanki podjęcia zaskarżonej decyzji w trybie art. 138 § 2 K.p.a., wskazując na konieczność przeprowadzenia w całości postępowania wyjaśniającego przez organ I instancji. Wbrew zarzutom skargi, poddana kontroli tutejszego sądu decyzja nie narusza przepisów art. 6-9 K.p.a., art. 80 K.p.a. art. 107 § 3 K.p.a., art. 105 § 1 K.p.a. Mając powyższe na uwadze sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. ał