II SA/Łd 659/17

Dnia 17 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), , Protokolant Referent stażysta Aleksandra Banasiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2017 roku sprawy ze skargi A. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie projektu budowlanego zamiennego oddala skargę. LS Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu odwołania K. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...], Nr [...], znak: [...], którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U z 2016r., poz. 290) nałożono na K. P. oraz I. P. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych związanych z budową budynku inwentarsko - składowego (wraz z jednoznacznym wskazaniem robót budowlanych koniecznych do doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem) zlokalizowanego na działce nr ewid. 117, obręb [...], gm. B. w terminie do dnia 30 kwietnia 2017r., uchylił w całości decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku inwentarsko-składowego. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, iż w dniu [...] organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie legalności budowy budynku inwentarsko - składowego o wymiarach zewnętrznych ok. 8,05m x 13,76m, zlokalizowanego na działce nr ewid. 117, obręb [...], gmina B.. Pismem z dnia 21 lipca 2016r. organ szczebla powiatowego wystąpił do Starostwa Powiatowego w B., Urzędu Gminy B. oraz Archiwum Państwowego w P. z prośbą o przeprowadzenie kwerendy w zakresie archiwalnej dokumentacji dotyczącej procesu inwestycyjnego oraz udostępnienie potwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentacji archiwalnej w zakresie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę budynku inwentarsko - składowego wraz z projektem technicznym stanowiącym załącznik do w/w pozwolenia, zlokalizowanego w miejscowości Ł. 28, działka nr ewid. 117, obręb [...], gmina B.. Naczelnik Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w B. pismem z dnia 27 lipca 2016r. poinformował, iż od dnia 1 stycznia 2004 r. pozwolenia na budowę z terenu Powiatu [...] były wydawane przez urzędy właściwe dla danej gminy. W związku z powyższym organem właściwym do wydania pozwolenia na budowę w latach 70-tych XX wieku dla inwestycji położonej w Ł. w gminie B. był Urząd Gminy w B.. Natomiast Kierownik Referatu Gospodarki Nieruchomościami, Ochrony Środowiska Urzędu Gminy B. pismem z dnia 28 lipca 2016 r. poinformował organ I instancji, że nie dysponuje dokumentacją dotyczącą budowy dwóch budynków gospodarczych oraz budynku inwentarsko - składowego zlokalizowanych w miejscowości Ł. 28, działka o nr ewid. 117, obręb [...], gmina B. Postanowieniem z dnia [...], znak: [...] Dyrektor Archiwum Państwowego w P. odmówił wydania żądanych dokumentów z uwagi na to, że w zasobie Archiwum nie odnaleziono takiej dokumentacji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...], Nr [...] nałożył na K. P. i I. P. obowiązek wykonania ekspertyzy technicznej prawidłowości budowy budynku inwentarsko - składowego o wymiarach zewnętrznych ok. 8,05m x 13,76m zlokalizowanego w miejscowości Ł., na działce nr ewid. 117, obręb [...], gmina B. w terminie do dnia 31 października 2016 r., następnie postanowieniem z dnia [...], Nr [...] dokonano sprostowania oczywistej omyłki w dacie jego wydania z dnia [...] na dzień [...]. Pismem z dnia 15 września 2016 r. organ szczebla podstawowego wezwał na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) K. P. do przedłożenia w wyznaczonym terminie pozwolenia na budowę z dnia [...], Nr [...] wydanego przez Urząd Miasta i Gminy w Be. dla B. P.. W dniu 10 października 2016 r. do organu I instancji wpłynęło pismo K. P. z dnia 7 października 2016 r., przy którym przesłano decyzję Urzędu Miasta i Gminy w B. z dnia [...] udzielającą pozwolenia na budowę budynku inwentarsko - składowego na nieruchomości stanowiącej własność B. P., położonej w Ł. 54. Przy piśmie z dnia 28 listopada 2016 r. Dyrektor Wydziału Geodezji i Architektury Urzędu Miasta B. przekazał organowi stopnia powiatowego kserokopie dokumentów znajdujących się w archiwum zakładowym Urzędu Miasta B.dotyczących pozwolenia na budowę budynku inwentarsko - składowego z dnia [...], znak: [...], wydanej przez Urząd Miasta i Gminy w B. wraz z dokumentacją podstawową stanowiącą jej integralną część, zlokalizowanego w miejscowości Ł., gmina B.. Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] organ nadzoru budowlanego szczebla podstawowego uchylił własne postanowienie z dnia [...], Nr [...], sprostowane postanowieniem z dnia [...], Nr [...]. W tak ustalonym stanie faktyczno - prawnym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...], Nr [...] nałożył na K. P. oraz I. P. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych związanych z budową budynku inwentarsko - składowego (wraz z jednoznacznym wskazaniem robót budowlanych koniecznych do doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem) zlokalizowanego na działce nr ewid. 117, obręb [...], gm. B. w terminie do dnia 30 kwietnia 2017 r. W ustawowym terminie odwołanie od w/w decyzji wniósł K. P. nie zgadzając się z jej rozstrzygnięciem. W toku postępowania odwoławczego organ II instancji wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...], nr [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji z dnia [...] i umorzył postępowanie prowadzone przez organ I instancji. Organ odwoławczy, sięgając do treści art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, stanowiącego podstawę prawną decyzji organu I instancji wskazał, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Organ odwoławczy przytaczając treść art. 36a ust. 5 oraz art. 36a ust.5a ustawy Prawo budowlane, w brzmieniu nadanym przez art. 5 pkt 8 lit. b ustawy z 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz. U. z 2016 r., poz. 2255), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. dostrzegł, iż powyższe unormowania znajdą zastosowanie w niniejszej sprawie, co jednoznaczne wynika z treści art. 26 ust. 2 cytowanej wyżej ustawy, który stanowi, że w sprawach, o których mowa w art. 36a, art. 48 i art. 49b ustawy zmienionej w art. 5, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się art. 36a, art. 48 i art. 49b ustawy zmienionej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Uwzględniając powyższe organ wojewódzki stwierdził, że w art. 36a ust. 5 i 5a ustawy Prawo budowlane ustawodawca enumeratywnie wskazał przypadki, w których zakres dokonanych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę przesądza, że mają one charakter odstępstw istotnych. Kwestią wymagającą wyjaśnienia jest to, czy organ I instancji dokonał prawidłowej analizy art. 36a ustawy Prawo budowlane prowadzącej do wniosku, iż roboty budowlane wykonywane są faktycznie w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Organ odwoławczy zaznaczył, że jak wynika z akt sprawy Urząd Miasta i Gminy w B. decyzją z dnia [...], znak: [...] udzielił B. P. pozwolenia na budowę budynku inwentarsko - składowego na nieruchomości stanowiącej własność B. P., położonej w Ł. 54. Z przedłożonego przez K. P. aktu notarialnego wynika, iż w dniu 28 listopada 1990 r. M. P. i B. P. dokonali darowizny działki nr 26 i 117 wraz ze znajdującymi się na nich zabudowaniami na rzecz I. P. oraz K. P.. W trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 2 czerwca 2016 r. organ stopnia powiatowego ustalił, iż przedmiotowy budynek zlokalizowany w miejscowości Ł., gmina B. posiada wymiary zewnętrzne ok. 8,05m x 13,76m i wysokość ok. 6,11m w kalenicy. Z planu realizacyjnego działki położonej w Ł. 54 wynika, iż przedmiotowy budynek posiada wymiary 7,84m x 13,45m, natomiast z rzutu fundamentów wynika, iż budynek ma 13,39m długości i 7,90m szerokości a przekrój wskazuje, iż budynek ma wysokości 6,30m. Jak dalej wyjaśnił organ stopnia wojewódzkiego, w ocenie powiatowego organu nadzoru budowlanego zmiany w zakresie wymiarów zewnętrznych przedmiotowego obiektu budowlanego należało uznać za istotne, ponieważ w wyniku ich wprowadzenia zmianie uległy charakterystyczne parametry obiektu: kubatura, powierzchnia zabudowy, długość, szerokość i wysokość. Jednakże dokonując powyższej oceny organ I instancji w ogóle pominął treść art.36 a ust.5a ustawy Prawo budowlane, a w szczególności okoliczność, że zmiana długości budynku z projektowanych 13,45m na 13,76m spowodowała zmianę o 1,02 %, zmiana szerokości budynku z projektowanej 7,90m na 8,05m spowodowała zmianę o 1,02%, a zmiana wysokości budynku z projektowanych 6,30m na 6,11m spowodowała zmianę o 1,03%. Zatem dokonane zmiany nie przekraczają dopuszczalnych 2%, o których mowa w art. 36a ust. 5a pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Ponieważ w ocenie organu szczebla wojewódzkiego nie wystąpiły przesłanki do zastosowania w omawianej sprawie trybu art. 51 Prawa budowlanego, prowadzenie przez organ nadzoru budowlanego postępowania w sprawie zmian wynikających z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku inwentarsko - składowego zlokalizowanego na działce nr ewid. 117, obręb [...], gm. B. stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. – dalej jako "k.p.a."), a zatem uzasadnione było uchylenie w całości inkryminowanego rozstrzygnięcia i umorzenie postępowania objętego zaskarżoną decyzją. W tej sytuacji organ odwoławczy skorzystał z kompetencji merytoryczno- kasacyjnych przewidzianych w art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i orzekł jak w sentencji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję wywiódł A. O. zarzucając organowi szczebla wojewódzkiego niewyjaśnienie wątpliwości dotyczących kwestii usytuowania budynku inwentarsko – składowego względem granicy sąsiedniej działki, stanowiącą działkę nr ewid. 118/6, będącą własnością skarżącego. Na tej podstawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zaprezentowane w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia. W toku postępowania sądowoadministracyjnego wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo uczestnika postępowania K. P. z dnia 21 września 2017 r., stanowiące odpowiedź na zarzuty skargi oraz pismo skarżącego – A. O. z dnia 10 października 2017 r. Na rozprawie w dniu 17 października 2017 r. sąd postanowił, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) o dopuszczeniu dowodu z dokumentu w postaci szkicu geodezyjnego geodety T. R. złożonego przez uczestnika postępowania – K. P., przy piśmie z dnia 21 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). W stanie faktycznym sprawy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją, po rozpoznaniu odwołania K. P., uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...], Nr [...], znak: [...], którą nałożono na K. P. oraz I. P. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych związanych z budową budynku inwentarsko - składowego zlokalizowanego na działce nr ewid. 117, obręb [...], gm. B. w terminie do dnia 30.04.2017r. W wyniku analizy akt sprawy sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jej zarzuty i argumenty nie podważają legalności zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawy poza sporem pozostają ustalenia organu stopnia powiatowego dokonane w trakcie czynności kontrolnych, iż przedmiotowy budynek zlokalizowany w miejscowości Ł., gmina B. posiada wymiary zewnętrzne ok. 8,05m x 13,76m i wysokość ok. 6,11m w kalenicy. Z planu realizacyjnego działki położonej w Ł. 54 wynika, iż przedmiotowy budynek posiada wymiary 7,84m x 13,45m, natomiast z rzutu fundamentów wynika, iż budynek ma 13,39m długości i 7,90m szerokości, a przekrój wskazuje, iż budynek ma wysokości 6,30m. Sporna natomiast pozostaje kwestia, czy zmiany w zakresie wymiarów zewnętrznych przedmiotowego obiektu budowlanego należało uznać za istotne. Na wstępie rozważań przypomnieć trzeba, że w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego ustawodawca nałożył na organy administracji architektoniczno - budowlanej, w przypadku stwierdzenia istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę obowiązek nałożenia, co do zasady, na inwestora - określając termin jego wykonania - sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykowywanych robót budowlanych, oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Przepis ten znajduje więc zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy właściwy organ ustali, że roboty budowlane realizowane na podstawie pozwolenia na budowę zostały wykonane z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę (vide: NSA w wyrokach z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1723/07, dostępne na stronie http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl i z dnia 8 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 15/09, LEX nr 597313). Zwrócić należy uwagę, że Prawo budowlane w art. 36a reguluje kwestię istotnego i nieistotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Zgodnie z treścią art. 36a ust. 5 istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie: 1) projektu zagospodarowania działki lub terenu; 2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji obiektu budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 5a; 3) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby niepełnosprawne; 4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części; 5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; 6) wymagającym uzyskania lub zmiany opinii, uzgodnień i pozwoleń, które są wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę lub do dokonania zgłoszenia: a) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, lub b) przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1b. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i doktrynie, prezentowany jest pogląd, który podziela sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, iż to czy stwierdzone odstępstwo, mimo że dotyczy jednego z parametrów wymienionych w ust. 5 pkt 1-7 art. 36a cyt. ustawy, ma charakter istotny zależy od okoliczności danej sprawy (zob.m.in. komentarz do art. 36a ustawy Prawo budowlane, red. Z Niewiadomski, Wyd. C. H. Beck, Wydanie 3, Warszawa 2009 r.). Za takim rozumieniem wskazanego przepisu - pozostawiającym organom administracji budowlanej pewien margines uznaniowości - przemawia wykładnia celowościowa tego przepisu. Wykładnia gramatyczna prowadziłaby bowiem do wniosku, że każde - nawet nieznaczne odstępstwo - należałoby kwalifikować jako odstępstwo istotne, zważywszy przy tym, że zmiana niektórych parametrów obiektu, jego poszerzenie lub zmniejszenie o kilka centymetrów może być konsekwencją np. nienormatywnego wykonania materiału budowlanego przez producenta. Poglądu powyższego nie może zmieniać co do zasady przepis art. 36a ust. 5a ustawy wprowadzony nowelą, której celem wszak była dalsza liberalizacja i uproszczenie procedur budowlanych. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 36a ust. 5a nie jest istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę zmiana wysokości, szerokości lub długości obiektu budowlanego niebędącego obiektem liniowym, jeżeli odstąpienie łącznie spełnia następujące warunki: 1) nie przekracza 2% wysokości, szerokości lub długości obiektu budowlanego określonych w projekcie budowlanym; 2)nie zwiększa obszaru oddziaływania obiektu; 3) nie mieści się w zakresie odstępstw, o których mowa w ust. 5 pkt 3-6, z wyjątkiem odstępstwa od projektowanych warunków ochrony przeciwpożarowej, jeżeli odstępstwo zostało uzgodnione z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych; 4) nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. Odnosząc powyższe rozważania do kontrolowanego postępowania, sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko organu odwoławczego, iż stwierdzone niewielkie zmiany, szczególnie w okolicznościach sprawy z uwagi na charakter budynku, parametrów długości i szerokości nie skutkują istotnymi odstępstwami, o których mowa w art. 36a ust. 5a pkt 1 ustawy Prawo budowlane, choć niewątpliwie trafna jest uwaga skarżącego (którą zawarł w piśmie z dnia 10 października 2017 r.), że błędnie organ odwoławczy wyliczył, iż zmiana wysokości budynku z projektowanych 6,30m na 6,11m spowodowała zmianę o 1,03%, gdyż zmiana ta wynosi 3%. Uchybienie to jednak, zdaniem sądu, nie dyskwalifikuje kontrolowanego rozstrzygnięcia. Podkreślić bowiem należy, że nie każde odstępstwo skutkujące zmianą parametru obiektu, jakim jest kubatura obiektu, jest odstępstwem istotnym. Pewne niewielkie odstępstwa od przewidzianej w projekcie budowlanym kubatury obiektu mogą wynikać z przyczyn od inwestora niezależnych, np. z rodzaju użytych materiałów budowlanych oraz użytych do budowy narzędzi, czy też różnic w pomiarach na gruncie (zważywszy w tym wypadku na upływ czasu od powstania obiektu - projekt pochodzi z 1976r.) Niewielkie zmiany w kubaturze obiektu nie mogą być uznane za istotne odstępstwo od projektu budowlanego (vide: wyrok NSA z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1451/15, LEX nr 2292198). Tym bardziej takiż wniosek wypływa z faktu, że sporny obiekt to budynek inwentarsko-składowy, posadowiony z zachowaniem warunków technicznych i nie stwarzający zagrożenia. Tym samym nie znajdują również uzasadnienia argumenty skargi, w szczególności dotyczące niedopuszczalnego zbliżenia obiektu do granicy z nieruchomością skarżącego. Prawidłowe usytuowanie budynku potwierdza jednoznacznie dokument w postaci szkicu geodezyjnego geodety T. R. złożony przez uczestnika postępowania – K. P., przy piśmie z dnia 21 września 2017 r, który to dowód został dopuszczony na rozprawie. W myśl art. 106 § 3 p.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Na tle tej regulacji wskazuje się w orzecznictwie, że celem postępowania dowodowego prowadzonego ewentualnie przez sąd w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. nie jest ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej lecz ocena, czy organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej. (wyrok NSA z 3 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 3082/12. LEX nr 1455417). W postępowaniu sądowoadministracyjnym jest jedynie możliwe przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów na zasadach określonych w art. 106 § 3 p.p.s.a. Ponieważ w skardze strona kwestionowała ustalenia organu co do prawidłowego usytuowania obiektu, spełnione zostały przesłanki do zastosowania wskazanego przepisu. Zdaniem sądu, opisane wyżej okoliczności przedmiotowej sprawy uzasadniały skorzystanie przez organ odwoławczy z regulacji przewidzianej w art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Wskazać należy bowiem, że stosownie do treści art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny staje się bezprzedmiotowe, w szczególności w sytuacji gdy brak jest materialnoprawnej podstawy dla wydania rozstrzygnięcia, wydaje się decyzję o umorzeniu postepowania. Z bezprzedmiotowością postępowania w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. mamy do czynienia wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 k.p.a. Postępowanie staje się zatem bezprzedmiotowe, gdy sprawa, która miała być załatwiona w drodze decyzji albo nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed datą wszczęcia postepowania, albo utraciła ten charakter w toku postępowania administracyjnego. Organ winien z urzędu badać tę kwestię i w przedmiotowej sprawie na etapie postępowania odwoławczego słusznie uznał, że brak było podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego, a tym samym postępowanie okazało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., co uzasadniało uchylenie rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego i umorzenie postępowania. Mając powyższe na względzie należało skargę oddalić, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 p.p.s.a. a.tp.