II SA/Łd 709/12

Dnia 19 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg T. R., J. S., B. R. – S. i A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a: - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. ko T. R., J. S., B. R. – S. i A. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W piśmie z dnia 10 sierpnia 2012 roku J. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż wykonanie decyzji może uniemożliwić skarżącemu korzystanie z jego nieruchomości w dotychczasowy sposób. Inwestor rozpoczął już budowę elektrowni wiatrowej w odległości 250 m od budynku mieszkalnego wnioskodawcy, co wiąże się z dużymi uciążliwościami związanymi z pracami budowlanymi, a także immisjami i późniejszym spadkiem wartości nieruchomości. Wnioskodawca jest osobą chorą. Lekarz neurolog, u którego wnioskodawca leczy się po przebytym udarze mózgu wypowiedział się o negatywnym wpływie infradźwięków prowadzących do nieodwracalnych neurologicznych i neuropsychiatrycznych fizjopatologii u ludzi. W przypadku wnioskodawcy, gdy wystąpią opisane skutki będą one nieodwracalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konstrukcja powołanego przepisu wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.). W pierwszej kolejności podnieść należy, iż wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dowolny lub przymusowy, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego realizacji, polegające na działaniu, zaniechaniu, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Konkludując, wstrzymanie wykonania aktów na podstawie regulacji art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może dotyczyć tylko tych aktów administracyjnych, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (por. J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wyd. LexisNexis Warszawa 2004, str.120–126; T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str.293–303). Analizując treść decyzji – w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy – stwierdzić należy, iż nie ma ona przymiotu wykonalności. Żadna ze stron nie nabyła na jej mocy praw, zatem wstrzymanie wykonania byłoby bezprzedmiotowe. W związku z tym nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć należy, że zarówno w literaturze przedmiotu, jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym panuje zgodność, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydana na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) ze względu na jej przedmiot, nie podlega wykonaniu. Decyzja ta stwierdza bowiem istnienie pewnego tylko stanu prawnego i faktycznego. Z tego powodu decyzja ta jako zbliżona swym charakterem do zaświadczenia, nie wymaga wykonania (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. 4, Warszawa 2010, s. 205; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011, uwaga nr 7 do art. 61 oraz postanowienia NSA z dnia 16 listopada 2011 roku, II OZ 1108/11; z dnia 13 października 2011 roku, II OZ 964/11; z dnia 26 lipca 2011 roku, II OZ 639/11; z dnia 8 czerwca 2011 roku, II OZ 479/11 i inne; wszystkie powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela zacytowane poglądy. W tej sytuacji Sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. ko