II SA/Łd 902/06

Dnia 21 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Markiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Tomasz Naraziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2007 roku skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Łd 472/06 w sprawie ze skargi K. S.-L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. W dniu 31.marca 2006r. pełnomocnikowi K. S. – L., radcy prawnemu B. D., doręczona została ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. W dniu 30.kwietnia 2006r., reprezentujący K. S. – L. radca prawny, złożył skargę na opisana opisaną wyżej decyzję. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6.czerwca 2006r., sprawa skierowana została na posiedzenie niejawne w przedmiocie braku wpisu stałego od skargi. Postanowieniem z dnia 23.czerwca 2006r., wydanym w sprawie o sygn.akt II SA/Łd 472/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę K. S. – L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego z uwagi na nieuiszczenie wpisu stałego przez wnoszącego skargę radcę prawnego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano m.in., iż uiszczenie wpisu stałego przez profesjonalnego pełnomocnika powinno nastąpić "w zasadzie z chwilą wniesienia pisma do sądu, a najpóźniej przed przystąpieniem przez przewodniczącego do kontroli formalnej pisma." (postanowienie z uzasadnieniem k.12-14) Orzeczenie powyższe uprawomocniło się z dniem 28.sierpnia 2006r. (postanowienie k.12) W dniu 17.października 2006r. K. S. – L. wniosła o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego wskazanym wyżej prawomocnym postanowieniem tutejszego Sądu, jako podstawę żądania wskazując art. 273 § 2 ustawy z dnia 20.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podniosła bowiem, iż w dniu 8.czerwca 2006r. uiściła wpis sądowy od skargi na ostateczne rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. Ponieważ zaś w uzasadnieniu postanowienia z dnia 23.czerwca 2006r. nie wspomniano o tym fakcie i nie podano daty kontroli formalnej skargi strona wystąpiła z wnioskiem o wykładnię przedmiotowego postanowienia. Dokonana przez sąd wykładnia stanowić będzie natomiast, w ocenie skarżącej, "wykrycie" okoliczności faktycznej, polegającej na ustaleniu, w jakiej dacie nastąpiło wstępne badanie skargi przez przewodniczącego. Z okoliczności innej sprawy (powołanej jako sprawa o sygn.akt II SA/Łd 526/06), prowadzonej także przez skarżącą wynika zaś, iż wstępne badanie skargi nastąpić mogło po dacie uiszczenia przezeń wpisu sądowego. Oznacza to zaś, zdaniem skarżącej, iż wpis sądowy uiszczony został w terminie, co uzasadnia wniosek o uchylenie postanowienia z dnia 23.czerwca 2006r. (skarga o wznowienie postępowania k.61-61 verte) Postanowieniem z dnia 5.października 2006r., wydanym w sprawie o sygn.akt II SA/Łd 472/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek skarżącej o dokonanie wykładni postanowienia z dnia 23.czerwca 2006r. (postanowienie z uzasadnieniem k.56-58) Zażalenie skarżącej na powyższe rozstrzygnięcie, zostało orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.marca 2007r., w sprawie o sygn.akt II OZ 197/07, oddalone. (postanowienie k.147-149) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszym toku rozważań jako p.p.s.a., w przypadkach określonych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Instytucja wznowienia postępowania opiera się na, przysługującej poza tokiem instancji, skardze o presumpcję wadliwego postępowania i zastąpienie zapadłego orzeczenia, orzeczeniem nowym. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu rozstrzygnięciu powoduje, że przywrócenie stanu sprzed zamknięcia, ulegającemu wznowieniu, postępowania sądowego może nastąpić wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Uwzględniają one konieczność wywołania na nowo procesu, dotkniętego brakami formalnymi (nieważnością), bez względu ich wpływ na rozstrzygnięcie (art. 271 p.p.s.a.), właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273 p.p.s.a.) oraz fakt wydania wyroku na podstawie aktu normatywnego, uznanego przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą (art. 272 p.p.s.a.). Wniesienie skargi o wznowienie postępowania ograniczone jest terminem. Jest to termin trzymiesięczny, którego początek odnosi się do momentu powzięcia przez stronę wiadomości - w zależności od podstawy wznowienia - o podstawie wznowienia albo o skutkach wadliwie toczącego się postępowania. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych, określonych w art. 280 p.p.s.a., toteż skarżący zobowiązany jest wykazać w niej - pod rygorem odrzucenia skargi - przesłanki dopuszczalności wznowienia. Oznacza to oparcie skargi na ustawowej podstawie oraz podanie okoliczności, w odniesieniu do których sąd stwierdza zachowanie terminu. Po myśli zatem, przywołanego przez skarżącą art. 273 § 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ze sformułowania cytowanego przepisu wynika, że "wykrycie" odnosi się do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnialnych z tego powodu, że nie były znane stronom. Zgodnie natomiast z utrwalonym orzecznictwem, wykształconym na gruncie ustawy z dnia 17.listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 269 ze zm.), której przepisy, dotyczące wznowienia postępowania, zostały niemal w całości (poza przepisem art.400 k.p.c.) recypowane w obowiązującej ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie może stanowić podstawy wznowienia okoliczność faktyczna czy też środek dowodowy jawny z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżony przez stronę. Inaczej bowiem skarga o wznowienie postępowania służyłaby korygowaniu błędów popełnionych przez stronę przy prowadzeniu poprzedniej sprawy. Ponadto, zarówno nowe okoliczności, jak i środki dowodowe muszą być tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazując zatem na nowe okoliczności lub nowe dowody należy równocześnie podać, w jakim zakresie ich uwzględnienie może zmienić podstawę orzekania, wpływając tym samym na treść rozstrzygnięcia. (por. w tym zakresie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15.maja 1968r., sygn.akt I CO 1/68, OSNCP 1969/2/36 i z dnia 24.maja 1984r., sygn.akt II Co 1/82, OSPiKA 1984/2/27, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19.maja 2004r., sygn.akt GSK 5/04, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępny M.Praw 2004/12/str.535) W rozpoznawanej sprawie, podstawą dla żądania wznowienia postępowania był zarzut "wykrycia" daty wstępnego badania skargi przez Przewodniczącego Wydziału po wydaniu postanowienia o jej odrzuceniu. Wskazać jednakże należy, iż zarządzenie w tym przedmiocie, opatrzone datą 6.czerwca 2006r. stanowiło, jawny dla stron, element akt sądowych w sprawie o sygn.akt II SA/Łd 472/06. Po wtóre: wstępne badanie skargi miało miejsce z górą miesiąc po upływie terminu do wniesienia skargi (30.kwietnia 2006r.), który to termin dotyczył również opłacenia skargi wpisem stałym. Przyjęcie zaś, iż data wstępnego badania skargi jest miarodajna dla oceny spełnienia wymogów fiskalnych skargi przez wnoszącego ją profesjonalnego pełnomocnika, oznacza tyle, iż skarga winna być w tej dacie opłacona, przy czym może być opłacona opłatą stałą przez profesjonalnego pełnomocnika również po jej złożeniu, jednakże przed upływem terminu do jej wniesienia. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.stycznia 2006r., sygn.akt II OSK 395/05, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 196445) . W konsekwencji należy stwierdzić, że jakkolwiek skarżąca formalnie powołała ustawową podstawę wznowienia, to jednak w rzeczywistości podstawa ta - także w świetle samego uzasadnienia skargi - nie występuje. Odrzucając skargę o wznowienie postępowania, Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, nie podzielił zarazem wyrażanego niekiedy poglądu, że jeżeli skarżący powołuje się na ustawową podstawę wznowienia, a tylko nie zostanie wykazane jej rzeczywiste zaistnienie, to należy skargę oddalić. Za trafne uznać należy bowiem stanowisko, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271 – 273 p.p.s.a. nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu, po myśli art. 280 § 1 lub też art. 281 p.p.s.a , w zależności od etapu postępowania wznowieniowego. (podobnie np. w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 29. stycznia 1968 r., I CZ 122/67, OSNCP 1968/ 8-9/154, w uzasadnieniu uchwały Sądu Najwyższego z dnia 28. października 1981 r., I CO 5/81, OSNCP 1982/ 5-6/ poz. 77 oraz w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30.maja 1996 r., I CRN 101/95, OSNC 1996/10/138). Biorąc pod uwagę powyższe, wobec braku ustawowej podstawy wznowienia, kwestia zachowania terminu do wniesienia skargi ma znaczenie drugorzędne. Na marginesie już zatem wskazać trzeba, iż również skarga K. S. – L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] (w sprawie o sygn.akt II SA/Łd 562/06, a nie jak mylnie wskazano w skardze o wznowienie II SA/Łd 526/06) została, prawomocnym postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 20.lipca 2006r., odrzucona na skutek nieuiszczenia wpisu stałego przez wnoszącego ją pełnomocnika, będącego radcą prawnym. Również w tejże sprawie wpis sądowy uiszczony został w dniu 8.czerwca 2006r., tj. po upływie terminu do wniesienia skargi. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 281 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi, wobec braku ustawowej podstawy wznowienia. A.K.