II SA/Łd 973/18
PostanowienieWSA w Łodzi2018-10-25
Skład orzekający: Magdalena Sieniuć
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, która nie posiada przymiotu wykonalności, może być wstrzymana na podstawie art. 61 § 3 PPSA z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie posiada przymiotu wykonalności, ponieważ jedynie wyznacza sposób zagospodarowania terenu i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. W związku z tym, sama taka decyzja nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, co skutkuje odmową wstrzymania jej wykonania.Stan faktyczny
P. W. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zmianą sposobu użytkowania części parteru na lokal usługowy oraz rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku gospodarczego z przeznaczeniem na funkcję mieszkalną jednorodzinną. W skardze wniósł o uchylenie decyzji oraz o wstrzymanie jej wykonania, wskazując na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Lp/
P. W. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] ustalającą warunki zabudowy polegające na rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zmianą sposobu użytkowania części parteru na lokal usługowy oraz rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku gospodarczego z przeznaczeniem na funkcję mieszkalną jednorodzinną, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. A 50 na dz. nr 160 w obr. [...]. W skardze wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, wniósł również o wstrzymanie jej wykonania.
Jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 - § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: pkt 1 - wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; pkt 2 - uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że w złożonym wniosku pełnomocnik skarżącego oprócz krótkiego stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie wskazała żadnych okoliczności na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Natomiast w tym kontekście należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych podnoszone jest, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 10 października 2018 r. sygn. akt II GZ 343/18, postanowienie NSA z dnia 10 października 2018 r. sygn. akt II GZ 340/18, postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2018 r. sygn. akt II GZ 259/18, postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2018 r. sygn. akt II GZ 933/17 - orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (postanowienie NSA z dnia 22 sierpnia 2017 r. sygn. akt I OZ 1220/17 - orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Niezależnie od powyższego należy wskazać, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest, więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. Zauważyć jednak trzeba, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wykonania takiego wymaga.
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zmianą sposobu użytkowania części parteru na lokal usługowy oraz rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku gospodarczego z przeznaczeniem na funkcję mieszkalną jednorodzinną, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. A 50 dz. nr 160 w obr. [...], nie posiada przymiotu wykonalności. Powyższe rozstrzygnięcie stwierdza istnienie pewnego stanu faktycznego oraz prawnego i nie wymaga wykonania. Wyznacza sposób zagospodarowania terenu nieobjętego ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określając podstawowe parametry dotyczące zmiany zagospodarowania terenu, które podlegają dalszym szczegółowym ustaleniom poprzedzającym wydanie pozwolenia na budowę. Decyzja o warunkach zabudowy może wprawdzie stanowić podstawę do wydania pozwolenia na budowę, jednak bezspornie nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. Zatem, sama decyzja o warunkach zabudowy nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 §§ 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Lp/
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło