II SAB/Łd 81/16

Dnia 29 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2016 roku sprawy ze skargi B. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu rozbiórki 1. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. miało miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 2. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz B. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego. LS W dniu 24 marca 2016 r. B. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na przewlekłe prowadzenie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. postępowania odwoławczego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...]. Autorka skargi wskazała, że pomimo upływu trzech lat, [...]WINB w Ł. nie rozpatrzył i nie wydał decyzji w tej sprawie. W okresie od 30 grudnia 2015 r. [...]WINB wystosował szereg pism dotyczących przesunięcia terminu załatwienia sprawy, nie wykonując żadnych działań prowadzących do zakończenia postępowania. Według skarżącej pisma skierowane do niej są pozorowaniem działań. Mimo wyznaczenia terminu dostarczenia oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane przez inwestora samowoli, organ nie podjął działań kończących postępowanie lecz pismem z dnia 17 marca 2016 r. kolejny raz przesunął termin zakończenia postępowania, pomimo upływu terminu wyznaczonego na dostarczenie oświadczenia. Oświadczenie takie winno być dostarczone zgodnie z art 48 Prawa budowlanego do PINB w Ł.w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, jego brak skutkował decyzją o rozbiórce. Skarżąca wskazała, że w dniu 15 stycznia 2016 r. wniosła zażalenia do GUNB na podstawie art. 37 k.p.a. GUNB pismem z dnia 10 lutego 2016 r. odmówił wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Wobec powyższego strona wniosła o ukaranie [...]WINB w Ł. stosowną grzywną za przewlekłe prowadzenie sprawy. Odpowiadając na skargę [...]WINB w Ł. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] nr [...], znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nakazał H.K. i S.K. rozbiórkę samowolnie dobudowanego pomieszczenia gospodarczego do budynku rekreacji indywidualnej (letniskowego), zlokalizowanego po wschodniej stronie nieruchomości położonej w Ł., przy ul. A nr 11. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli H. i S.K. Decyzją z dnia [...] nr [...], znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Na powyższą decyzję B. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Powyższa skarga wraz z odpowiedzią została przekazana sądowi w dniu 24 grudnia 2013 r. W dniu 6 czerwca 2014 r. wpłynął do [...] WINB prawomocny wyrok WSA w Łodzi z dnia 26 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 1331/13, którym uchylono decyzję [...]WINB z dnia [...] nr [...], znak: [...]. W związku z koniecznością ponownego rozpatrzenia sprawy oraz wniosku H. i S. K. z dnia 18 listopada 2013 r. o zawieszenie postępowania w sprawie samowolnie dobudowanego pomieszczenia gospodarczego do budynku rekreacji indywidualnej (letniskowego), do czasu ostatecznego zakończenia sprawy o zniesienie współwłasności, która toczy się w Sądzie Rejonowym Ł., organ pismem z dnia 2 lipca 2014 r. wystąpił do H. i S.K. o udzielenie w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma, pisemnej informacji, dotyczącej wskazania sygnatury tego postępowania oraz czy ewentualnie przedmiotowe postępowanie zostało zakończone i w jaki sposób. Następnie, pismem z dnia 4 lipca 2014 r. [...]WINB poinformował strony postępowania, iż odwołanie od decyzji PINB nr [...], nie mogło być załatwione w terminie 1-go miesiąca z uwagi na konieczność uzyskania wyjaśnień od stron postępowania i zostanie rozpatrzone w terminie do dnia 6 sierpnia 2014 r. Pismem z dnia 10 lipca 2014 r. (data wpływu 11 lipca 2014 r.) H. i S. K. poinformowali, iż toczące się postępowanie w Sądzie Rejonowym Ł. o sygnaturze akt [...] o zniesienie współwłasności do dnia 10 lipca 2014 r. nie zostało zakończone. Pismem z dnia 16 lipca 2014 r. [...]WINB wystąpił do Sądu Rejonowego dla Ł., o udzielenie informacji czy zawisło przed sądem postępowanie w przedmiocie zniesienia współwłasności nieruchomości w Ł. przy ul. A nr 11, pomiędzy H. i S. K. a B. K. oraz czy ewentualnie przedmiotowe postępowanie zostało zakończone i w jaki sposób. Pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r. organ wojewódzki poinformował strony, iż odwołanie od decyzji organu I instancji nr [...], nie mogło być załatwione w terminie wskazanym w piśmie z dnia 4 lipca 2014 r. z uwagi na konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego i zostanie rozpatrzone w terminie 1 miesiąca od daty jego zakończenia. Następnie, wobec braku odpowiedzi z Sądu Rejonowego dla Ł., [...]WINB pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r. ponowił swoją prośbę. W dniu 19 sierpnia 2014 r. do [...]WINB wpłynęło pismo z Sądu Rejonowego dla Ł., w którym wskazano, iż toczy się postępowanie o zniesienie współwłasności nieruchomości położnej w Ł. przy ul. A nr 11 z udziałem H. K. , S. K. oraz B.K., nadto wskazano, iż obecnie prowadzone są czynności postępowania dowodowego. Postanowieniem z dnia [...] nr [...], znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiesił na wniosek H. i S. K. z dnia 7 października 2013 r., doprecyzowany następnie pismem z dnia 18 listopada 2013 r. postępowanie administracyjne w sprawie samowolnie dobudowanego pomieszczenia gospodarczego do budynku rekreacji indywidualnej (letniskowego), do czasu ostatecznego zakończenia toczącego się przed Sądem Rejonowym dla Ł.[...] Wydział Cywilny, sygn. akt [...], postępowania o zniesienie współwłasności nieruchomości położonej Ł. przy ul. A nr 11. Powyższe postanowienie zaskarżyła B.K., w następstwie czego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] znak: [...], uchylił w całości postanowienie [...]WINB z dnia [...]. Na powyższe postanowienie H. i S. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. W tym miejscu [...]WINB zwrócił uwagę, iż B. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W rezultacie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Łd 152/14 zobowiązał [...]WINB do rozpoznania odwołania H. i S. K. od decyzji PINB nr [...] w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się tego wyroku. Rzeczony wyrok stał się prawomocny od dnia 17 lutego 2015 r. Wobec powyższego [...]WINB decyzją z dnia [...] nr [...], znak: [...]uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzające ją postanowienie tego organu z dnia [...] nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Powyższa decyzja została zaskarżona przez B. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 282/15 uchylił decyzję [...]WINB z dnia [...]. Wspomniany wyrok stał się prawomocny z dniem 14 listopada 2015 r. i wpłynął do organu w dniu 30 listopada 2015 r. W związku z koniecznością ponownego rozpatrzenia sprawy, [...]WINB zgodnie z wytycznymi wskazanymi w wyroku przeprowadził postępowanie uzupełniające. Pismem z dnia 30 grudnia 2015 r. [...]WINB wystąpił do Urzędu Miasta Ł. z prośbą o przesłanie aktualnego wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w zakresie odnoszącym się do nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A nr 11- tj. dz. nr ewid. 22 obręb [...], wraz ze wskazaniem na jaki cel została przeznaczona w/w działka oraz czy budowa w/w obiektu jest zgodna z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Pismem z dnia 30 grudnia 2015 r. organ II instancji wystąpił również do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z prośbą o udzielenie pisemnej informacji, czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrzył skargę H. i S. a K. na postanowienie GINB z dnia [...]. Pismem z tej samej daty organ II instancji wystąpił także do Sądu Rejonowego dla Ł. w Ł. z prośbą o udzielenie informacji, czy zostało zakończone bądź na jakim etapie jest postępowanie prowadzone w przedmiocie zniesienia współwłasności nieruchomości w Ł. przy ul. A nr 11, pomiędzy H. i S. K. a B. K. Jednocześnie, pismem z dnia 30 grudnia 2015 r. poinformowano strony, iż odwołanie z dnia 7 października 2013 r. H. i S. a K. , od decyzji PINB w Ł.nr [...] z dnia [...]. nie mogło być rozpatrzone w terminie 1 miesiąca zgodnie z art. 35 § 3 K.p.a., z uwagi na konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego i zostanie rozpatrzone w terminie 1 miesiąca od daty jego zakończenia. W dniu 22 stycznia 2016 r. do siedziby [...]WINB wpłynęła odpowiedź Prezydenta Miasta Ł. na pismo z dnia 30 grudnia 2015 r. W dniu 26 stycznia 2016 r., do siedziby organu wpłynęła odpowiedź z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo z dnia 30 grudnia 2015 r. Następnie, [...]WINB pismem z dnia 5 lutego 2016 r. zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a. poinformował strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym w przedmiotowej sprawie. Z powyższego uprawnienia skorzystała H. K. . W dniu 9 lutego 2016 r. do siedziby organu wpłynęła odpowiedź Sądu Rejonowego dla Ł. w Ł. na pismo z dnia 30 grudnia 2015 r. Po analizie akt sprawy, [...]WINB zwrócił uwagę, iż celem wydania właściwego rozstrzygnięcia zachodzi konieczność przeprowadzenia dodatkowych czynności wyjaśniających i pismem z dnia 10 marca 2016 r., wezwał H. i S. K. do przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane. Nadto wskazano, iż jeśli przedmiotowa nieruchomość znajduje się we współwłasności należy podać jej wszystkich współwłaścicieli oraz uzyskać ich zgodę. Następnie, pismem z dnia 17 marca 2016 r. organ odwoławczy poinformował strony, iż z uwagi na konieczność przeprowadzenia dodatkowych czynności wyjaśniających odwołanie od decyzji PINB nr [...] zostanie rozpatrzone w terminie do dnia [...] Przy piśmie z dnia 18 marca 2016 r. H. i S. K. , przedłożyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i jednocześnie wskazali, iż uzyskanie zgody od współwłaściciela B.K. na pozwolenie rozbudowy domu letniskowego o pomieszczenie gospodarcze jest niemożliwe z uwagi na toczący się spór o zniesienie współwłasności w Sądzie Rejonowym Ł. o sygnaturze akt [...]. Decyzją z dnia [...] nr [...][...]WINB uchylił w całości decyzję PINB w Ł. z dnia [...]. nr [...]i nakazał H. K. oraz S. K. rozbiórkę samowolnie dobudowanego pomieszczenia gospodarczego o wymiarach 1,70m x 4,95m, do budynku rekreacji indywidualnej (letniskowego), zlokalizowanego po wschodniej stronie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A nr 11. Organ odwoławczy wyjaśnił, że na terminowość załatwienia przedmiotowej sprawy miał wpływ przede wszystkim fakt, iż celem wydania ostatecznego rozstrzygnięcia występowano do różnych organów, co wydłużało termin jej załatwienia. Nadto działania organu wojewódzkiego podlegały kilkukrotnej kontroli Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Niemniej, strony postępowania były informowane o każdej zmianie terminu załatwienia przedmiotowej sprawy. Na marginesie organ wskazał, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]., znak: [...], po rozpatrzeniu zażalenia B. K. na niezałatwienie w terminie przez [...]WINB odwołania od decyzji PINB w Ł. z dnia [...]. odmówił wyznaczenia organowi dodatkowego terminu załatwienia sprawy. W piśmie procesowym z dnia 14 czerwca 2016 r. skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania oraz o wymierzenie organowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skargę należało uwzględnić. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi B. K. jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie dobudowanego pomieszczenia gospodarczego do budynku rekreacji indywidualnej, a konkretnie rzecz ujmując w zakresie rozpoznania odwołania H. i S. a K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...]o nakazie rozbiórki wspomnianego wyżej obiektu. Warunkiem dopuszczalności skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W przypadku takiej skargi niezbędne jest złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia, jak stanowi art. 37 § 1 K.p.a. Organ ten może wyznaczyć dodatkowy termin na załatwienie sprawy (art. 37 § 2 K.p.a.). Dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może wnieść skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania. Dla uznania wyczerpania toku zażaleniowego przez stronę wystarczające jest wykazanie, że złożyła ona stosowne zażalenie do organu wyższego stopnia. Przy ocenie dopuszczalności skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ nie ma znaczenia sposób rozpoznania takiego zażalenia przez właściwy organ wyższego stopnia. Zgromadzony w rozpoznawanej sprawie materiał dowodowy świadczy bezspornie o wyczerpaniu przez skarżącą trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a., a tym samym o dopuszczalności skargi na przewlekłość [...]WINB. Niewątpliwie B. K. pismem z dnia 11 stycznia 2016 r., które wpłynęło do organu w dniu 15 stycznia 2016 r., wniosła do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na niezałatwienie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...]. Postanowieniem z dnia [...]. organ wyższego stopnia odmówił wyznaczenia [...]WINB dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Zatem skarga wniesiona w dniu 24 marca 2016 r. jest dopuszczalna. Przystępując w następnej kolejności do merytorycznego rozpoznania skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego sąd stwierdził, że jest ona w pełni uzasadniona. Przepisy prawa nie definiują wprost, na czym polega "przewlekłe prowadzenie postępowania", o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a i art. 37 § 1 K.p.a. Należy jednak przyjąć, że przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 K.p.a., ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Organ prowadzi tym samym postępowanie w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie postawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy znaczenia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 26 października 2012 r. sygn. II OSK 1956/12 – Lex nr 1233717, 13 sierpnia 2013 r. sygn. akt II OSK 549/13 – Lex nr 1369030, 14 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 2361/13 oraz wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w: Warszawie z dnia 11 września 2014 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 55/14 – Lex nr 1554147 i 18 marca 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 204/13 – Lex nr 1466033, Poznaniu z dnia 29 stycznia 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 1003/13, Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Go 56/14 – Lex nr 1520247, Gliwicach z dnia 3 czerwca 2014 r. sygn. akt II SAB/Gl 23/14 –Lex nr 1476619). W jednym z wyroków Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 34/13 – Lex nr 1296088) stwierdził, że pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Stwierdzenie, że w określonej dacie, a tą będzie data orzekania przez sąd, można zakwalifikować postępowanie organu jako dotknięte przewlekłością jego prowadzenia, wymagać będzie gruntownego zbadania sprawy pod wieloma względami, dokonania oceny czynności procesowych, analizy faktów i okoliczności zależnych od działania organu i jego pracowników oraz stanu zastoju procesowego sprawy wynikającego z zaniechania lub wadliwości działań podejmowanych przez strony lub innych uczestników postępowania. Jedną z podstawowych zasad procedury administracyjnej jest bowiem szybkość postępowania administracyjnego, wyrażona w art. 12 § 1 i 2 K.p.a. Jej istota sprowadza się do tego, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Natomiast sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. W myśl art. 35 § 1 - § 3 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 K.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 K.p.a.). Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, że na skutek skargi B. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu rozbiórki, tutejszy sąd prawomocnym wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Łd 152/14 między innymi zobowiązał organ do rozpoznania odwołania H. i S. a K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku, stwierdzając jednocześnie, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Rzeczony wyrok konsumował niejako ocenę przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ za okres poprzedzający jego wydanie. Z akt administracyjnych sprawy niniejszej wynika, że [...]WINB wykonał wyrok i w dniu [...] wydał decyzję uchylającą decyzję PINB z dnia [...] wraz z postanowieniem organu I instancji z dnia [...], a decyzja ta została poddana kontroli tutejszego sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawomocnym wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 282/15 uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wobec tego kwestię przewlekłości i ocenę jej charakteru sąd rozważał od momentu przekazania organowi prawomocnego odpisu rzeczonego wyroku wraz z aktami administracyjnymi zgodnie z treścią art. 286 § 1 i 2 p.p.s.a., co miało miejsce w dniu 30 listopada 2015 r. Ocenie sądu podlegał zatem okres od dnia 1 grudnia 2015 r. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, pozwala stwierdzić, że postępowanie odwoławcze od decyzji PINB toczyło się przez [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego przewlekle, z przekroczeniem dopuszczonych prawem terminów. Pierwsza czynność została podjęta przez [...]WINB w dniu [...], a więc po upływie prawie jednego miesiąca licząc od zwrotu akt. Niewątpliwie jednak w tym dniu [...]WINB wykazał się znaczącą aktywnością, albowiem zwrócił się w ramach prowadzonego przezeń postępowania wyjaśniającego aż do trzech instytucji jednocześnie oraz poinformował strony o nierozpatrzeniu sprawy w terminie w trybie art. 35 § 3 K.p.a. Kolejne odpowiedzi na wezwanie z dnia 30 grudnia 2015 r. wpływały do [...]WINB w dniach 22 stycznia 2016 r., 26 stycznia 2016 r. i 9 lutego 2016 r. Pomiędzy wystosowaniem zawiadomienia w trybie art. 10 K.p.a. z dnia 5 lutego 2016 r. a pismem z dnia 10 marca 2016 r. wzywającym inwestorów do złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością upłynął miesiąc. Kolejne trzy tygodnie upłynęły pomiędzy pismem inwestorów dotyczącym oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością a wydaniem decyzji przez [...]WINB. Akta sprawy dowodzą nadto, że [...]WINB informował strony w trybie art. 36 § 2 K.p.a. o powodach niezakończenia sprawy w terminie pismami z dnia 30 grudnia 2015 r., 5 lutego 2016 r., 17 marca 2016 r. Zatem podejmowane przezeń czynności, mające niewątpliwie na celu zgromadzenie materiału dowodowego i ustalenie stanu faktycznego sprawy cechują się przewlekłością i znacznymi odstępami czasu. Nie budzi jednak wątpliwości, że do tego okresu nie powinno się wliczać okresów oczekiwania przez organ na udzielenie mu odpowiedzi na uprzednio wystosowane pisma. Zatem [...]WINB ewidentnie prowadził postępowanie przewlekle, jednak przewlekłość ta poczynając od dnia 1 grudnia 2015 r. miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa. O powyższym sąd orzekł w punkcie pierwszym wyroku na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. W punkcie drugim wyroku sąd w trybie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na jego bezprzedmiotowość jako, że cel skargi na przewlekłość został osiągnięty. Niewątpliwie po wniesieniu niniejszej skargi, co miało miejsce w dniu 24 marca 2016 r., [...]WINB rozpoznał odwołanie H. i S. a K. od decyzji PINB i decyzją z dnia [...]nr [...]uchylił w całości decyzję PINB z dnia [...] nr [...]i nakazał H. K. i S. owi K. rozbiórkę samowolnie dobudowanego pomieszczenia gospodarczego o wymiarach 1,70m x 4,95m, do budynku rekreacji indywidualnej (letniskowego), zlokalizowanego po wschodniej stronie nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy A nr 11. W ustalonym stanie faktycznym sprawy sąd nie stwierdził podstaw do wymierzenia organowi grzywny, zatem w punkcie trzecim wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w pozostałym zakresie. O kosztach postępowania należnych skarżącej od organu orzeczono w punkcie czwartym wyroku mając na względzie regulację art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę 100 zł składa się wpis sądowy od skargi. IB