II SO/Łd 20/17

Dnia 10 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2017 roku sprawy z wniosku S. Ł. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2017 roku, sygn. akt II SAB/Łd 290/16 postanawia: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz S. Ł. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.tp. Pismem z dnia 5 lipca 2017r. S. Ł., w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) – dalej powoływanej jako: "P.p.s.a." – wniósł o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 25 maja 2017r. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2017 roku, sygn. akt II SAB/Łd 290/16. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi S. Ł. wyjaśnił, że w dniu 25 maja 2017r. wniósł za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. ww. skargę. Skarżący podniósł, że określony w art. 54 § 2 P.p.s.a. ustawowy termin na przekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi upłynął bezskutecznie. Na mocy zarządzenia sędziego z dnia 8 września 2017r. odpis wyżej wymienionego wniosku S. Ł. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu został przesłany Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. celem ustosunkowania się do jego treści. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni. Wezwanie doręczono organowi w dniu 18 września 2017r., jednak pozostało ono bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Zaznaczyć trzeba, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Kara finansowa służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Grzywna stanowi bowiem istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienia NSA: z dnia 4 listopada 2010r., sygn. akt I OZ 836/10; z dnia 25 sierpnia 2011r., sygn. akt I OZ 597/11; z dnia 23 września 2011r., sygn. akt II OZ 790/11 – orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Rolą grzywny jest jednocześnie ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania. W ten sposób organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu. Sfomułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyte w § 1 powołanego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Sąd wymierzając organowi grzywnę bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy - może uwzględnić m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2014r., sygn. akt I OZ 1259/13, Lex nr 1419496). Z załączonej do wniosku o wymierzenie grzywny kserokopii skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2017 roku, sygn. akt II SAB/Łd 290/16 wynika, że skarga ta wpłynęła do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w P. w dniu 25 maja 2017r. (data z prezentaty organy). Ponieważ trzydziesty dzień terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a wypadał w sobotę, organ winien był przekazać ww. skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej do dnia 26 czerwca 2017r. Niestety termin ten upłynął bezskutecznie. Niewywiązanie się z obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie wynikającym z ustawy uzasadnia wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. Jednocześnie należy zaznaczyć, że przyczyny powodujące nieprzekazanie skargi do sądu są nieistotne dla samego wymierzenia sankcji, choć mogą mieć wpływ na wysokość przedmiotowej grzywny. Podkreślić również trzeba, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 P.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W niniejszej sprawie określając wysokość grzywny należało uwzględnić przede wszystkim to, że stan opóźnienia w realizacji obowiązku przekazania skargi do chwili obecnej nie został przez organ usunięty. Ponadto organ, pomimo wezwania sądu, nie ustosunkował się również do wniosku S. Ł. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi sądu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznano, że grzywna w kwocie 1.000 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku przekazania skargi i jednocześnie spełni cele, dla których została ustanowiona. Z tychże względów, działając na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w zw. art. 154 § 6 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 200 P.p.s.a. a.tp.