II SO/Łd 90/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lipca 2016r. sprawy z wniosku S. M. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie legalności i prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodno-kanalizacyjnej wraz z przyłączami p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz S. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. P. Pismem z dnia 2 czerwca 2016r. S. M. wniósł w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 25 kwietnia 2016r. na bezczynność w przedmiocie prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodno-kanalizacyjnej wraz z przyłączami do budynku handlowego położonego w B. przy ulicy A 4a. Dodatkowo skarżący wniósł o rozpoznanie wniosku na posiedzeniu niejawnym i zasądzenie w trybie art. 200 P.p.s.a. na swą rzecz kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi S. M. podniósł, że termin do przekazania skargi sądowi określony w art. 54 § 2 P.p.s.a. upłynął bezskutecznie. W ocenie skarżącego organ nie zajął się złożoną skargą w ogóle. Na mocy zarządzenia Sędziego z dnia 29 czerwca 2016r. odpis wyżej wymienionego wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi został przesłany Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. celem zajęcia stanowiska co do jego treści. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni. Mimo upływu wyznaczonego terminu, organ nie zajął stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Zaznaczyć trzeba, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Kara finansowa służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Grzywna stanowi bowiem istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienia NSA: z dnia 4 listopada 2010r. w sprawie I OZ 836/10, z dnia 25 sierpnia 2011r. w sprawie I OZ 597/11, z dnia 23 września 2011r. w sprawie II OZ 790/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Rolą grzywny jest jednocześnie ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania. W ten sposób organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu. Sfomułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyte w § 1 powołanego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Sąd wymierzając organowi grzywnę bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy - może uwzględnić m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2014r. sygn. akt I OZ 1259/13, Lex nr 1419496). W przedmiotowej sprawie skarga S. M. na bezczynność w przedmiocie prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodno-kanalizacyjnej wraz z przyłączami do budynku handlowego położonego w B. przy ulicy A 4a została złożona w siedzibie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w B. w dniu 25 kwietnia 2016r. Stosownie do treści art. 54 § 2 P.p.s.a organ winien w terminie trzydziestu dni przekazać tę skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, tj. najpóźniej do dnia 25 maja 2016r. Tymczasem organ do dnia dzisiejszego nie przesłał przedmiotowej skargi, co oznacza że nie uczynił zadość obowiązkowi przekazania skargi w określonym terminie. Co więcej, organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu do zajęcia stanowiska w sprawie wniosku o wymierzenie grzywny, nie wyjaśniając tym samym przyczyn zwłoki w przekazaniu skargi. W tym miejscu wyjaśnić trzeba, że samo niewywiązanie się z obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie wynikającym z ustawy uzasadnia wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Jednocześnie należy zaznaczyć, że przyczyny powodujące nieprzekazanie skargi do sądu są nieistotne dla samego wymierzenia sankcji, choć mogą mieć wpływ na wysokość przedmiotowej grzywny. Podkreślić również trzeba, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 P.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W niniejszej sprawie określając wysokość grzywny należało uwzględnić, iż stan opóźnienia w realizacji obowiązku przekazania skargi dotychczas nie został usunięty oraz fakt, że ilość grzywien nakładanych Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. w innych postępowaniach toczących się przed tutejszym Sądem jest znaczna. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało uznać, że grzywna w kwocie 1.000 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku przekazania skargi i jednocześnie spełni cele, dla których została ustanowiona. Z tychże względów, działając na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w zw. art. 154 § 6 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w punkcie drugim na podstawie art. 200 P.p.s.a. A. P.