III SA/Łd 104/16

Dnia 14 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 marca 2016 roku, sygn. akt III SA/Łd 104/16 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. R.T. Wyrokiem z dnia 23 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego. W dniu 1 kwietnia 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 23 marca 2016 roku i doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu wskazała, iż nie wiedziała, że dni wolne od pracy i święta wliczają się do terminów przysługujących na wnoszenie środków odwoławczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkuje odmową przywrócenia uchybionego terminu. W niniejszej sprawie skarżąca składając przedmiotowy wniosek dochowała siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz dokonała uchybionej czynności, tj. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie uprawdopodobniła natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z dyspozycją cyt. art. 86 § 1 p.p.s.a. warunkiem niezbędnym do przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie, że strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. W orzecznictwie niejednokrotnie podkreśla się, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2010r., sygn. akt I OZ 465/10). Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2013r., sygn.. akt I OZ 55/13 oraz z dnia 8 lipca 2008r., sygn. akt II OZ 712/08 – dostępne na www.cbois.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazując na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku podała, że nie wiedziała, że dni wolne od pracy i święta wliczają się do terminów przysługujących na wnoszenie środków odwoławczych. W świetle przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych Sąd nie znalazł argumentu, który pozwoliłby na zastosowanie art. 86 § 1 p.p.s.a., gdyż z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, które miały bezpośredni wpływ na przekroczenie terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na obowiązku dochowania przez stronę należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Kryterium należytej staranności należy rozumieć obiektywnie - takiej staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Nie jest także możliwe, aby strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2011r. sygn. akt I OZ 997/10). Odnosząc się do argumentacji skarżącej w pierwszej kolejności podkreślić należy, że doręczone skarżącej zawiadomienie o terminie rozprawy (k. 8 akt sądowych), wyznaczonej na dzień 23 marca 2016 roku, zawierało jednoznaczne i prawidłowe pouczenie, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (art. 141 § 2 p.p.s.a.). Zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie terminu, jak również złożenie wniosku przed ogłoszeniem wyroku, są czynnościami bezskutecznymi. Zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku we wskazanym powyżej terminie stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji. Nadto należy podnieść, że A. K. była obecna na rozprawie w dniu 23 marca 2016r. Po ogłoszeniu orzeczenia przewodnicząca składu orzekającego szczegółowo pouczyła skarżącą o prawie i sposobie zaskarżenia wyroku. Została ona pouczona, ze w ciągu 7 dni należy złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku zaś skargę kasacyjną należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Fakt pouczenia skarżącej o prawie i sposobie zaskarżenia wyroku wynika protokołu rozprawy w dniu 23 marca 2016r. (k.14). Podkreślić należy, iż termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Co do zasady, przy upływie terminu liczy się każdy dzień kalendarzowy, a nie tylko dni robocze. Wyjątek od zasady stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. (art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 111 Kodeksu cywilnego). W niniejszej sprawie termin na złożenie wniosku o uzasadnienie rozpoczął bieg w dniu 24 marca a upłynął w dniu 30 marca 2016 r. (środa). W ocenie sądu skarżąca nie wykazała, że uchybienie przez nią terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jej winy. W przekonaniu sądu A. K. nie wykazała należytej staranności w dbałości o swoje sprawy. Była ona prawidłowo pouczona o tym w jakim terminie należy złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w zawiadomieniu o terminie rozprawy jak i na samej rozprawie. W pouczeniu tym nie było mowy, że do biegu siedmiodniowego terminu nie wlicza się dni wolnych od pracy oraz świąt. Skoro nie było o tym mowy w pouczeniu to oznacza, że do biegu terminu, o którym mowa w art.141 § 2 p.p.s.a., wlicza się wszystkie dni w tym także dni wolne od pracy. Okoliczność, że skarżąca nieprawidłowo zinterpretowała pouczenie nie może usprawiedliwiać uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W sytuacja gdyby A. K. miała wątpliwości jak należy liczyć siedmiodniowy termin mogła zwrócić się do sądu o wyjaśnienie tej kwestii. Skarżąca jednak tego nie uczyniła. Niedostateczne zapoznanie się lub brak zapoznania się z pouczeniem o terminie dokonania czynności nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do dokonania czynności. Pogląd ten znajduje potwierdzenie w ugruntowanym już orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1388/07 oraz z 20 października 2005 r., sygn. akt II OZ 866/05, postanowienie NSA oz. w Rzeszowie z 8 czerwca 1999 r., sygn. akt SA/Rz 168/99). W świetle zaistniałych okoliczności, należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa lub wykazała niedostateczną staranność w prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Takie natomiast okoliczności nie wystąpiły w rozpoznawanej sprawie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. R.T.