III SA/Łd 1056/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K B od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 1056/14 w sprawie ze skargi K B na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł z dnia [...] r. nr[...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 25 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K B na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł z dnia [...] r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013. Nie zgadzając się z tym wyrokiem, skarżący wniósł skargę kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 12 maja 2015 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 maja 2015 r. W odpowiedzi na to wezwanie w dniu 22 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Skarżący nie wniósł sprzeciwu od tego postanowienia. Wobec uprawomocnienia się postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy, ponownie przesłano pełnomocnikowi skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 września 2015 r. Wpis sądowy od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest pismem wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji, od którego pobiera się wpis sądowy (art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako: p.p.s.a.). Według art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Uiszczenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w terminie zakreślonym w zarządzeniu o wezwaniu do jego uiszczenia stanowi zatem warunek jej dopuszczalności. W niniejszej sprawie skarżący był zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, w dniu 24 września 2015 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego prawomocny odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. W związku z tym siedmiodniowy termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 1 października 2015 r. (w czwartek). Wpis nie został jednak uiszczony. Stosownie do powołanych przepisów art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skutkiem nieuiszczenia należnego wpisu od skargi kasacyjnej jest jej odrzucenie. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2002 r., III RN 144/02, niepubl.). W orzecznictwie wskazuje się, że nawet ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zwalnia strony od tego obowiązku i nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., II FZ 115/10). Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu nie może zniweczyć skutków jego nieuiszczenia, nie przerywa biegu tego terminu (por. postanowienia NSA: z dnia 10 stycznia 2007 r., I FZ 653/06 oraz powołane tam orzecznictwo; z dnia 21 marca 2012 r., II GZ 95/12; z dnia 3 grudnia 2014 r., II FSK 3075/14). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu. k.p.