III SA/Łd 1070/15

Dnia 20 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda . Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Protokolant st. asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2016 roku sprawy ze skargi P. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej oddala skargę. III SA/Łd 1070/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], znak [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...], znak [...] orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia u P. K. choroby zawodowej pod postacią przewlekłego zatrucia lub jego następstw wywołanych przez substancje chemiczne. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny. Skierowaniem z dnia 14 maja 2008 r. wystawionym przez lekarza z Przychodni nr 1 w P. P. K. został skierowany na badania w związku z podejrzeniem choroby zawodowej pod postacią zatrucia niklem. Z sporządzonej 2008 r., przez PPIS w [...], karty oceny narażenia zawodowego wynika, że skarżący był zatrudniony w przedsiębiorstwie Handlowo Usługowym "A." z siedzibą w G., w charakterze pracownika obsługi procesów przygotowawczych a następnie operatora linii produkcyjnej. Z uwagi na sprzeczne wersje, co do zakresu wykonywanych czynności przez skarżącego, w sporządzonej karcie narażenia zawodowego organ podał wersje zarówno skarżącego, jak i wersję pracodawcy. W oparciu o informację z dnia 14 lipca 2008 r., uzyskaną od skarżącego ustalono, że do jego obowiązków zawodowych należało uruchamianie i zatrzymywanie linii technologicznej niklowania i chromowania; uzupełnianie poziomu w kąpielach kwasu siarkowego oraz kwasu solnego, niklu oraz jego odzysk, chromu . Ponadto: raz miesiącu dokładał krążki (anod niklowych) do koszy znajdujących się w kabinie, która to czynność trwała około 45 minut i odbywała się na platformie nad kąpielą; raz w miesiącu dokonywał wymiany około 10 płuczek, co polegało na opróżnieniu wanien i uzupełnieniu ich wodą; był także zobowiązany do udzielania pomocy w usuwaniu awarii. Skarżący wskazał, że wykonując pracę na stanowisku operatora linii produkcyjnej galwanizerni w firmie A. z siedzibą w G., w dniach 11 i 13 kwietnia 2008 r. poczuł się źle, a w dniu 15 kwietnia 2008 r. , po powrocie z pracy stracił przytomność. Od dnia 15 kwietnia 2008 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim. Powyższe w ocenie skarżącego było następstwem awarii linii niklowania i chromowania, która miała miejsce w zakładzie pracy na nocnej zmianie, z 10 na 11 kwietnia 2008 r. W dniu 11 kwietnia 2008 r. po przyjściu na poranną zmianę skarżący otrzymał polecenie usunięcia awarii poprzez usunięcie zerwanych koszy z anodami z kąpieli. Po założeniu platformy skarżący od godziny 7 wykonywał zlecone mu czynności. Po około 3 godzinach pracy słabo się poczuł i musiał wyjść na zewnątrz. Po 15 minutach wrócił do wykonywanej pracy. Około południa poinformował zwierzchników o złym samopoczuciu i udał się do domu. W trakcie wykonywanej pracy nie stosował środków ochrony dróg oddechowych ani okularów ochronnych. Natomiast z wyjaśnień pracodawcy, zawartych w protokole z dnia 29 lipca 2008 r. ustalono, że skarżący w okresie od 12 listopada 2007 r. do 31 stycznia 2008 r. był zatrudniony na stanowisku pracownika obsługi procesów przygotowawczych, gdzie wykonywał następujące czynności: włączał , wyłączał i kontrolował pracę wentylatorów na stanowisku pracy; sprawdzał wizualnie stanu płynu myjącego w myjce i informował galwanizera o konieczności jego wymiany (sporządzenia roztworu i wymiany płynu myjącego dokonywał galwanizer); w razie potrzeby mył ręcznie, za pomocą gąbek wskazane elementy; przewoził elementy na stanowisko myjące, dbał o stan techniczny pojemników i suchość gąbek przekładowych, zakładał elementy na zawiesia galwaniczne, przeprowadzał kontrolę zawiesi oraz izolacji chemicznej i w ramach potrzeby dokonywał jej naprawy (co polegało na nakładaniu odcinków koszulek termokurczliwych na druty kontaktowe lub wyciskaniu płynnego polietylenu ze specjalnego dozownika oczyszczone i suche miejsca braku izolacji); wstawiał wózek załadowczy na stanowisko załadowcze linii, ryglował bezpiecznik i uruchamiał przycisk start; utrzymywał w czystości stanowisko pracy oraz inne pomieszczenia produkcyjne. Wszystkie te czynności wykonywał w pomieszczeniu obok linii niklowo chromowej. Od dnia 1 lutego 2008 r. do 31 grudnia 2008 r. skarżący był zatrudniony na stanowisku operatora linii produkcyjnej, a do zakresu wykonywanych przez niego czynności należało: włączanie przełącznikami; obserwacja wizualna pracy i wyłączanie wentylatorów wyciągowych linii produkcyjnej; zasilania elektrycznego linii, grzałek galwanicznych i kontrola granicznych temperatur pracy; sterownika suszarki elementów i kontrola wskazań temperatury suszenia, automatyczne sterowanie linią galwaniczną, zaworem wodnego zasilania linii, kontrola wizualna pracy pomp przepompowujących płyny z linii galwanicznej do oczyszczalni. Ponadto do obowiązków pracownika na tym stanowisku należało: kontrola wizualna pracy bełkotek powietrznych w wannach oraz pracy prostowników galwanicznych oraz odczyt ich wskazań; włączanie i kontrola wizualna pracy pompy chłodzącej prostownik chromowy, kontrola i odczyt temperatur pracy kąpieli chromowej oraz obsługa pompy chłodzącej; obserwacja i odczyt wyświetlacza procesora wskazującego parametry pracy linii i kontrola wizualna manipulatorów galwanicznych stanu zawiesi. P. K. miał zakaz wykonywania prac dotyczących samowolnego dolewania , mieszania jakichkolwiek chemikaliów i płynów oraz dokonywania samowolnych napraw bez specjalnego zezwolenia przełożonego. Miał także natychmiastowy obowiązek reagowania na wszelkie sygnały dźwiękowe i błyskowe, świadczące o nieprawidłowościach pracy linii i ich natychmiastowe zgłaszanie przełożonemu. Ponadto do obowiązków zawodowych skarżącego należało także suszenie elementów za pomocą sprężonego powietrza, zawieszanie ich na zawieszki i ręczne zaginanie elementów podtrzymujących elementy oraz zdejmowanie elementów i odwożenie ich do magazynu po zakończeniu cyklu galwanicznego. Odnosząc się do przedstawionego przez P. K. zdarzenia z dnia 11 kwietnia 2008 r., w sporządzonej karcie oceny narażenia zawodowego wskazano, że powołany w miejscu pracy zespół powypadkowy stwierdził, że brak jest dowodów jego wystąpienia, tym bardziej, że zainteresowany poinformował o nim pracodawcę dopiero w dniu 19 maja 2008 r. , a więc 5 tygodni od zdarzenia. Ponadto, w dniu 11 kwietnia 2008 r., z przyczyn leżących po stronie zakładu (brak surowca) część pracowników opuściła zakłada pracy, tym samym wcześniejsze wyjście zainteresowanego nie było związane z podanymi przez niego okolicznościami. W sporządzonej karcie narażenia zawodowego wskazano czynniki szkodliwe na które narażony był skarżący w trakcie wykonywanej pracy. Zgodnie z zawartą informacją należały do nich: kwas siarkowy, kwas solny, nikiel, chrom, ług sodowy i pirosiarczan. Ponadto zgodnie z opisem środków profilaktycznych zawartych w sporządzonej ocenie pracodawca stosował: badania profilaktyczne pracowników, szkolenia bhp, zapoznawania pracowników z aktualnymi pomiarami toksykologicznymi na stanowiskach pracy, oraz ryzykiem zawodowym na danym stanowisku pracy; zapewniał specjalistyczne ubranie robocze, a w według potrzeb silikonowe półmaski z filtropochłaniaczami. Na podstawie powyższego Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w sporządzonej karcie oceny narażenia zawodowego stwierdził, że biorąc pod uwagę okres narażenia skarżącego na substancje chemiczne występujące na stanowisku pracy, wielkość tego narażenia, prawdopodobieństwo by warunki pracy stwarzały możliwość powstania choroby zawodowej pod postacią przewlekłego zatrucia substancjami chemicznymi lub ich następstw jest znikome. W wyniku przeprowadzonych badań skarżącego, Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] orzeczeniem z dnia [...], nr [...] stwierdził brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej pod postacią przewlekłego zatrucia substancjami chemicznymi lub jego następstw (poz. 1 wykazu chorób zawodowych). Z uzasadnienia wydanego orzeczenia wynika, że w trakcie badań i przeprowadzonych konsultacji specjalistycznych nie stwierdzono zatrucia niklem, chromem i cynkiem, a pozostałe substancje, tj. kwasy i zasady nieorganiczne oraz pirosiarczan nie powodują skutków zdrowotnych w postaci zatruć przewlekłych Również jednostka orzecznicza II stopnia – Klinika Chorób Zawodowych IMP w [...] po przeanalizowaniu całości zgromadzonej dokumentacji lekarskiej i po przeprowadzonych badaniach, w orzeczeniu z dnia [...], nr [...] nie stwierdziła podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej pod postacią przewlekłego zatrucia substancjami chemicznymi lub jego następstw. Od powyższych orzeczeń lekarskich skarżący odwołał się w piśmie z dnia 5 marca 2009 r. Zdaniem strony postępowanie oparte na opinii właściciela i dyrektora administracyjnego zakładu pracy, było niewiarygodne , niezgodne ze stanem rzeczywistym i stronnicze. W powołanym piśmie sformułował zarzuty dotyczące warunków pracy, pomiarów czynników szkodliwych i dokumentacji medycznej Kliniki IMP w [...]. Wnosił o skierowanie go na badania w IMP w S. Załączył ponadto dodatkową dokumentację medyczną. Odnosząc się do powyższej argumentacji Klinika IMP w [...] pismem z dnia 25 marca 2009 r. wskazała, że dostarczone przez skarżącego wyniki badań, wykonane na jego koszt, zostały szczegółowo przeanalizowane i uwzględnione w przebiegu rozumowania diagnostyczno-orzeczniczego. Pomimo postępującej u strony choroby układu nerwowego o niewyjaśnionej dotychczas etiologii organ orzeczniczy nie stwierdził podstaw do weryfikacji wydanego przez siebie orzeczenia. Kolejnym pismem z dnia 14 kwietnia 2009 r. , stanowiącym uzupełnienie odwołania z dnia 5 marca 2009 r. skarżący wniósł uwagi i zastrzeżenia do prowadzonego przez organ postępowania. Podniósł, że organy nie uwzględniły okresu jego zatrudnienia na okres próbny, który odbył bez żadnej umowy. Zarzucił nieuwzględnienie wyników badań jego wzroku przeprowadzonych w klinice okulistycznej w Katowicach. Wniósł o powołanie biegłego z niezależnej jednostki , np. z IMP w S. Decyzją z dnia [...], nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie stwierdził u P. K. choroby zawodowej pod postacią przewlekłego zatrucia lub jego następstw wywołanych substancjami chemicznymi. Nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem P. K. odwołał się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...], który decyzją z dnia [...] , nr [...] uchylił decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał na konieczność wyjaśnienia i uwzględnienia w prowadzonym postępowaniu jednoznacznego, szczegółowego narażenia skarżącego na wszystkie czynniki szkodliwe podczas pracy, którą wykonywał, uwzględniając ewentualne narażenie pochodzące ze wszystkich ciągów galwanicznych znajdującej się w hali galwanizerni i z uwzględnieniem pracującej wentylacji, jak również z uwzględnieniem zatrudnienia i narażenia w okresie próbnym. Po uzupełnieniu materiału dowodowego koniecznym będzie ponowne wystąpienie do jednostki orzeczniczej I stopnia, która wyda nowe orzeczenie lekarskie lub opinię uzupełniająca do już istniejącego. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem I. K., właściciel firmy A. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który prawomocnym wyrokiem z dnia 3 grudnia 2009 r., III SA/Łd 495/09 skargę oddalił. Wskutek ponownie przeprowadzonego postępowania, w oparciu o przeprowadzone przesłuchania świadków oraz zgromadzone dokumenty, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] sporządził ponownie, w dniu 4 kwietnia 2013 r. kartę oceny narażenia zawodowego, w której ponowiono charakterystykę wykonywanej pracy, w oparciu o informacje P. K. z dnia 14 lipca 2008 r. oraz wyjaśnienia pracodawcy z 29 lipca 2008 r. oraz dnia 15 kwietnia 2010 r., z których wynika, że informacje udzielone przez skarżącego, co do faktu dokładania krążków ołowianych, świadczą o jego nieznajomości technologii linii galwanicznej, na której wykonywał prace. Ze sporządzonej oceny narażenia zawodowego wynika, że P. K. obsługiwał linię niklowo-chromową, znajdującą się w pomieszczeniu razem, z usytuowaną równolegle linią cynkowania kwaśno-alkalicznego, której strona nie obsługiwała. Linie te posiadają wentylacje mechaniczną wyciągową szczelinową znad wanien galwanicznych. Przeprowadzone (przez profesjonalny podmiot) w dniu 29 lipca 2009 r. pomiary jakości powietrza wykazały prawidłowe działanie tych instalacji Ponadto ze sporządzonej karty oceny narażenia zawodowego wynika, że w okresie zatrudnienia skarżącego, w zakładzie nie były przeprowadzane pomiary stężenia toluenu, eteru polioksyetylenoglikolowego alkoholu tłuszczowego C9-11, kwasu alkilobenzoesowego, kwasu azotowego (V), tlenku cynku. Stwierdzono jedynie zaprzestanie stosowania preparatu D. z powodu niemożności jego magazynowania jako środka łatwopalnego. Środek ten został zastąpiony 5% roztworem preparatu czyszczącego DETERNET C300. W sporządzonej karcie zamieszczono wyniki pomiarów przeprowadzonych przez Laboratorium Badań i Pomiarów Środowiska B. [...] w dniu 20 marca 2007 r. W zakresie okresu narażenia zawodowego skarżącego na czynniki, które wskazuje się jako przyczynę choroby zawodowej, stwierdzono, iż zgodnie z oświadczeniem strony w firmie A. pracował od 3 października 2007 r. do 11 listopada 2007 r. bez żadnej umowy o pracę, na stanowisku obsługi procesów przygotowawczych. Na umowę o pracę został zatrudniony od dnia 12 listopada 2007 r. i pracował jako operator linii produkcyjnej do 14 kwietnia 2008 r. Przesłuchani na tę okoliczność świadkowie nie potrafili precyzyjnie określić daty rozpoczęcia skarżącego, ani długości czasu pracy na wymienionych stanowiskach. Ponadto zgodnie z opisem środków profilaktycznych zawartych w sporządzonej ocenie narażenia zawodowego, zgodnie z oświadczeniem pracodawcy, w zakładzie pracy stosowane były: badania profilaktyczne pracowników, szkolenia bhp, zapoznawania pracowników z aktualnymi pomiarami toksykologicznymi na stanowiskach pracy, oraz ryzykiem zawodowym na danym stanowisku pracy; zapewniał specjalistyczne ubranie robocze, a w według potrzeb silikonowe półmaski z filtropochłaniaczami. Powyższe zostało zakwestionowane przez skarżącego oraz część przesłuchanych pracowników, którzy oświadczyli, że P. K. nie był wyposażony przez pracodawcę w odzież ochronną (ubranie kwasoodporne, maskę) lecz przez pierwsze 2 miesiące pracował we własnej odzieży. Ponadto nie był zapoznany z oceną ryzyka zawodowego raz szkodliwością dla zdrowia substancji chemicznych istniejących na jego stanowisku pracy. Nie został poddany także szkoleniu bhp. Natomiast odnośnie przeprowadzonych badań profilaktycznych, przedstawionych przez pracodawcę, w sporządzonej karcie oceny narażenia zawodowego wskazano, że skarżący zakwestionował fakt ich przeprowadzenia oraz przedstawił postanowienie Prokuratury Rejonowej dla Ł. P., z uzasadnienia której wynika, że podpisy znajdujące się na kartach badań profilaktycznych znajdujących się w Poradni Wielospecjalistycznej i Leczenia Osteoporozy C. w [...] , nie są autentycznymi podpisami strony Sporządzona karta oceny narażenia zawodowego z dnia 4 kwietnia 2013 r. została przesłana do WOMP w [...]. W wyniku ponownych badań skarżącego, przeprowadzonych w WOMP w [...] oraz w trybie konsultacji klinicznych w Klinice Chorób Zawodowych i Zdrowia Środowiskowego w S., orzeczeniem z dnia [...] , nr [...] nie stwierdzono podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej pod postacią zatrucia ostrego lub przewlekłego lub ich następstw wywołanych przez substancje chemiczne. W obszernym uzasadnieniu jednostka orzecznicza I stopnia wskazała, że począwszy od 2008 r. skarżący badany był z powodu podejrzenia zatrucia chemicznego. W żadnej z jednostek uprawnionych do przeprowadzenia badań, w których badaniom został poddany skarżący, po przeprowadzeniu badań, zapoznaniu się z warunkami pracy, na rażeniami na stanowisku pracy oraz z przebiegiem choroby nie znaleziono podstaw do rozpoznania przewlekłego zatrucia chromem, cynkiem , niklem i związkami tych metali, jak również innymi substancjami obecnymi w środowisku pracy skarżącego , takimi jak toluen, eter, kwas siarkowy, kwas azotowy, kwas alkilobenzoesowy, wodorotlenek sodu, chlorowodór, kwas solny. Obraz kliniczny zmian stwierdzonych w stanie zdrowia skarżącego nie jest nawet w niewielkiej części charakterystyczny dla skutków ostrego czy też przewlekłego narażenia na związki obecne w środowisku pracy. Podkreślenia wymaga również, że lekarz w Klinice Ostrych Zatruć IMP w [...], konsultujący skarżącego po niedługim czasie od wystąpienia postulowanej przez stronę awarii nie znalazł podstaw do hospitalizacji z powodu zatrucia ani też wskazań do obserwacji klinicznej. Ponadto istotą historii naturalnej zatruć jest przynajmniej stopniowe wycofywanie się objawów klinicznych wraz z ustaniem narażenia na czynniki chemiczne. W przedmiotowym przypadku objawy chorobowe nie tylko nie uległy cofnięciu, a wręcz nasiliły się, co świadczy za ich pozazawodową etiologią. Skarżący wniósł o ponowne przeprowadzenie badania. Pomimo dwukrotnego wyznaczenia terminu badania przez IMP w [...] został on anulowany na wniosek skarżącego, z powodu niepoprawienia przez PPIS w [...] karty oceny narażenia zawodowego. Decyzją z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u P. K. choroby zawodowej pod postacią przewlekłego zatrucia lub jego następstw wywołanych przez substancje chemiczne. W odwołaniu od powyższej decyzji P. K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zarzucił niewykonanie wytycznych zawartych w ostatecznej decyzji PWIS w [...] z dnia [...]. W ocenie pełnomocnika skarżącego organ I instancji naruszył przepis art. 77 § 1 K.p.a., bowiem sporządzając kartę oceny narażenia zawodowego oparł się jedynie na protokole sporządzonym w dniu 15 kwietnia 2010 r. w siedzibie pracodawcy skarżącego. Pominął natomiast złożone zeznania świadków, jak również złożone w toku postępowania dowody, w tym między innymi zdjęcia dokumentujące rzeczywiste warunki pracy skarżącego. Ta wadliwie, w ocenie strony skarżącej, sporządzona karta oceny narażenia zawodowego, której błędy pełnomocnik skarżącego wskazał w obszernym uzasadnieniu, stanowiła podstawę do wydania orzeczenia przez WOMP w [...] z dnia [...] orzekającego o braku podstaw stwierdzenia choroby zawodowej. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W ocenie organu PWIS w [...], analiza zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności informacje zawarte w orzeczeniu Przychodni Konsultacyjno-Diagnostycznej WOMP w [...] z dnia [...] wskazują na brak podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy wskazał, że właściwymi do rozpoznawania chorób zawodowych, zgodnie z przepisem § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 lipca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, są lekarze posiadający specjalistyczne kwalifikacje, zatrudnieni w poradniach chorób zawodowych, klinikach chorób zawodowych i w innych wymienionych w tym przepisie jednostkach medycznych, posiadający wiedzę i doświadczenie w zakresie medycyny pracy. Na wiedzę tę składają się wieloletnie obserwacje w zakresie skutków biologicznych, jakie w zdrowiu człowieka wywołuje wykonywanie pracy zawodowej w narażeniu na określony czynnik szkodliwy, które dają typowy dla tych skutków obraz kliniczny choroby. Choroba zawodowa jest, bowiem nie tylko pojęciem prawnym, ale jest także pojęciem medycznym oznaczającym, że określone w wykazie chorób zawodowych schorzenie, z co najmniej wysokim prawdopodobieństwem zostało spowodowane przez czynnik szkodliwy występujący w środowisku pracy. Biorąc, zatem pod uwagę, że o rozpoznaniu choroby zawodowej decydują względy medyczne, inspektor sanitarny nie może kwestionować rozpoznania zawartego w orzeczeniach lekarskich, jeśli nie budzą one wątpliwości, a tak jest w niniejszej sprawie. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 maja 2001 r., I SA 1801/00 (LEX nr 77663), warunkiem koniecznym stwierdzenia przez organy inspekcji sanitarnej choroby zawodowej jest uprzednie jej lekarskie rozpoznanie przez właściwe medyczne jednostki orzecznicze i orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej jest wiążące dla organów inspekcji sanitarnej, prowadzi, więc do odmowy stwierdzenia choroby zawodowej (podobnie: wyrok NSA z dnia 23 lipca 2003 r., I SA 108/03 - LEX nr 160259). Oznacza to, iż ustalenie jednego z ważnych elementów zaliczenia schorzenia do choroby zawodowej uzależnione jest od treści specjalistycznego orzeczenia lekarskiego poprzedzającego merytoryczne rozstrzygnięcie i wydawanego, w świetle § 6 ust. 1 cytowanego rozporządzenia, na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich, dokumentacji medycznej pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego. Takie stanowisko zostało przedstawione m.in. w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2002 r. (OPS 3/02, publ. ONSA 2003/1/4) W niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki zawarte w art. 235' Kodeksu pracy z dnia 22 maja 2009 r., co jest warunkiem niezbędnym do stwierdzenia choroby zawodowej. Obowiązujące przepisy wymagają dla stwierdzenia choroby zawodowej wystąpienia łącznie 3 niezbędnych elementów: * a/ choroba rozpoznana u badanego musi być ujęta w wykazie chorób zawodowych * b/ w środowisku pracy muszą występować czynniki szkodliwe dla zdrowia * c/ musi istnieć, co najmniej wysokie prawdopodobieństwo, że choroba ta została spowodowana tymi czynnikami szkodliwymi. Brak któregokolwiek z powyższych kryteriów nie pozwala uznać, że stwierdzone schorzenie jest chorobą zawodową. W przedmiotowej sprawie, u skarżącego w wyniku przeprowadzonych specjalistycznych badań klinicznych nie rozpoznano cech przewlekłego zatrucia lub jego następstw wywołanych przez substancje chemiczne środowiska pracy. Zdaniem organu odwoławczego w sprawie, w sposób wyczerpujący zebrano i rozpatrzono, w oparciu o art. 77 § 1 K.p.a., cały materiał dowodowy , a ponadto w karcie narażenia zawodowego wskazano, że P. K., podczas zatrudnienia w firmie A., w trakcie wykonywania czynności zawodowych m.in. mył zagłówki w roztworze preparatu D. zawierającym między innymi toluen oraz umieszczono informację wskazaną przez zainteresowanego w piśmie z dnia 25 czerwca 2009 r. o dokładaniu anod ołowianych. Nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale zarzut mycia elementów w nierozcieńczonym preparacie D. ani stosowania anod ołowianych gdyż żaden z wielu powołanych świadków przed organem I instancji tego nie potwierdził. Podkreśliono, że strona wcześniej nie twierdziła, że myła zagłówki w nierozcieńczonym preparacie D. a wręcz przeciwnie w załączniku do pisma z dnia 14 kwietnia 2009 r. skierowanym do PPIS w [...] umieściła informację o myciu zagłówków w rozcieńczonym ciepłą wodą preparacie D. W świetle wydanego w sprawie orzeczenia Przychodni WOMP z dnia [...] jednoznaczne rozstrzygnięcie narażenia na toluen i ołów nie ma znaczenia, bowiem w orzeczeniu odniesiono się do narażenia zainteresowanego na toluen i narażenia hipotetycznego na ołów i nie rozpoznano u badanego cech zatrucia tymi substancjami. Ponadto opisane w odwołaniu warunki pracy i wykonywane czynności (brak wentylacji, sporządzanie roztworu D., czyszczenie bełkotek, dokładanie anod, itp.), które zwiększają ryzyko wystąpienia choroby zawodowej oraz ewentualny brak zaświadczeń lekarskich nie mogły mieć wpływu na treść orzeczenia jednostki orzeczniczej w sytuacji, gdy u pracownika nie występują objawy charakteryzujące daną chorobę zawodową a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się do poruszonej w odwołaniu kwestii narażenia na toluen, organ podkreślił, iż w dostępnej literaturze fachowej tj. kwartalniku - Podstawy i Metody Oceny Środowiska Pracy z 2007 r., Nr 3 (53), wyd. CIOP-PIB w opracowaniu prof. Marka Jakubowskiego dotyczącego toluenu na stronie 133 w części dotyczącej zatruć przewlekłych umieszczono m.in. informację cytat: "(...) subtelne objawy działania toluenu na układ nerwowy mogą występować w przypadku wieloletniego narażenia na związek o stężeniach rzędu 150 mg/m3. Znaczenie tych objawów nie jest jednak dostatecznie poznane. " oraz wskazano, że na podstawie wyników badań epidemiologicznych u osób zawodowo narażonych na toluen, wartości NOAEL (poziom niewywołujący dających się zaobserwować szkodliwych skutków) toluenu wpływające na zmniejszenie sprawności wykonywania testów psychometrycznych wynosiły około 375 mg/m3. Organ wskazał ponadto, że nie ma rozbieżności w podanych przez strony czynnikach narażenia, ponieważ: kwas solny to rozpuszczony w wodzie chlorowodór, ług sodowy to wodny roztwór wodorotlenku sodu, rozpuszczalniki to m.in. toluen, a pirosiarczan sodu (płukanie w roztworze neutralizującym) i chlorek cynku (skład kąpieli do cynkowania alkalicznego) są wymienione w karcie oceny narażenia i wszystkie te czynniki zostały uwzględnione w orzeczeniu Poradni WOMP w [...]. Odnosząc się do składanych przez zainteresowanego w trakcie prowadzonego postępowania dużej ilości dokumentacji medycznej (wyniki badań, zaświadczenia o stanie zdrowia, orzeczenia) z różnych placówek medycznych, PWIŚ w [...] podkreślił, iż opinie innych jednostek medycznych nie wydane w trybie orzeczniczym dotyczącym chorób zawodowych nie są wiążące dla organów orzekających w sprawie. Kwestię tę poruszył Naczelny Sąd Administracyjny, który orzekł: 'Wskazanie w przepisach jednostek uprawnionych do stwierdzenia istnienia choroby zawodowej powoduje, że gdy ich opinie nie stwierdzają istnienia choroby zawodowej, opinia innej jednostki służby zdrowia i to niespełniająca żadnych wymogów formalnych nie może być uznawana za podstawę kwestionowania orzeczeń podmiotów uprawnionych" (wyrok NSA z dnia 12.05.2005 r., sygn. akt OSK 1488/04, LEX nr 166671). Podkreślenia w ocenie organu wymaga, że jednostki orzecznicze dysponowały w trakcie postępowania orzeczniczego pełną dokumentacją lekarską badanego, co jednoznacznie wynika z akt sprawy. Ponadto PWIS w [...] podkreślił, że zainteresowany składając w trakcie prowadzonego postępowania dużą ilość dokumentacji medycznej, pominął przekazaną przez pracodawcę opinię sądowo-lekarską Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej UM w Ł. z dnia 19 sierpnia 2009 r., która w uzasadnieniu zawiera informację, że w oparciu o zeznania świadków ustalono bezspornie, że w dniu 11 kwietnia 2008 r. nie miała miejsca żadna awaria linii produkcyjnej, a w dniu zdarzenia P. K. wykonywał pracę za pomocą zdalnie sterowanego urządzenia "joysticka" i był wyposażony w odzież ochronną, w wentylowanym pomieszczeniu. Ponadto wskazano, że mając na uwadze treść opinii biegłych z zakresu medycyny sądowej a zwłaszcza fakt, że biegli wykluczyli istnienie związku przyczynowego między obrażeniami ciała (oparzenie chemiczne rogówki z drobnymi jej ubytkami) pokrzywdzonego a warunkami pracy i zdarzeniem z dnia 11.kwietnia 2008 r. nie można wykluczyć, że do powstania tych obrażeń ciała doszło w innych okolicznościach niż wskazuje na to sam pokrzywdzony oraz że biorąc pod uwagę wykaz substancji występujących na stanowisku pracy zainteresowanego, stwierdzono, że substancje te nie powodują uszkodzenia nerwu wzrokowego z zawężeniem pola widzenia, ani też nie wywołują zaburzeń psychicznych i osobowościowych. Reasumując PWIS w [...] wskazał, że zebrany w sprawie materiał, a przede wszystkim treść przekonująco uzasadnionego orzeczenia lekarskiego Przychodni WOMP w [...] wydanego w oparciu o pogłębioną diagnostykę i opinię jednostki referencyjnej II stopnia orzeczniczego - Kliniki IMPiZŚ w S., wydanego w ponownie prowadzonym postępowaniu, które stanowi podstawowy dowód w sprawie, wskazuje bez żadnych wątpliwości i sprzeczności, że brak jest podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej pod postacią przewlekłego zatrucia lub jego następstw wywołanych przez substancje chemiczne u P. K., o czym świadczy obraz kliniczny występującego u zainteresowanego schorzenia, który nie jest charakterystyczny dla zawodowego przewlekłego zatrucia substancjami chemicznymi występującymi w środowisku pracy. Natomiast można przyjąć, z przeważającym prawdopodobieństwem, że schorzenie układu wzrokowego i słuchowego (postępujący przebieg izolowanego uszkodzenia nerwów wzrokowych i słuchowych pomimo ustania narażenia zawodowego, podejrzenie istnienia u pacjenta schorzenia samoistnego, jakim jest zwyrodnienie barwnikowe siatkówki, brak jakiejkolwiek patologii organicznej w testach psychologicznych, prawidłowy poziom mierzonych funkcji poznawczych i intelektualnych) występujące u zainteresowanego ma etiologię pozazawodową, co jednoznacznie wskazano w ww. orzeczeniu lekarskim wydanym w sprawie. Podkreślono, że pomimo ustania narażenia na czynniki chemiczne (obecne w środowisku pracy) objawy chorobowe u skarżącego nie tylko nie uległy cofnięciu, czy też choćby przynajmniej częściowej regresji, ale nasilają się wraz z upływem czasu, co jest istotną okolicznością przemawiającą za ich pozazawodową etiologią, co wynika z przedmiotowego orzeczenia. Nadto, w ocenie PWIS w [...] w postępowaniu orzeczniczym w sposób wyczerpujący wyjaśniono, z jakich przyczyn choroby skarżącego nie można uznać za chorobę zawodową i wskazano na możliwe inne niż zawodowe czynniki rozpatrywanego schorzenia, a ocena ta została zawarta w spełniających wymagania formalne opinii. Subiektywne przekonanie skarżącego, iż stwierdzone dolegliwości mają jednak związek z wykonywaną pracą, w świetle ww. orzeczenia lekarskiego, nie może zmienić tej oceny. Państwowy Inspektor Sanitarny nie może stwierdzić choroby zawodowej, jeżeli właściwe jednostki orzecznicze nie dokonały rozpoznania klinicznego choroby zawodowej i wypowiadają się w danej sprawie negatywnie a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Decyzja organu I instancji została wydana po uzyskaniu jednoznacznego stanowiska jednostki orzeczniczej w zakresie mającym istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci: - art. 77 §1 K.p.a. w zw. z § 6 ust. 2 pkt. l w zw. z § 6 ust. 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych poprzez zaniechanie ustalenia przy dokonywaniu oceny narażenia zawodowego P. K. wszystkich występujących w środowisku pracy negatywnych czynników chemicznych stwarzających ryzyko wystąpienia choroby zawodowej oraz ich stężenia, co w konsekwencji doprowadziło do wydania opinii w przedmiocie niestwierdzenia choroby zawodowej w oparciu o dane niepełne i nie korespondujące z rzeczywistymi warunkami pracowniczymi, co w szczególności przejawiało się w pominięciu: a. rzeczywistego zakresu obowiązków pracowniczych P. K. w galwanizerni, który wykraczał poza czynności podejmowane na stanowisku operatora linii produkcyjnej niklowo-chromowej - naprawy linii niklowo-chromowej zwanej konserwacją, dokładanie anod przemieszczając się na platformie nad wannami z substancjami chemicznymi w oparach metali ciężkich, w wannie z chromem anody ołowiane przykręcane były śrubą do wanny. Uzupełnianie poziomów w kąpielach, kwasu solnego, kwasu siarkowego, dolewanie związków chemicznych z kanistrów ustawionych przy wannach, do wanien galwanicznych. Na wannach nie było żadnej informacji co do składu kąpieli, na kanistrach brakowało oznaczeń jakie związki chemiczne zawierały. Na stanowisku procesów przygotowawczych (myjka) P. K. przygotowywał roztwór koncentratu D. zawierający 80% toluenu i mył poszczególne elementy za pomocą gąbki w podgrzewanej emulsji. b. pełnego zestawienia związków chemicznych zawartych w powietrzu pomieszczenia zakładu pracy, w którym obok linii niklowo-chromowej znajdowała się linia cynkowania kwaśno - alkalicznego, oraz myjka. c. rzeczywistych warunków pracy i wyposażenia pracowników w środki ochrony osobistej utrwalonych w postaci zdjęć zawartych na stanowiącej integralną część zgromadzonego materiału dowodowego płycie CD; - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z § 6 ust. 5 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia w sprawie chorób zawodowych poprzez zaniechanie wystąpienia do pracodawcy P. K. o przeprowadzenie w siedzibie przedsiębiorstwa PPHU A. prowadzonego przez I. K. czynności potrzebnych do uzyskania miarodajnych i szczegółowych informacji w aspekcie stężeń oparów kwasu azotowego, kwasu solnego, toluenu i ołowiu, pomiarów działającej wentylacji oraz o .dokonanie pomiaru natężenia hałasu; - art. 7 zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie wskazania w uzasadnieniu decyzji podstaw dowodowych do wyprowadzenia wniosku o wnikliwym i zupełnym ustaleniu warunków pracy skarżącego, stanowiących podstawę wydania opinii przez organ orzeczniczy; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci: - art. 2351 Kodeksu Pracy poprzez jego błędne zastosowanie i wydanie decyzji w przedmiocie nie stwierdzenia choroby zawodowej u P. K., pomimo nie dokonania rzetelnej i pełnej oceny warunków pracy występujących w zakładzie pracy PPHU "A." w G. Mając powyższe na uwadze pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wniesionej skargi pełnomocnik skarżącego ponowił argumentację, co do wadliwego przeprowadzenia postępowania dowodowego. Wskazał nadto, że orzeczenie WOMP w [...] z dnia [...], stanowiące podstawę wydania zaskarżonej decyzji, nie zostało wydane w oparciu o konieczne badania lekarskie i pomocnicze. W ocenie pełnomocnika, przywołane przez niego wyniki badań, którym poddawany był skarżący, począwszy od kwietnia 2008 r. , bezspornie wskazują na związek sprawczy i przyczynowo- skutkowy czynników toksycznych na nerwy wzrokowe i słuchowe skarżącego. Badania te nie wykazały natomiast u skarżącego jakichkolwiek zmian o podłożu genetycznym. Dalej pełnomocnik skarżącego wskazał, że po przyjęciu do pracy skarżący nie został poddany wstępnym badaniom pozwalającym określić zdolność zatrudnienia go na takim stanowisku pracy. Skarżący nie został także nigdy poddany badaniom profilaktycznym. Powyższe wskazuje, że przedstawiona w toku postępowania administracyjnego dokumentacja została sfałszowana, co potwierdzają złożone oświadczenia pracowników poradni C. W [...], mającej przeprowadzić badania profilaktyczne. Pełnomocnik podtrzymał także argumentację, co do niezgodności ze stanem faktycznym, sporządzonej karty oceny narażenia zawodowego skarżącego. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę jako niezasadną należało oddalić w całości. Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki określone w ustawie i rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. 2014 r. poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Ocena ta polega na zbadaniu, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa i czy skala ewentualnego naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego uzasadnia zastosowanie środków z art. 145-149 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie kontroli sądu poddana została decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...], utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] orzekająca o braku podstaw do stwierdzenia u P. K. choroby zawodowej pod postacią przewlekłego zatrucia lub jego następstw wywołanych przez substancje chemiczne. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 1367) oraz Kodeksu pracy (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502). W myśl przepisu art. 235¹ Kodeksu pracy, za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Ponadto, art. 235² stanowi, że rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych. Z regulacji cytowanych przepisów wynika zatem, iż aby doszło do stwierdzenia u danej osoby choroby zawodowej, schorzenie, na które ona cierpi musi być wymienione w wykazie chorób zawodowych, i musi być ono spowodowane występowaniem w pracy czynników szkodliwych dla zdrowia albo w związku ze sposobem wykonywania pracy (narażenie zawodowe), przy czym związek przyczynowy między schorzeniem i narażeniem zawodowym winien być stwierdzony bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem. Dodatkowo ustawodawca uzależnił możliwość stwierdzenia choroby zawodowej, w przypadku ustania narażenia zawodowego, od wystąpienia zobiektywizowanych objawów choroby w zamkniętym, wyznaczonym okresie czasu bez względu jednak na to, kiedy rozpoznanie choroby zawodowej nastąpi. Użyte w treści tego przepisu wyrażenie: "choroba wymieniona w wykazie chorób zawodowych" musi być interpretowana z uwzględnieniem rozporządzenia z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. Stwierdzenie wystąpienia choroby zawodowej, zgodnie z § 5 powyższego rozporządzenia, musi zostać potwierdzone orzeczeniem lekarza spełniającego wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach dotyczących służby medycyny pracy, zatrudnionego bądź w jednostce orzeczniczej I stopnia, wymienionej w ust. 2 powyższego paragrafu, bądź w jednostce orzeczniczej II stopnia określonej w ust. 3 § 5 rozporządzenia. W niniejszej sprawie organy I i II instancji oparły swe decyzje na orzeczeniu lekarskim z dnia [...], nr [...], wydanym przez uprawnioną jednostkę orzeczniczą – Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...]. Co prawda z akt sprawy wynika, iż skarżący wnosił o ponowne przeprowadzenie badań przez jednostkę orzeczniczą II stopnia, niemniej jednak pomimo dwukrotnego wyznaczenia terminu strona nie poddała się badaniom. Należy podkreślić, że w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej organy inspekcji sanitarnej są związane rozpoznaniem choroby podanym w orzeczeniu lekarskim i nie są uprawnione do samodzielnej oceny dokumentacji medycznej. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że wydane w sprawie orzeczenie lekarskie jednostki właściwej do rozpoznania chorób zawodowych ma charakter opinii biegłego, w rozumieniu art. 84 § 1 K.p.a., a organ prowadzący postępowanie jest nim związany. Organ nie ma prawa samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia. Związanie to wynika z faktu, iż że orzeczenie lekarskie stanowi jedyny wiarygodny środek dowodowy służący stwierdzeniu choroby zawodowej, jeśli nie budzi wątpliwości w świetle pozostałych dowodów. Organy administracji są związane ustaleniami orzeczeń diagnostycznych i nie dysponując przeciwdowodami, które mogłyby orzeczenia te podważyć, nie mają w tym zakresie podstaw do przyjęcia, iż rzeczywisty stan zdrowia skarżącego kształtuje się odmiennie od wyników nadań stanowiących postawę orzeczeń lekarskich. Powyższe oznacza że w sytuacji, gdy specjalistyczna jednostka medyczna właściwa do rozpoznawania chorób zawodowych orzeka o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej (co miało miejsce w niniejszej sprawie), organy administracji sanitarnej są zobowiązane do wydania decyzji w oparciu o wydane orzeczenie lekarskie , stosownie do treści § 8 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30 czerwca 2009 r. Wskazać należy także, że związanie organu sanitarnego orzeczeniem kompetentnej placówki medycznej, nie jest tożsame z bezkrytyczną akceptacją zawartych w nim informacji, bowiem orzeczenie to, jako dowód w postępowaniu, podlega ocenie pod kątem zachowania kryteriów wyznaczonych treścią art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. Z powyższego wynika, że prawidłowe orzeczenie lekarskie musi zawierać szczegółowe uzasadnienie zawartego w nim rozstrzygnięcia, które pozwoli organowi administracji publicznej na ocenę jego rzetelności (por. wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 1078/06; wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2014 r., II OSK 2734/12; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 17 lipca 2014 r., IV SA/Gl 817/13, publ. www.cbois.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie orzeczeniem z dnia [...], nr [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] wykluczył u skarżącego chorobę zawodową w postaci ostrego albo przewlekłego zatrucia lub ich następstwa wywołanego przez substancje chemiczne (poz. 1 wykazu chorób zawodowych). Z uzasadnienia powołanego orzeczenia wynika bowiem , że począwszy od 2008 r. skarżący badany był z powodu podejrzenia zatrucia chemicznego. W żadnej z jednostek uprawnionych do przeprowadzenia badań, w których badaniom został poddany skarżący, po przeprowadzeniu badań, zapoznaniu się z warunkami pracy, na rażeniami na stanowisku pracy oraz z przebiegiem choroby nie znaleziono podstaw do rozpoznania przewlekłego zatrucia chromem, cynkiem , niklem i związkami tych metali, jak również innymi substancjami obecnymi w środowisku pracy skarżącego , takimi jak toluen, eter, kwas siarkowy, kwas azotowy, kwas alkilobenzoesowy, wodorotlenek sodu, chlorowodór, kwas solny. Obraz kliniczny zmian stwierdzonych w stanie zdrowia skarżącego nie jest nawet w niewielkiej części charakterystyczny dla skutków ostrego czy też przewlekłego narażenia na związki obecne w środowisku pracy. Podkreślenia wymaga również, że lekarz w Klinice Ostrych Zatruć IMP w [...], konsultujący skarżącego po niedługim czasie od wystąpienia postulowanej przez stronę awarii nie znalazł podstaw do hospitalizacji z powodu zatrucia ani też wskazań do obserwacji klinicznej. Ponadto istotą historii naturalnej zatruć jest przynajmniej stopniowe wycofywanie się objawów klinicznych wraz z ustaniem narażenia na czynniki chemiczne. W przedmiotowym przypadku objawy chorobowe nie tylko nie uległy cofnięciu, a wręcz nasiliły się, co świadczy za ich pozazawodową etiologią. W ocenie Sądu powyżej wskazane orzeczenie lekarskie w sposób wyczerpujący i jednoznaczny wyjaśnia, jak i uzasadnia zajęte przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] stanowisko, co do braku podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej pod postacią ostrego albo przewlekłego zatrucia lub ich następstwa wywołanego przez substancje chemiczne. Powołane orzeczenie wydane zostało na podstawie analizy całości dokumentacji medycznej obejmującej specjalistyczne badania diagnostyczne, z uwzględnieniem przebiegu pracy zawodowej i analizy narażenia zawodowego, dokonały wyczerpującego ustalenia w stanu faktycznego zaistniałego w rozpoznawanej sprawie. W sprawie nie wystąpiła zatem potrzeba przeprowadzania żadnych dodatkowych czynności dowodowych. W świetle powyższych okoliczności uznać należało, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] zasadnie uznał, w oparciu o w/w orzeczenie lekarskie z dnia [...], że stwierdzone u skarżącego schorzenia nie mają podłoża zawodowego. Tym samym w ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a podniesiony zarzut skargi, co do naruszenia 2351 Kodeksu pracy uznać należało za bezzasadny. Sąd za niezasadny uznał również podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 i art. 107 3 K.p.a. w zw. z § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. Jak wynika z uzasadnienia wniesionej skargi naruszenia powyższych przepisów strona skarżąca dopatruje w wadliwym sporządzeniu karty oceny narażenia zawodowego skarżącego, w okresie zatrudnienia w firmie A. Zdaniem Sądu podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie, w toku postępowania administracyjnego karta oceny narażenia zawodowego skarżącego była sporządzana dwukrotnie. Po raz pierwszy w roku 2008, a następnie w roku 2013, co wynikało z wskazań zawartych w uzasadnieniu decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] orzekającej o uchyleniu decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] orzekającej o braku podstaw do stwierdzenia u P. K. choroby zawodowej pod postacią ostrego albo przewlekłego zatrucia lub ich następstwa wywołanego przez substancje chemiczne. Przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organ odwoławczy zobowiązał organ Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] do wyjaśnienia i uwzględnienia jednoznacznego, szczegółowego narażenia skarżącego na wszystkie czynniki szkodliwe podczas pracy, którą wykonywał, uwzględniając ewentualne narażenie pochodzące ze wszystkich ciągów galwanicznych znajdującej się w hali galwanizerni i z uwzględnieniem pracującej wentylacji, jak również z uwzględnieniem zatrudnienia i narażenia w okresie próbnym. Z treści znajdującej się w aktach sprawy karty oceny narażenia zawodowego skarżącego z dnia 4 kwietnia 2013 r. wynika, iż organ I instancji rozpatrując sprawę ponownie uwzględnił wskazania zawarte w decyzji z dnia [...]. Sporządzając w/w kartę oceny narażenia zawodowego organ wziął pod uwagę zarówno wyjaśnienia skarżącego, jak i wyjaśnienia pracodawcy. Ponadto w oparciu o dostępne środki dowodowe (istniejącą dokumentację, zeznania świadków – pracowników zakładu) ustalił charakter wykonywanej pracy skarżącego, zakres jego obowiązków, jak również czynniki szkodliwe występujące podczas pracy, w tym wynikające z znajdującej się w tym samym pomieszczeniu, równoległej linii cynkowania kwaśno-alkalicznego, której skarżący nie obsługiwał. Podkreślenia wymaga w tym miejscu, iż sporządzona karta oceny narażenia zawodowego z dnia 4 kwietnia 2013 r., uwzględniała część zarzutów skarżącego podnoszonych w odniesieniu do karty oceny narażenia zawodowego sporządzonej w roku 2008. Reasumując, Sąd doszedł do wniosku, że zarówno zaskarżona decyzja , jak i poprzedzająca ją decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] odpowiadają prawu. Organy administracji prowadząc przedmiotowe postępowanie nie naruszyły norm wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Stan faktyczny został ustalony prawidłowo oraz w sposób rzetelny i na jego podstawie wydano decyzje znajdujące oparcie w przepisach prawa materialnego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. r.t.