III SA/Łd 191/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. na postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta [...] odmówił zawieszenia postępowania w sprawie o wymeldowanie K.S. z miejsca stałego zameldowania w [...] przy ul. A. 5 m 44. Na powyższe postanowienie K.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tej przyczyny ma miejsce w szczególności wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu. Zakres właściwości sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 p.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI o.p. (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI o.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.). Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie dotyczy jednak żadnego z aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie dotyczy też sprawy poddanej kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. stronie przysługuje zażalenie na postanowienia wydane w toku postępowania, gdy kodeks tak stanowi. Przepis art. 101 § 3 k.p.a. stanowi natomiast, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Z art. 101 § 3 k.p.a. wynika zatem, że stronie służy zażalenie jedynie na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). W przypadku odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego, stronie nie przysługuje zażalenie. Zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nie jest też postanowieniem, które kończy postępowanie ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Z treści art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają wyłącznie te postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Dodać w tym miejscu trzeba, że co do zasady nie jest dopuszczalne zaskarżanie postanowień organu I instancji bez wyczerpania środków zaskarżenia. Strona niezadowolona z postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego nie zostaje pozbawiona możliwości jego kontroli, ponieważ stosownie do art. 142 k.p.a. może je kwestionować w odwołaniu od decyzji oraz skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu II instancji. Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Stanowisko takie zgodne jest z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych (por. np. postanowienia NSA: z dnia 26 czerwca 2015 r., II OSK 1580/15; z dnia 20 października 2015 r., II GSK 1788/14; z dnia 3 września 2015 r., II OSK 217/14; z dnia 10 listopada 2015 r., I OSK 1505/14; z dnia 14 stycznia 2016 r., II GSK 3499/15). Wobec powyższego uznać należało, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy sprawy nieobjętej właściwością sądu administracyjnego i z tej przyczyny jej rozpoznanie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a sąd orzekł, jak w postanowieniu. D.Cz.