III SA/Łd 3/22

Dnia 26 stycznia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodniczący: WSA Sędzia Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. i P. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę. e.o. W dniu 6 grudnia 2021 r. W. N. i P. N. wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, [...], w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 – 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest natomiast postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. wydane po złożeniu przez stronę, w oparciu o art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej: k.p.a. ponaglenia z dnia 5 listopada 2021 r. Jak wynika natomiast z treści art. 37 § 6 k.p.a., przepis ten przewiduje wydanie w toku postępowania administracyjnego postanowienia rozpatrującego ponaglenie, które ma na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, stanowi też warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego dotyczącą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Sąd zauważa, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie przysługuje na nie zażalenie, akt ten nie kończy postępowania, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie mieści się w zakresie opisanym w art. 3 § 2 p.p.s.a. W dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych powyższe stanowisko jest w pełni podzielane, uznaje się bowiem jednolicie, że wniesienie ponaglenia (wcześniej – zażalenia) nie uruchamia postępowania, którego sposób zakończenia postanowieniem mógłby stanowić samodzielny przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej (por. postanowienia NSA: z września 2021 r., I OSK 811/19; z 19 maja 2021 r., I OSK 728/21; z 22 stycznia 2021 r., II OSK 6/21; z 16 października 2020 r., II OSK 2447/20; z 29 października 2019 r., II OSK 2011/19). Zaskarżone postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie strony skarżącej jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia. W konsekwencji nie jest to postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, nie jest to również postanowienie kończące postępowanie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Zatem skarga wniesiona w tej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Powyższe ustalenia obligują Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. e.o.