III SA/Łd 353/17
PostanowienieWSA w Łodzi2017-04-11
Skład orzekający: Sędzia NSA Teresa Rutkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wymierzającej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry może zostać uwzględniony wyłącznie na podstawie przywołania orzeczeń sądów administracyjnych wstrzymujących wykonanie podobnych decyzji, bez wykazania przez stronę konkretnych okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała w żaden sposób, że wykonanie decyzji mogłoby jej wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku ograniczyło się jedynie do przywołania sygnatur innych orzeczeń, co jest niewystarczające. Ciężar wykazania przesłanek wstrzymania wykonania spoczywa na wnioskodawcy, który musi skonkretyzować swoją sytuację i uprawdopodobnić istnienie zagrożeń.Stan faktyczny
G K złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) w Ł. W ramach skargi wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, która dotyczyła wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Pełnomocnik skarżącego uzasadnił wniosek jedynie poprzez przywołanie sygnatur orzeczeń sądów administracyjnych, w których wstrzymano wykonanie podobnych decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G K o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G K na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł- obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
G K reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł – obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Uzasadniając przedmiotowy wniosek pełnomocnik skarżącego ograniczył się jedynie do przywołania orzeczeń sądów administracyjnych, wydanych w przedmiotowo tożsamych sprawach, w których wstrzymano wykonanie decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.:Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie sąd powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć o ocenę zarówno wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. post. NSA z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z dnia 25 sierpnia 2011r., sygn. akt II OZ 692/11; z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 1651/13, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl .
W rozpoznawanej sprawie podane przez stronę skarżącą okoliczności nie stanowią podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, skarżący, zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazał w żaden sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby mu wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Uzasadniając przedmiotowy wniosek ograniczył się jedynie do wskazania sygnatur postanowień sądów administracyjnych, wstrzymujących wykonanie decyzji o nałożeniu kar pieniężnych za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Natomiast, jak już wyżej wskazano, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek szczegółowego opisania swojej sytuacji majątkowej, która stanowi podstawę oceny zaistnienia zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie decyzji jest zasadne. Twierdzenia te powinny być co najmniej uprawdopodobnione. O ile dana okoliczność z natury swojej może być udokumentowana, to należy przedłożyć stosowne dokumenty (por. post. NSA z 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 684/13).
Dodatkowo należy zauważyć, że rodzaj obowiązku nałożony na skarżącego, tj. uiszczenie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, których spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 80/09). W sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu skarżącemu kwoty pieniężnej orzeczonej w skarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
k.p.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło