III SA/Łd 407/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę. E.G. Adwokat P. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. w imieniu K. K. skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w łącznej wysokości 36 000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Zarządzeniem z 30 kwietnia 2019 r. wezwano adwokata P. T. w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia jej braku formalnego przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została doręczona adwokatowi P. T. 13 maja 2019 r. Brak ten nie został jednak usunięty. 12 sierpnia 2019 r. do sądu wpłynęło oświadczenie skarżącego z 11 sierpnia 2019 r. o wypowiedzeniu pełnomocnictwa adwokatowi P. T. w postępowaniach sądowych toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powyższego przepisu wynika, że na pełnomocniku skarżącego, wnoszącemu do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżącego. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wobec tego do skargi znajdują zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. W przepisach tych ustawodawca wprowadził wymóg podpisania skargi przez skarżącego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia do niej pełnomocnictwa. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 37 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z 23 czerwca 2005 r., II OZ 519/05, publik. OSP 2006/5/63; postanowienia NSA z: 15 kwietnia 2014 r., I GSK 577/14 i 17 czerwca 2014 r., II GSK 1375/14). Sąd nie posiada kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu (por. postanowienia NSA z: 25 listopada 2010 r., I FSK 916/10; 12 czerwca 2014 r., I FSK 426/14). Braki formalne skargi podlegają uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie adwokat P. T., wnosząc skargę w imieniu skarżącego, nie załączył do niej pełnomocnictwa do jego reprezentowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wobec tego zarządzeniem z 30 kwietnia 2019 r. został wezwany w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została doręczona adwokatowi P. T. 13 maja 2019 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia z 30 kwietnia 2019 r. zakończył swój bieg 20 maja 2019 r. (w poniedziałek). Wskazany wyżej brak nie został jednak w terminie tym usunięty. Stosownie do powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skutkiem jego nieuzupełnienia w zakreślonym terminie jest odrzucenie skargi. Okoliczność, że skarżący zawiadomił sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa adwokatowi P. T. w postępowaniach sądowych toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Ł. w piśmie z 11 sierpnia 2019 r. nie ma w tej sytuacji żadnego znaczenia, gdyż adwokat P. T. nie złożył dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa w zakreślonym w zarządzeniu z 30 kwietnia 2019 r. terminie. W związku z tym nie wykazał, że pełnomocnictwo takie zostało mu udzielone i nastąpił już określony w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skutek nieuzupełnienia braku formalnego skargi w zakreślonym terminie. Co więcej, oświadczenie to nie usuwa w dalszym ciągu braku formalnego skargi, gdyż nie jest pełnomocnictwem. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. eg