III SA/Łd 419/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodniczący: WSA Sędzia Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi w sprawie przekroczenia uprawnień i poświadczenia nieprawdy przez funkcjonariusza publicznego w celu osiągnięcia korzyści postanawia: odrzucić skargę. R.T. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] Sejmik Województwa [...] na podstawie art. 18 pkt 20 i art. 30a ust 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2018 r., poz. 913, 1000, 1432 i 2500) oraz art. 229 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 i z 2019 r., poz. 60) oraz § 25b ust. 5 Statutu Województwa [...] (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2017 r., poz. 5236 i z 2018 r., poz. 5865) uznał skargę P. N. na p.o. Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] S. N. dotyczącą przekroczenia uprawnień i poświadczenia nieprawdy przez funkcjonariusza publicznego w celu osiągnięcia korzyści, za bezzasadną. Skargę na powyższą uchwałę wniósł P. N., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności lub stwierdzenie wydania uchwały z rażącym naruszeniem prawa oraz zwrot kosztów sądowych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu 29 listopada 2018 roku został złożony do Zarządu Województwa [...] wniosek o ukaranie dyscyplinarne S. N. p.o. Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] w związku z przekroczeniem uprawnień i poświadczeniem nieprawdy przez funkcjonariusza publicznego w celu osiągnięcia korzyści, działając na szkodę właścicieli nieruchomości stanowiącej działkę nr ewid. 16/1, obręb K-3 w [...] na szkodę Województwa [...]. Zarząd Województwa [...] nie informując skarżącego oraz nie dokonując właściwego rozpatrzenia wniosku o ukaranie dyscyplinarne przekazał sprawę do Sejmiku Województwa [...], który na podstawie pisma z dnia 12 grudnia 2018 roku podjął przedmiotową uchwałę. Skarżący wskazał, że w związku z otrzymaną w międzyczasie odpowiedzią w piśmie z dnia 6.02.2019 r. od p.o. Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] S. N., zostało złożone pismem z dnia 13.02.2019 r. uzupełnienie wniosku do Zarządu Województwa [...] oraz Przewodniczącej Sejmiku Województwa [...] w sprawie znak : [...] o dodatkowy zarzut wraz z potwierdzającymi dokumentami. Pomimo przekazanych informacji oraz dokumentów nie dokonano stosownego rozpoznania sprawy o ukaranie dyscyplinarne, o które wnosił wnioskodawca P. N., a Sejmik Województwa [...] podjął uchwałę na podstawie zmanipulowanej argumentacji zawartej w załączniku. Uchwała w znacznej mierze oparta została na złożonych wyjaśnieniach Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] zawartych w piśmie z dnia 12 grudnia 2018 r znak: [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie względnie o odrzucenie z uwagi na to, że sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 – 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest natomiast uchwała Sejmiku Województwa [...] w sprawie skargi P. N. na p.o. Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] S. N. dotyczącą przekroczenia uprawnień i poświadczenia nieprawdy przez funkcjonariusza publicznego w celu osiągnięcia korzyści, a zatem działanie organu w zakresie rozpatrzenia skargi wniesionej i rozpatrzonej w trybie skargowym, uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem skargi powszechnej, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania, ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi. Należy podkreślić, iż skarga ta jest środkiem obrony interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem postępowanie w sprawie skarg i wniosków objętych Działem VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Brak kognicji sądów administracyjnych w tych sprawach nie budzi wątpliwości w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienie NSA z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 26/07). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII K.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Co więcej sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne K.p.a.), ponieważ sprawy te również nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Złożenie do sądu administracyjnego skargi na akt lub czynność niewymienione w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. R.T.