III SA/Łd 473/14

Dnia 25 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Protokolant Starszy asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2014 roku sprawy ze skargi T.G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyłączenia z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu rozgraniczeniowego oddala skargę. W piśmie z dnia 25 grudnia 2013 r. uzupełnionym kolejnymi pismami z dnia 27 stycznia 2014r. i 12 lutego 2014r. T. G. wystąpił do Starosty [...] Wschodniego z wnioskiem o "wyłączenie z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu rozgraniczeniowego wykonanego przez firmę A przyjętego do zasobu w dniu 11 sierpnia 2010r., pod nr [...] Postanowieniem z dnia [...]., znak; [...] Starosta [...] Wschodni działając w oparciu o treść art. 61 § 1 i 2, art. 61a i art. 123 K.p.a., art. 7d, art. 20 i art. 22 pkt 3 ustawy z dnia z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2010r,. nr 193, poz. 1287 z późn. zm.) oraz § 27 i 28 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2013r., poz. 1183), odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie wyłączenia z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu rozgraniczeniowego wykonanego przez firmę A przyjętego do zasobu w dniu 11 sierpnia 2010r. pod nr A. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawiera materiały powstałe w ramach wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych przez uprawnione podmioty prowadzące działalność gospodarczą. Zgodnie z art. 12 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne wykonawca prac jest obowiązany po wykonaniu prac przekazać całość materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Stosownie natomiast do treści art. 40 ust. 4 cyt. ustawy, materiały z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które utraciły przydatność użytkową, podlegają wyłączeniu z tego zasobu, przy czym ta część, która stanowi materiały archiwalne, jest przekazywana do właściwych archiwów państwowych. Dokumentacja geodezyjna może zostać wyłączona z zasobu jedynie na wniosek kierownika ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, zgodnie z treścią § 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny (Dz. U. z 1999 r., Nr 49, poz. 493). Dokumentacja taka nie może zostać natomiast wyłączona na żądanie wnioskodawcy. Stosownie do treści art. 61 § 1 K.p.a., postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W myśl natomiast art. 61a § 1 i 2 K.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przez inne uzasadnione przyczyny, o których mowa w art. 61a § 1 K.p.a. należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie lub gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca żąda wyłączenia z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu rozgraniczeniowego wykonanego przez firmę A przyjętego do zasobu w dniu 11 sierpnia 2010r. pod nr [...] Wyłączenie natomiast jakiejkolwiek dokumentacji z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie jest możliwe na żądanie wnioskodawcy. Zastosowanie instytucji określonej w art. 61a § 1 K.p.a. powinno być zatem ograniczone co do zasady do sytuacji, w której brak możliwości wszczęcia postępowania z przyczyny podmiotowej lub przedmiotowej jest oczywisty i nie wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Przyjęcie odmiennej interpretacji prowadziłoby do sytuacji, w której organ w każdym najbardziej skomplikowanym przypadku musiałby odmówić wszczęcia postępowania ze względu na brak legitymacji, bez możliwości wykorzystania reguł dowodowych z Kodeksu postępowania administracyjnego lub też odwrotnie - braku logiki w działaniu organu, który prowadziłby postępowanie dowodowe i wyjaśniające w oparciu o art. 7 i 77 § 1 K.p.a jednocześnie odmawiając jego wszczęcia w oparciu o treść art. 61a § 1 K.p.a. Mając na uwadze przytoczone regulacje organ I instancji stwierdził, że żądanie T. G. jest bezpodstawne. Na powyższe postanowienie T,G, złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i niezwłoczne wyłączenie z z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu rozgraniczeniowego wykonanego przez firmę [...] przyjętego do zasobu w dniu 11 sierpnia 2010r. pod nr [...] W uzasadnieniu zażalenia T.G. wskazał, że jako właściciel i prawny spadkobierca podtrzymuje aktualną granicę ewidencyjną według zarysu pomiarowego (osnowy geodezyjnej) na odcinku z granicą prawną za [...] błędnie opisaną jako "granica sporna" przez Starostę [...] Wschodniego. Wskazał, że twórca operatu przesunął punkt aktualnego zarysu pomiarowego o 2 m w głąb jego działki, wbrew jego woli. Ponadto podkreślił, że żadna ze stron graniczących nieruchomości nie zgodziła się na przyjęcie operatu do zasobu, co potwierdza pismo z dnia 2 sierpnia 2011r. znajdujące się w aktach sprawy. Postanowieniem dnia [...] nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wyłączenia dokumentacji geodezyjnej z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zostało uregulowane w ustawie – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz w przepisach rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie § 27 ust. 1 rozporządzenia, organ prowadzący zasób w celu wyłączenia materiałów zasobu z przyczyn określonych w art. 40 ust. 4 ustawy powołuje komisję w składzie co najmniej pięcioosobowym spośród pracowników wykonujących zadania tego organu w zakresie geodezji i kartografii. Komisja w składzie co najmniej trzyosobowym, nie rzadziej niż raz w roku, przeprowadza ocenę przydatności użytkowej materiałów zasobu (§ 27 ust. 2 rozporządzenia). Mając na uwadze przedstawione okoliczności [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, że żądanie T. G. jest bezpodstawne i niezasadne. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi T. G. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, nakazanie organowi przywrócenie ostatniego stanu spokojnego władania według zarysu z 1986r. i usunięcie naruszenia prawa poprzez wyłączenie z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu rozgraniczeniowego wykonanego przez firmę A przyjętego do zasobu w dniu 11 sierpnia 2010r. pod nr [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 75 i art. 77 K.p.a., odrzucanie (pomijanie) istotnych okoliczności prawnych przedstawionych we wnioskach z dnia 11 maja 2013r., 25 grudnia 2013r., 1 marca 2014r., 27 stycznia 2014r., przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i przyjęcie za wiarygodne ustaleń dokonanych przez Starostę [...] Wschodniego. Na podstawie art. 106 § 3 i art. 133 § 1 p.p.s.a. skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci pisma z dnia 1 marca 2014r. i wniosków z dnia 11 maja 2013r., 25 grudnia 2013r. i 27 stycznia 2014r. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. W kolejnych pismach procesowych z dnia 25 i 29 czerwca 2014r. zatytułowanych "wniosek dowodowy" skarżący wnosząc o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów w postaci m.in. mapy zasadniczej z dnia 24 lutego 2004r., decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 7 września 2004r. o zatwierdzeniu podziału nieruchomości położonej w [...], obręb nr 14, podtrzymał stanowisko zaprezentowane w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości bada legalność zaskarżonego aktu, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowił przepis art.61a § 1 K.p.a. zgodnie z którym , gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z treści art. 61a § 1 K.p.a. wynika, że ustawodawca wprowadził w tej regulacji dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Jedną z ich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną (występuje np. w interesie innej osoby, czy w interesie społeczności lokalnej, nie mając uprawnień do reprezentowania tych podmiotów). Natomiast drugą przesłanką do wydania postanowienia w trybie art. 61a § 1 K.p.a. jest zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania. Przyczyny te nie zostały w ustawie skonkretyzowane. Należy przez nie rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty, jednoznaczny, przy pierwszym zestawieniu stanu faktycznego (zakresu żądania zawartego we wniosku) i obowiązującego stanu prawnego stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, tj. gdy np. w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy (litis pendentis) albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygniecie (res iudicata) lub, gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnoprawnym. Podkreślić należy iż, na skutek odmowy wszczęcia postępowania, organ nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. W związku z czym w postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się bowiem aktem formalnym, a nie merytorycznym (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2011 r., II SA/Ol 983/11 - Lex nr 1094438, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 września 2012 r., IV SA/Po 332/12, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 27 marca 2013r. w spr. II SA/Gl 1161/12 – Lex nr 1307335). Odmowa wszczęcia postępowania ma miejsce między innymi wówczas gdy brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania strony w trybie administracyjnym. Dotyczy to sytuacji gdy nie ma przepisu prawnego w oparciu o który można wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie żądania strony. Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie. Przedmiotem kontroli sądu w rozpatrywanej sprawie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...]., w którym utrzymał on w mocy postanowienie organu I instancji z [...] odmawiające wszczęcia postępowania w przedmiocie wyłączenia z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu rozgraniczeniowego wykonanego przez firmę A przyjętego do zasobu w dniu 11 sierpnia 2010r. pod numerem [...]. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego T. G. wniósł o wyłączenie z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu rozgraniczeniowego. Skarżący nie zgadza się z tym operatem i, w jego ocenie, został on nielegalnie przyjęty do zasobu. Zgodnie z treścią art.12 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U nr 193 z 2010r. poz.1287 z późn. zm.) wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych jest obowiązany zgłosić do organów, o których mowa w art. 40 ust. 3, prace przed przystąpieniem do ich wykonania, a po wykonaniu prac przekazać powstałe materiały lub informacje o tych materiałach do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W myśl art.40 ust.4 wymienionej ustawy materiały z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które utraciły przydatność użytkową, podlegają wyłączeniu z tego zasobu, przy czym ta część, która stanowi materiały archiwalne, jest przekazywana do właściwych archiwów państwowych. Zgodnie z treścią § 27 ust.1 i 2 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2013r. poz.1183) organ prowadzący zasób w celu wyłączenia materiałów zasobu z przyczyn określonych w art. 40 ust. 4 ustawy powołuje komisję w składzie co najmniej pięcioosobowym spośród pracowników wykonujących zadania tego organu w zakresie geodezji i kartografii. Komisja w składzie co najmniej trzyosobowym, nie rzadziej niż raz w roku, przeprowadza ocenę przydatności użytkowej materiałów zasobu. W myśl § 27 ust.3 wymienionego rozporządzenia wyniki oceny, o której mowa w ust. 2, komisja utrwala w formie protokołu, który zawiera: 1) skład komisji; 2) wykaz materiałów zasobu, które w ocenie komisji utraciły przydatność użytkową, albo stwierdzenie, że komisja nie zidentyfikowała materiałów zasobu, które utraciły przydatność użytkową; 3) miejsce i datę sporządzenia protokołu; 4) podpisy członków komisji. Zgodnie z treścią § 27 ust.4 cytowanego rozporządzenia wykaz, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, zawiera: 1) identyfikator ewidencyjny materiału zasobu; 2) nazwę lub opis materiału zasobu; 3) uzasadnienie utraty przydatności użytkowej materiału zasobu; 4) oznaczenie kategorii archiwalnej materiału zasobu. W myśl § 27 ust.5 wymienionego rozporządzenia klauzula wyrażająca akceptację ustaleń komisji, zamieszczona na protokole i podpisana przez osobę reprezentującą organ prowadzący zasób, stanowi podstawę do wyłączenia materiałów zasobu z zasobu z dniem podpisania tej klauzuli oraz zamieszczenia na tym materiale lub dołączenia do niego klauzuli o treści: "Materiał został wyłączony z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu ...". Z przepisu art.40 ust.4 p.g i k. wynika, że z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wyłączane są takie materiały, które utraciły przydatność użytkową. O tym jakie materiały utraciły taką przydatność decyduje komisja powołana przez organ prowadzący zasób. Szczegółowa procedura działania wymienionej komisji została określona w § 27 rozporządzenia z 5 września 2013r. Z wymienionego przepisu nie wynika aby wyłączenie materiałów z zasobu mogło nastąpić na żądanie strony, która nie zgadza się z treścią takiego materiału. Oznacza to, że strona nie jest uprawniona do żądania wyłączenia określonej dokumentacji z zasobu geodezyjnego. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 19 czerwca 2013r. w spr. I OSK 1202/13 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyrokach z 10 stycznia 2006r. w spr,. IV SA/Wa 933/05 i z 14 września 2010r. w spr. IV SA/Wa 1174/10 oraz w postanowieniu z 24 maja 2012r. w spr. IV SAB/Wa 43/12. Sąd w obecnym składzie podzielił poglądy wyrażone w wymienionych orzeczeniach. W rozpoznawanej sprawie T. G. żąda wyłączenia z zasobu geodezyjnego operatu rozgraniczeniowego sporządzonego przez firmę A. Skarżący nie jest uprawniony do żądania takiego wyłączenia. Brak jest bowiem przepisu prawnego określającego prawo strony do żądania takiego wyłączenia. Skoro zatem brak jest przepisu prawnego w oparciu o który można wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie żądania strony to uzasadnia to odmowę wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 61a § 1 K.p.a. Organy administracji słusznie zatem odmówiły wszczęcia postępowania w przedmiocie wniosku T.G. Odnośnie zarzutów podniesionych w skardze to należy zaznaczyć, że przedmiotem rozstrzygnięcia praz organy administracji był wniosek skarżącego sprecyzowany w jego piśmie z 25 grudnia 2013r. a mianowicie żądanie wyłączenia z zasobu geodezyjnego operatu rozgraniczeniowego sporządzonego przez firmę A. W związku z czym zarzuty podniesione w skardze dotyczące samowolnych przeróbek zarysu pomiarowego dla działki nr 71 i przywrócenia ostatniego stanu spokojnego władania według zarysu z 1986r., pozostaje poza zakresem rozważań w niniejszej sprawie. W ocenie sądu nie ma istotnego znaczenia w sprawie okoliczność podnoszona przez skarżącego, że operat rozgraniczeniowy, w jego ocenie, został nielegalnie przyjęty do zasobu geodezyjnego. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie nie jest bowiem ocena legalności przyjęcia wymienionego operatu do zasobu w dniu 11 sierpnia 2010r. Istotne jest jedynie to, że T. G. nie jest uprawniony do żądania wyłączenia wymienionego operatu z zasobu geodezyjnego. Sąd odmówił uwzględnienia szeregu wniosków zawartych w skardze oraz w pismach procesowych skarżącego z 25 i 29 czerwca 2014r. Należy zaznaczyć, że co do zasady nie jest możliwe prowadzenie postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym, który kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przed organem administracji wydającym zaskarżony akt (art. 133 § 1 p.p.s.a.) Od tej zasady istnieje wyjątek, o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a. Przepis ten uprawnia, lecz nie zobowiązuje sąd administracyjny do przeprowadzenia dowodu uzupełniającego, ale jedynie z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Nie każdy zatem dowód może być dopuszczony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów jest natomiast możliwe jedynie wówczas, jeżeli łącznie spełnione są dwa warunki: 1) jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości; 2) nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przeprowadzenie dowodu z dokumentu jest niezbędne, jeżeli bez tego dokumentu nie jest możliwe rozstrzygnięcie istniejących w sprawie wątpliwości, a więc w sytuacji, gdy wnioskowany (bądź dopuszczony z urzędu) dowód będzie pozostawał w związku z oceną legalności zaskarżonego aktu. W wyroku z dnia 6 października 2005r., sygn. akt II GSK 164/05 (opubl. – ONSAiWSA 2006, nr 2, poz. 45) Naczelny Sąd Administracyjny trafnie wyjaśnił, że celem tego postępowania nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy właściwe w sprawie organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie – czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego do poczynionych ustaleń faktycznych. Przez nadmierne przedłużenie postępowania należy z kolei rozumieć sytuację, w której istnieje konieczność odroczenia rozprawy. W rozpoznawanej sprawie przeprowadzenie dowodów określonych w skardze i w pismach procesowych skarżącego nie było niezbędne do wyjaśnienia wątpliwości w sprawie. W ocenie sądu okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy nie budziły wątpliwości. W związku z czym sąd nie uwzględnił wniosków skarżącego. Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. W ocenie sądu brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpoznania żądania T.G. w trybie administracyjnym. Skarżący nie jest uprawniony do żądania wyłączenia operatu rozgraniczeniowego z zasobu geodezyjnego. Organy administracji słusznie odmówiły wszczęcia postępowania w przedmiocie tego żądania. Mając to na uwadze, na podstawie art.151 p.p.s.a., sąd oddalił skargę T. G. ab/