III SA/Łd 478/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Daszyna o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy Daszyna na decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 13 marca 2017r. nr 11/2017/PR w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie zwrotu środków z europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 13 marca 2017 r. nr 22/2017/PR Zarząd Województwa Łódzkiego utrzymał w mocy decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego nr 22/RP/2016 z dnia 22 listopada 2016 r., wydaną po wznowieniu postępowania, orzekającą o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Zarządu Województwa Łódzkiego nr 10/RP/2015 z dnia 23 czerwca 2015 r. w przedmiocie zwrotu przez Gminę Daszyna środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Na powyższą decyzję Gmina Daszyna wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem wniesionej skargi łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Spowoduje to konieczność zwrotu przez Gminę kwoty 201.597,47 zł. Wiązałoby się to z przesunięciem środków finansowych przewidzianych w budżecie na zadania własne Gminy, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do ograniczenia wykonania niezbędnych zadań na rzecz jej mieszkańców. Jednocześnie wstrzymanie wykonania decyzji uzasadnione jest słusznym i ważnym interesem gminy oraz interesem społecznym. Gmina nie dysponuje wystarczającymi środkami finansowymi na jednorazowe pokrycie tak znaczącej kwoty zaś jej egzekucja narazi Gminę na nieodwracalne straty. Zmniejszenie wydatków gminy o kwotę 201.597,47 zł spowodowałoby niemożność ponoszenia koniecznych wydatków na realizację zadań własnych bądź niemożność wypłaty dla pracowników samorządowych. Do wniosku załączono zestawienie wykonania wielkości budżetowych za 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem zasadą jest wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12). Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia, wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane "w granicach tej samej sprawy" rozumianej jako sprawa w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będą więc wyznaczały elementy stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu, a więc przede wszystkim identyczność podmiotowa, a także identyczność przedmiotowa, a więc tożsamość praw i obowiązków opartych na danej podstawie faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. postanowienia NSA: z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12; z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1651/13; z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 3075/13 (w:) Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; uchwała NSA z dnia 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99, ONSA 2001, Nr 1, poz. 7). Podkreślić jednocześnie należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2011 r., sygn. akt: I OZ 801/11). Wstrzymanie wykonania aktu polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania (postanowienie Nsaczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2017 r. sygn. akt II OZ 411/17 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach NSA https://cbois.nsa.gov.pl). W okolicznościach rozpoznawanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy przede wszystkim zwrócić uwagę, że utrzymuje ona w mocy decyzję, wydaną po wznowieniu postępowania, o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej, odmawiającej zwrotu środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Natomiast strona skarżąca, składając omawiany wniosek, oczekuje wstrzymania nie tyle zaskarżonej decyzji, co decyzji, której dotyczyło wznowione postępowanie. Należy wyjaśnić, że ściśle decyzja zaskarżona, utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji o odmowie zwrotu środków, co do zasady, nie podlega wykonaniu. Tym samym nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego też wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 13 marca 2017 r. nr 11/2017/PR nie zasługiwał na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd postanowił jak w sentencji.