III SA/Łd 632/19

Dnia 30 stycznia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Asesor WSA Małgorzata Kowalska, , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2020 roku sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. po rozpatrzeniu zażalenia K. B. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.G. z dnia [...] r., nr [...] [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku z dnia 18 października 2017 r. w części dotyczącej umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...], od [...] do [...], od [...] do [...] oraz wniosku z dnia 16 listopada 2017 r. w części dotyczącej umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...], od [...] - [...], od [...] - do [...], od [...] do [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 61a k.p.a. w zw. z art. 17 § 1, art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm.), dalej u.p.e.a., utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. wystawił wobec K. B. tytuły wykonawcze o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obejmujące zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. oraz za okres od stycznia do września 2005, które przekazał do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. w celu prowadzenia egzekucji z nieruchomości. Pismem z dnia 10 lipca 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. zwrócił się do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. o wszczęcie egzekucji z nieruchomości należącej do zobowiązanego, położonej w Ł., przy ul. A 23D m [...], dla której Sąd Rejonowy w Ł. prowadzi księgę wieczystą nr [...]. Wezwaniem z dnia 18 listopada 2013 r., nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. zajął ww. nieruchomość oraz wezwał zobowiązanego do zapłaty w terminie 14 dni od doręczenia wezwania wymienionych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia ich w terminie i kosztami egzekucyjnymi pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi zobowiązanego w dniu 27 listopada 2013 r. Wnioskiem z dnia 18 listopada 2013 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. wystąpił do Sądu Rejonowego dla Ł.-Ś. w Ł. o dokonanie wpisu w dziale II księgi wieczystej nr [...] dotyczącego wszczęcia egzekucji na kwotę 2.543.412,73 zł, zgodnie z art. 110 § 3 u.p.e.a. W dniu 10 grudnia 2013 r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. wpłynęło pismo zatytułowane "Skarga na czynności egzekucyjne", w którym pełnomocnik strony wniósł skargę na czynności egzekucyjne, polegające na zajęciu nieruchomości wskazując, że decyzje stanowiące podstawę do dokonania czynności egzekucyjnych zostały wydane w wyniku przestępstwa, a dowody na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, zobowiązania podatkowe wynikające z tytułów wykonawczych uległy przedawnieniu w zakresie dotyczącym zarówno kwot głównych, jak i odsetek. Ponadto pełnomocnik wniósł o wstrzymanie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oraz o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Powyższe pismo zostało rozpatrzone zgodnie z właściwością: - w części dotyczącej umorzenia postępowania egzekucyjnego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G., który postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego, - w części dotyczącej skargi na czynność egzekucyjną - przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., który postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] [...], oddalił skargę jako nieuzasadnioną. Po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie z dnia [...] lutego 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. W wyniku rozpatrzenia skargi na ww. rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 12 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 564/15 oddalił skargę. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II FSK 3534/15 oddalił skargę kasacyjną. Natomiast wskazane powyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] kwietnia 2014 r. zostało utrzymane w mocy przez Ministra Finansów postanowieniem z dnia [...] września 2016 r., nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3554/16 oddalił skargę na ww. postanowienie. Obecnie trwa postępowanie kasacyjne przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pismem z dnia 14 marca 2016 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. powołał A.K. na biegłego w celu wydania opinii o wartości zajętej nieruchomości, tj. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, położonego w Ł. przy ul. A 23D m [...], objętego księgą wieczystą o nr [...]. Pismem z dnia 16 marca 2016 r. organ egzekucyjny zawiadomił zobowiązanego o terminie oszacowania przedmiotowej nieruchomości. Wobec niestawienia się zobowiązanego ani jego pełnomocnika w terminie oszacowania na terenie przedmiotowej nieruchomości, organ egzekucyjny wezwał zobowiązanego do przedstawienia dokumentów pozwalających na oszacowanie przedmiotowej nieruchomości zgodnie z wartością rynkową. Pismem z dnia 10 maja 2016 r. pełnomocnik strony wniósł skargę na powyższą czynność w trybie art. 54 u.p.e.a. Skarga była dwukrotnie przedmiotem postępowania przed Naczelnikiem A Urzędu Skarbowego Ł.-G. oraz Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej w Ł. - w rezultacie organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] października 2017 r., nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie ww. skargi, a na skutek złożenia przez pełnomocnika strony zażalenia z dnia 16 listopada 2017 r. organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] utrzymał ww. rozstrzygnięcie w mocy. Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2016 r. sygn. akt III SA/Łd 462/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] marca 2018 r. Wyrok jest nieprawomocny. Ww. zażaleniu z dnia 16 listopada 2017 r. zawarty został m.in. wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...] od [...] - [...] od [...] - do [...] od [...] do [...] obejmujących zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. oraz za okres od stycznia do września 2005 r. Przy piśmie z dnia 19 września 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Śródmieście skierował do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. tytuły wykonawcze o numerach: [...] - [...], [...] - [...], [...] - [...] obejmujące zaległości K.B. w podatku od towarów i usług za 03/2008, 04/2008, 06/2008, od 08/2008 do 12/2008, 03/2009, 05/2009, 06/2009 oraz od 08/2009 do 10/2009, w celu prowadzenia egzekucji z nieruchomości. Zawiadomieniem z dnia 21 października 2016 r. organ egzekucyjny dokonał na podstawie ww. tytułów wykonawczych, zajęcia nieruchomości zobowiązanego położonej w Ł. przy ul. A 23D m [...]. Powyższe zawiadomienie wraz z odpisami ww. tytułów wykonawczych zostało doręczone zobowiązanemu w dniu 27 października 2016 r. W dniu 15 listopada 2016 r. do organu egzekucyjnego wpłynęło pismo pełnomocnika strony z dnia 10 listopada 2016r. zatytułowane "Skarga na czynności egzekucyjne" stanowiące skargę na czynności egzekucyjne dokonane w dniu 27 listopada 2013 r. polegające na zajęciu nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 23D m [...]. Ww. piśmie zawarto również wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego i umorzenie postępowania egzekucyjnego. Ponadto na skutek doręczenia stronie pismem z dnia 21 października 2016 r. operatu szacunkowego przedmiotowej nieruchomości, w dniu 21 listopada 2016 r. do organu egzekucyjnego wpłynęło pismo z dnia 17 listopada 2016r. zatytułowane "zarzuty dotyczące operatu szacunkowego", w którym pełnomocnik strony wniósł o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego i umorzenie postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. umorzył postępowanie prowadzone w sprawie wniosku z dnia 10 listopada 2016 r. w części dotyczącej skargi na czynności egzekucyjne dokonane w dniu 27 listopada 2013 r. polegające na zajęciu nieruchomości jako bezprzedmiotowe. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Organ egzekucyjny po ponownym rozpatrzeniu sprawy, postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. oddalił skargę jako nieuzasadnioną. Na skutek złożenia przez pełnomocnika strony zażalenia z dnia 18 października 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. Wyrokiem z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 655/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę na ww. rozstrzygnięcie. Ww. zażaleniu z dnia 18 października 2017 r. zawarty został wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] [...], [...] - [...]. [...] - [...] obejmujących zaległości K. B. w podatku od towarów i usług za 03/2008, 04/2008, 06/2008, od 08/2008 do 12/2008, 03/2009, 05/2009, 06/2009 oraz od 08/2009 do 10/2009. Wymienione powyżej wnioski o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec K. B. (zawarte w zażaleniach z dnia 18 października 2017 r. oraz z dnia 16 listopada 2017 r.) są przedmiotem analizowanego postępowania organu egzekucyjnego. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 61a k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zawartego w zażaleniu z dnia 18 października 2017 r. wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...], od [...] do [...], od [...] do [...] oraz w zażaleniu z dnia 16 listopada 2017 r. wniosku dotyczącego umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...], od [...] - [...], od [...] - do [...], od [...] do [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ egzekucyjny wskazał, że wnioski o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych były już przedmiotem rozpatrzenia przez organy administracyjne, tj. Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. (postanowienie z dnia [...] kwietnia 2017 r. odmawiające umorzenia postępowania) oraz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. (postanowienie z dnia [...] kwietnia 2018 r. utrzymujące w mocy ww. rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego). Argumentacja podnoszona przez pełnomocnika strony jest tożsama z argumentacją podnoszoną w ww. postępowaniach, a w sprawie nie zaszły nowe okoliczności, które skutkowałyby podstawą do ponownego rozstrzygnięcia kwestii istnienia przesłanek skutkujących umorzeniem postępowania egzekucyjnego, w którym dochodzone są ww. należności. Powyższe postanowienie organu egzekucyjnego zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 6 lipca 2018 r. W dniu 17 lipca 2018 r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. wpłynęło zażalenie pełnomocnika strony z dnia 12 lipca 2018 r., w którym powołano argumentację podniesioną już uprzednio w pismach z dnia 18 października 2017 r. oraz z dnia 16 listopada 2017 r., tj. wskazano, że decyzje stanowiące podstawę do dokonania czynności egzekucyjnych zostały wydane w wyniku przestępstwa, a dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, zobowiązania podatkowe wynikające z tytułów wykonawczych uległy przedawnieniu zarówno w zakresie kwot głównych, jak i odsetek. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymując zaskarżone postanowienie w mocy wskazał, że zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia zasadności odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosków pełnomocnika skarżącego zawartych w zażaleniach z dnia 18 października 2017 r. i z dnia 16 listopada 2017 r. Ww. wnioskach pełnomocnik strony zażądał umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...], od [...] do [...], od [...] do [...], [...], [...], od [...] - [...], od [...] - do [...], od SM [...] do [...] wskazując, że: - decyzje stanowiące podstawę do dokonania czynności egzekucyjnych zostały wydane w wyniku przestępstwa, jak również, to że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, - obowiązania podatkowe wynikające z tytułów wykonawczych uległy przedawnieniu, w zakresie zarówno kwot głównych, jak i odsetek. W odniesieniu do powyższego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zauważył, że tożsama argumentacja była już podnoszona przez pełnomocnika strony w pismach z dnia 10 listopada 2016 r., z dnia 17 listopada 2016 r. i z dnia 1 marca 2017 r zawierających wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec K. B. na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...], [...], [...] - [...], [...] - [...], [...] - [...], [...] - [...], [...] -[...], [...] -[...]. Pisma te zostały rozpatrzone postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r., którym Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec K. B. na podstawie ww. tytułów wykonawczych. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy ww. rozstrzygniecie organu pierwszej instancji. Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 506/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2018 r. w części w jakiej utrzymuje w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...], [...], [...] - [...], [...] - [...], [...] - [...] dotyczącego należności skarżącego w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r., za okres od stycznia do września 2005 r. i listopad 2006 r. oraz postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w części dotyczącej należności w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r., za okres od stycznia do września 2005 r. i listopad 2006 r. i oddalił skargę w pozostałym zakresie, tj. w zakresie wniosku pełnomocnika strony dotyczącego umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] - [...], [...] [...], [...] - [...], obejmujących zaległości w podatku od towarów i usług za 03/2008, 04/2008, 06/2008, od 08/2008 do 12/2008, 03/2009, 05/2009, oraz od 08/2009 do 10/2009. W uzasadnieniu wyroku, Sąd podkreślił, że kwestia umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...], [...] -- [...], [...] -- [...], [...] - [...], [...], obejmujących należności skarżącego w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r., za okres od stycznia do września 2005 r. i listopad 2006 r. z uwagi na przedawnienie, a więc na podstawie przesłanki wymienionej w art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. była już przedmiotem administracyjnego postępowania egzekucyjnego, zakończonego ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Przeprowadzona sądowoadministracyjna kontrola powyższego rozstrzygnięcia wykazała jego prawidłowość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 564/15 oddalił skargę na powyższe rozstrzygnięcie, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II FSK 3534/15 oddalił skargę kasacyjną. Ww. wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zaznaczył, że wydanie przez organ ostatecznego postanowienia uniemożliwia dalsze procedowanie w tej samej sprawie (pod względem podmiotowym i przedmiotowym), w tak zwanych trybach podstawowych, a wydanie orzeczenia w sprawie załatwionej już wcześniej ostatecznym rozstrzygnięciem, a więc takim od którego nie przysługuje żaden środek zaskarżenia w administracyjnym toku instancji, obarczone będzie wadą nieważności, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Za prawidłowością powyższego stanowiska przemawia również wynikająca z art. 110 k.p.a., zasada związania organu administracji publicznej wydanym postanowieniem od dnia doręczenia lub ogłoszenia. Zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zasadnie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. postanowieniem z dnia [...] r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przedmiotowych wniosków z dnia 18 października 2017 r. i 16 listopada 2017 r. Pełnomocnik strony ww. pismach nie powołał żadnych nowych argumentów na poparcie swojego żądania, jak również w sprawie nie zaistniały żadne nowe okoliczności, które wymagałyby oceny w prowadzonym postępowaniu, a argumentacja podnoszona przez pełnomocnika ww. wnioskach, mająca uzasadniać konieczność umorzenia postępowania egzekucyjnego była już przedmiotem analogicznego postępowania administracyjnego, dotyczącego tych samych należności. W związku z powyższym, organ egzekucyjny miał obowiązek odmówić wszczęcia postępowania, ponieważ jego wszczęcie uniemożliwiały uzasadnione przyczyny o charakterze przedmiotowym. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżącego zarzucając naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 61a k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W obszernym uzasadnieniu skargi pełnomocnik powtórzył dotychczasową argumentację w sprawie akcentując, że decyzje stanowiące podstawę do dokonania czynności egzekucyjnych zostały wydane w wyniku przestępstwa, jak również dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne są fałszywe. Ponadto w ocenie pełnomocnika skarżącego zobowiązania podatkowe wynikające z tytułów wykonawczych uległy przedawnieniu, dotyczy to zarówno kwot głównych, jak i odsetek. Przytoczył również obszerną argumentację dotyczącą wadliwości postępowania podatkowego, które doprowadziło do wydania decyzji stanowiących podstawę wystawienia tytułów wykonawczych dla zobowiązanego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 134 § 1 i 2 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej było postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.G. z dnia [...] r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postepowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...], od [...] do [...], od [...] do [...] oraz prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...], od [...] - [...], od [...] - do [...], od SM [...] do [...]. Powodem wydania rozstrzygnięcia o wskazanej treści, było przyjęcie przez organy orzekające, iż sprawa przedstawiona we wniosku z dnia 18 października 2017 r. (dotycząca wszczęcia postepowania w sprawie umorzenia postepowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] od [...] do [...], od [...] do [...]) i we wniosku z dnia 16 listopada 2017r. (dotycząca wszczęcia postępowania prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...], od [...] - [...], od [...] - do [...], od [...] do [...]), była już przez nie prowadzona i została zakończona ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] marca 2015 r. ( w sprawie tytułów wykonawczych [...], [...], od [...] - [...], od [...] - do [...], od [...] do [...]) oraz ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] kwietnia 2018 r. ( w sprawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] od [...] do [...], od [...] do [...]). W ocenie Sądu dokonana przez organy obu instancji ocena jest prawidłowa. Na wstępie rozważań celem przedstawienia stanu faktycznego w sposób uporządkowany i czytelny sąd wyjaśnia, że: 1/ wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] od [...] do [...], od [...] do [...] został zawarty w zażaleniu z dnia 18 października 2017 r. Było to zażalenie na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł. G. z dnia [...].09.2017 r. w sprawie [...] dotyczącej skargi na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu nieruchomości. Przedmiotowe zażalenie zostało przekazane do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. celem jego rozstrzygnięcia, zaś zawarty w tym zażaleniu wniosek o umorzenie postepowania egzekucyjnego jest przedmiotem niniejszej sprawy; 2/ wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...], od [...] - [...], od [...] - do [...], od [...] do [...]) został zawarty w zażaleniu z dnia 16 listopada 2017 r. Było to zażalenie na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł. G. z dnia [...] października 2017 r. w sprawie [...] dotyczącej odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi z 10 maja 2016 r. na czynność egzekucyjną. Przedmiotowe zażalenie zostało przekazane do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. celem jego rozstrzygnięcia, zaś zawarty w tym zażaleniu wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego jest przedmiotem niniejszej sprawy. W myśl art. 61a § 1 K.p.a. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Wśród "innych uzasadnionych przyczyn" odmowy wszczęcia postępowania wymienia się między innymi uprzednie rozstrzygnięcie sprawy decyzją (postanowieniem) ostateczną, a więc funkcjonowanie w obrocie prawnym decyzji(postanowienia) dotyczącej przedmiotu sprawy. Nie można zatem ponownie żądać wszczęcia postępowania w sprawie już raz rozstrzygniętej decyzją (postanowieniem) ostateczną. Warunkiem koniecznym do wydania postanowienia na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. jest stwierdzenie tożsamości sprawy administracyjnej. Tożsamość ta istnieje wówczas gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym tej sprawy (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2018 r., II OSK 1832/16, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając powyższe na uwadze Sąd zauważa, że kwestia umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do osoby skarżącego na podstawie tytułów wykonawczych o nr: [...], [...], od [...] - [...], od [...] - do [...], od [...] do [...] z uwagi na podnoszony zarzut, iż: - decyzje stanowiące podstawę do dokonania czynności egzekucyjnych zostały wydane w wyniku przestępstwa, jak również, to że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, - zobowiązania podatkowe wynikające z tytułów wykonawczych uległy przedawnieniu, w zakresie zarówno kwot głównych, jak i odsetek, była już przedmiotem administracyjnego postępowania egzekucyjnego, zakończonego ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z dnia [...] marca 2015 r. orzekającym o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Przeprowadzona sądowoadministracyjna kontrola powyższego rozstrzygnięcia wykazała jego prawidłowość. Sądowi rozpoznającemu niniejszą skargę z urzędu bowiem wiadomo, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2015 r., III SA/Łd 564/15 oddalił skargę K. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] marca 2015 r. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu wniesionego przez skarżącego środka odwoławczego, wyrokiem z dnia 11 stycznia 2018 r., II FSK 3534/15 oddalił skargę kasacyjną. Dokonana przez Sąd analiza treści wniosku skarżącego o umorzenie postępowania egzekucyjnego, będącego przedmiotem powołanego postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i analiza treści wniosku z dnia 16 listopada 2017 r. (zawartego w ww. zażaleniu) będącego przedmiotem niniejszej skargi, wykazała w sposób bezsporny, że oba wskazane wnioski o umorzenie prowadzonego w stosunku do skarżącego postępowania egzekucyjnego obejmowały te same tytuły wykonawcze i wskazywały takie same zarzuty. W związku z powyższym organy egzekucyjne zasadnie odmówiły wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o nr: [...], [...], od [...] - [...], od [...] - do [...], od [...] do [...], których dotyczył wniosek z dnia 16 listopada 2017 r. Wypada w tym miejscu wyjaśnić, że Dyrektor IAS w Ł. w zaskarżonym postanowieniu nie wskazał jednoznacznie, że kwestia odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuły wykonawcze o numerach [...], [...], od [...] - [...], od [...] - do [...], od [...] do [...], była już rozpatrywana i została zakończona ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2015 r., mimo, iż wskazał na tę okoliczność w części historycznej uzasadnienia. Należy więc podkreślić i stwierdzić, że sprawa umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuły wykonawcze o numerach [...], [...], od [...] - [...], od [...] - do [...], od [...] do [...], w oparciu o tożsame zarzuty co w niniejszej sprawie została zakończona ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2015 r., (por. powoływany prawomocny wyrok WSA w Łodzi z dnia 12 sierpnia 2015 r.) na co zwrócił uwagę WSA w Łodzi w prawomocnym wyroku z dnia 13 sierpnia 2018 r. w sprawie sygn.akt III SA/Łd 506/18 rozpoznając sprawę skarżącego na tle innych złożonych przez niego w dniu 10 listopada 2016 r., 17 listopada 2016 r. i 1 marca 2017 r. wniosków w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuły wykonawcze o numerach [...], [...], od [...] - [...], od [...] - do [...], od [...] do [...] oraz na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] od [...] do [...], od [...] do [...]. W tym orzeczeniu WSA w Łodzi dostrzegając fakt, iż sprawa umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuły wykonawcze o numerach [...], [...], od [...] - [...], od [...] - do [...], od [...] do [...] była już przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. ostatecznym postanowieniu z dnia [...] marca 2015 r. uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2018 r. w części w jakiej utrzymuje w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...], [...], [...] - [...], [...] - [...], [...] - [...] dotyczącego należności skarżącego w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r., za okres od stycznia do września 2005 r. i listopad 2006 r. oraz postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w części dotyczącej należności w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r., za okres od stycznia do września 2005 r. i listopad 2006 r. Jak wynika z uzasadnienie tego wyroku w tym zakresie, sąd podniósł, że wadą zaskarżonego postanowienia było ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy w zakresie w którym rozpoznano ją ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] marca 2015 r. Sąd wskazał, że w takim wypadku organy winny rozważać przesłanki odmowy wszczęcia postępowania. Natomiast kwestia umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] od [...] do [...], od [...] do [...], których dotyczy ww. wniosek z 18 października 2017 r., również była już przedmiotem rozpoznania w ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] kwietnia 2018 r. W sprawie tej prawomocnym wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2018 r. w sprawie sygn.akt III SA/Łd 506/18, WSA w Łodzi oddalił skargę K. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] kwietnia 2018 r. w zakresie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: od [...] do [...] od [...] do [...], od [...] do [...]. Z akt sprawy wynika, że zarzuty i argumentacja podnoszona w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] kwietnia 2018 r. były tożsame. W tym miejscu należy podkreślić, że zarówno zasadność wniesionej skargi, jak i zasadność wniosku o umorzenie prowadzonego w stosunku do osoby skarżącego postępowania egzekucyjnego, pełnomocnik skarżącego wywodzi po pierwsze z faktu nieprawidłowego przeprowadzenia postępowania kontrolnego, poprzedzającego wydanie decyzji wymiarowych, stanowiących podstawę wystawienia wyżej wskazanych tytułów wykonawczych, a po drugie z faktu przedawnienia zobowiązań podatkowych objętych przedmiotowymi tytułami wykonawczymi. Przy czym co istotne, uzasadniając przedmiotową skargę (dotyczącą postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postepowania egzekucyjnego), pełnomocnik skarżącego powołując okoliczności przemawiające za umorzeniem postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do jego mocodawcy, ogranicza się stwierdzenia, zgodnie z którym z uwagi na upływ czasu, zobowiązania podatkowe wynikające z tytułów wykonawczych uległy przedawnieniu. Pozostała, obszernie przedstawiona argumentacja odnosi się do zasadności i prawidłowości wydania decyzji określających zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za wskazany okres, stanowiących podstawę wystawienia przedmiotowych tytułów wykonawczych. Zatem argumentacja skargi nie odnosi się w ogóle do treści zaskarżonego rozstrzygnięcia i jego uzasadnienia. Uwzględniając zatem powyższy stan faktyczny, rozpoznając sprawę niniejszą, sąd nie miał wątpliwości co do zaistnienia przesłanki odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Podkreślić bowiem należy, że we wskazanych wyżej postępowaniach zakończonych ostatecznymi decyzjami organów, a nawet prawomocnymi wyrokami WSA w Łodzi, podnoszone były te same zarzuty i wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego jakie zostały sformułowane we wnioskach z dnia 18 października 2017 r. i z dnia 16 listopada 2017 r. tj. że decyzje stanowiące podstawę do dokonania czynności egzekucyjnych zostały wydane w wyniku przestępstwa, jak również, to że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, oraz, że zobowiązania podatkowe wynikające z tytułów wykonawczych uległy przedawnieniu, w zakresie zarówno kwot głównych, jak i odsetek. Powyższe ustalenia pozwalają na stwierdzenie, że pomiędzy sprawami zakończonymi ww. decyzjami, tj. decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] marca 2015 r, i decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2018 r., a sprawą której dotyczą wnioski skarżącego będące przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie zachodzi tożsamość stosunku administracyjnoprawnego, co powoduje, że ponowne wszczęcie postępowania administracyjnego w tej samej sprawie nie jest dopuszczalne. W tym stanie sprawy Sąd stwierdził, że skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. dc