III SA/Łd 845/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B D o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o cofnięciu dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Ł utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o cofnięciu dodatku mieszkaniowego. W dniu 15 lipca 2015 r. skarżąca B D wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzję. W skardze tej skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżąca wskazała, że nie otrzymała awizo z poczty. W dniu 8 lipca 2015 r. odebrała z organu ksero postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucję przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, np. jeżeli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego (art. 87 § 5 p.p.s.a.), jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.), jeżeli czynność strony została dokonana w terminie (art. 86 § 1 p.p.s.a.), jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego, lecz np. terminu prawa materialnego lub terminu instrukcyjnego (art. 278 lub art. 141 § 1 p.p.s.a.). W piśmiennictwie prawniczym i orzecznictwie przyjmuje się, że niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu ma miejsce w sytuacji, gdy w ogóle do przekroczenia terminu nie doszło, a czynność została dokonana w ustawowym terminie. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Dopiero bowiem wówczas czynność taka staje się bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uznać za niedopuszczalny z mocy ustawy (art. 88 p.p.s.a.), co w konsekwencji skutkuje jego odrzuceniem (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Zakamycze 2006, s. 213, Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 150; postanowienia NSA: z dnia 23 czerwca 2008 r., I OZ 405/08; z dnia 16 października 2008 r., II FZ 441/08 i II FZ 442/08; z dnia 9 lutego 2010 r., II GZ 120/09; z dnia 14 lipca 2010 r., II GZ 157/10). W rozpatrywanej sprawie z adnotacji doręczyciela na przesyłce zawierającej zaskarżone postanowienie wynika, że została ona po raz pierwszy awizowana w dniu 5 czerwca 2015 r. Powtórne awizo zgodnie z art. 44 § 3 k.p.a. miało miejsce w dniu 15 czerwca 2015 r. W związku z tym w dniu 6 czerwca 2015 r. rozpoczął swój bieg określony w art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. czternastodniowy termin wraz z upływem, którego w dniu 19 czerwca 2015 r.) ziściła się fikcja doręczenia skarżącej zaskarżonego postanowienia, o której stanowi art. 44 § 4 k.p.a. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W tej sytuacji bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 20 czerwca 2015 r., a zakończył w dniu 20 lipca 2015 r. (w poniedziałek). Tymczasem skarżąca złożyła skargę bezpośrednio w organie już w dniu 15 lipca 2015 r., a więc w ustawowym terminie. Tym samym do przekroczenia terminu w ogóle nie doszło. W tym stanie rzeczy wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uznać należy za niedopuszczalny, co uzasadnia jego odrzucenie na podstawie art. 88 p.p.s.a. Mając powyższe na względnie na mocy art. 88 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu. k.p.j