III SO/Łd 8/12

Dnia 13 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w K. grzywny za nieprzekazanie w terminie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi skargi W. S. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w przedmiocie odmowy usunięcia naruszeń prawa p o s t a n a w i a : odrzucić wniosek. Pismem z dnia 10 października 2011 r. W. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w K. grzywny z powodu niewykonania przez organ obowiązku wynikającego z przepisu art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270), zwaną dalej – p.p.s.a., tj nieprzekazania do Sądu skargi z dnia 8 września 2011 roku dotyczącej naruszeń prawa w pismach znak; [...] oraz [...]. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2011 roku, sygn. akt: III SA/Łd 1025/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę W. S. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w przedmiocie odmowy usunięcia naruszeń prawa we wskazanych powyżej pismach, jako niedopuszczalną. Zarządzeniem z dnia 14 listopada 2011r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Łodzi wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku o wymierzeni organowi grzywny w kwocie 100 z w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. Wezwanie zostało doręczone na wskazany przez skarżącego we wniosku z dnia 10 października 2011 r. adres do doręczeń w dniu 18 listopada 2011 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki. Pomimo upływu zakreślonego w wezwaniu terminu skarżący nie uzupełnił braków fiskalnych wniosku. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2011 roku, sygn. akt: III SO/Łd 9/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2012 roku, sygn. akt II FZ 198/12 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2012 roku, sygn. akt III SO/Łd 9/11 Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w wykonaniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 198/12, wezwał skarżącego na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Na powyższe zarządzenie z dnia 24 kwietnia 2012 roku skarżący złożył zażalenie. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012 roku, sygn. akt II FZ 461/12 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia na zarządzenie z dnia 24 kwietnia 2012 roku, uchylił zarządzenie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2012 roku sędzia sprawozdawca w wykonaniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2012 roku, sygn. akt II FZ 461/12 wezwał skarżącego do wykazania, że zamieszkuje poza granicami RP, w tym do wskazania adresu zamieszkania za granicą w terminie dwóch miesięcy, pod rygorem uznania, że mieszka w Polsce. Z uwagi na fakt, że w wyznaczonym terminie dwóch miesięcy skarżący nie wykazał, że zamieszkuje za granicą, zarządzeniem z dnia 22 października 2012 roku sędzia sprawozdawca wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W dniu 2 listopada 2012 roku skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 roku, sygn. akt II FZ 198/12 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 grudnia 2011 roku, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 15 stycznia 2013 roku odpis powyższego wniosku o wymierzenie organowi grzywny został doręczony Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w K. wraz z zobowiązaniem do udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni. W odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 10 października 2011 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. wniósł o jego oddalenie, wskazując, iż jest bezzasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu, albowiem jego wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Powinien to uczynić niezależnie od tego, czy skargę uznaje za dopuszczalną oraz czy w jego ocenie przedmiotem zaskarżenia jest podlegający kognicji sądu administracyjnego akt, czynność lub bezczynność organu. O dopuszczalności skargi wniesionej do sądu administracyjnego rozstrzyga wyłącznie ten sąd. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Niemniej jednak, wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w przepisanym terminie może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 p.p.s.a., zaś skarga stanowi pismo procesowe, o którym mowa w art. 3 § 2 i art. 50 tej ustawy. Przepisy te wyznaczają zakres właściwości sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Katalog zawarty w art. 3 § 2 p.p.s.a. jest katalogiem zamkniętym, zaś odesłanie do przepisów szczególnych zamieszczone w § 3 ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy przepisy te w sposób wyraźny wskazują, że dla rozpoznania sprawy właściwym będzie sąd administracyjny (por. postanowienie NSA z 19 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OZ 264/07). Wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być zatem rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna. Wniosek o wymierzenie grzywny jest wnioskiem wszczynającym postępowanie, a tym samym odpowiednio należy stosować do niego, zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a., przepisy o skardze, w tym o odrzuceniu skargi z uwagi na jej niedopuszczalność, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku gdy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. W orzecznictwie przyjmuje się, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt I OZ 953/10). Oznacza to, że w przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego ze względu na jej przedmiot jest niedopuszczalna lub nie została przez skarżącego skutecznie wniesiona, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem jej w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 16 lutego 2005r., sygn. akt OZ 1658/04, postanowienie NSA z dnia 3 października 2012r. sygn. akt I OZ 739/12 i postanowienie NSA z 16 października 2012r. sygn. akt I OZ 309/12). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, prawomocnym postanowieniem z dnia 10 listopada 2011 roku, sygn. akt III SA/Łd 1025/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił, jako niedopuszczalną skargę W. S. wniesioną w dniu 8 września 2011 roku na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w przedmiocie odmowy usunięcia naruszeń prawa. Jak wynika z uzasadnienia powyższego postanowienia Sąd odrzucił skargę na postanowienie znak; [...] wskazując, że na to postanowienie przysługiwało zażalenie, które skarżący złożył. Skarga do sądu administracyjnego na to samo postanowienie jest w tej sytuacji niedopuszczalna. Natomiast postanowienie organu egzekucyjnego znak; [...] umarzające jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych do czasu rozpatrzenia zarzutów, wobec wydania przez ten organ postanowienia o odmowie umorzenia postępowania, nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na takie postanowienie. W sytuacji, gdy Sąd stwierdził niedopuszczalność skargi na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w K., to także za niedopuszczalny należy uznać wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie wskazanej powyżej skargi do sądu administracyjnego. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny może być bowiem rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego i została przez stronę skutecznie wniesiona. Dodatkowo należy podnieść, że z akt sprawy o sygn. III SA/Łd 1025/11 wynika jednoznacznie, że odpowiedź na skargę z dnia 6 października 2011 roku zawiera wyszczególnienie załączników, które bezzasadnym czynią zarzut skarżącego o nieprzekazaniu w terminie skargi wraz z aktami sprawy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. a.ł.