I SA/Lu 84/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Asesor sądowy Jakub Polanowski (sprawozdawca) Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Woźny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2024 r. sprawy ze skargi M. K. i Ł. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 listopada 2023 r. nr SKO.41/6395/PO/2022 w przedmiocie zwrotu dotacji w zakresie punktu 2. decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję w zaskarżonej części; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz M. K. i Ł. K. kwotę 1.120 zł (tysiąc sto dwadzieścia złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z 16 listopada 2022 r., znak: KNW-M-I.4431.1.16.2022, [...] (dalej: organ pierwszej instancji, Prezydent) określił M. K. i Ł. K. (dalej: strony, skarżący) – organowi prowadzącemu Niepubliczne Przedszkole [...] (dalej: Przedszkole) wysokość należności przypadającej do zwrotu do budżetu miasta [...] z tytułu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem na kwotę 7.402,62 zł (pkt 1 rozstrzygnięcia), określił stronom wysokość należności przypadającej do zwrotu do budżetu miasta [...] z tytułu pobrania dotacji w nadmiernej wysokości na kwotę 30.094,44 zł (pkt 2 rozstrzygnięcia), nakazał stronom dokonanie zwrotu do budżetu miasta [...] ww. kwot dotacji wraz z odsetkami naliczonymi jak dla zaległości podatkowych od kwoty 30.094,44 zł począwszy od 16 marca 2021 r. do dnia zapłaty z wyłączeniem okresu od 7 czerwca 2022 r. do dnia doręczenia stronom decyzji administracyjnej oraz od 25 kwietnia 2018 r. od kwoty 1.758,65 zł, od 26 października 2018 r. od kwoty 2.792,40 zł, od 25 października 2019 r. od kwoty 2.496,44 zł do dnia zapłaty, z wyłączeniem okresu od 7 czerwca 2022 r. do dnia doręczenia stronom decyzji administracyjnej – w terminie 15 dni od dnia doręczenia decyzji na rachunek bankowy budżetu Miasta [...] (pkt 3 rozstrzygnięcia), a także odmówił umorzenia postępowania administracyjnego (pkt 4 rozstrzygnięcia). W podstawie prawnej decyzji Prezydent powołał art. 104 § 1, art. 105 § 1 i § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2022 r. poz. 2000 ze zm.; w dacie orzekania przez organ odwoławczy: Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: k.p.a.), art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 60, art. 61 ust. 1 pkt 4, art. 67 ust. 1, art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 5 i ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1964 ze zm.; w dacie orzekania przez organ odwoławczy: Dz. U. z 2023 r. poz. 1270 ze zm.; dalej: u.f.p.), art. 17 ust. 3 w zw. z art. 35 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2245, Dz. U. z 2019 r. poz. 1287, Dz. U. z 2022 r. poz. 2082 ze zm.; w dacie orzekania przez organ odwoławczy: Dz. U. z 2023 r. poz. 1400 ze zm.; dalej u.f.z.o.). W uzasadnieniu decyzji Prezydent wskazał, że przeprowadził postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu dotacji pobranych w nadmiernej wysokości oraz wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem udzielonych z budżetu miasta [...] Przedszkolu prowadzonemu przez strony. Wyjaśnił, że stwierdzenie pobrania dotacji w nadmiernej wysokości i wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem zostało określone w wystąpieniu pokontrolnym Prezydenta z dnia 23 lutego 2021 r. W wystąpieniu tym stwierdzono, że Przedszkole pobrało dotację w nadmiernej wysokości łącznie w kwocie 30.094,44 zł wykazując do dotacji 14 wychowanków, którzy nie uczestniczyli w zajęciach organizowanych w Przedszkolu w lipcu i sierpniu 2018 r. i 12 wychowanków, którzy nie uczestniczyli w zajęciach organizowanych w Przedszkolu w lipcu i sierpniu 2019 r. (lista uczniów wraz z miesiącami nieobecności oraz kwotami pobranych dotacji na poszczególnych wychowanków stanowi załącznik nr 1 do decyzji organu pierwszej instancji). Odwołując się do wystąpienia pokontrolnego Prezydent wskazał także, że dotacja w kwocie 7.134,87 zł została przeznaczona na zapłatę ekwiwalentów za niewykorzystane urlopy w wysokości 4.638,43 zł dla 2 osób kończących pracę w Przedszkolu oraz zakup ubrań w wysokości 2496,44 zł, pomimo że wypłaty ekwiwalentów za niewykorzystane urlopy nie mogą zostać uznane za wydatki mogące zostać sfinansowane ze środków pochodzących z dotacji w związku z realizacją zadań określonych w art. 35 u.f.z.o., a beneficjentami ekwiwalentów są wyłącznie byli pracownicy placówki oświatowej, nie zaś wychowankowie Przedszkola; zakupy ubrań, które powinny zostać zakupione dla wychowanków Przedszkola przez ich opiekunów prawnych nie mogą zostać uznane za wydatki mogące zostać sfinansowane ze środków pochodzących z dotacji w związku z realizacją zadań określonych w art. 35 u.f.z.o. (lista wydatków wraz z datami ich dokonania, dokumentami źródłowymi, na podstawie których stwierdzono ich dokonanie oraz datą otrzymania przez strony transzy dotacji oświatowej, z których sfinansowano poszczególne wydatki stanowi załącznik nr 2 do decyzji organu pierwszej instancji). Prezydent stwierdził również, że w konsekwencji stwierdzenia pobrania dotacji w nadmiernej wysokości i wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem udzielonej prowadzonemu przez strony Przedszkolu w 2018 r. i 2019 r., był zobowiązany do zażądania zwrotu dotacji. W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucili organowi pierwszej instancji naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., art. 34 i art. 35 ust. 1 u.f.z.o. oraz art. 236 ust. 2 w zw. z art. 124 ust. 3 i art. 252 ust. 1 u.f.p. Po rozpoznaniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie (dalej: Kolegium, organ odwoławczy, organ) uznało, że odwołanie zasługuje na częściowe uwzględnienie. W związku z tym, decyzją z 8 listopada 2023 r., znak: SKO.41/6395/PO/2022, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 60 pkt 1, art. 67 ust. 1, art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p., art. 17 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 u.f.z.o., Kolegium: 1. uchyliło w całości ww. decyzję Prezydenta (pkt 1 rozstrzygnięcia); 2. określiło wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 4.638,43 zł udzielonej z budżetu Miasta [...] w roku 2018, podlegającej zwrotowi do tego budżetu (pkt 2 rozstrzygnięcia); 3. umorzyło postępowanie Prezydenta w części dotyczącej obowiązku zwrotu dotacji udzielonej z budżetu Miasta [...] w roku 2019 (pkt 3 rozstrzygnięcia). W uzasadnieniu decyzji Kolegium stwierdziło, po pierwsze, że choć w okresie od 1 lipca do 31 sierpnia Przedszkole miało przerwę wakacyjną, podczas której nie prowadziło zajęć związanych z podstawą programową, to jednak ta przerwa w działalności edukacyjnej, nie stanowiła podstawy odmowy przyznania dotacji za ten okres na uczniów zapisanych do Przedszkola. W związku z tym Kolegium dokonało odmiennej oceny prawnej w zakresie rozstrzygnięcia o dotacji ocenionej w decyzji Prezydenta jako dotacji pobranej nadmiernej wysokości w miesiącach wakacyjnych (lipiec, sierpień) 2018 r. w kwocie 16.618,50 zł (na 11 wychowanków za lipiec i sierpień, na 3 wychowanków za sierpień) oraz 2019 r. w kwocie 12.766,68 zł (na 7 wychowanków za lipiec sierpień, na 4 wychowanków za sierpień). Zdaniem Kolegium, wskazane wyżej kwoty nie stanowią dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w rozumieniu art. 252 ust. 3 u.f.p. Stronom przysługiwała dotacja we wskazanych wyżej kwotach. Po drugie, w ocenie organu odwoławczego, stronom przysługiwała także dotacja oświatowa za październik 2019 roku w wysokości 709,26 zł (na 1 wychowanka). Z akt wynika, że umowa przyjęcia dziecka do Przedszkola (D. P.) została wypowiedziana przez rodzica z dniem 31 października 2019 r. Czesne za dziecko za miesiące wrzesień i październik 2019 r. zostało opłacone przez rodziców. Pomimo więc nieobecności dziecka w Przedszkolu w październiku 2019 r. dziecko miało do końca tego miesiąca status wychowanka Przedszkola i pobranie dotacji na to dziecko było zgodne z prawem. Po trzecie, organ ocenił, że w rozpoznawanej sprawie, wydatki na zakup odzieży: koszul, body gimnastycznych, bluzeczek, getrów dziecięcych, bluzek w kwocie 2.496,44 zł należało uznać za wydatki bieżące realizujące cele, o których mowa w art. 35 ust. 1 u.f.z.o. (kształcenie, wychowanie i opieka). W związku z tym kwotę tę Kolegium uznało za wydatkowaną zgodnie z przeznaczeniem. Natomiast Kolegium podzieliło ustalenia Prezydenta w zakresie zakwestionowania wypłaty ekwiwalentów za niewykorzystany urlop w kwocie 4.638,43 zł dla dwóch osób kończących pracę w Przedszkolu. Zdaniem organu, kwota ta zasadnie została uznana za dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, albowiem wydatek ten stanowił wyłącznie realizację obowiązku stron będących pracodawcami polegającego na wypłaceniu ekwiwalentu dla pracownika, z którym zakończono stosunek pracy, a beneficjentem tego zobowiązania był wyłącznie pracownik, który nie wykorzystał przysługującego mu urlopu. Jak wskazał organ odwoławczy, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop wypoczynkowy to świadczenie, które nie dotyczy bezpośrednio zadań wykonywanych przez pracownika na rzecz uczniów, dlatego też wydatek ten nie może zostać sfinansowany z dotacji samorządowej. Organ wskazał, że nie podziela odmiennego stanowiska zaprezentowanego w odwołaniu, wspartego argumentacją zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z 3 czerwca 2022 r., I SA/Lu 118/22. Od tego wyroku Kolegium złożyło skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które nie została rozpoznana przez NSA do dnia wydania decyzji przez Kolegium. Mając na uwadze powyższe, organ podkreślił, że ponieważ postępowanie administracyjne obejmowało obowiązek zwrotu dotacji za rok 2018 i 2019, to postępowanie organu pierwszej instancji w części dotyczącej zwrotu dotacji za rok 2019 należało umorzyć jako bezprzedmiotowe (brak obowiązku zwrotu dotacji). W odniesieniu zaś do roku 2018 należało tylko skorygować wysokość dotacji wypłaconej i podlegającej zwrotowi w tym roku do kwoty 4.638,43 zł obejmującej dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, bez konieczności umorzenia postępowania w części dotyczącej dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 16.618,50 zł. Końcowo organ odwoławczy zauważył, że Prezydent w sentencji decyzji określił omyłkowo wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem na kwotę 7.402,62 zł w sytuacji gdy z uzasadnienia decyzji i załącznika do niej wynika kwota 7.134,87 zł (kwota wypłaconego ekwiwalentu 4.638,43 zł plus zakup ubrań za 2.496,44 zł). W skardze do Sądu skarżący zaskarżyli decyzję Kolegium w zakresie punktu 2 tej decyzji – to jest co do określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem za rok 2018 na łączną kwotę 4.638,43 zł, podlegającą zwrotowi do budżetu Miasta [...] przez skarżących. Zdaniem stron, decyzja Kolegium w tym zakresie narusza art. 35 ust. 1 u.f.z.o. w zw. z art 10 ust. 1 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 59 ze zm. i z 2018 r. poz. 996 ze zm.; dalej: p.o.) poprzez przyjęcie, że skarżący nie mogli z dotacji ponieść wydatków na ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w sytuacji, gdy wydatki te stanowią wydatki bieżące związany z kształceniem, wychowaniem i opieką, zaś zgodnie z art. 10 ust. 1 p.o., to organ prowadzący odpowiada za działalność jednostki oświatowej, a zatem podejmuje również decyzje w zakresie wydatków niezbędnych w tej jednostce. W odpowiedzi na skargę Kolegium, popierając stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, wniosło o oddalenie skargi. W piśmie procesowym, stanowiącym replikę na odpowiedź na skargę, skarżący podtrzymali w całości złożoną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu jest ocena prawidłowości ustalenia Prezydenta w zakresie zakwestionowania wypłaty ekwiwalentów za niewykorzystany urlop w kwocie 4.638,43 zł dla dwóch osób kończących pracę w Przedszkolu. Kolegium oceniło, że kwota ta zasadnie została uznana za dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, zaś strony w skardze podważają legalność tego stanowiska. Jak wynika z akt sprawy, ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypłacono K. W. (30 kwietnia 2018 r.) oraz A. D. (31 października 2018 r.). Dla K. W. wypłacono 1.758,65 zł (w tym ekwiwalent brutto 1.459,70 zł i 298,95 zł składki ZUS płatnika), a dla A. D. 2.879,78 zł (w tym ekwiwalent brutto 2.390,25 zł i 489,53 zł składki ZUS płatnika). W piśmie stron z 13 listopada 2020 r. wyjaśniono, że z K. W. umowę rozwiązano 20 kwietnia 2018 r. z dniem 30 kwietnia 2018 roku. Od 20 kwietnia 2018 r. pracownica ta wykorzystywała urlop, a za resztę urlopu, którego nie mogła wykorzystać, w związku z tym, że kończył się jej stosunek pracy, został wypłacony ekwiwalent. Natomiast A. D. przebywała od 1 lutego 2018 r. na zwolnieniu chorobowym w związku z ciążą. Było to zwolnienie ciągłe, w trakcie którego minął okres, na który została zawarta umowa. Umowa zgodnie z kodeksem pracy uległa przedłużeniu do dnia porodu i pozostał urlop, którego pracownica nie mogła wykorzystać w związku z ustaniem stosunku pracy. Za niewykorzystany urlop pracownicy tej wypłacono więc ekwiwalent. Wskazać należy, że Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku tutejszego Sądu z 3 czerwca 2022 r., I SA/Lu 118/22. W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że: "zdaniem Sądu, nie ma racji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdzając wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem w odniesieniu do kwoty 283,73 zł wydatkowanej na sfinansowanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop dla E. H. wraz ze składkami na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczki na podatek dochodowy. Jak wynika z akt postępowania i uzasadnienia zaskarżonej decyzji, umowa ze wskazaną osobą rozwiązana została na mocy porozumienia stron z dniem 30 czerwca 2016 r., z zastrzeżeniem wykorzystania urlopu wypoczynkowego. W niewielkiej części nie mógł on jednak zostać wykorzystany przez E. H. przed wygaśnięciem umowy o pracę ze względu na zwolnienie lekarskie. W tym zakresie otrzymała ona ekwiwalent za niewykorzystany urlop. Mając na względzie powyższe ustalenia trzeba zauważyć, że zgodnie z treścią art. 161 Kodeksu pracy pracodawca jest obowiązany udzielić pracownikowi urlopu w tym roku kalendarzowym, w którym pracownik uzyska! do niego prawo. Art. 163 § 1 tej ustawy stanowi, że urlopy powinny być udzielane zgodnie z planem urlopów. Jednak, jak wynika z treści art. 165 pkt 1 Kodeksu pracy, jeżeli pracownik nie może rozpocząć urlopu w ustalonym terminie z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność w pracy, a w szczególności z powodu czasowej niezdolności do pracy wskutek choroby pracodawca jest obowiązany przesunąć urlop na termin późniejszy. Zgodnie z treścią art. 171 § 1 Kodeksu pracy, w przypadku niewykorzystania przysługującego urlopu w całości [...] w części z powodu rozwiązania [...] wygaśnięcia stosunku pracy pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny". Sąd podkreślił przy tym, że "[w] określonych sytuacjach, mimo obowiązującej zasady naturalnego wykonania zobowiązań urlopowych, obowiązkiem pracodawcy jest więc dokonanie wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Jak przyjął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 9 października 2014 r., sygn. akt II BU 1/14, prawo do płatnego urlopu stanowi należność (wynagrodzenie) za świadczoną poprzednio pracę, gdy się weźmie pod uwagę, że na podstawie art. 172 Kodeksu pracy za czas urlopu pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jakie by otrzymał, gdyby w tym czasie pracował. Dotyczy to również ekwiwalentu za niewykorzystany urlop (ma on charakter wynagrodzenia za pracę – por. zachowującą aktualność uchwalę Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 1972 r., III PZP 40/72), wypłacanego po ustaniu zatrudnienia. Oznacza to, że wynagrodzenie za urlop, a także ekwiwalent wypłacony pracownikowi z tytułu należnego i niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego, stanowi przychód podlegający obowiązkowi składkowemu, tj. podlega składce na ubezpieczenie społeczne), a więc wpływa na przychód pracownika. Stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy w powołanym wyżej wyroku nie jest sprzeczne z przywołanym przez organ odwoławczy stanowiskiem wyrażonym w uchwale składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 grudnia 1986 r., sygn. akt III PZP 42/86. Z uchwały tej wynika bowiem, że wynagrodzenie jest świadczeniem koniecznym o charakterze majątkowym, które pracodawca jest zobowiązany wypłacać okresowo pracownikowi w zamian za wykonaną pracę, świadczoną w ramach stosunku pracy, odpowiednio do rodzaju, ilości i jakości pracy". W związku z tym Sąd ocenił, że "przepisy Kodeksu pracy nakładające na pracodawcę w określonych okolicznościach obowiązek wypłaty takiego ekwiwalentu oraz przytoczone wyżej przepisy u.s.o. przewidujące udzielanie dotacji m.in. na sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego placówkę, o których mowa w art. 5 ust. 7 tej ustawy, nie można uznać za prawidłową argumentacji organu odwoławczego negującej dopuszczalność, sfinansowania z dotacji analizowanego wydatku, jako stanowiącego wyłącznie realizację obowiązku stron jako pracodawców. Tego rodzaju obowiązek, zdaniem Sądu, mieści się w zakresie wymienionym w art. 90 ust. 3d pkt 1 lit. b u.s.o.". Zauważyć należy, że skarga kasacyjna wniesiona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] od tego wyroku została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 stycznia 2024 r., I GSK 1849/22. Naczelny Sąd Administracyjny podzielając zacytowane wyżej stanowisko Sądu, stwierdził, że "skoro przepis art. 90 ust. 3d pkt 1 lit. b u.s.o. przewiduje wykorzystywanie dotacji na sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego placówkę, o których mowa w art. 5 ust. 7 u.s.o., w tym na wynagrodzenia pracowników, należy uznać za uprawnioną konstatację WSA, że zakwestionowany wydatek mieści się w normie powyższego przepisu, jako związany z realizacją zadań przedszkola w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Trudno bowiem byłoby przyjąć, że ekwiwalent za niewykorzystany urlop, który jak już wyżej wyjaśniono stanowi w istocie wynagrodzenie za świadczoną wcześniej pracę (związaną z realizacją zadań przedszkola) nie może być sfinansowany z dotacji, natomiast wynagrodzenie za pracę już tak". Jak wynika z art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p., dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 [...] pkt 2 tego przepisu. W myśl art. 252 ust. 5 i ust. 6 pkt 1 u.f.p., zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona [...] pobrana w nadmiernej wysokości. Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego naliczane są począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem. W związku z tym, że brak jest definicji ustawowej pojęcia "dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem" przyjmuje się, że jest to wydatkowanie przez beneficjenta przekazanych mu środków finansowych w całości bądź w części na realizację innych zadań [...] celów niż określone dla danego rodzaju dotacji w umowie dotacyjnej [...] w przepisach powszechnie obowiązującego prawa (zob. M. Stawiński, Komentarz do art. 252, [w:] Z. Ofiarski (red.), Ustawa o finansach publicznych. Komentarz, LEX/el. 2021). Oznacza to, że dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem to taka dotacja, która została wydatkowana na inne cele niż te, na które została udzielona albo nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być wykorzystana. Z tego powodu każdy wydatek, który pokryty został z dotacji winien być poddany weryfikacji pod kątem jego zgodności z przepisem art. 35 u.f.z.o. Brak tej zgodności uzasadnia wniosek o wydatkowaniu dotacji w tym zakresie niezgodnie z przeznaczeniem, a w konsekwencji o konieczności jej zwrotu w tym zakresie. Zgodnie z art. 35 ust. 1 u.f.z.o., dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół [...] placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na: 1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły [...] placówki, w tym na: a) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy o pracę w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole [...] placówce w przeliczeniu na maksymalny wymiar czasu pracy - w wysokości nieprzekraczającej: - 250% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2019 r. poz. 2215) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1, - 150% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek, aa) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy cywilnoprawnej w publicznym [...] niepublicznym przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole [...] placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej publiczne [...] niepubliczne przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę [...] placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły [...] placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego - w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kwot określonych w lit. a, b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 p.o., oraz zadania, o którym mowa w art. 83 ust. 6 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Zgodnie z art. 35 ust. 2 u.f.z.o., przez wydatki bieżące, o których mowa w ust. 1 pkt 1, należy rozumieć wydatki bieżące, o których mowa w art. 236 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. W myśl art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2020 r., poz. 910, t.j.), organ prowadzący szkołę [...] placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę [...] placówkę należy w szczególności: 1) zapewnienie warunków działania szkoły [...] placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki; 2) zapewnienie warunków umożliwiających stosowanie specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży objętych kształceniem specjalnym: 3) wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie: 4) zapewnienie obsługi administracyjnej, w tym prawnej, obsługi finansowej, w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości i obsługi organizacyjnej szkoły [...] placówki; 5) wyposażenie szkoły [...] placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczo-profilaktycznych, przeprowadzania egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych; 6) wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do dyrektora szkoły [...] placówki; 7) przekazanie do szkół dla dzieci i młodzieży oraz placówek, o których mowa w art. 2 pkt 7, z wyjątkiem szkół artystycznych realizujących wyłącznie kształcenie artystyczne, informacji o podmiotach wykonujących działalność leczniczą udzielających świadczeń zdrowotnych w zakresie leczenia stomatologicznego dla dzieci i młodzieży, finansowanych ze środków publicznych. Zgodnie z art. 236 ust. 2 u.f.p., przez wydatki bieżące budżetu jednostki samorządu rozumie się wydatki budżetowe nie będące wydatkami majątkowymi. Jak wynika natomiast z treści art. 236 ust. 3 pkt 1 u.f.p., do wydatków bieżących należą m.in. wydatki na wynagrodzenia i składki od nich naliczane oraz wydatki związane z realizacją statutowych zadań. Stosownie zatem do przywołanych przepisów, dotacja oświatowa może zostać wykorzystana wyłącznie na te wydatki bieżące placówki wychowania przedszkolnego, które realizować będą zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Wobec tego zapłata ze środków pochodzących z dotacji za inne zadania niż te, na które dotacja została udzielona, czyli na realizację innych celów niż cele wskazane w przepisach u.f.z.o. – niezwiązanych z procesem kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej oraz zarazem nie stanowiących wydatków bieżących szkoły [...] placówki – winna być kwalifikowana jako wydatkowanie tej części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypłacono K. W. (wypłata 30 kwietnia 2018 r.) oraz A. D. (wypłata 31 października 2018 r., potwierdzenia dokonanych przelewów, k. 177 i 199 akt adm. I inst.), to jest dla K. W. 1.758,65 zł (w tym ekwiwalent brutto 1.459,70 zł i 298,95 zł składki ZUS płatnika, Lista płac LP 2018/04 k. 253-254 i wystąpienie pokontrolne 458-460 akt adm. I inst.), zaś dla A. D. 2.879,78 zł (w tym ekwiwalent brutto 2.390,25 zł i 489,53 zł składki ZUS płatnika, Lista płac 2018/10 k. 266 - 267 oraz wystąpienie pokontrolne 458 - 460 akt adm. I inst.). W piśmie strony z 13 listopada 2020 r. (k. 30 akt adm. I inst.) wyjaśniono, że z K. W. umowa została rozwiązana 20 kwietnia 2018 r. z dniem 30 kwietnia 2018 r. Od 20 kwietnia 2018 r. K. W. wykorzystywała urlop, a za resztę urlopu, którego nie mogła wykorzystać, w związku z tym, że kończył się jej stosunek pracy, został wypłacony ekwiwalent. Z kolei A. D. przebywała od 1 lutego 2018 r. na zwolnieniu chorobowym w związku z ciążą, przy czym było to zwolnienie ciągłe, w trakcie którego minął okres, na który została zawarta umowa. Umowa, zgodnie z kodeksem pracy, uległa przedłużeniu do czasu rozwiązania i pozostał urlop, którego pracownik nie mógł wykorzystać w związku z ustaniem stosunku pracy. Za niewykorzystany urlop pracownikowi został wypłacony ekwiwalent. Aprobując w pełni przywołane wyżej stanowisko sądów administracyjnych, podkreślenia wymaga, że wbrew twierdzeniom Kolegium, z dotacji oświatowej można sfinansować ekwiwalent za należny i niewykorzystany urlop wypoczynkowy, z uwagi na jego charakter związany z realizacją zadań Przedszkola w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Zważywszy bowiem na opisaną w omawianych wyrokach argumentację prawną, w tym zwłaszcza odwołująca się do przywołanych przepisy prawa pracy, które nakładają na pracodawcę obowiązek wypłaty opisanego ekwiwalentu oraz przepisów u.f.z.o., które przewidują możliwość finansowania z dotacji oświatowej wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego placówkę oświatową, za prawidłową uznać należało – jak trafnie podniosła strona skarżąca – możliwość sfinansowania z dotacji oświatowej poniesionych przez skarżących wydatków na ekwiwalent za niewykorzystany urlop. Bezsprzecznie bowiem kwota przeznaczona na wypłatę ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy stanowi wydatek kwalifikowalny do pokrycia dotacją oświatową w myśl art. 35 ust. 1 u.f.z.o. W konsekwencji prawidłowe jest stanowisko skarżących, że dotacji – w części przeznaczonej na wypłatę tego ekwiwalentu – nie można uznać za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Z tych powodów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w części obejmującej rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2. tej decyzji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy, stosownie do art. 153 p.p.s.a., uwzględni ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w niniejszym wyroku. Rzeczą organu będzie także rozważyć zasadność umorzenia postępowania organu pierwszej instancji w części dotyczącej obowiązku zwrotu dotacji udzielonej z budżetu Miasta [...] w roku 2018. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 ze zm.). Obejmują one wpis od skargi (186 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (900 zł) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (34 zł). Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w sentencji.