II SA/Lu 1216/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - w zakresie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie zespołu budynków wielorodzinnych z usługami nieuciążliwymi w parterze i garażami podziemnymi, miejscami postojowymi, drogami wewnętrznymi, zjazdami z dróg publicznych, przyłączami, niezbędnymi urządzeniami budowlanymi i elementami małej architektury – I ETAP-2 na działkach oznaczonych numerami ewidencyjnymi: [...], częściach działek nr ew. [...] (obręb: 43 – W. , ark. mapy 28) oraz działkach nr ew. [...] położonych w L. –przy ul. D.; pas drogowy – działki nr ew. [...] (ul. W. – droga gminna) Wspólnota Mieszkaniowa wniosła o wstrzymanie jej wykonania. Jako uzasadnienie podniosła " prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia tego typu ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. (por. J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122). W niniejszej sprawie zachodzi sytuacja, w której zaskarżona decyzja, wydana w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, nie ma przymiotu wykonalności. Rozstrzygnięcie to ma charakter deklaratoryjny, co oznacza, że z punktu widzenia zagospodarowania terenu stwierdza jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego. Decyzja w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy ma jedynie charakter "promesy" uprawniającej (łącznie z innymi dokumentami) do ubiegania się o pozwolenie na budowę, na terenie w niej wskazanym. Nie jest zatem aktem upoważniającym do rozpoczęcia czy kontynuowania inwestycji. Wydanie przez organ administracji decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie stanowi dla strony obowiązku określonego działania, zaniechania lub nakazu znoszenia zachowania innych podmiotów. Pomimo więc tego, że decyzja ustalająca warunki zabudowy może stanowić podstawę do ubiegania się przez inwestora o wydanie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, to decyzja taka nie może powodować takich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. m.in. postanowienia NSA: dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 665/09, LEX nr 552936; z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OZ 828/08, LEX nr 527765 oraz z dnia 26 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 639/11, LEX nr 1083863). Należy, ponadto zauważyć, że rozpoznawany wniosek w istocie pozbawiony jest uzasadnienia, poza zwięzłym stwierdzeniem "z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" wniosek nie był poparty żadną dodatkową argumentacją wskazującą na możliwość wystąpienia zagrożeń. W orzecznictwie podkreśla się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania aktu lub czynności. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę, w konsekwencji uzasadniając jego oddalenie (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, LEX nr 742514). Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.