II SA/Lu 198/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 maja 2013 r. sprawy ze skargi T. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 września 2012 r. sygn. akt II SA/Lu 365/12 I. oddala skargę; II. przyznaje [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. W dniu 28 stycznia 2013 r. T. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu [...] za niewykonanie wyroku tego Sądu z dnia 28 września 2012 r., wydanego w sprawie II SA/Lu 365/12. W lakonicznej skardze skarżąca zarzuciła, że Kolegium nie wykonało powołanego wyroku w ciągu 30 dni, który to termin był "terminem maksymalnym". Wyjaśniła, iż w dniu 19 stycznia 2013 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ administracji wskazał, że przedmiotowa sprawa była 5508 sprawą, jaka wpłynęła do organu w 2012 r. i została ona załatwiona zgodnie z kolejnością wpływu. W toku postępowania konieczne było rozpatrzenie wpadkowego bezzasadnego wniosku skarżącej o wyłączenie członków Kolegium, co dodatkowo przedłużyło postępowanie. Skarga na niewykonanie wyroku została zaś złożona po tym, jak w dniu 25 stycznia 2013 r. doręczona skarżącej decyzję administracyjną, której wydania się domagała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2). Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzją z dnia 14 marca 2012 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję z dnia 2 stycznia 2012 r., nr [...], wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], którą organ ten: 1. przyznał T. W. pomoc w formie usług opiekuńczych w wymiarze 3 godzin dziennie - w okresie od 2 stycznia 2012 r. do 30 kwietnia 2012 r. z wyłączeniem sobót, niedziel i dni świątecznych; 2. stwierdził, że pełna odpłatność za usługi opiekuńcze wynosi 8,90 zł za godzinę, z czego kwotę 5,34 zł (60 %) za godzinę ma pokrywać T. W.; 3. stwierdził, że zakres przedmiotowy usług obejmuje pomoc przy paleniu w piecu c.o. z przynoszeniem opału, pomoc w prowadzeniu gospodarstwa domowego, przygotowanie posiłków oraz zakupy; 4. odstąpił od żądania zwrotu od T. W. zwrotu wydatków na udzielone świadczenia w całości; 5. nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności (k. 13-14, 38-44 akt adm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu skargi T. W. na powyższą decyzję Kolegium, wyrokiem z dniu 28 września 2012 r., wydanym w sprawie II SA/Lu 365/12, uchylił zaskarżoną decyzję. Powyższy wyrok, po jego uprawomocnieniu się 26 listopada 2012 r., wpłynął do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] wraz z aktami sprawy w dniu 10 grudnia 2012 r. (k. 67, 68 akt adm.). Prezes Kolegium zarządzeniem [...] z dnia 14 grudnia 2012 r. wyznaczył Skład Orzekający Kolegium w tej sprawie (k. 76 akt adm.). W dniu 17 grudnia 2012 r., a jak zauważyło Kolegium w odpowiedzi na skargę 15 i 16 grudnia 2012 r. przypadały odpowiednio w sobotę i niedzielę, to jest w dniu, w które organ ten nie urzęduje, zarządzenie Prezesa wraz z aktami sprawy przekazano Przewodniczącemu Składu Orzekającego (k. 5 akt sąd.). W dniu 19 grudnia 2012 r. skarżąca złożyła pismo z dna 18 grudnia 2012 r. nazwane "skarga", w którym zawarła wniosek o wyłączenie członków Kolegium: [...] (k. 88 akt adm.). Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], po rozpoznaniu przedmiotowego wniosku skarżącej, postanowieniem z dnia 31 grudnia 2012 r., nr [...], odmówił wyłączenia wskazanych w tym wniosku członków Kolegium (k. 89 akt adm.). Decyzją z dnia 18 stycznia 2013 r., nr [...], Kolegium utrzymało w mocy wskazaną wyżej decyzję organu pierwszej instancji z dnia 2 stycznia 2012 r., nr [...]. Decyzja ta została nadana w placówce pocztowej na adres skarżącej w dniu 23 stycznia 2012r. i doręczona jej w dniu 25 stycznia 2013 r. (k. 94-98 akt adm.). W okolicznościach tych brak było podstaw do wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu [...] za niewykonanie powołanego wyroku Sądu z dnia 28 września 2012 r., II SA/Lu 365/12. W orzecznictwie jest utrwalone stanowisko, że stan bezczynności, uzasadniający wymierzenie grzywny na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a., zachodzi wtedy, gdy organ w powtórnym postępowaniu prowadzonym po wyroku sądu administracyjnego, pomimo upływu terminu określonego w art. 35 K.p.a., organ administracji publicznej nie rozpoznaje sprawy. W przypadku wyroku uchylającego akt organu terminy określone w art. 35 k.p.a. zaczynają swój bieg, zgodnie z art. 286 § 2 P.p.s.a., od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych (przykładowo: wyrok WSA w Gliwicach z dnia 7 maja 2012 r., II SA/Gl 28/12, Lex nr 1166202). Z art. 35 § 3 K.p.a. wynika, że termin do załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym wynosi zasadniczo 1 miesiąc. Jednakże, stosownie do § 5 tego artykułu, do terminu tego nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. W rozpoznawanej sprawie zachodziła taka sytuacja uzasadniająca "przedłużenie" terminu do załatwienia sprawy. Skarżąca, jak wskazano wyżej, w dniu 19 grudnia 2012 r. złożyła bowiem pismo nazwane "skargą", w którym domagała się wyłączenia opisanych w nim członków etatowych Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]. We wniosku tym skarżąca opisała szeroko podstawy do wyłączenia tychże pracowników organu odwoławczego, wskazując m.in. na orzeczenia sądów administracyjnych, które, jej zdaniem, uzasadniały uwzględnienie jej wniosku. Do pisma tego skarżąca dołączyła dokumenty w postaci kopii: - decyzji Kolegium: z dnia 15 grudnia 2008 r., nr [...], z dnia 17 marca 2009 r., nr [...], z dnia 20 lipca 2009 r., nr [...], z dnia 20 lipca 2009 r., nr [...], z dnia 30 grudnia 2010 r., nr [...] oraz z dnia 7 września 2012 r., nr [...], - wyroków WSA w Lublinie: z dnia 16 stycznia 2007 r., II SA/Lu 833/06 oraz z dnia 16 października 2012 r., II SA/Lu 448/12, - zaświadczenia lekarskiego z dnia 12 września 2012 r., - oświadczenia skarżącej z dnia 24 września 2012 r. Należy zauważyć, iż ocena zasadności powyższego wniosku skarżącej wymagała wnikliwej analizy wszystkich przedstawionych przez stronę zarzutów, w tym również dokumentów złożonych przez nią wraz z wnioskiem. Po rozważeniu tychże kwestii Prezes Kolegium w dniu 31 grudnia 2012 r. wydał opisane wyżej postanowienie odmawiające wyłączenia wskazanych przez skarżącą członków etatowych organu kolegialnego. Fakt wydłużenia okresu załatwienia niniejszej sprawy wywołany był więc niewątpliwie koniecznością rozpoznania wniosku skarżącej o wyłączenie członków Kolegium. Nieuzasadnionym jest więc wywodzenie w tej sytuacji przez skarżącą zarzutów opieszałości Kolegium w wydaniu rozstrzygnięcia kończącego postępowanie odwoławcze w tej sprawie. Nie ulega wątpliwości, że prawidłowe wydanie takiego rozstrzygnięcia było uzależnione od uprzedniego należytego rozpoznania wspomnianej kwestii wpadkowej. W razie bowiem podjęcia decyzji kończącej postępowanie administracyjne w sprawie, pomimo nierozstrzygnięcia wniosku skarżącej o wyłączenie członków Kolegium, decyzja ta byłaby obarczona wadliwością skutkującą możliwością jej wyeliminowania z obrotu prawnego zarówno przez sąd administracyjny, jak i przez organ administracji orzekający w nadzwyczajnym trybie postępowania. Niezależnie od powyższego należy mieć na uwadze, iż skarżąca, jak podniosło Kolegium w odpowiedzi na skargę, przed datą wniesienia skargi o wymierzenie grzywny Kolegium za niewykonanie powołanego wyroku Sądu otrzymała już decyzję Kolegium kończącą postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie. Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).