II SA/Lu 338/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. w przedmiocie niewykonania przez Starostę wyroku Sądu w sprawie II SAB/Lu 356/13 p o s t a n a w i a odrzucić skargę. J. H. wniósł skargę na niewykonanie przez Starostę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 356/13. Pismem z dnia 12 maja 2017 r. wezwano skarżącego do nadesłania odpisu wezwania Starosty do wykonania wyroku z dnia 13 listopada 2013 r. Wezwanie zawierało pouczenie, że jego nie wykonanie w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Skarżący odebrał wezwanie osobiście w dniu 24 maja 2017 r. Mimo skutecznego doręczenia nie wykonał wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jak wynika z treści powołanego wyżej przepisu, jedynym warunkiem dopuszczalności wniesienia uregulowanej nim skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod redakcją R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, 2011, s. 549 oraz postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2721/12, z dnia 15 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 1073/13, z dnia 19 marca 2013 r., II OSK 540/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wezwanie to stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi bez możliwości jej konwalidacji. Oznacza to, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jeżeli strona nie wezwie organu do wykonania orzeczenia sądu lub załatwienia sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 1037/11 oraz z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1679/09 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Dopiero niewykonanie wyroku lub niezałatwienie sprawy po wezwaniu otwiera drogę do wniesienia skargi i badania czy zachodzi przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, aby wniesienie skargi na niewykonanie przez Starostę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 356/13 poprzedził wezwaniem Starosty do wykonania wyroku z dnia 13 listopada 2013 r. Tym samym nie można przyjąć, aby J. H. wezwał Starostę do wykonania wyroku z dnia 13 listopada 2013 r. przed wniesieniem skargi. W tej sytuacji nie można stwierdzić, że spełniona została przesłanka dopuszczalności wniesienia skargi na niewykonanie wyroku tj. uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, postanowił jak na wstępie.