II SA/Lu 966/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. i S. A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania robót budowlanych; w zakresie wniosków skarżących o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić K. P. i S. A. przyznania prawa pomocy. K. P. i S. A. wezwani zostali do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy jej odpisów. W odpowiedzi na wezwanie skarżący na urzędowych formularzach wniosków o przyznanie prawa pomocy druk PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (postanowienie NSA z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I OZ 918/09 – Lex nr 573308). Stosownie do unormowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie skarżący nie wykonali wezwania w zakresie nadesłania odpisów skargi - w świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - okoliczność ta kwalifikuje skargę do odrzucenia (por. uchwałę 7 Sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym do oceny wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy zastosowanie będzie miał art. 247 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OZ 413/06 – Lex nr 299475 czy postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 481/10 – Lex nr 621860). Wobec powyższego, działając na podstawie art. 247 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie