II SAB/Lu 100/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Marzena Okoń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 października 2013 r. sprawy ze skargi J. H. w przedmiocie przewlekłości postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w sprawie wniosku z dnia [...]2011 r. o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu scalenia gruntów oddala skargę. W dniu 18 marca 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga J. H. na przewlekłe postępowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości w rozpoznaniu wniosku z dnia 6 sierpnia 2012r., wezwania z dnia 14 listopada 2012r. oraz wniosku z dnia 1 marca 2011r. Ponadto wnosił o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na jego rzecz "sumy pieniężnej w kwocie 4000 zł" oraz "kosztów procesu i ustalenie osób winnych zaistniałej sytuacji", a także "ustalenia przyczyn tej przewlekłości w działaniu organu". W uzasadnieniu skargi podniósł, że organ nie rozstrzygnął sprawy z jego wniosku z dnia 1 marca 2011r. o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 czerwca 2010r., zajmuje się wieloma innymi sprawami, a nawet wywołał spór kompetencyjny. Również mimo złożonego wniosku z 6 sierpnia 2012r. o doręczenie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ nie doręczył jej, informując skarżącego, że przedmiotowa uchwała nie stanowi integralnej części akt sprawy. W ocenie skarżącego Kolegium powinno także dokonywać mu doręczeń w toczącym się sporze kompetencyjnym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P. wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wyjaśniło, że postanowieniem z dnia 15 lutego 2013r. w sprawie sygn. akt II OW 181/12 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi jako organ właściwy do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 1 marca 2011r. W związku z powyższym Kolegium nie pozostaje w zwłoce w przedmiocie merytorycznego załatwienia tego wniosku skarżącego. | Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: | |Skarga nie jest zasadna. | |W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. | |270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, obejmuje| |orzekanie w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 | |P.p.s.a. Na podstawie tego przepisu skarga do Sądu przysługuje więc w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt | |1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania| |uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, określone w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. | |Przewlekłe prowadzenie postępowania, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., a także w art. 37 § 1 K.p.a., ma miejsce wówczas, gdy| |organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe | |nie charakteryzują się koncentracją, wymaganą zasadą szybkości postępowania (art. 12 K.p.a.) lub mają charakter czynności pozornych, | |nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zachodzi więc | |wtedy, gdy można skutecznie postawić organowi zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania | |administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie lub też zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) | |pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. A contrario nie można przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w | |przypadku, gdy podejmuje on wszelkie możliwe, a konieczne dla zakończenia postępowania działania, które jednak z przyczyn | |niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania administracyjnego (por. wyrok WSA w Łodzi| |z dnia 7 marca 2012 r., II SAB/Łd 2/12, Lex nr 1139147). | |Terminy załatwiania spraw zostały określone w art. 35 K.p.a., który stanowi, że sprawy nie wymagające postępowania wyjaśniającego | |winny być załatwiane niezwłocznie (§ 1 i § 2), sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego – nie później niż w ciągu miesiąca, | |sprawy szczególnie skomplikowane – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu | |odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). | |Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w | |sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania | |czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy | |bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. | |Z przepisu tego wynika, że celem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, jak również skargi na bezczynność organu, nie jest | |samo stwierdzenie prowadzenia postępowania w sposób przewlekły czy pozostawania organu administracji publicznej w bezczynności, lecz | |spowodowanie ustania tego stanu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2008 r., I SAB/Wa 205/07, Lex nr 479291 oraz wyrok WSA| |w Gliwicach z dnia 4 kwietnia 2012 r., II SAB/Gl 1/12, Lex nr 1139099). W zdaniu 2 § 1 art. 149 P.p.s.a. przewidziano bowiem | |stwierdzenie przez sąd czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa jedynie w | |sytuacji, gdy następuje to jednocześnie z nałożeniem przez sąd obowiązku przewidzianego w zdaniu 1, to jest obowiązku wydania przez | |organ w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku | |wynikających z przepisów prawa. | |Przepis art. 149 § 1 P.p.s.a. wyłącza zatem możliwość uwzględnienia skargi w sytuacji, gdy akt lub interpretacja zostały już przez | |organ wydane lub czynność została dokonana lub też stwierdzono albo uznano uprawnienie lub obowiązek wynikający z przepisów prawa. W | |orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, iż wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość | |uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy orzeczenie organu zapadło z naruszeniem terminu przewidzianego do jego podjęcia. W sytuacji, | |gdy skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania została wniesiona po wydaniu przez organ rozstrzygnięcia o treści | |wskazanej w art. 149 § 1 P.p.s.a., skarga podlegać musi oddaleniu jako nieuzasadniona. Jeżeli natomiast po wniesieniu skargi, a przed| |dniem orzekania przez sąd, organ wyda akt administracyjny, to mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy postępowanie | |sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, | |ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63, postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., II OSK 2108/11, Lex nr 984664 i wyrok WSA w Gliwicach| |z dnia 4 kwietnia 2012 r., II SAB/Gl 1/12, Lex nr 1139099). Brak jest bowiem podstaw do uznania, że na podstawie art. 149 P.p.s.a | |możliwe jest wydanie orzeczenia o uwzględnieniu skargi w sytuacji, gdy postępowanie było nawet prowadzone w sposób przewlekły, ale | |już się zakończyło (wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2012 r., III SAB/Wa 57/11, niepubl., dostępny w CBOSA). | |Oznacza to, że nawet gdyby Sąd stwierdził, iż akt lub czynność została podjęta z uchybieniem określonych w K.p.a. terminów | |załatwienia sprawy, to Sąd nie mógłby – zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a. – zobowiązać organu do podjęcia po raz kolejny tego aktu lub | |czynności w tej sprawie, stwierdzając jednocześnie, czy przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem | |prawa. W świetle art. 149 § 1 zd. 1 i zd. 2 P.p.s.a. nie ulega bowiem wątpliwości, że brak jest możliwości uwzględnienia skargi na | |przewlekłość bez jednoczesnego zobowiązania organu do stosownego działania procesowego (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 6| |marca 2012 r., II SAB/Bk 87/11, Lex nr 1125237). | |Z powyższego wynika zatem, że rozpoznawana w niniejszej sprawie skarga J. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe| |Kolegium Odwoławcze w B. P. w zakresie rozpoznania jego skargi dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 30 czerwca 2010r. | |Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, musi podlegać oddaleniu jako nieuzasadniona. | |Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, iż analiza przebiegu postępowania prowadzonego przez Kolegium nie potwierdza zarzutów | |skarżącego co do przewlekłości tego postępowania. | |Jak wynika bowiem z akt administracyjnych decyzją z dnia 30 czerwca 2010r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił na podstawie | |art.157 § 3 k.p.a. wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji po rozpatrzeniu wniosku J. H. o | |stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody L. z dnia 25 października 2006r. Nr [...], odmawiającej uchylenia decyzji Samorządowego | |Kolegium Odwoławczego w B. P. z dnia 28 marca 2003r., Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty B. z dnia 8 stycznia 2003r., Nr | |[...], zatwierdzającą projekt scalenia części gruntów wsi S., gm. S., w odniesieniu do gruntów wydzielonych dla J. H. | |W uzasadnieniu decyzji z dnia 30 czerwca 2010r. organ wyjaśnił, że we wniosku skarżący nie podał żadnej z przesłanek będących | |podstawą stwierdzenia nieważności decyzji określonych w art.156 § 1 k.p.a., a jego zarzuty nie stanowiły podstawy do stwierdzenia | |nieważności decyzji. | |Ponadto podaniem z dnia 6 sierpnia 2003r. skarżący wystąpił do Wojewody L. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją | |Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P. z dnia 28 marca 2003 r., Nr [...], podnosząc, że ta decyzja została wydana " na podstawie | |fałszywych dowodów". | |Po wznowieniu postępowania Wojewoda L. decyzją z dnia 25 października 2006r. Nr [...] odmówił uchylenia zaskarżonej decyzji. W | |uzasadnieniu tej decyzji organ wyjaśnił, że podnoszone przez wnioskodawcę zarzuty sfałszowania dokumentów nie zostały w żaden sposób | |potwierdzone. J. H. nie wyjaśnił, jakie okoliczności ważne dla sprawy zostały ustalone na podstawie dokumentów uważanych przez niego | |za fałszywe. Wojewoda podkreślił, że kwestionowane przez skarżącego dokumenty nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy | |scalenia części gruntów. | |Wnioskiem z dnia 1 marca 2011r. skarżący zwrócił się o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 30 czerwca 2010r. Ministra Rolnictwa i| |Rozwoju Wsi. Skarżący wyjaśnił, że powyższa decyzja nie posiada właściwych podstaw prawa procesowego oraz została doręczona osobom | |niemogącym być stronami postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego organ powinien wszcząć postępowanie na | |podstawie art. 61 § 1 i § 3 oraz § 4 k.p.a. | |Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2011r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przekazał wniosek skarżącego z dnia 1 marca 2011r. | |Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. P. ( akta administracyjne tej sprawy wpłynęły do Kolegium w dniu 28 marca 2012r.). W | |uzasadnieniu organ wyjaśnił, że właściwym rzeczowo organem do merytorycznego załatwienia sprawy jest Kolegium. | |W dniu 3 lipca 2012r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P. przekazało na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. sprawę do merytorycznego | |załatwienia Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wyjaśniając, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę w dniu 17 kwietnia | |2012r., OPS 1/12 określającą organ właściwy wyższego stopnia w rozumieniu art.157 § 1 k.p.a. do stwierdzenia nieważności decyzji | |zatwierdzającej projekt scalenia gruntów. Zdaniem Kolegium, w związku z powyższym, organem właściwym do załatwienia wniosku | |skarżącego z dnia 1 marca 2011r. jest Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. | |Pismem z dnia 30 października 2012r. Minister zwrócił akta do Kolegium, stwierdzając, że jest związany wydanym postanowieniem z dnia | |1 kwietnia 2011r. przekazującym sprawę do załatwienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P.. | |W dniu 15 listopada 2012r. Kolegium wystąpiło do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu | |kompetencyjnego pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B. P. a Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w przedmiocie wskazania | |organu właściwego do załatwienia wniosku J. H. z dnia 1 marca 2011r. | |Postanowieniem z dnia 15 lutego 2013r. sygn..akt II OW 181/12 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi | |jako organ właściwy do załatwienia wniosku J. H. z dnia 1 marca 2011r. | |Jak wynika z akt podręcznych Kolegium (akta administracyjne niniejszej sprawy były w dacie orzekania w posiadaniu NSA), skarżący był | |informowany o czynnościach procesowych podejmowanych przez Kolegium. Został także powiadomiony przez Naczelny Sąd Administracyjny o | |terminie posiedzenia, na którym rozstrzygano spór kompetencyjny. Co do zarzutu dotyczącego odmowy doręczenia skarżącemu uchwały | |Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2012r. sygn. akt OPS 1/12, uznać należy, że jest on bezzasadny. Kolegium | |poinformowało pisemnie skarżącego o tym, że przedmiotowa uchwała jest dostępna na stronach internetowych NSA. Organy administracji | |nie mają obowiązku doręczania stronom postępowania administracyjnego odpisów uchwał czy też innych rozstrzygnięć NSA, które mogą mieć| |zastosowanie w konkretnej sprawie. Natomiast art. 89 § 1 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej przeprowadzi w toku | |postępowania rozprawę w każdym przypadku, gdy zapewni to przyspieszenie lub uproszczenie postępowania bądź osiągnięcie celu | |wychowawczego albo gdy wymaga tego przepis prawa. Zatem bezzasadny jest zarzut nierozpoznania wniosku o przeprowadzenie rozprawy | |administracyjnej, bowiem Kolegium nie prowadziło postępowania z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego przez NSA.| | | |Nie zasługuje na uwzględnienie wniosek skarżącego o zasądzenie na jego rzecz od Kolegium kwoty 4000zł. Skarżący nie wskazał z jakiego| |tytułu domaga się tej kwoty. Ponadto żądanie takie nie znajduje oparcia w żadnym przepisie prawa. Mając na uwadze powyższe | |okoliczności uznać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P. nie pozostawało w zwłoce w przedmiocie merytorycznego | |załatwienia wniosku skarżącego z dnia 1 marca 2011r., ponieważ nie było organem właściwym rzeczowo do jego załatwienia. | |Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie skargę oddalił na podstawie | |art. 151 P.p.s.a. |