III SA/Lu 1040/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, że skarga została wniesiona po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. postanowienia NSA: z 30 września 2011 r., II FSK 1768/11; z 21 lipca 2010 r., II FSK 1453/10; z 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, z 16 września 2008 r., II OSK 1489/07; z 28 sierpnia 2008 r., I FSK 995/08) Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy wskazać, że decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, doręczono skarżącemu w dniu 12 czerwca 2015 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 13 lipca 2015 r. (12 lipca 2015 r. to dzień ustawowo wolny od pracy). W dniu 10 lipca 2015 r. (data nadania przesyłki na poczcie) M. B. wniósł skargę na decyzję z 28 maja 2015 r. Skarga została skierowana bezpośrednio do sądu administracyjnego, z pominięciem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. W związku z powyższym Sąd przesłał skargę w dniu 15 lipca 2015 r. (data nadania przesyłki pocztowej) do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, celem podjęcia stosownych działań. Jak wskazano powyżej, w sytuacji gdy skargę wniesiono bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten przekazuje skargę do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny dochowania terminu do jej wniesienia decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym skargi przez sąd. W rozpoznawanej sprawie za datę wniesienia skargi w rozumieniu art. 53 § 1 p.p.s.a. należy zatem uznać dzień 15 lipca 2015 r. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 12 czerwca 2015 r., zaś termin do wniesienia skargi na decyzję upływał w dniu 13 lipca 2015 r. (12 lipca to niedzielna). Skarga została natomiast wniesiona w dniu 15 lipca 2015 r. W świetle wyżej poczynionych ustaleń oznacza to, że skarga została wniesiona po terminie. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z uwagi na to, że skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.