III SA/Lu 126/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca);, Sędzia WSA Jerzy Drwal, Protokolant Asystent sędziego Radosław Stelmasiak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 13 maja 2014 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania M. P. od decyzji Starosty B. z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzja Starosty B. z dnia [...] października 2013 r. została doręczona skarżącemu w dniu 19 listopada 2013 r. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że przesyłkę odebrała żona skarżącego – B. P. Termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 3 grudnia 2013 r. Skarżący odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji nadał na poczcie w dniu 4 grudnia 2013 r., a więc dzień po upływie terminu do złożenia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. P. zaskarżył powyższe postanowienie i wniósł o jego uchylenie oraz o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że do początku grudnia przebywał w miejscowości O., gmina R. Do miejsca zamieszkania we W. wrócił w godzinach wieczornych dnia 3 grudnia 2013 r. i wówczas zapoznał się ze skierowaną do niego korespondencją, również z decyzją Starosty B. z dnia [...] października 2013 r. W ocenie skarżącego, termin do złożenia odwołania biegł od dnia faktycznego otrzymania decyzji organu pierwszej instancji, a więc od dnia 3 grudnia 2013 r. Złożone w dniu 4 grudnia 2013 r. jest zatem wniesione w terminie. W odpowiedzi na skargę L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty B. z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Stosownie do treści art. 129 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), dalej: k.p.a, odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Z akt sprawy wynika, że decyzję z dnia [...] października 2013 r. w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów doręczono skarżącemu w dniu 19 listopada 2013 r. Odbiór przesyłki pokwitowała żona skarżącego B. P. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – k. 8v akt administracyjnych, tom II). Doręczenie przesyłki do rąk żony skarżącego uznać należy za skuteczne. Zgodnie bowiem z art. 43 k.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Jest to tzw. doręczenie zastępcze. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że podjęcie się przez domownika doręczenia adresatowi przesyłki nie musi być potwierdzone na piśmie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1558/11 i z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2408/11 oraz postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2007 r., II GSK 192/07). Doręczenie pisma w sposób określony w art. 43 k.p.a. stwarza domniemanie doręczenia pisma adresatowi. Domniemanie to może zostać obalone dowodem przeciwnym, gdy adresat udowodni, że mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia pismo nie zostało mu doręczone z przyczyn od niego niezależnych. W rozpoznawanej sprawie domniemanie doręczenia pisma skarżącemu nie zostało obalone. Skarżący przyznał, że pismo zostało mu przez żonę przekazane w dniu 3 grudnia 2013 r. Datą doręczenia pisma adresatowi jest dzień odebrania pisma przez dorosłego domownika, czyli w tym przypadku dzień 19 listopada 2013 r. Datą doręczenia nie jest natomiast dzień faktycznego odebrania przez adresata pisma przekazanego przez domownika. Termin do złożenia odwołania upływał zatem w dniu 3 grudnia 2013 r. Tymczasem odwołanie od wspomnianej wyżej decyzji skarżący nadał w placówce pocztowej w dniu 4 grudnia 2013 r.. Okoliczność ta znajduje pełne potwierdzenie w aktach sprawy (koperta – k. 1 akt adm. t. I) i nie jest kwestionowana przez skarżącego. Tym samym nie budzi wątpliwości stanowisko organu odwoławczego, iż złożenie odwołania nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia, określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Podkreślić w tym miejscu należy, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zawierało pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia odwołania do L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w terminie 14 dni od daty jego otrzymania, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia przewidzianego w art. 134 k.p.a., stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania (vide komentarz do art. 134 k.p.a. – A. Wróbel [w]: M. Jaśkowska, A. Wróbel. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. LEX/el., 2012 oraz wyroki NSA: z dnia z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 273/10 i z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 9/09). Uchybienie terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że kwestionowane postanowienie podjęte zostało na podstawie obowiązujących przepisów i nie narusza prawa. Podkreślić należy, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.)