III SA/Lu 300/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "P. T.-H. I.-E. P. S." na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Decyzja została doręczona P. S. w dniu 13 lutego 2013 r. W dniu 13 marca 2013 r. (data nadania przesyłki na poczcie) P. S. wniósł skargę na decyzję z dnia 8 lutego 2013 r. Skarga została skierowana bezpośrednio do sądu administracyjnego, z pominięciem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. W związku z powyższym skargę przesłano w dniu 19 marca 2013 r. (data nadania przesyłki pocztowej) do Dyrektora Izby Celnej , celem podjęcia stosownych działań. Organ przesłał do sądu skargę, wraz z odpowiedzią oraz aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona po upływie terminu. W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto w świetle art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W badanej sprawie skarga została wniesiona przez skarżącego bezpośrednio do sądu. Należy przy tym podkreślić, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie, że skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, który postanowienie wydał. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, Sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. postanowienia NSA: z 30 września 2011 r., II FSK 1768/11; z 21 lipca 2010 r., II FSK 1453/10; z 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, z 16 września 2008 r., II OSK 1489/07; z 28 sierpnia 2008 r., I FSK 995/08). Podobne stanowisko prezentowane jest także w doktrynie (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 4. wydanie, Warszawa 2011, 200-201 oraz T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2011, s. 361). Odnosząc powyższe poglądy do badanej sprawy należy wskazać, że Przewodniczący Wydziału zarządził przesłanie skargi P. S. do Dyrektora Izby Celnej , jako organu za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona. Stosownie do tego zarządzenia 19 marca 2013 r., skarga została nadana przesyłką pocztową na adres organu (koperta ze stemplem pocztowym w aktach administracyjnych sprawy). W świetle wyżej przedstawionych poglądów to właśnie data 19 marca 2013 r. jest tą, którą należy uznać za datę wniesienia skargi w rozumieniu art. 53 § 1 p.p.s.a. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona do rąk własnych skarżącego w dniu 13 lutego 2013 r. (k. 70 akt administracyjnych). Termin do wniesienia skargi na decyzję upływał w dniu 15 marca 2013 r., co w świetle wyżej poczynionych ustaleń oznacza, że skarga została wniesiona po terminie. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie przytoczonego przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia.