III SA/Lu 316/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Hałabis Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal Asesor WSA Agnieszka Kosowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Gminy Nałęczów na decyzję Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 13 marca 2024 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za czynności związane ze sprawowaniem zapobiegawczego nadzoru sanitarnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Puławach z dnia 26 stycznia 2024 r. nr [...], II. zasądza od Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz Gminy Nałęczów kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Sygn. III SA/Lu 316/24 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi Gminy Nałęczów (dalej jako "skarżąca") jest decyzja Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 13 marca 2024 r. w przedmiocie ustalenia opłaty za czynności związane ze sprawowaniem zapobiegawczego nadzoru sanitarnego. Stan sprawy przedstawia się następująco. Burmistrz Nałęczowa zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Puławach o uzgodnienie w trybie 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), dalej jako "k.p.a." decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego - w związku ze złożonym do tegoż organu wnioskiem Gminy Nałęczów o wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2023 r. wydanym na podstawie art. 3 pkt 1a, art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 12 ust. 1, art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2024 r., poz. 416), art. 106 § 1, § 5, art. 124 k.p.a., art. 53 ust. 4 pkt 2a, art. 53 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1130) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Puławach (dalej jako "organ I instancji") uzgodnił pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych warunki ujęte w projekcie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla ww. inwestycji. Następnie organ I instancji zawiadomił Gminę Nałęczów o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie opłaty za czynności wykonane w ramach sprawowania zapobiegawczego nadzoru sanitarnego dla wskazanej inwestycji. W toku postępowania skarżąca argumentowała, że uzgodnienie wydane w trybie art. 106 k.p.a., a więc w ramach współdziałania z innym organem właściwym do rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej nie należy do sanitarnego nadzoru zapobiegawczego i w związku z tym nie ma podstaw do ustalenia za wydanie tego uzgodnienia opłaty określonej w art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Ponadto zdaniem skarżącej nie jest pobierana opłata za uzgadnianie projektów planów zagospodarowania przestrzennego gminy oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Decyzją z dnia 26 stycznia 2024 r., organ I instancji ustalił opłatę w wysokości 226,00 zł za analizę projektu decyzji. Załącznikiem do decyzji była karta kosztów. Od powyższej decyzji skarżąca złożyła odwołanie, jednak Lubelski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (dalej jako "organ odwoławczy") decyzją z dnia 13 marca 2024 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Natomiast zgodnie z art. 36 ust. 2 za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań. Do innych czynności wykonywanych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego należą wszelkie czynności wykonywane w ramach działania organu, które z innych przyczyn określonych w przepisach prawa nie są zwolnione od takiej opłaty. Zwolnieniom z pobierania opłaty podlegają np. procedury uchwalania planów ogólnych i miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, co wynika z art. 24 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Podobne wyłączenie z pobierania opłat jest określone w art. 7 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r., poz. 1112) gdzie ustawodawca wprost wskazał, że za wymagane ustawą opinie właściwych organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz uzgodnienia z nim nie pobiera się opłat, o których mowa w art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Podobnego zapisu wyłączającego z pobierania opłat nie ma natomiast w przypadku uzgadniania projektu decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego Organ odwoławczy podkreślił, że pobieranie opłaty przez organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej poza wyżej wskazanymi włączeniami jest niezależne od tego, czy podejmowane są działania wyłącznie w ramach własnej kompetencji, czy też działania organu wynikają ze współdziałania z innymi podmiotami np. w ramach współdziałania, o którym mowa w art. 106 k.p.a. Organ odwoławczy podkreślił, że wymienione w art. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej czynności z zakresu zapobiegawczego nadzoru sanitarnego nie stanowią katalogu zamkniętego, na co wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 czerwca 2009 r. w sprawie sygn. II OSK 1137/08. W związku z tym kosztami została obciążona Gmina Nałęczów, ze względu na to, że jest wnioskodawcą (inwestorem) inwestycji celu publicznego, a zgodnie z art. 36 ust. 1 zdanie 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Gmina Nałęczów wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że na podstawie wskazanego przepisu możliwe jest pobranie opłaty z tytułu analizy projektu decyzji będącej przedmiotem uzgodnienia z organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w sytuacji w której dokonanie tego rodzaju czynności nie prowadzi do powstania kosztów wykraczających ponad standardowe koszty związane w wydaniem rozstrzygnięcia oraz gdy koszty powstałe z tego tytułu nie mogą zostać uznane za koszty, które powstały wyjątkowo. 2. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 6, § 3 k.p.a. przez brak wszechstronnego wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy oraz przez brak szczegółowego odniesienia się do argumentacji podniesionej przez skarżącego we wniesionym odwołaniu. Wobec tak postawionych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej jej decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Puławach z dnia 26 stycznia 2024 r. a także zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu Gmina Nałęczów podkreśliła, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zakresie kosztów innych czynności wykonywanych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego mogą mieścić się koszty postępowania administracyjnego, rozumiane jako wydatki poniesione przez organy, związane z wydaniem postanowienia lub decyzji administracyjnej. Nie oznacza to jednak, że każda czynność podejmowana przez organy nadzoru sanitarnego w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego powoduje powstanie kosztów, do których uiszczenia zobowiązana może być strona postępowania. Opłacie takiej podlegać powinny tylko tego typu czynności, które wykraczają ponad standardowe koszty związane w wydaniem konkretnej decyzji. Muszą to być koszty, które powstały wyjątkowo. Nie można natomiast żądać od strony zwrotu kosztów za samo wydanie decyzji, czy też postanowienia. Przyjmuje się, że opłaty nie mogą obejmować tak podstawowej czynności, jak czas poświęcony na samo przygotowanie, napisanie i wydanie decyzji, czy postanowienia (tak wyrok NSA z 20 kwietnia 2023 r., II OSK 1360/20). Skarżąca podkreśliła, że w celu uzyskania stosownego uzgodnienia projektu decyzji, Burmistrz Nałęczowa dostarczył organowi wszystkie wymagane dokumenty, w tym projekt decyzji oraz jej załączniki. Organ I instancji nie przeprowadzał żadnych czynności dowodowych, w tym będących źródłem kosztów, takich jak np.: zlecenie i wykonanie ekspertyzy, zlecenie i wykonanie badań laboratoryjnych, oględziny. Ponadto, w sprawie, w której wydano zaskarżone decyzje nie wykazano, aby organ poniósł koszty, którymi należałoby obciążyć skarżącą. Uznać należy zatem, że organ nie poniósł jakichkolwiek ponadstandardowych kosztów, wykraczających ponad koszty związane z dokonaniem uzgodnienia projektu decyzji. Za tego rodzaju koszty nie mogą być bowiem uznane wymienione w załączniku do decyzji organu I instancji koszty analizy projektu decyzji, czy też wymienione jako koszty pośrednie, m.in. koszty wynagrodzeń pracowników administracji i obsługi wraz z pochodnymi, skoro nie wynikają one z czynności, które wykraczają ponad standardowe koszty związane z dokonaniem uzgodnienia projektu decyzji. Fakt przeprowadzenia przez pracowników Państwowej Inspekcji Sanitarnej analizy projektu decyzji, mieszczącej się w ramach rutynowych obowiązków służbowych pracowników nie upoważnia do obciążania strony kosztami działania urzędu. Jednocześnie skarżąca podkreśliła, że w uzasadnianiu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie wyjaśnił w sposób wystarczający, z jakich powodów uznał, że koszty określone w decyzji organu I instancji, obejmujące koszty związane z analizą projektu decyzji Burmistrza Nałęczowa o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, powinny obciążać skarżącą. Jedynie zdawkowo zostało wskazane m.in., że "innymi czynnościami wykonywanymi w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego określonymi przez PPIS w Puławach w karcie kosztów była analiza dokumentacji, tj. analiza projektu decyzji". W związku z tym nie może budzić wątpliwości, że wydając zaskarżone rozstrzygnięcie organ dopuścił się naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, że Burmistrz Nałęczowa przedłożył Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w Puławach wniosek o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie ciągu pieszego wraz ze zjazdami przy drodze powiatowej nr [...]. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2023 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Puławach uzgodnił bez zastrzeżeń projekt decyzji pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Okolicznościami spornymi w niniejszej sprawie była dopuszczalność obciążania skarżącej kosztami za analizę dokumentacji związanej z wydaniem postanowienia w trybie art. 53 ust. 4 pkt 2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także art. 106 k.p.a. Definicja zapobiegawczego nadzoru sanitarnego została zawarta w art. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zgodnie z treścią tego przepisu do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegawczego nadzoru sanitarnego należy w szczególności: 1) opiniowanie projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i planów ogólnych gminy; 1a) uzgadnianie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych; 2) uzgadnianie dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych dotyczących: a) budowy oraz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych, statków morskich, żeglugi śródlądowej i powietrznych, b) nowych materiałów i procesów technologicznych przed ich zastosowaniem w produkcji lub budownictwie; 3) uczestniczenie w dopuszczeniu do użytku obiektów budowlanych, statków morskich, żeglugi śródlądowej i powietrznych oraz środków komunikacji lądowej; 4) inicjowanie przedsięwzięć oraz prac badawczych w dziedzinie zapobiegania negatywnym wpływom czynników i zjawisk fizycznych, chemicznych i biologicznych na zdrowie ludzi. Zgodnie z art. 36 ust. 1 wskazanej ustawy za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Na wstępie należy wskazać, że w świetle art. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie budzi wątpliwości, że wydanie postanowienia o uzgodnieniu projektu decyzji pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych stanowi czynność z zakresu zapobiegawczego nadzoru sanitarnego. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, sprawowanie przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej zapobiegawczego nadzoru sanitarnego może łączyć się z wydawaniem postanowień, o których mowa w art. 106 k.p.a. Tym samym, w związku z wydaniem takiego postanowienia zachodzą przesłanki do ustalenia opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (por. wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2010 r., II OSK 201/09). Należy wskazać, że zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2010 r. Nr 36, poz. 203), dalej jako "rozporządzenie w sprawie opłat" wysokość opłat laboratoryjnych i opłat za inne czynności ustala się na podstawie bezpośrednich i pośrednich kosztów ich wykonania. Jak stanowi § 3 rozporządzenia w sprawie opłat, do bezpośrednich kosztów wykonania badań laboratoryjnych oraz innych czynności zalicza się koszty poniesione w związku z wykonaniem konkretnego badania laboratoryjnego oraz innej czynności obejmujące: 1) średnie wynagrodzenie pracowników stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania laboratoryjne lub inne czynności, zwanych dalej "pracownikami", obliczane według godzinowych stawek osobistego zaszeregowania wraz z pochodnymi od wynagrodzenia; 2) koszty materiałowe, w tym w szczególności koszty odczynników i innych materiałów pomocniczych; 3) koszty podróży służbowych pracowników, w tym koszty należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej; 4) przeciętne koszty związane z działalnością rzeczoznawców do spraw sanitarnohigienicznych. Zgodnie z § 4 do pośrednich kosztów wykonania badań laboratoryjnych oraz innych czynności zalicza się koszty działalności stacji sanitarno-epidemiologicznych poniesione w związku z wykonaniem konkretnego badania laboratoryjnego oraz innej czynności, obejmujące: 1) średnie wynagrodzenie pracowników administracji i obsługi wraz z pochodnymi od wynagrodzenia; 2) koszty usług pocztowych, telekomunikacyjnych i pralniczych; 3) koszty zużytej energii elektrycznej, wody i gazu; 4) koszty zakupu, zużycia i konserwacji aparatury i sprzętu laboratoryjnego; 5) koszty transportu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że w zakresie kosztów innych czynności wykonywanych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego mogą mieścić się koszty postępowania administracyjnego, rozumiane jako wydatki poniesione przez organy, związane z wydaniem postanowienia lub decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2017 r., II OSK 1071/15). Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II OSK 1360/20), że nie oznacza to, iż każda czynność podejmowana przez organy nadzoru sanitarnego w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego powoduje powstanie kosztów, do których uiszczenia zobowiązana może być strona postępowania. Opłacie takiej podlegać powinny tylko tego typu czynności, które wykraczają ponad standardowe koszty związane z wydaniem konkretnej decyzji. Muszą to być koszty, które powstały wyjątkowo. Nie można natomiast żądać od strony zwrotu kosztów za samo wydanie decyzji. Opłaty nie mogą obejmować tak podstawowej czynności, jak czas poświęcony na samo przygotowanie, napisanie i wydanie decyzji. Zasadą bowiem jest, że koszty postępowania administracyjnego ponosi organ. Odstąpienie od tej zasady może nastąpić tylko na podstawie przepisu szczególnego, który wyraźnie i jednoznacznie nałoży na stronę obowiązek pokrycia wskazanych w nim kosztów postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2017 r., sygn. I OSK 3458/15). Tymczasem, organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji wskazał, że na nałożoną na skarżącą opłatę składa się "analiza dokumentacji, tj. analiza projektu decyzji" wynikająca z karty kosztów. Z przedmiotowej karty kosztów (k. 25 akt. adm.) wynika, że do kosztów bezpośrednich zaliczono dwie godziny analizy dokumentacji – łącznie 152,22 zł oraz koszty materiałowe w wysokości 1,24 zł. Do kosztów pośrednich zaliczono natomiast – średnie wynagrodzenie pracowników administracji i obsługi wraz z pochodnymi – 68,44 zł, koszty usług pocztowych, telekomunikacyjnych i pralniczych – 0,36 zł, koszty zużytej energii elektrycznej, ciepłowniczej i wody – 0,77 zł, koszty zakupu, zużycia i konserwacji aparatury – 2,80 zł oraz koszt transportu – 0,03 zł. Z treści zaskarżonej decyzji nie wynika jednak, w jaki sposób organ I instancji określił czas poświęcony na "analizę dokumentacji" dokładnie na dwie godziny. Równie dobrze organ I instancji mógłby wskazać, że analiza taka wymagała sześciu godzin pracy lub też czterdziestu pięciu minut. W takim zakresie zaskarżona decyzja nie poddaje się kontroli. Nie wynika z niej również w oparciu o jakie wartości organ wyliczył koszty pośrednie. Tymczasem z § 6 wskazanego rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. wynika, że czas pracy pracownika niezbędny do wykonania innej czynności, stanowiący podstawę ustalenia wysokości wynagrodzenia, o którym mowa w § 3 pkt 1, określa dyrektor stacji sanitarno-epidemiologicznej na wniosek kierownika właściwej komórki organizacyjnej stacji sanitarno-epidemiologicznej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się również, że nie każda czynność podejmowana przez organy nadzoru sanitarnego w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego powoduje powstanie kosztów, do których uiszczenia zobowiązana może być strona postępowania. Nie można żądać od strony zwrotu kosztów za samo wydanie decyzji czy postanowienia. Opłaty nie mogą obejmować tak podstawowej czynności, jak czas poświęcony na samo napisanie i wydanie decyzji (por. wyrok NSA z 20 kwietnia 2023 r., II OSK 1360/20). Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni wskazania zawarte w niniejszym wyroku, ustali ewentualną wysokość opłaty nałożonej na skarżącą, a podjęte rozstrzygnięcie uzasadni zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., z uwzględnieniem uregulowań zawartych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. oraz wydanych na jego podstawie aktów wewnętrznych. O kosztach postępowania sąd orzekł zgodnie z treścią art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej jako "p.p.s.a." oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.) zasądzając na rzecz skarżącej od Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego 680 złotych. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I wyroku.