III SA/Lu 36/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) Protokolant Referent Marcin Ścibor po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 21 lutego 2019 r. sprawy ze skargi T. B. na rozstrzygnięcie [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazuje sprawę [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości do ponownego rozpatrzenia; II. zasądza od [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości na rzecz T. B. kwotę [...]zł ([...] złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości (dalej także jako "LAWP"), działając na podstawie art. 57 w związku z art. 55 pkt 2 oraz art. 58 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431, dalej powoływanej także jako u.z.r.p.), poinformowała T. B. o nieuwzględnieniu protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu pod tytułem "Poprawa efektywności energetycznej w firmie "[...] poprzez termomodernizację", zgłoszonego w odpowiedzi na konkurs nr [...] w ramach 5 Osi Priorytetowej, Działanie 5.1: Poprawa efektywności energetycznej przedsiębiorstw RPO WL na lata 2014-2020. Negatywne rozstrzygnięcie protestu zostało wydane w następującym stanie sprawy. Pismem z dnia [...] listopada 2018 r. LAWP poinformowała wnioskodawcę, że po dokonaniu oceny merytorycznej na etapie kryteriów technicznych projekt został oceniony negatywnie. W uzasadnieniu informacji o negatywnej ocenie projektu LAWP wskazała, że obligatoryjne kryterium techniczne "Kwalifikowalności wydatków" uznaje się za spełnione, jeżeli odpowiedź na wszystkie definiujące to kryterium pytania cząstkowe będzie pozytywna. W ramach kryterium istnieje możliwość jednokrotnej poprawy. Przy tym mechanizm umożliwiający wezwanie wnioskodawcy do przeniesienia kosztów lub części kosztów do kosztów niekwalifikowalnych projektu może zostać zastosowany wyłącznie, jeżeli wydatki zostały precyzyjnie opisane/nie zachodzi konieczność wezwania wnioskodawcy do doprecyzowania zapisów. W przypadku, gdy w wyniku wezwania wnioskodawcy do doprecyzowania zapisów oceniający stwierdzi, że dany koszt/część kosztu nie kwalifikuje sie do wsparcia, projekt zostanie uznany za niespełniający kryterium. Po analizie dokumentacji aplikacyjnej oceniający uznali, że opis zakresu planowanych do realizacji materiałów i prac budowlanych, o których dofinansowanie ubiega się wnioskodawca w ramach projektu, jest zbyt ogólny, co uniemożliwia ocenę czy wydatki wskazane jako koszty kwalifikowalne spełniają wszystkie wymogi Regulaminu konkursu. W związku z tym wezwano wnioskodawcę do poprawy/uzupełnienia wniosku. W wezwaniu wskazano między innymi, że przedłożona kalkulacja nie spełnia zasad dokumentacji konkursowej, gdyż brak jest informacji jakie elementy i materiały wchodzą w zakres wyodrębnionych prac w zakresie instalacji elektrycznej i sanitarnej. Na podstawie dostarczonej kalkulacji nie jest możliwa ocena czy zakres prac jest spójny z audytem, a tym samym czy wszystkie koszty wskazane w tabeli D.2 wniosku jako koszty kwalifikowalne są zasadne i dotyczą wyłącznie prac ujętych w audycie oraz czy ich wysokość jest racjonalna i efektywna ekonomicznie. Wnioskodawca w ramach poprawy wniosku złożył ponownie załącznik nr 15 do wniosku, dołączając kosztorysy inwestorskie na cały zakres prac budowlanych realizowanych w ramach projektu. Po szczegółowej analizie kosztorysów złożonych po poprawie stwierdzono, że w kosztorysie inwestorskim dotyczącym instalacji ciepłej wody zostały ujęte m.in. koszty prac i materiałów budowlanych takich jak: - baterie umywalkowe stojące o średnicy nominalnej 15 mm (10 szt.) o wartości 2.712,90 zł; - baterie umywalkowe stojące o średnicy nominalnej 15 mm - tylko montaż, baterie dostarczane z podgrzewaczami c.w. (7 szt.) o wartości 186,37 zł; - baterie zlewozmywakowe stojące o średnicy nominalnej 15 mm (2 szt.) o wartości 775,60 zł; - kieszeniowa suszarka do rąk - analogia (2 kpi.) o wartości 7 821,80 zł. LAWP wskazała, że zgodnie z celami Działania 5.1 wydatkiem kwalifikowalnym mogą być wyłącznie wydatki służące bezpośrednio poprawie efektywności energetycznej w przedsiębiorstwie, natomiast pozostałe koszty inwestycji nie wpływające bezpośrednio na efektywność energetyczną, które można wyodrębnić z całkowitych kosztów inwestycji, nie wpisują się w koszty kwalifikowalne określone w Regulaminie konkursu i muszą być ujęte po stronie kosztów niekwalifikowalnych projektu. We wniosku o dofinansowanie w ramach kosztów kwalifikowalnych w tabeli D.2, pozycja 7, wnioskodawca ujął jako koszt kwalifikowalny projektu wydatek o nazwie "Modernizacja c.w.u." o wartości w przybliżeniu odpowiadającej wartości z kosztorysu tj. 50.000 zł. Powyższe świadczy o tym, że w ramach kosztów kwalifikowalnych wnioskodawca ujął także koszty, które nie realizują celów Działania 5.1 (nie mające bezpośredniego wpływu na poprawę efektywności energetycznej ). Zatem projekt nie spełnia kryterium "Kwalifikowalność wydatków" w zakresie pytania cząstkowego: "Czy wskazane w projekcie wydatki kwalifikowalne są zgodne z celami programu/osi/działania; zgodnie ze "Szczegółowym opisem osi priorytetowych RPO 2014-2020" obowiązującym w dniu zatwierdzenia niniejszych kryteriów?". T. B. wniósł protest od negatywnej oceny projektu. Skarżący nie zgodził się z oceną dotyczącą kryterium technicznego: "Kwalifikowalność wydatków", zarzucił zaniechanie wezwania do poprawy wniosku w zakresie załącznika nr 15 do wniosku na etapie oceny formalnej projektu oraz nieprawidłowości związane ze sposobem sporządzenia i uzasadnienia informacji o negatywnej ocenie. W uzasadnieniu protestu skarżący podniósł, że stanowisko LAWP pozostaje w sprzeczności z Regulaminem konkursu, jak również nie znajduje odzwierciedlenia w treści Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych stanowiącego o celach Działania 5.1. Zgodnie z Regulaminem koszty związane bezpośrednio z poprawą efektywności energetycznej objęte będą pomocą publiczną na podstawie art. 38 rozporządzenia 651/2014. Koszty niezwiązane bezpośrednio z osiągnięciem wyższego poziomu efektywności energetycznej, tj. koszty prac przygotowawczych oraz koszty dotyczące instalacji wykorzystujących odnawialne źródła energii, nie przyczyniające się bezpośrednio do poprawy efektywności energetycznej objęte będą pomocą de minimis na podstawie rozporządzenia 1407/2013, co zostało uregulowane w rozdziale 5.4 Regulaminu. Zatem Regulamin wprost dopuszcza sytuację, w której określone koszty mimo, że nie przyczyniają się bezpośrednio do poprawy efektywności energetycznej, mogą zostać uznane za kwalifikowalne. Skarżący podkreślił, że oceniający dokonali pozytywnej odpowiedzi na m.in. następujące pytania cząstkowe w ramach skarżonego kryterium: "Czy wydatki ujęte w kosztach kwalifikowalnych we wniosku o dofinansowanie projektu są zgodne z kosztami kwalifikowalnymi dla danego Działania w ramach RPO WL 2014-2020, zgodnie Regulaminem konkursu, w tym czy kwota wydatków w ramach danej kategorii mieści się w określonym limicie (jeśli dotyczy)?"; "Czy wszystkie wydatki wskazane jako kwalifikowalne są zasadne?" W konsekwencji wszystkie wydatki projektu, w tym na modernizację instalacji ciepłej wody użytkowej, oceniający uznali za zgodne z kosztami kwalifikowalnymi określonymi w Regulaminie konkursu oraz za w pełni zasadne, a więc niezbędne dla realizacji projektu. Bezpodstawnie uznali jednak, że wydatki na modernizację instalacji c.w.u. nie są zgodne z celami Działania 5.1., pomimo, że według SZOOP celem tym jest osiągnięcie wysokiej efektywności energetycznej przedsiębiorstw poprzez realizację wielokierunkowych i kompleksowych zadań w różnych dziedzinach, wśród których wymienia się przygotowanie ciepłej wody. Komisja Oceny Projektów w sposób nieuprawniony ustanowiła przesłankami warunkującymi pozytywną ocenę kwestię bezpośredniego wpływu na poprawę efektywności energetycznej przez koszt podlegający ocenie, gdy żadna ze wskazanych przesłanek nie stanowi elementu oceny w pytaniu cząstkowym, na które negatywnej odpowiedzi udzielili oceniający. Stwierdzenie, iż zgodne z celami działania są tylko wydatki bezpośrednio wpływające na poprawę efektywności energetycznej jest przy tym sprzeczne z zapisami dokumentacji konkursowej, która dopuszcza wydatki niewpływające bezpośrednio na poprawę efektywności energetycznej, co zostało przewidziane w rozdz. 5.3 pkt 3 Regulaminu. Uznanie, że elementem oceny w pytaniu cząstkowym odwołującym się do celów działania jest kwestia braku bezpośredniego wpływu kosztów związanych z modernizacją instalacji c.w.u. na poprawę efektywności energetycznej, powoduje, że Komisja Oceny Projektów prowadziła ocenę spornego kryterium w zakresie przedmiotowego pytania w sposób wykraczający poza opublikowany, wiążący jego opis. Zdaniem skarżącego przyjęcie, że modernizacja instalacji c.w.u. nie wpływa bezpośrednio na poprawę efektywności energetycznej wskazuje, iż oceniający nie zapoznali się dostatecznie z treścią projektu, a zwłaszcza audytu energetycznego, z którego wynika, że dzięki wykonanym pracom nastąpi zmniejszenie zużycia energii cieplnej dla ciepłej wody użytkowej. Budowa instalacji ciepłej wody użytkowej wynika z przeprowadzonego audytu energetycznego oraz jest w pełni dedykowana potrzebom energetycznym obiektu poddanego termomodernizacji. W treści audytu dokonano oceny i wyboru przedsięwzięcia termomodernizacyjnego prowadzącego do zmniejszenia zapotrzebowania na ciepło na przygotowanie ciepłej wody użytkowej. Koszt tego przedsięwzięcia oceniono na 61.500,00 PLN brutto, co odpowiada kwocie netto 50.000,00 PLN wskazanej w tabeli D.2 pozycja 7 wniosku oraz w kosztorysie inwestorskim w zakresie instalacji ciepłej wody. Zgodnie z zapisami tabeli znajdującej się na stronie 38 audytu dzięki wykonanym pracom nastąpi zmniejszenie zużycia energii cieplnej dla ciepłej wody użytkowej. W konsekwencji wykonanie prac w zakresie c.w.u. ma bezpośredni wpływ na poprawę efektywności energetycznej, a więc koszty tych prac winny zostać uznane, nawet z uwzględnieniem niepowiązanej z treścią pytania cząstkowego metodologii oceny dokonanej przez Komisję Oceny Projektów, za spełniające cele Działania 5.1. Niemniej jednak, nawet w przypadku uznania, że wydatki związane w wykonaniem instalacji c.w.u. nie mają bezpośredniego wpływu na poprawę efektywności energetycznej, przez co nie spełniają celów Działania 5.1, należało dokonać kwalifikacji tych wydatków pod kątem spełniania celów Działania 5.1 z uwagi na objęcie ich pomocą de minimis, zwłaszcza, że oceniający uznali te wydatki za zgodne z kosztami kwalifikowalnymi. W przedmiotowej sprawie zaniechano dokonania takiej kwalifikacji, co nie pozwala uznać przeprowadzonej oceny za rzetelną – zgodnie z art. 37 ust. 1 u.z.r.p. Skarżący zarzucił ponadto, że sposób formułowania oceny projektu jest niejednoznaczny. Oceniający posłużyli się metodą oceny polegającą na: podkreśleniu pewnych ustaleń faktycznych, m.in. poprzez pogrubienie opisów pewnych ustaleń, zacytowaniu postanowień dokumentacji konkursowej oraz wskazaniu, że wynikające z tych postanowień wymogi nie zostały spełnione. Taki sposób oceny, pozbawiony jasnego wskazania podstaw stanowiska oceniających, stanowi o naruszeniu zasad uzasadniania. W ocenie skarżącego nieprawidłowe było także zaniechanie wezwania wnioskodawcy do poprawy wniosku w zakresie załącznika nr 15 na etapie oceny formalnej. Skarżący podniósł, że oceniający dopiero na etapie oceny merytorycznej uznali, iż przedłożone przez wnioskodawcę zbiorcze zestawienie kosztów nie spełnia zasad dokumentacji konkursowej. Tymczasem zgodność załączonych dokumentów z zasadami dokumentacji konkursowej stanowi przedmiot oceny w zakresie kryteriów formalnych poprawności. W ramach kryterium formalnego: "Wszystkie dokumenty przedłożone przez wnioskodawcę w ramach projektu są sporządzone zgodnie z dokumentacją konkursową oraz informacje w nich zawarte są poprawne i spójne" podlega ocenie m.in. zgodność pozostałych załączników z wymogami określonymi w Instrukcji wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie. Oceniający na etapie oceny formalniej nie zakwestionowali prawidłowości sporządzenia przedmiotowego załącznika w kontekście zasad zawartych w Instrukcji. W świetle powołanego kryterium formalnego w jego ramach istnieje możliwość jednokrotnej poprawy. Wnioskodawca zostanie wezwany do poprawy/uzupełnienia, w przypadku, gdy wniosek i/lub załączniki nie spełniają wymogów określonych we właściwych instrukcjach bądź gdy występuje niespójność zapisów zawartych we wniosku oraz załącznikach. Skoro oceniający mieli zastrzeżenia do treści dokumentu, zobowiązani byli wezwać wnioskodawcę do złożenia prawidłowo wypełnionego dokumentu, czego jednak nie uczynili. Oceniający wprawdzie odwołali się do przedmiotowego załącznika w trakcie oceny formalnej, ale jedynie w zakresie braku tożsamości wysokości kosztów pomiędzy załącznikiem, a treścią wniosku. Wnioskodawca nie może zaś ponosić negatywnych skutków niezachowania przez oceniających procedur przewidzianych treścią kryterium formalnego. Zgodnie z treścią kryterium "Kwalifikowalność wydatków", objętego oceną merytoryczną, mechanizm umożliwiający wezwanie wnioskodawcy do przeniesienia kosztów lub części kosztów do kosztów niekwalifikowalnych projektu, może zostać zastosowany wyłącznie, jeżeli wydatki zostały precyzyjnie opisane i nie zachodzi konieczność wezwania wnioskodawcy do doprecyzowania zapisów. W przypadku, gdy w wyniku wezwania wnioskodawcy do doprecyzowania zapisów, oceniający stwierdzi, że dany koszt/część kosztu nie kwalifikuje się do wsparcia, projekt zostanie uznany za niespełniający kryterium. Jeżeli oceniający zadośćuczyniliby swoim obowiązkom na etapie oceny formalnej, mieliby niezbędne dane i mogliby wezwać wnioskodawcę na etapie oceny merytorycznej do przeniesienia określonych wydatków projektu, których kwalifikowalność kwestionują, do kosztów niekwalifikowalnych. Na skutek uchybień w procesie oceny wnioskodawca utracił możliwość poprawy wniosku w świetle zasad konkursowych. Komisja Oceny Projektów przeprowadziła ocenę w oderwaniu od postanowień kryterium formalnego wyboru projektu nakazującego wezwanie wnioskodawcy do poprawy w przypadku, gdy określony załącznik nie spełnia wymogów określonych we właściwych instrukcjach, wskutek czego doszło do naruszenia Regulaminu i w konsekwencji także przepisu art. 41 ust. 1 u.z.r.p. L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości nie uwzględniła protestu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia LAWP wskazała, że dokonując szczegółowej oceny aplikacji konkursowej wnioskodawcy po poprawie/uzupełnieniu dokonanym w dniu [...] października 2018 r. Komisja Oceny Projektów stwierdziła, iż w kosztorysie inwestorskim dotyczącym instalacji ciepłej wody zostały ujęte m.in. koszty prac i materiałów budowlanych takich jak: - baterie umywalkowe stojące o średnicy nominalnej 15 mm (10 szt.) o wartości 2 712,90 zł, - baterie umywalkowe stojące o średnicy nominalnej 15 mm - tylko montaż, baterie dostarczane z podgrzewaczami c.w. (7 szt.) o wartości 186,37 zł, - baterie zlewozmywakowe stojące o średnicy nominalnej 15 mm (2 szt.) o wartości 775,60 zł, - kieszeniowa suszarka do rąk - analogia (2 kpi.) o wartości 7 821,80 zł. Wnioskodawca w tabeli D.2 pozycja 7 wniosku o dofinansowanie wskazał jako koszt kwalifikowalny projektu wydatek o nazwie "Modernizacja c.w.u." o wartości w przybliżeniu odpowiadającej wartości z kosztorysu tj. 50 000,00 zł. Zdaniem LAWP świadczy to o tym, że wnioskodawca zamierza finansować z pomocy publicznej także koszty, które nie realizują celów Działania 5.1, to jest nie mające bezpośredniego wpływu na poprawę efektywności energetycznej. LAWP podniosła ponadto, że aplikacja konkursowa złożona przed wezwaniem do poprawy zawierała jednostronicowy dokument o nazwie kosztorys inwestorski. Dokument ten był bardzo lakoniczny oraz zawierał jedynie ogólne - generalne założenia inwestycyjne wnioskodawcy, bez możliwości szczegółowej oceny, jakie konkretne prace wnioskodawca zamierza finansować w ramach Działania 5.1. W związku z tym Komisja Oceny Projektów w sposób prawidłowy skorzystała z mechanizmu wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia/poprawy aplikacji konkursowej. W wezwaniu stwierdzono między innymi, że przedłożona kalkulacja nie spełnia zasad dokumentacji konkursowej, gdyż nie zawiera wszystkich przewidzianych elementów, między innymi brak jest informacji jakie elementy i materiały wchodzą w zakres wyodrębnionych prac w zakresie instalacji elektrycznej i sanitarnej. Aplikacja konkursowa z dnia 5 października 2018 r. zawierała już profesjonalny kosztorys inwestorski z podziałem na poszczególne segmenty prac, co pozwoliło na dokonanie szczegółowej oceny i klasyfikacji zamierzenia wnioskodawcy, jednak już bez możliwości wystosowania kolejnego wezwania do poprawy aplikacji konkursowej w tym zakresie. W związku z zarzutem zaniechania wezwania wnioskodawcy na etapie oceny formalnej do przedłożenia prawidłowo wypełnionego dokumentu, LAWP wskazała, że dokonany w Regulaminie konkursu generalny podział oceny projektów na ocenę formalną i merytoryczną nie jest przypadkowy, już same nazwy poszczególnych etapów wskazują na zakres działań oceniających. Zgodnie z pkt 6.1.4 ppkt 4 Regulaminu konkursu projekty oceniane merytorycznie poddawane są ocenie pod kątem spełnienia kryteriów technicznych, kryteriów finansowo - ekonomicznych, kryteriów technicznych specyficznych, kryteriów trafności merytorycznej oraz kryteriów rozstrzygających, określonych w załączniku nr 6 do Regulaminu. To na etapie oceny merytorycznej dokonywana jest merytoryczna klasyfikacja zakresu projektu. W odniesieniu do zarzutu dokonania przez nieprawidłowej interpretacji zapisów Regulaminu konkursu w zakresie objęcia określonej kategorii kosztów pomocą de minimis LAWP wskazała, że zgodnie z pkt 5.3 ppkt 2 i 3 Regulaminu konkursu koszty związane bezpośrednio z poprawą efektywności energetycznej objęte będą pomocą publiczną na podstawie art. 38 rozporządzenia 651/2014. Koszty niezwiązane bezpośrednio z osiągnięciem wyższego poziomu efektywności energetycznej, tj. koszty prac przygotowawczych oraz koszty dotyczące instalacji wykorzystujących odnawialne źródła energii, nie przyczyniające się bezpośrednio do poprawy efektywności energetycznej objęte będą pomocą de minimis na podstawie rozporządzenia 1407/2013 (rozdział 5.4 Regulaminu). Powołując się na powyższe zapisy Regulaminu LAWP nie zgodziła się z zarzutem, iż wykonanie prac w zakresie c.w.u. miało bezpośredni wpływ na poprawę efektywności energetycznej, a więc koszty tych prac winny zostać uznane za spełniające cele Działania 5.1. Głównym celem Działania 5.1 jest osiągnięcie wysokiej efektywności energetycznej przedsiębiorstw poprzez realizację wielokierunkowych i kompleksowych zadań w różnych dziedzinach, tj. ogrzewaniu, wentylacji, chłodzeniu, przygotowaniu ciepłej wody i oświetleniu pomieszczeń; jak również szersze wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych i niekonwencjonalnych. Inwestycje służą pokryciu zapotrzebowania na ciepło lub na ciepło i energię elektryczną w przedsiębiorstwach. Celem jest stworzenie we wspartych przedsiębiorstwach systemu produkcji, uwzględniającego zasady zrównoważonego wykorzystywania zasobów, a poprawa efektywności energetycznej wpłynie na bardziej efektywny system produkcji, a w konsekwencji na wzrost konkurencyjności gospodarki. Identyfikacja zestawu działań zwiększających efektywność energetyczną w danym przedsiębiorstwie dokonywana jest na podstawie audytu energetycznego. Tak określonych celów nie spełniają wymienione w kosztorysie inwestorskim dotyczącym instalacji ciepłej wody: baterie umywalkowe stojące o średnicy nominalnej 15 mm, baterie zlewozmywakowe stojące o średnicy nominalnej 15 mm, kieszeniowa suszarka do rąk. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie T. B. wniósł o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie: - art. 37 ust. 2 i art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 u.z.r.p., poprzez przeprowadzenie oceny projektu w oderwaniu od przedmiotu oceny w zakwestionowanym kryterium; - art. 37 ust. 1 u.z.r.p., poprzez przeprowadzenie oceny projektu z naruszeniem zasad rzetelności i przejrzystości, przejawiające się wysokim stopniem ogólności uzasadnienia negatywnej oceny i rozstrzygnięcia protestu oraz posłużeniem się przy ocenie kryterium "kwalifikowalność wydatków" argumentacją sprzeczną z treścią dokumentacji konkursowej; - art. 41 ust. 1 u.z.r.p., poprzez zaniechanie wezwania wnioskodawcy do poprawy wniosku w zakresie załącznika nr 15 do wniosku na etapie oceny formalnej projektu; - art. 57 u.z.r.p., poprzez nieustosunkowanie się przez LAWP w zaskarżonym rozstrzygnięcia do zarzutów podniesionych w treści protestu. L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ustawą szczególną w tym przypadku jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431). Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.z.r.p. w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 61 ust. 8 u.z.r.p. w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Przepis art. 64 u.z.r.p. przewiduje, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. W świetle treści powołanych przepisów dokonywana przez sądy administracyjne kontrola spraw o dofinansowanie projektów na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 jest dokonywana w oparciu o kryterium legalności działania właściwej władzy publicznej. Sposób oceny projektu (na danym etapie) podlega zatem sądowej weryfikacji z punktu widzenia tego, czy przeprowadzono ją nie naruszając prawa (czy m.in. wyjaśniono istotne okoliczności sprawy, nie popełniono błędów logicznych, uwzględniono wszystkie elementy wniosku, jakie powinny zostać w sprawie zbadane) (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2012 r., II GSK 1783/12, LEX nr 1291811). W niniejszej sprawie przedmiot skargi do sądu administracyjnego stanowi informacja L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] stycznia 2019 r. o nieuwzględnieniu protestu T. B. od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu pod tytułem "Poprawa efektywności energetycznej w firmie "[...] poprzez termomodernizację", zgłoszonego w odpowiedzi na konkurs nr [...] w ramach 5 Osi Priorytetowej, Działanie 5.1: Poprawa efektywności energetycznej przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020. Przystępując do kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazać należy, że ogólne zasady dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania ustalone zostały w art. 37 ust. 1 i 2 u.z.r.p. Zgodnie z tym przepisem właściwa instytucja zobowiązana jest do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (art. 37 ust. 2), to jest rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U.UE.L.2013.347.320 z późn. zm.). Wskazane wyżej zasady mają charakter normatywny, a naruszenie którejkolwiek z nich przy ocenie projektu stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Jednocześnie dotyczą one każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, przez uzasadnienie stanowiska na etapie oceny formalnej oraz merytorycznej projektu i wreszcie także oceny słuszności zarzutów protestu. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 3435/16 i z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 339/17). Z art. 50 u.z.r.p. wynika, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm.), zatem do ocen właściwej instytucji nie mają zastosowania wymogi k.p.a. dotyczące uzasadniania rozstrzygnięć. Z zasady rzetelności reguł stosowanych przy ocenie projektów płynie jednak wymóg, aby stanowisko dotyczące oceny wniosków (informacja o ocenie, rozstrzygnięcie protestu) było należycie uzasadnione. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 nie zawiera definicji zasady rzetelności. Została ona jednak sformułowana w "Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020", w Rozdziale 4 pkt 1 lit. a, dotyczącym ogólnych warunków wyboru projektów. Stosownie do Wytycznych, właściwa instytucja podczas procesu wyboru projektów zobowiązana jest do przestrzegania zasady rzetelności, rozumianej jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz gdy w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o przyznaniu określonej liczby punktów. Jeżeli zatem instytucja uznaje, że dane kryterium nie jest spełnione, powinna swoją ocenę w tym zakresie uzasadnić. Obowiązkiem właściwej instytucji jest precyzyjne, szczegółowe i zrozumiałe wyjaśnienie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełnienia tego kryterium. Ocena taka nie może przy tym ograniczać się do ogólnikowych stwierdzeń, lecz musi odnosić się do twierdzeń wnioskodawcy wskazanych we wniosku, a więc do konkretnego przedsięwzięcia i konkretnych przedłożonych dokumentów. Ponadto zgodnie z art. 46 ust. 3 u.z.r.p., właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Zauważyć też należy, że zgodnie z art. 57 u.z.r.p. właściwa instytucja rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Zgodnie z ostatnio wymienionymi przepisami protest zawiera wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem oraz wskazanie zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce, wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie z art. 58 ust. 1 pkt 1 u.z.r.p. wskazuje, że informacja o wynikach rozpatrzenia protestu, którą otrzymuje wnioskodawca, zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu wraz z uzasadnieniem. Z powyższych uregulowań wynika, że informacja zawierająca rozstrzygnięcie protestu musi zawierać wyczerpujące uzasadnienie. Obowiązkiem podmiotu przeprowadzającego procedurę odwoławczą jest ustosunkowanie się w piśmie informującym o wynikach tej procedury do wszelkich zarzutów podniesionych w środku odwoławczym, zarówno proceduralnych jak i merytorycznych. Jak wskazano już wyżej, przewidziane w art. 37 ust. 1 u.z.r.p. zasady przejrzystości, rzetelności, a także bezstronności wyboru projektów do dofinansowania, dotyczą każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie postępowania konkursowego. Oznacza to, że instytucja rozpatrująca środek odwoławczy (protest) powinna także kierować się zasadami zawartymi w art. 37 ust. 1 u.z.r.p. Zasada rzetelności i bezstronności skutkuje m.in. koniecznością wyczerpującego uzasadnienia motywów nieuwzględnienia poszczególnych zarzutów. Nie wystarczy zatem uznać, że dane kryterium nie zostało spełnione, lecz należy tę ocenę uzasadnić odnosząc się w ramach tego uzasadnienia także do argumentacji strony zawartej w proteście. Uzasadnienie informacji o wyniku rozpatrzenia protestu musi więc wyraźnie zawierać rzetelną, jasną i przejrzystą analizę zarzutów odwołującego się. Innymi słowy uzasadnienie, o którym stanowi art. 58 ust. 1 pkt 1 u.z.r.p. powinno dokładnie wskazywać przyczyny negatywnej oceny, tak aby było możliwe prześledzenie procesu myślowego organu rozpatrującego protest, który nie podzielił argumentacji wnioskodawcy i nie uwzględnił protestu. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2018 r., I GSK 3345/18). Na etapie rozpoznania protestu beneficjent powinien więc uzyskać precyzyjne wskazanie co do wyników tego etapu, wraz ze szczegółową, jednoznaczną analizą przeprowadzoną z uwzględnieniem zarzutów podniesionych przez beneficjenta (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2017 r., II GSK 3669/17 oraz z dnia 29 czerwca 2010 r., sygn. akt II GSK 658/10, LEX nr 597037). Brak należytego uzasadnienia ocen przez właściwą instytucję narusza art. 37 ust. 1 i art. 46 ust. 3 u.z.r.p., gdyż uniemożliwia wnioskodawcy zrozumienie przyczyn, dla których jego wniosek nie został wybrany do dofinansowania, a ponadto uniemożliwia sądowi administracyjnemu dokonanie prawidłowej kontroli, czy ocena wniosku nie narusza prawa. Bez wyczerpującego wyjaśnienia, czym kierowała się właściwa instytucja dokonując takiej, a nie innej oceny, w tym na etapie rozstrzygnięcia protestu, sąd nie ma bowiem możliwości zbadania, czy instytucja działała w zgodzie z zatwierdzonymi i upublicznionymi kryteriami oceny wniosków. W niniejszej sprawie w informacji o negatywnej ocenie wskazano, że na etapie oceny merytorycznej, w ramach obligatoryjnego kryterium technicznego "Kwalifikowalność wydatków" stwierdzono, iż przedstawiona przez wnioskodawcę kalkulacja kosztów nie spełnia zasad dokumentacji konkursowej przewidzianych w Instrukcji wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie, stanowiącej załącznik nr 4 do Regulaminu konkursu. W związku z tym wezwano skarżącego do poprawy/uzupełnienia wniosku przez ponowne złożenie szczegółowej kalkulacji kosztów sporządzonej zgodnie z Instrukcją lub kosztorysów inwestorskich zawierających wszystkie elementy opisane w Instrukcji. Następnie LAWP podała, że po analizie kosztorysów złożonych po poprawie stwierdzono, iż w ramach kosztów kwalifikowalnych wnioskodawca ujął także koszty, które nie realizują celów Działania 5.1 (nie mające bezpośredniego wpływu na poprawę efektywności energetycznej), w związku z czym projekt nie spełnia kryterium "Kwalifikowalność wydatków" w zakresie pytania cząstkowego: "Czy wskazane w projekcie wydatki kwalifikowalne są zgodne z celami programu/osi/działania; zgodnie ze "Szczegółowym Opisem Psi Priorytetowych RPO 2014-2020" obowiązującym w dniu zatwierdzenia niniejszych kryteriów?". W proteście wniesionym od powyższej negatywnej oceny, odwołując się do treści Instrukcji wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie w zakresie kalkulacji kosztów robót i materiałów budowlanych oraz do zapisów załącznika nr 6 do Regulaminu konkursu, definiujących kryterium formalne poprawności "Wszystkie dokumenty przedłożone przez wnioskodawcę w ramach projektu są sporządzone zgodnie z dokumentacją konkursową oraz informacje w nich zawarte są poprawne i spójne", w ramach którego ocenie podlega mi.in. zgodność pozostałych załączników z wymogami określonymi we wskazanej Instrukcji, skarżący zarzucał błędne zaniechanie przez LAWP wezwania wnioskodawcy do poprawy wniosku w zakresie załącznika nr 15 "Kalkulacja robót i materiałów budowlanych/kosztorysy inwestorskie" na etapie oceny formalnej, co pozwoliłoby następnie na etapie oceny merytorycznej na przeniesienie części kosztów do kosztów niekwalifikowalnych projektu. Zarazem skarżący kwestionował dokonaną przez LAWP ocenę zgodności kosztów z celami Działania 5.1. wywodząc, że z uwagi na konkretne zapisy zawarte w dołączonym do wniosku audycie energetycznym wydatki na modernizację instalacji ciepłej wody użytkowej mają bezpośredni wpływ na poprawę efektywności energetycznej, a więc wskazane koszty winny zostać uznane za spełniające cele Działania 5.1. Ponadto odwołał się do postanowienia z punktu 5.3.3 Regulaminu konkursu, z którego wynika, że koszty niezwiązane bezpośrednio z osiągnięciem wyższego poziomu efektywności energetycznej, tj. koszty prac przygotowawczych oraz koszty dotyczące instalacji wykorzystujących odnawialne źródła energii, nie przyczyniające się bezpośrednio do poprawy efektywności energetycznej objęte będą pomocą de minimis na podstawie rozporządzenia 1407/2013, zgodnie z rozdziałem 5.4 Regulaminu. Skarżący zarzucił ponadto, że sposób formułowania oceny projektu jest niejednoznaczny, gdyż oceniający posłużyli się metodą oceny polegającą na podkreśleniu pewnych ustaleń faktycznych, m.in. poprzez pogrubienie opisów pewnych ustaleń, zacytowaniu postanowień dokumentacji konkursowej oraz wskazaniu, że wynikające z tych postanowień wymogi nie zostały spełnione, wskutek czego brak jasnego wskazania podstaw stanowiska oceniających. Już zatem na etapie protestu skarżący zarzucał brak w pełni umotywowanego stanowiska LAWP, a jednocześnie w proteście sformułował inne zarzuty, odwołujące się do określonych zapisów dokumentacji konkursowej. Jednakże rozpatrując wniesiony protest LAWP nie odniosła się do szerokiej argumentacji skarżącego zawartej w proteście. Rozstrzygnięcie protestu w istocie powiela stanowisko i argumentację zawartą w informacji o negatywnej ocenie wniosku. Treść rozstrzygnięcia protestu wprawdzie zawiera stwierdzenia o odniesieniu się do zarzutów wnioskodawcy, ale odpowiedź organu ma charakter lakoniczny i nie rozważa argumentów przedstawionych przez skarżącego. W zakresie zarzutu odnoszącego się do braku wezwania skarżącego na etapie oceny formalnej wniosku do poprawy załącznika nr 15 w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu wskazano, ze aplikacja konkursowa wnioskodawcy złożona przed wezwaniem do poprawy/uzupełnienia wniosku zawierała jednostronicowy (a4) dokument o nazwie kosztorys inwestorski, dokument ten był bardzo lakoniczny oraz zawierał jedynie ogólne – generalne założenia inwestycyjne wnioskodawcy. Ponadto LAWP poprzestała na stwierdzeniu, że Regulamin konkursu przewiduje generalny podział oceny projektów na ocenę formalną i merytoryczną i już same nazwy poszczególnych etapów wskazują na zakres działań oceniających i to na etapie merytorycznej oceny wniosku o dofinansowanie dokonywana jest merytoryczna klasyfikacja zakresu projektu. Przytoczona treść rozstrzygnięcia protestu wskazuje w istocie jedynie na podtrzymanie przez LAWP stanowiska wyrażonego w informacji o negatywnej ocenie projektu, ale nie wyjaśnia podstaw tego stanowiska w kontekście zawartej w proteście szerokiej argumentacji skarżącego odwołującej się do treści Instrukcji wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie oraz do konkretnego kryterium formalnego poprawności, w ramach którego istnieje możliwość jednokrotnej poprawy, w przypadku gdy wniosek i/lub załączniki nie spełniają wymogów określonych we właściwych instrukcjach bądź gdy występuje niespójność zapisów zawartych we wniosku oraz załącznikach. Zauważyć przy tym należy, że w rozstrzygnięciu protestu LAWP wprost stwierdziła, iż przedłożona pierwotnie przez wnioskodawcę kalkulacja nie spełniała zasad wynikających z Instrukcji wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie. LAWP nie ustosunkowała się jednak do przytoczonego zarzutu skarżącego, wywodzonego z takiego samego założenia. Wadliwy z punktu widzenia omówionych wyżej zasad uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu jest również zabieg polegający na przytoczeniu postanowienia pkt. 5.3.3 Regulaminu z graficznym podkreśleniem fragmentu przewidującego, że "koszty dotyczące instalacji wykorzystujących odnawialne źródła energii, nie przyczyniające sie bezpośrednio do poprawy efektywności energetycznej objęte będą pomocą de minimis na podstawie Rozporządzenia 1407/2013 (rozdział 5.4 Regulaminu)". Taki sposób uzasadnienia nie pozwala poznać podstaw stanowiska organu ani nawet jego jednoznacznej treści, gdyż nie wiadomo, która część dyspozycji przywołanego postanowienia Regulaminu zdaniem organu nie została w okolicznościach sprawy spełniona. Wnioskodawca, ani następnie Sąd w toku kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie może zaś domyślać się stanowiska organu i przesłanek jego podjęcia. Aby móc przedstawić własną argumentację w proteście, a następnie w skardze do sądu administracyjnego, do czego wnioskodawca jest uprawniony na mocy przywołanych wyżej przepisów ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, wnioskodawca musi poznać nie tylko stanowisko organu, ale też przesłanki jego podjęcia. Takich standardów nie spełnia rozstrzygnięcie protestu, które nie obejmuje rzeczywistego rozważenia zarzutów podniesionych w proteście. Tego rodzaju sytuacja ma zaś miejsce w niniejszej sprawie. Wywodząc zgodność kosztów na modernizację instalacji ciepłej wody użytkowej z celami Działania 5.1, skarżący w proteście odwoływał się do treści dołączonego do wniosku audytu energetycznego, co organ pominął, poprzestając na lakonicznym stwierdzeniu, że trudno byłoby zbudować teorię w zakresie której baterie umywalkowe stojące o średnicy nominalnej 15 mm, baterie zlewozmywakowe stojące o średnicy nominalnej 15 mm, kieszeniowa suszarka do rąk - analogia, realizują cele Działania 5.1. Na L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości, jako instytucji organizującej konkurs spoczywał zaś obowiązek nie tylko dokonania oceny spełnienia obligatoryjnego kryterium technicznego oceny merytorycznej "Kwalifikowalność wydatków", ale jednocześnie przejrzystego i jasnego wyrażenia uzasadnienia tej oceny, tak aby zarówno wnioskodawca, jak i sąd administracyjny, miały możliwość przekonania się, czy ocena organu opiera się na kryteriach określonych w dokumentacji konkursowej. Podkreślić przy tym należy, że braków w zakresie uzasadnienia negatywnej oceny projektu oraz rozstrzygnięcia protestu nie może zastąpić treść odpowiedzi na skargę wniesiona do sądu administracyjnego. Wymaga też zaznaczenia, że ocena projektu i rozstrzygnięcie protestu stanowią kompetencję właściwej instytucji – zgodnie z przepisami ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Natomiast rzeczą sądu administracyjnego, w tym Sądu orzekającego w niniejszej sprawie nie jest dokonywanie własnej oceny projektu oraz zasadności wniesionego protestu, ale kontrola takiej oceny i rozstrzygnięcia dokonanych przez właściwą instytucję, którą w okolicznościach rozpoznawanej sprawy jest LAWP. Reasumując stwierdzić należy, że ze wskazanych wyżej przyczyn ocena projektu skarżącego przez L. Agencję Wspierania Przedsiębiorczości została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, co skutkuje koniecznością przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia (art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a u.z.r.p.). Ponownie rozpoznając sprawę L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości ma obowiązek uwzględnić stanowisko Sądu wyrażone w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Przede wszystkim organ powinien, w informacji o ocenie projektu i ewentualnym rozstrzygnięciu protestu, jeśli taki będzie złożony, precyzyjnie wyjaśnić podstawy swego stanowiska. Jeżeli po ponownej ocenie wniosku organ dojdzie do wniosku, że nie zostały spełnione przesłanki do uznania spełnienia kryterium "Kwalifikowalności wydatków", ma obowiązek precyzyjnie wskazać, dlaczego jej zdaniem projekt skarżącego nie spełnia określonego kryterium. Ocena powinna być odniesiona do konkretnych postanowień Regulaminu konkursu oraz jego załączników, w tym zawartej w załączniku nr 4 do Regulaminu Instrukcji wypełniania załączników do wniosku, a także do treści wniosku i jego załączników, oraz zawierać wyczerpujące uzasadnienie, obejmujące szczegółowe odniesienie się do argumentów podnoszonych przez skarżącego w toku postępowania. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a u.z.r.p. orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania uzasadniają przepisy art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265) i w związku z art. 64 u.z.r.p.