III SA/Lu 498/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na założenie cmentarza wyznaniowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. (nadanym przesyłką pocztową w dniu[...] sierpnia 2011 r.), pełnomocnik A. W. – radca prawny Ł. B. wniósł skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na założenie cmentarza wyznaniowego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] lipca 2011 r. Ponieważ skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu, na podstawie zarządzenia z dnia [...] sierpnia 2011 r. przesłano skargę wraz z załącznikami do organu, celem podjęcia dalszych działań. Z akt sądowych wynika, że przesyłka została wysłana za pośrednictwem poczty w dniu [...] sierpnia 2011 r. W następstwie tych czynności organ nadesłał skargę wraz z odpowiedzią oraz aktami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu niezachowania ustawowego terminu do jej wniesienia. W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto w świetle art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Należy przypomnieć, że nastąpiła w tym względzie istotna zmiana w porównaniu z poprzednio obowiązującymi przepisami w tym względzie. Poprzednia regulacja postępowania sądowoadministracyjnego - ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368, z późn. zm.) przewidywała bezpośredni tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego (art. 35 ust. 1). Ustawa z 1995 r. została uchylona z dniem 1 stycznia 2004 r., ale wprowadzono jednocześnie regulację przejściową, w związku ze zmianą trybu wnoszenia skarg. Mianowicie w okresie dwóch lat od wejścia w życie nowej regulacji (1 stycznia 2004 r.), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym wart. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. (art. 98 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1271; dalej także jako: przepisy wprowadzające). Reguła przejściowa przestała jednak obowiązywać z dniem 31 grudnia 2005 r., stąd też w stosunku do skarg wnoszonych w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. przepis ten nie znajduje już zastosowania. Od tej pory obowiązuje bezwzględnie tryb wnoszenia skarg określony w art. 54 § 1 p.p.s.a. W badanej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika skarżącego bezpośrednio do sądu, pomimo iż jest on pełnomocnikiem profesjonalnym, a ponadto zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie, że skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, który decyzję wydał. W kwestii oceny w aktualnym stanie prawnym skutków wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, z pominięciem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, pomimo podnoszonych początkowo wątpliwości, ostatecznie przewagę uzyskała linia orzecznicza nakazująca sądowi przekazywanie skargi wniesionej doń bezpośrednio, do organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi (por. postanowienie NSA z 30 stycznia 2008 r., II FSK 1724/06, LEX nr 453371, postanowienia WSA: w Białymstoku z 21 marca 2006 r., II SA/Bk 131/06, LEX nr 284737, w Poznaniu z 19 lutego 2008 r. , IV SA/Po 46/08, LEX nr 381707, w Warszawie - z 5 października 2006 r., I SA/Wa 824/06, LEX nr 291155 i z 25 kwietnia 2008 r., III SA/Wa 788/08, LEX nr 440111, a także T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 2, Warszawa 2008, s. 284). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę akceptuje ten pogląd, jako korzystniejszy dla skarżących i dający lepsze gwarancje realizacji prawa do sądu. Jednocześnie jednak, w sytuacjach, w których zgodnie z wyżej przedstawionym stanowiskiem orzecznictwa i literatury, sąd przekazuje skargę, wniesioną bezpośrednio do niego, organowi, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, powstaje problem zachowania terminu do wniesienia skargi określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tej kwestii w orzecznictwie i literaturze prezentowany jest jednolity pogląd, w pełni akceptowany również przez niniejszy skład orzekający, iż dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data jej nadania w urzędzie pocztowym przez sąd (por. przytaczane wyżej orzecznictwo i literatura). Odnosząc powyższe poglądy do badanej sprawy należy wskazać, że Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. nakazał przesłanie skargi A. W. do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w , jako organu za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona. Stosownie do tego zarządzenia [...] sierpnia 2011 r., skarga została nadana przesyłką pocztową na adres organu. W świetle wyżej przedstawionych poglądów to właśnie data[...] sierpnia 2011 r. jest tą, którą należy uznać za datę wniesienia skargi w rozumieniu art. 53 § 1 p.p.s.a. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona żonie skarżącego w dniu [...] lipca 2011 r. (k. [...] akt administracyjnych). Doręczenie było skuteczne jako odpowiadające wymogom tzw. doręczenia zastępczego (art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego). Termin do wniesienia skargi na decyzję upływał w dniu [...] sierpnia 2011 r., co w świetle wyżej poczynionych ustaleń oznacza, że skarga została wniesiona po terminie. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie przywołanego przepisu, sąd skargę odrzucił.