I SA/Ol 52/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędziowie sędzia WSA Wojciech Czajkowski sędzia WSA Przemysław Krzykowski (sprawozdawca) Protokolant stażysta Agnieszka Kunkel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2017 r. sprawy ze skarg Z. F. i A. F. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia "[...]", nr "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. oddala skargi Zaskarżonymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzjami z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", określające A. i Z.F. zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010r. w wysokości po 8.944 zł na każde z małżonków. Z uzasadnienia poddanych kontroli Sądu rozstrzygnięć wynika, że w świetle ustaleń Naczelnika Urzędu Skarbowego małżonkowie A. i Z.F. w 2010 r. dokonali sprzedaży 5 niezabudowanych działek gruntu, każda o powierzchni 0,3100 ha, położonych w G., gmina O., województwo "[...]". W ocenie organu, sprzedaż dwóch działek o numerach ewidencyjnych "[...]" korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t, Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), dalej jako: "u.p.d.o.f.", ponieważ w związku z tą sprzedażą grunty nie utraciły charakteru rolnego. Nie wystąpiły natomiast przesłanki do zastosowania zwolnienia do przychodów uzyskanych ze sprzedaży pozostałych trzech działek o numerach "[...]". Ponadto nie wystąpiły przesłanki zwolnienia od podatku unormowanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. dotyczące wykorzystania przychodu na własne cele mieszkaniowe. Małżonkowie nie przedstawili bowiem dokumentów, które potwierdzałyby poniesienie wydatków wymienionych w art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f., a z ich wyjaśnień wynikało, że dochody ze sprzedaży działek przeznaczone zostały na rekultywację gospodarstwa rolnego i polepszenie płynności finansowej. Uznając, iż odpłatne zbycie 3 działek gruntu nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej, lecz podlega opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. według stawki podatku w wysokości 19%, organ I instancji określił każdemu z małżonków zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010r. w wysokości po 8.944 zł. Utrzymując w mocy te rozstrzygnięcia, Dyrektor Izby Skarbowej ocenił, że aktem notarialnym z dnia "[...]", Rep. A nr "[...]", A. i Z.F. nabyli za kwotę 50.000 zł niezabudowaną działkę w G. o nr "[...]" stanowiącą grunty orne, lasy, pastwiska trwałe i nieużytki o obszarze 3,1000 ha. Następnie aktem notarialnym z dnia "[...]", Rep. A "[...]", nabyli niezabudowaną nieruchomość rolną w G. o powierzchni 24,9600 ha za kwotę 450.000 zł. W wyniku podziału działki nr "[...]", dokonanego w marcu 2009 r ., powstało 10 działek, z których w 2010 r. podatnicy sprzedali 5 działek wraz z udziałami w działce stanowiącej drogę dojazdową. Dokonali m.in. sprzedaży następujących nieruchomości: - nr "[...]" wraz z udziałem wynoszącym 1/12 części we własności działki "[...]" na rzecz J. i M.C. za cenę 30.000 zł, akt notarialny z dnia "[...]", Rep A Nr "[...]"; - nr "[...]" wraz z udziałem wynoszącym 1/12 części we własności działki "[...]" na rzecz T.J. za cenę 18.000 zł, akt notarialny z dnia "[...]", Rep A Nr "[...]"; - nr "[...]" wraz z udziałem wynoszącym 1/12 części we własności działki "[...]" na rzecz W.T. za cenę 45.000 zł, akt notarialny z dnia "[...]", Rep A Nr "[...]". Wskazując, że istotą sporu w sprawie było ustalenie, czy przychód uzyskany ze sprzedaży wymienionych wyżej 3 nieruchomości gruntowych był zwolniony od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f., organ podniósł, że zgodnie z tym przepisem, konieczne jest ustalenie, czy sprzedana nieruchomość wchodziła w skład gospodarstwa rolnego (przesłanka pozytywna) i czy w związku ze sprzedażą nie utraciła charakteru rolnego lub leśnego (przesłanka negatywna). Odwołując się do definicji gospodarstwa rolnego z art. 2 ust. 1 w zw. z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. z 2006 r. Dz.U. Nr 136, poz. 969 ze zm.), organ podniósł, że nie była kwestionowana okoliczność, iż zbywane działki gruntu wchodziły w skład gospodarstwa rolnego. Spór natomiast odnosił się do zaistnienia drugiej przesłanki, a mianowicie czy sprzedawana nieruchomość nie utraciła charakteru rolnego lub leśnego. Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że dla oceny utraty charakteru rolnego bądź leśnego gruntu znaczenie mają okoliczności faktyczne (związane z faktycznym sposobem użytkowania gruntu), a nie formalnoprawne (związane z charakterem gruntu wskazanym w ewidencji gruntów i budynków). Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawionym w wyrokach z dnia 22 lipca 2008r., sygn. akt II FSK 732/07, z dnia 22 maja 2015r., sygn. akt II FSK 378/14, z dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 463/13, utrata charakteru rolnego lub leśnego musi nastąpić w związku ze sprzedażą. Przy czym chodzi tu o każdy związek, w następstwie którego grunty tracą charakter rolny lub leśny, byle tylko można było go powiązać ze sprzedażą. Okoliczności te mogą dotyczyć zarówno podatnika, jak i nabywcy, którego np. zakres działalności bądź czynności faktyczne podejmowane przed zawarciem umowy wskazują na to, że kupuje nieruchomość z zamiarem wykorzystania jej na cele inne niż rolne. W ocenie organu odwoławczego, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazywał, że podatnicy mieli świadomość, że w związku z transakcjami nieruchomości utracą charakter rolny. Potwierdziły to zeznania przesłuchanych w charakterze świadków nabywców nieruchomości, którzy w momencie zakupu nie posiadali gospodarstw rolnych. W.T. zeznał, iż nie prowadził gospodarstwa rolnego, zaś działkę zakupił w celu budowy wraz z synem domu mieszkalnego jednorodzinnego. Od chwili zakupu nieruchomość leżała jako nieużytek, a część działki sąsiad wykorzystywał do wypasu kóz. Do dnia darowizny na rzecz syna ("[...]" działka nie została zabudowana i nie występował o wydanie pozwolenia na budowę. Również T.J. zeznał, że działkę zakupił z zamiarem budowy domu jednorodzinnego. Podał, iż zarówno w dniu nabycia nieruchomości, jak też w okresie jej posiadania, nie prowadził gospodarstwa rolnego. Na działce wykonał tylko prace wyrównujące teren, a następnie nieruchomość leżała nieużytkowana i do dnia sprzedaży nie została zabudowana. Podobnie M. i J.C. zeznali, że w chwili zakupu nieruchomości nie prowadzili gospodarstwa rolnego i nadal nie prowadzą. Zakupiona działka została zabudowana domem jednorodzinnym o pow. 150 m², który został oddany do użytkowania w 2013 lub 2014 r. Obecnie działka jest wykorzystywana na cele rekreacyjne i nie jest wykorzystywana do celów rolniczych. Organ odwoławczy zwrócił ponadto uwagę, że podatnicy dokonali podziału nieruchomości nr "[...]" zaledwie po upływie trzech miesięcy od jej zakupu. Nieruchomość podzielono na 10 działek o pow. 0,3100 ha każda. Ponadto na wnioski z dnia 15 kwietnia i 14 lipca 2009 r. zostały wydane dwie decyzje Burmistrza o warunkach zabudowy z dnia "[...]" dotyczące budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku gospodarczego i garażu na działkach o nr "[...]" oraz dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych, dwóch budynków gospodarczych na działkach o nr "[...]". Ponadto nabywcy T.J. oraz W.T. wystąpili o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Fakt, iż wnioski o wydanie decyzji zabudowy zostały złożone przed sprzedażą nieruchomości, zdaniem organu, potwierdzał, że przyszli nabywcy mieli zamiar użytkować je w sposób inny niż rolniczy. W opinii organu, fakt zmiany charakteru działek z rolnego na budowlany potwierdził także pobór podatku od czynności cywilnoprawnych dokonany przez notariusza w momencie sprzedaży nieruchomości pomimo zwolnienia określonego w art. 9 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 399 ze zm.). Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, materiał dowodowy jest wystarczający do uznania, iż zbyte w 2010 r. działki utraciły charakter rolny, co uniemożliwiało zastosowanie zwolnienia od podatku z art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f. Nabywcy działek nie prowadzili gospodarstw rolnych. Działki nie weszły w skład gospodarstwa rolnego ani samodzielnie nie stanowiły gospodarstwa rolnego zdefiniowanego w ustawie o podatku rolnym. Zostały nabyte z przeznaczeniem na budowę domów jednorodzinnych. Wprawdzie M. i J.C. do aktu notarialnego z dnia "[...]" oświadczyli, że będą użytkować nieruchomość zgodnie z zasadami prawidłowej gospodarki w celu wykonywania na niej działalności rolniczej, to jednak z akt sprawy wynika, że już w dniu podpisania aktu wyrazili zgodę na przeniesienie warunków zabudowy terenu ustalonych decyzją Burmistrza z dnia "[...]". W ciągu miesiąca od nabycia nieruchomości otrzymali decyzję z dnia "[...]", udzielającą pozwolenia na budowę na działce nr "[...]". Odnosząc się do zarzutów odwołań i powołanych w nich wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 marca 2016r., sygn. akt II FSK 1423/14, oraz interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej nr "[...]", organ II instancji podniósł, że przedmiotem analizy i oceny w sprawie nie była kwestia kwalifikacji przychodów do jednego ze źródeł przychodów podatkowych, tj. art. 10 ust. 1 pkt 8 albo w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., lecz zwolnienie od podatku unormowane w art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f. Dodał, że w toku postępowania interpretacyjnego organ podatkowy nie przeprowadzał postępowania dowodowego, opierając się jedynie na okolicznościach wskazanych przez podatnika we wniosku o wydanie interpretacji. W prowadzonym w niniejszej sprawie postępowaniu podatkowym organ przeanalizował natomiast dokumenty źródłowe i na tej podstawie stwierdził, że zbyte w 2010 r. działki utraciły charakter rolny, co uniemożliwiało zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f. W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarżący zarzucili powyższym decyzjom naruszenie prawa i interesu prawnego poprzez błędną interpretację przepisów, szczególnie przepisu art. 21. ust. 1 pkt. 28 u.p.d.o.f. Podnieśli, że zakupione wcześniej jako gospodarstwo rolne grunty zbyli w postaci kilku wyodrębnionych działek, pozostając w momencie sprzedaży w przekonaniu, że nie ciąży na nich żaden obowiązek rozliczenia transakcji z fiskusem. Grunty po sprzedaży nie zmieniły charakteru rolnego, chociaż nawet w sytuacji zmiany tego charakteru, nie byłoby to dla nich wiążące. Skarżący dokonali sprzedaży gruntów z gospodarstwa rolnego, którym nadal władają, tylko o zmniejszonym areale (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej Nr "[...]"). Nie prowadzą działalności gospodarczej, w tym w zakresie obrotem ziemią. Sprzedaż dotyczyła niewielkiej części majątku osobistego, aby poprawić kondycję finansową po wcześniejszym zakupie dużo większego areału. Gospodarstwo rolne służy jako mienie osobiste do zaspokajania własnych potrzeb i skarżący nie planują prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej związanej z gospodarstwem rolnym. Sprzedając działki, wykonywali tylko i włącznie prawo własności. Końcowo wskazali, że ich stanowisko potwierdza coraz bogatsze w swej treści orzecznictwo sądów, np. wyrok NSA z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 1423/14. Odpowiadając na skargi Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2017 r. Sąd na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", połączył sprawy o sygn. akt I SA/Ol 52/17 i I SA/Ol 53/17 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. akt I SA/Ol 52/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), powoływanej dalej jako: "p.u.s.a.", sąd administracyjny przeprowadza kontrolę aktów wydawanych przez organy administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r., poz. 718, powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."). Rozpoznając sprawę według powołanego wyżej kryterium legalności zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem ani przepisów prawa procesowego, ani prawa materialnego. W ocenie Sądu, nie zasługuje na uwzględnienie zarzut podniesiony w skardze od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej dotyczący naruszenia przez organ podatkowy prawa materialnego tj. art. 21 ust.1 pkt 28 u.p.d.o.f. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f., wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny. Zwolnienie wynikające z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f. dotyczy przychodów uzyskanych z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, o ile w wyniku tej sprzedaży nieruchomość nie utraciła charakteru rolnego. Zgodnie z art. 2 ust. 4 u.o.p.d.f., ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym. W myśl art. 2 ust. 1 u.p.r., za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej (...). Zatem o charakterze rolnym decydują użytki rolne lub grunty zadrzewione i zakrzewione na gruntach rolnych i brak innej działalności niż rolnicza. Z analizy przepisu regulującego omawiane zwolnienie wynika, iż w momencie sprzedaży gruntów rolnych z przeznaczeniem ich na inne cele następuje utrata rolnego charakteru tych gruntów, a uzyskany w ten sposób przychód podlega opodatkowaniu. Z uwagi na to, że ani przepisy u.p.d.o.f., ani Ordynacji podatkowej nie określają, co należy rozumieć pod pojęciem "utraty przez grunty charakteru rolnego", należało sięgnąć do bogatego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, w którym ukształtował się pogląd, że o utracie charakteru rolnego gruntu, decydują elementy faktyczne łączące się ze zmianą jego dotychczasowego przeznaczenia (por. wyrok NSA z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt II FSK 1494/07, CBOSA). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 199/12 (CBOSA) stwierdził, że sama sprzedaż nie może mieć bezpośredniego wpływu na zmianę charakteru gruntów. W konsekwencji więc analizowany zwrot "które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny" należy rozumieć jako utratę charakteru rolnego gruntu na skutek jego przyszłego przeznaczenia przez nabywcę. W dalszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że skoro ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f. używa określenia "w związku" i nie definiuje co należy rozumieć przez to pojęcie, to niewątpliwie chodzi mu o językowe, potoczne rozumienie tego pojęcia. Oznacza to, że chodzi o każdy związek w następstwie, którego grunty tracą swój charakter rolny, aby tylko można było go powiązać ze sprzedażą. Może to być związek uprzedni, rozumiany jako przygotowawczy do sprzedaży, bezpośrednio związany ze sprzedażą, czy też będący skutkiem sprzedaży. W pierwszym przypadku sprzedawca faktycznie pozbawia grunty rolne ich rolnego charakteru poprzez podział nieruchomości gospodarstwa rolnego na działki, które będą przeznaczone pod zabudowę i dokonuje faktycznego podziału wyznaczając wyodrębnione geodezyjnie działki, które następnie są przedmiotem sprzedaży. W drugim przypadku doprowadzenie do pozbawienia rolnego charakteru następuje poprzez sprzedaż wyodrębnionych, niewielkich obszarowo działek zazwyczaj niewiele większych niż 30 arów, które same przez się nie będą stanowiły gospodarstwa rolnego. Zatem zarówno czynności przygotowawcze, jak i sama sprzedaż pozostają w zakresie bezpośrednich działań sprzedającego, który tym samym ma świadomość tego, że prowadzą one do pozbawienia gruntów charakteru rolnego. Zatem dla oceny, czy dokonana transakcja skutkuje utratą charakteru rolnego gruntu, decydujące znaczenie ma cel jego nabycia, faktyczny zamiar nabywcy co do przeznaczenia nieruchomości. Innymi słowy, czy nabywca na danej działce będzie kontynuował działalność rolniczą, czy grunt zakupiony został celem powiększenia posiadanego przez nabywcę gospodarstwa rolnego, utworzenie gospodarstwa rolnego, czy też na zupełnie inny cel. O możliwej zmianie charakteru gruntu mogą świadczyć ponadto takie okoliczności jak: położenie sprzedanej nieruchomości, przydatność do działalności rolniczej po sprzedaży, rodzaj działalności prowadzonej przez nabywcę itp. (por. wyrok NSA z 28 sierpnia 2015 r. sygn. akt II FSK 1683/13, CBOSA). W ocenie Sądu wbrew stanowisku strony skarżącej, uzyskany przez skarżącego przychód nie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku w art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f., bowiem zaistniała przesłanka negatywna w postaci utraty przez grunt charakteru rolnego w związku ze sprzedażą. Godzi się zauważyć, że utratę charakteru rolnego lub leśnego gruntów dotychczas wchodzących w skład gospodarstwa rolnego powoduje faktyczne przeznaczenie ich na inne cele. W związku z tym, że w art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f. nie odwołano się do klasyfikacji gruntów, ich formalne dalsze klasyfikowanie do gruntów rolnych i leśnych, jak również opłacanie podatku rolnego, nie ma istotnego znaczenia dla tej oceny. Cel nabycia może wynikać bezpośrednio z aktu notarialnego, statusu nabywcy, jak również z okoliczności związanych z daną transakcją. Omawiany przepis wymaga, aby tego rodzaju utrata charakteru rolnego lub leśnego nastąpiła w związku ze sprzedażą. Przy czym, raz jeszcze należy podkreślić, chodzi tu o każdy związek, w następstwie którego grunty tracą swój charakter rolny lub leśny byle tylko można było go powiązać ze sprzedażą. Taki pogląd wyrażono m.in. w wyrokach NSA z dnia 22 lipca 2008 r., II FSK 732/07, niepubl. z dnia 16 stycznia 2009 r., II FSK 1494/07, LEX nr 508214, w wyrokach WSA z dnia 3 marca 2004 r., SA/Bk 1306/03, ONSA i WSA 2005, nr 1, poz. 18, z dnia 17 lipca 2008 r., I SA/Wr 522/08 W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu prowadząc postępowanie podatkowe, organy administracji publicznej zgromadziły pełny materiał dowodowy, niezbędny do rozstrzygnięcia sprawy, a następnie oceniły go zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Z materiału dowodowego wynikało bezsprzecznie, że kontrahenci Skarżącego, nabywając sporne działki nie czynili tego z zamiarem prowadzenia na niej działalności rolnej, a ich podstawowym celem było pozyskanie gruntu na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych i rekreacyjnych. Od chwili zakupu zakupione grunty nie były w żaden sposób wykorzystywane do prowadzenia działalności rolnej. Grunty te nie służyły też powiększeniu istniejących gospodarstw rolnych. W konsekwencji w ocenie Sądu organy, trafnie przyjęły, że w związku z dokonaną sprzedażą grunty utraciły swój rolny charakter, co wykluczało zwolnienie, o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f. Nadmienić należy, że w niniejszej sprawie nabywcy mieli pełną świadomość, że w związku z transakcjami nieruchomości utracą charakter rolny. Potwierdziły to zeznania przesłuchanych w charakterze świadków nabywców nieruchomości, którzy w momencie zakupu nie posiadali gospodarstw rolnych. W.T. zeznał, iż nie prowadził gospodarstwa rolnego, zaś działkę zakupił w celu budowy wraz z synem domu mieszkalnego jednorodzinnego. Również T.J. zeznał, że działkę zakupił z zamiarem budowy domu jednorodzinnego. Podał, iż zarówno w dniu nabycia nieruchomości, jak też w okresie jej posiadania, nie prowadził gospodarstwa rolnego. Podobnie M. i J.C. zeznali, że w chwili zakupu nieruchomości nie prowadzili gospodarstwa rolnego i nadal nie prowadzą. Zakupiona działka została zabudowana domem jednorodzinnym o pow. 150 m², który został oddany do użytkowania w 2013 lub 2014 r. Na podkreślenie zasługuje również fakt, iż nabywcy działek w niniejszej sprawie - T. J. oraz W. T. wystąpili o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Fakt, iż wnioski o wydanie decyzji zabudowy zostały złożone przed sprzedażą nieruchomości, w ocenie Sądu bezspornie potwierdza, że przyszli nabywcy mieli zamiar zakupione grunty użytkować w sposób inny niż rolniczy. Nie bez znaczenia w niniejszej sprawie jest okoliczność, iż strona skarżąca dokonała podziału nieruchomości nr "[...]" zaledwie po upływie trzech miesięcy od jej zakupu. Nieruchomość podzielono na 10 działek o pow. 0,3100 ha każda. Wielkość sprzedawanych działek w istocie uniemożliwia prowadzenie na nich działalności rolniczej. Konstatując przedstawione wywody, w ocenie Sądu przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe nie naruszało przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Fakt, iż materiał dowodowy zebrany w sprawie został odmiennie od woli podatnika oceniony przez organy podatkowe nie świadczy o naruszeniu zasad postępowania podatkowego zawartych w Ordynacji podatkowej. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonych decyzji z obrotu prawnego. Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargi oddalił.