I SA/Ol 672/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 10 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące marzec oraz kwiecień 2009 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe w sprawie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia. Decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]", określającą Spółce A w M. zobowiązania podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące marzec oraz kwiecień 2009 r. w łącznej wysokości 2.087.099 zł. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił m.in. przepis art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), dalej jako: "u.p.a.", zgodnie z którym w przypadku niespełnienia warunków określonych w ust. 5 – 15 stosuje się stawkę akcyzy określoną w ust. 4 pkt 1, tj. stawkę w wysokości 1.822,00 zł/1.000 litrów, a w przypadku gdy gęstość wyrobów w temperaturze 15°C jest równa lub wyższa od 890 kilogramów/metr sześcienny - 2.047,00 zł/1.000 kilogramów. Organ odwoławczy wskazał, że w świetle ustaleń postępowania podatkowego, podatnik nie dochował obowiązku określonego art. 89 ust. 14 u.p.a., tj. w wyznaczonym przez ustawodawcę terminie do dnia 25 kwietnia 2009 r. i 25 maja 2009 r. nie przekazał organowi podatkowemu zestawień oświadczeń nabywców o przeznaczeniu oleju opałowego na cele grzewcze odpowiednio za miesiące: marzec 2009 r. i kwiecień 2009 r.. Jak bowiem ustalił organ I instancji, zestawienia za ww. miesiące zostały sporządzone we wskazanym wyżej terminie, jednak do organu zostały złożone osobiście dopiero w dniach 29 kwietnia i 29 maja 2009 r.. Przeprowadzone przy tym czynności kontrolne polegające na weryfikacji 8 losowo wybranych oświadczeń wykazały, że osoby wskazane w tych oświadczeniach jako nabywcy oleju opałowego, potwierdziły zużycie tego wyrobu na cele grzewcze. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na opisaną powyżej decyzję organu odwoławczego Spółka A w M. zarzucając organowi naruszenie przepisów art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i art. 21. ust.4 Dyrektywy Rady 2003/96/WE dnia 27 października 2003r. oraz art. 89 ustawy o podatku akcyzowym, wniosło ponadto o rozważenie przez Sąd możliwości zawieszenia postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", z uwagi na skierowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 562/14, pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: "TSUE"). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Organ nie odniósł się do powołanej przez stronę skarżącą argumentacji dotyczącej podstawy zawieszenia postępowania sądowego z urzędu. Wskazał natomiast na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. P 24/12, którym uznano za zgodny z Konstytucją RP, stanowiący podstawę prawną zaskarżonej decyzji przepis art. 89 ust. 16 u.p.a.. Powołał także orzecznictwo sądów administracyjnych, według którego warunkiem zastosowania preferencyjnej stawki podatku akcyzowego jest sporządzenie i przekazanie miesięcznych zestawień oświadczeń organowi podatkowemu w ustawowym terminie (m.in. wyroki NSA z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I GSK 186/12 oraz 6 maja 2014 r., I GSK 375/14). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W okolicznościach niniejszej sprawy rozpatrzeniu podlegał w pierwszej kolejności sformułowany w skardze formalny wniosek o zawieszenie postępowania, w związku z argumentacją zawartą w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2014 r., o sygn. akt. I SA/Wr 562/14, którym skierowano do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: TSUE) pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego, a mianowicie: "1. Czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.? 2. Czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe? 3. Czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?" W świetle tak sformułowanych pytań, jak również argumentacji skargi, koniecznym było więc, rozważenie w niniejszej sprawie zasadności zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.. Zgodnie z tym przepisem, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy wskazać, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi być więc istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 941/12, (zamieszczone w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Regulacja art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymienia wprost jako przesłanki zawieszenia postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednak niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również to postępowanie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem unijnym w znaczeniu ustrojowym (wyrok NSA z dnia 05 sierpnia 2014 r., II FSK 2021/12, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji postępowanie prowadzone przed Trybunałem Sprawiedliwości UE jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a. (zob. np. postanowienie NSA z dnia 06 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z analizą stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy, Sąd powziął tożsame wątpliwości, jakie zostały sformułowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w cytowanym wyżej pytaniu prejudycjalnym. Uznał jednocześnie, że wynik postępowania przed TSUE w przedmiocie powyższych pytań prejudycjalnych będzie miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie, mając w szczególności na uwadze, tożsamość przedstawionych w pytaniach zagadnień i kwestii spornej pomiędzy stronami niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Problem będący przedmiotem skargi wiąże się bowiem bezpośrednio z zagadnieniem przedstawionym w pytaniu prejudycjalnym, zaś przedmiotem oceny TSUE będą regulacje ustawy o podatku akcyzowym, które legły u podstaw zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Tym samym, spodziewana odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej będzie miała istotne znaczenie dla kierunku rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie zawisłej przed Sądem, do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości UE, jest zatem zasadne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.