I SA/Ol 685/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia "[...]"r., sygn. akt "[...]", w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]". Nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia "[...]"r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]"r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych. Na wniosek skarżącej sąd doręczył jej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 19 stycznia 2013 r. (k. 165 akt sąd.). W dniu 4 lutego 2013r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 11 lutego 2013 r. WSA w Olsztynie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 (sto) złotych od wniosku o uzasadnienie i od wpisu od skargi kasacyjnej oraz ustanowił adwokata. W dniu 8 marca 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem strony adwokata K. B., o czym Sąd został poinformowany w dniu 12 marca 2013 r. (k. 203 akt sąd.). W dniu 13 marca 2013 r. adw. K.B. złożyła wniosek o wyrażenie zgody na wykonanie fotokopii z określonych kart akt sprawy I SA/Ol 685/12. Następnie złożonym w dniu 9 kwietnia 2013 r. pismem zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 19 grudnia 2012 r. W uzasadnieniu wskazała, że informację o tym, że została wyznaczona pełnomocnikiem skarżącej uzyskała w dniu 12 marca 2013 r. W dniu 13 marca 2013 r. zapoznała się z aktami sprawy i złożyła wniosek o wyrażenie zgody na wykonanie fotokopii, co wykonała w dniu 19 marca 2013 r. Ponadto wskazała na stanowisko sądów administracyjnych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt I FZ 515/06), zgodnie z którym przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd w postępowaniu międzyinstancyjnym ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do treści art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). Zgodnie z ugruntowanym już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowiskiem (por. postanowienie z dnia 14 września 2011 r., sygn. akt I OZ 666/11, z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt I FZ 324/10, z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt II GZ 243/11, z dnia 8 czerwca 2005 r., sygn. akt I FZ 198/06, z dnia 15 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 253/05), w sytuacji, gdy profesjonalny pełnomocnik zostaje ustanowiony z urzędu w trakcie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, 7 – dniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 4 p.p.s.a., nie ma zastosowania. Termin ten bowiem, mając na uwadze treść art. 177 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, wynosi 30 dni od momentu, kiedy to pełnomocnik dowiedział się o swoim umocowaniu. Powyższe stanowisko jest uzasadnione tym, że jak wynika z treści powołanych wyżej przepisów p.p.s.a., strona występując z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, powinna jednocześnie z wnioskiem dopełnić tej czynności. Jak podkreślał wielokrotnie NSA w powołanych wyżej orzeczeniach, zaprezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a. W takiej sytuacji przyjmuje się zatem, że przyczyna uchybienia ustała w dniu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 267 – 268). W ocenie sądu, złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zostały bowiem spełnione wszystkie przesłanki, o których mowa powyżej. Uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego, gdyż w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej zwrócił się on o przyznanie prawa pomocy. Po ustanowieniu profesjonalnego pełnomocnika dalsze czynności podejmował już ustanowiony w sprawie adwokat, który dowiedział się o wyznaczeniu jego osoby jako pełnomocnika w dniu 12 marca 2013 r. W dniu 9 kwietnia 2013 r. pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną. Wobec powyższego, w ocenie sądu, niezachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i jego pełnomocnika. Spełnione ponadto zostały pozostałe przesłanki z art. 87 p.p.s.a., warunkujące możliwość przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.